Lucas 1
Wusyep Bwore tikin Got (URT) vs NVI
1 — ausente —
1 Muitos já se dedicaram a elaborar um relato dos fatos que se cumpriram entre nós,
2 — ausente —
2 conforme nos foram transmitidos por aqueles que desde o início foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Ŋam si miyarꞌe ŋaiꞌe ŋaiꞌe luku, ŋendeheiyeh nate gere tukwini, topoꞌe ŋam mende wah nihe ŋoihmeryembe wusyep uku. Taꞌe luku pe, ma minge wusyep uku member milme nin.
3 Eu mesmo investiguei tudo cuidadosamente, desde o começo, e decidi escrever-te um relato ordenado, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Ŋam mende taꞌe luku no, nin na sisyeme gondoume wusyep ŋaiye somohonme nin ŋasande pe, ki bwore mise.
4 para que tenhas a certeza das coisas que te foram ensinadas.
5 Dindiꞌ ŋup ŋaiye kiŋ Herot bepeteme provins Judia pe, pris ende Sekaraia narp. Kin bamtihei tikin pris Abiya. Naŋ tuwei kin Elisabet. Ti topoꞌe bamtihei lenge pris, kom ti bamtihei lenge pris Aron.
5 No tempo de Herodes, rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo sacerdotal de Abias; Isabel, sua mulher, também era descendente de Arão.
6 Pe nyermbe nyermbe tinge hindi yarp bwore bwarme ŋembep tikin Got, topoꞌe tinge hindi jande wusyep erŋeme lalme tikin Got Lahmborenge.
6 Ambos eram justos aos olhos de Deus, obedecendo de modo irrepreensível a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Elisabet ti gwan pakaiye pe, yukur tinge hindi yaraꞌe talah ende, pakai. Tinge hindi si pupwa borenge.
7 Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril; e ambos eram de idade avançada.
8 — ausente —
8 Certa vez, estando de serviço o seu grupo, Zacarias estava servindo como sacerdote diante de Deus.
9 — ausente —
9 Ele foi escolhido por sorteio, de acordo com o costume do sacerdócio, para entrar no santuário do Senhor e oferecer incenso.
10 Dindiꞌ ŋup uku ŋaiye ki ŋesekeh pe, lenge miyeꞌ tuweinge lalme ŋaiye jan ya tas wicherꞌ yanange wusyep topoꞌme Lahmborenge.
10 Chegando a hora de oferecer incenso, o povo todo estava orando do lado de fora.
11 Pe walip hlaꞌ tikin Lahmborenge ende natme kin pe, walip hlaꞌ uku gan nal syep non siheime ŋeser hendeinge ŋaiye Sekaraia ŋesekeh lou hiꞌ sengehrepe luku.
11 Então um anjo do Senhor apareceu a Zacarias, à direita do altar do incenso.
12 Ŋupe ŋaiye Sekaraia ŋetekeꞌe pe, kin gunguru plai pe, ki hiꞌ garnge.
12 Quando Zacarias o viu, perturbou-se e foi dominado pelo medo.
13 Kom walip hlaꞌ uku ŋaname na, “Sekaraia, na hiꞌgirnge, na pakai! Got Lahmborenge si ŋasande ŋisilih yip pe, tuwei nin Elisabet ta waraꞌe lahmiyeꞌ ende. Pe na gilme naŋ kin Jon.
13 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Zacarias; sua oração foi ouvida. Isabel, sua mulher, lhe dará um filho, e você lhe dará o nome de João.
14 Ŋupe ŋaiye mam kin ta waraꞌe kin pe, ka ende nin na isyunde miꞌ supule. Nin topoꞌe lenge mitiŋ wula wula pa hriphrip me kin.
14 Ele será motivo de prazer e de alegria para você, e muitos se alegrarão por causa do nascimento dele,
15 — ausente —
15 pois será grande aos olhos do Senhor. Ele nunca tomará vinho nem bebida fermentada, e será cheio do Espírito Santo desde antes do seu nascimento.
16 — ausente —
16 Fará retornar muitos dentre o povo de Israel ao Senhor, o seu Deus.
17 Pe kin ka el topoꞌe bongol tikin Yohe Yirise tuꞌe profet Elaija pe, ka el yerme Lahmborenge. Ka ende lenge yai topoꞌme lenge talah tinge ka plihe ŋoihmbwaip ilyeh, topoꞌe ka bunjenge ŋoihmbwaip lenge miyeꞌ tuweinge ŋaiye si yengelyembe wusyep Got no, ka ŋoihyeryembe bwore bwarme. Taꞌe luku pe, kin ka ende miꞌmiꞌ lenge miyeꞌ tuweinge nange ka yurp jeteme Lahmborenge ŋaiye ka ot.”
17 E irá adiante do Senhor, no espírito e no poder de Elias, para fazer voltar o coração dos pais a seus filhos e os desobedientes à sabedoria dos justos, para deixar um povo preparado para o Senhor".
18 Sekaraia ŋisilihme walip hlaꞌ na, “Hai, ŋam topoꞌe tuwei ŋam, poi hindi si pupwa borenge leꞌe. Taꞌe luku pe, ma se sisyeme wusyep nin iki tuꞌe lai?”
18 Zacarias perguntou ao anjo: "Como posso ter certeza disso? Sou velho, e minha mulher é de idade avançada".
19 Walip hlaꞌ tikin Lahmborenge nungwisme na, “Ŋam Gepriel leꞌe. Ŋam gwan embep tikin Got pe, kin nember ŋam mat nange ma mini nin wusyep bwore leꞌe. Taꞌe luku pe, ŋam mambaꞌe mut kin mat.
19 O anjo respondeu: "Sou Gabriel, o que está sempre na presença de Deus. Fui enviado para lhe transmitir estas boas novas.
20 Kom yukur ni ŋenerme wusyep ŋam ŋaiye ka tuhur bwore mise. Taꞌe luku pe, mut nin ka tingis si e tutume ŋaiye wusyep upwaiꞌe ŋam ka teŋei esep bwore mise.”
20 Agora você ficará mudo. Não poderá falar até o dia em que isso acontecer, porque não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no tempo oportuno".
21 Dindiꞌ ŋup uku pe, lenge mitiŋ ŋaiye jan ya tas wicherꞌ yarp yeseperhme kin ŋoihyeryembe wula wula na, detale ti Sekaraia gan gwaingwai nato yukoh yirise.
21 Enquanto isso, o povo esperava por Zacarias, estranhando sua demora no santuário.
22 Ŋupe ŋaiye kin nate tas wicherꞌ pe, yukur tatame ŋaiye ka se ininge wusyep, pakai. Mut kin si tingis. Pe lenge miyeꞌ tuweinge ŋaiye jan uku, tinge ŋoihyeryembe nange kin si ŋetekeꞌe ŋainde supule ŋanar nato yukoh yirise. Detale, kin nenge syep nalaŋatme taꞌe ŋaiye ki ŋanange wusyep.
22 Quando saiu, não conseguia falar nada; o povo percebeu então que ele tivera uma visão no santuário. Zacarias fazia sinais para eles, mas permanecia mudo.
23 Wah kin miꞌe pe, ki plihe nal moi kin.
23 Quando se completou seu período de serviço, ele voltou para casa.
24 Pe ŋup syeꞌ nal miꞌe pe, tuwei kin Elisabet wusyeꞌe talah pe, ti tase warp yokoh wa tatame wundehei syepumbur.
24 Depois disso, Isabel, sua mulher, engravidou e durante cinco meses não saiu de casa.
25 Ti wanange na, “Tukwini leꞌe, Lahmborenge ŋoihginirme ŋam pe, ki ŋende taꞌe luku no, kin nongohe hiꞌe ŋam ŋaiye ŋam somohon yukur maraꞌe talah.”
25 E ela dizia: "Isto é obra do Senhor fez! Agora ele olhou para mim com favor, para desfazer a minha humilhação perante o povo. "
26 Ŋupe ŋaiye Elisabet si talahe wundehei syepumbur ilyeh pe, Lahmborenge nember walip hlaꞌ kin Gepriel nal moi Nasaret nato Galili distrik.
26 No sexto mês Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, cidade da Galiléia,
27 Kin nenge wusyep nalme tesimbihyeꞌ ende, naŋ ti Maria, ŋaiye somohonme tinge si yupwaiꞌe wusyep nange ta windiꞌe Josep, miyeꞌ ŋaiye kin loumwah kiŋ Dewit.
27 a uma virgem prometida em casamento a certo homem chamado José, descendente de Davi. O nome da virgem era Maria.
28 Pe walip hlaꞌ nate ŋaname ti na, “Amai ŋam, Lahmborenge hriphrip me nin supule pe, kin ŋoih miꞌmiꞌ me nin, topoꞌe kin narp topoꞌe nin!”
28 O anjo, aproximando-se dela, disse: "Alegre-se, agraciada! O Senhor está com você! "
29 Maria wasande wusyep walip hlaꞌ uku miꞌe pe, ti ŋoihweryembe wula wula woto ŋoihmbwaip ti pe, ti ŋoihweryembe me wusyep tehei uku ki taꞌe la ŋai.
29 Maria ficou perturbada com essas palavras, pensando no que poderia significar esta saudação.
30 Walip hlaꞌ ŋaname ti na, “Maria, na hiꞌgirnge, na pakai. Detale, Lahmborenge ŋoih miꞌmiꞌ me nin.
30 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Maria; você foi agraciada por Deus!
31 Taꞌe luku pe, nin na esyeꞌe lahmiyeꞌ ende pe, na gilme naŋ kin Jisas.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, e lhe porá o nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi,
33 — ausente —
33 e ele reinará para sempre sobre o povo de Jacó; seu Reino jamais terá fim".
34 Maria wisilihme walip hlaꞌ uku na, “Ŋai uku ka ot tuꞌe la? Ŋam yukur mindiꞌe miyeꞌ.”
34 Perguntou Maria ao anjo: "Como acontecerá isso, se sou virgem? "
35 Pe walip hlaꞌ ŋaname na, “Yohe Yirise se ka guhunuhme nin, topoꞌe bongol tikin Got ka ote si me nin. Taꞌe luku pe, ka jilme talah yirise luku Talah tikin Got.
35 O anjo respondeu: "O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Assim, aquele que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Ŋoiheryembe pwap nin Elisabet. Ti si pupwa borenge supule, topoꞌe ti yukur tatame ŋaiye ta waraꞌe talah, pakai. Kom ti si talahe, wundehei ti syepumbur ilyeh.
36 Também Isabel, sua parenta, terá um filho na velhice; aquela que diziam ser estéril já está em seu sexto mês de gestação.
37 Yukur ŋainde nihme Lahmborenge ŋaiye ka ende, pakai supule.”
37 Pois nada é impossível para Deus".
38 Maria wanange na, “Ŋam tuwei wah tikin Lahmborenge. Ŋai uku ka ende gunde ŋaiye si ni ŋanange.” Miꞌe pe, walip hlaꞌ nasme ti.
38 Respondeu Maria: "Sou serva do Senhor; que aconteça comigo conforme a tua palavra". Então o anjo a deixou.
39 Dindiꞌ ŋup uku Maria wende miꞌmiꞌ pe, ti hwihwai wal moi ŋaiye sai nanah hwate ende nal Judia.
39 Naqueles dias, Maria preparou-se e foi depressa para a uma cidade da região montanhosa da Judéia,
40 Pe ti wa woto yukoh Sekaraia pe, ti wirisukwarme Elisabet.
40 onde entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ŋupe ŋaiye Elisabet wasande ŋaiye Maria wirisukwarme ti pe, talah papalai nale nat tahaiꞌ nato tapam Elisabet pe, ti papararme Yohe Yirise.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê agitou-se em seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Pe ti wanange wusyep marnge na, “Ŋoih miꞌmiꞌ ŋaiye Got yale pe, ki taharꞌe tuweinge lalme, topoꞌe talah ŋaiye nin na araꞌe pe, Got ka ŋoih miꞌmiꞌ me kin embere supule!
42 Em alta voz exclamou: "Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o filho que você dará à luz!
43 Kom ŋam tuwei mune ti, nin nate netekeꞌe ŋam. Nin mam Lahmborenge ŋam, kut ŋam tuwei pakaiye.
43 Mas por que sou tão agraciada, a ponto de me visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ŋupe ŋaiye ŋam masande wusyep irisukwarme nin pe, talah ŋaiye tahaiꞌ nato tapam ŋam papalai ŋanah hriphrip supule.
44 Logo que a sua saudação chegou aos meus ouvidos, o bebê que está em meu ventre agitou-se de alegria.
45 Nin si ŋenerme wusyep tikin Lahmborenge ŋaiye ŋai esep ka tuwei. Taꞌe luku pe, na hriphrip supule.”
45 Feliz é aquela que creu que se cumprirá aquilo que o Senhor lhe disse! "
46 — ausente —
46 Então disse Maria: "Minha alma engrandece ao Senhor
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Ŋam tuwei wah pakaiye kin, kom kin ŋoiheryembe ŋam.
48 pois atentou para a humildade da sua serva. De agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Detale, Got kin bongol pe, ki ŋende ŋaiꞌe ŋaiꞌe ŋembere me ŋam.
49 pois o Poderoso fez grandes coisas em meu favor; santo é o seu nome.
50 Pe nyermbe nyermbe kin ŋoihginirme lahmende
50 A sua misericórdia estende-se aos que o temem, de geração em geração.
51 Kom ki ŋesembele syep bongol kin pe,
51 Ele realizou poderosos feitos com seu braço; dispersou os que são soberbos no mais íntimo do coração.
52 Kin si tale lenge miyeꞌ ondoh nate gah kekep,
52 Derrubou governantes dos seus tronos, mas exaltou os humildes.
53 Kin nangange ŋai nal lenge ŋaipwa ŋiꞌ,
53 Encheu de coisas boas os famintos, mas despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ki ŋende gande wusyep upwaiꞌe kin ŋaiye kin si ŋana
54 Ajudou a seu servo Israel, lembrando-se da sua misericórdia
55 Kin nupwaiꞌe wusyep topoꞌe lenge loumwah poi,
55 para com Abraão e seus descendentes para sempre, como dissera aos nossos antepassados".
56 Maria warp topoꞌe Elisabet wa tatame wundehei hun miꞌe pe, ti plihe wal moi ti.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses e depois voltou para casa.
57 Ŋup titi nat pe, Elisabet waraꞌe lahmiyeꞌ ende.
57 Ao se completar o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ŋupe ŋaiye lenge wim ilyeh ti topoꞌe lenge moi ilyeh ti yasande yetekeꞌe ŋaimune bwore ŋaiye Lahmborenge ŋende pe, tinge lalme hriphrip topoꞌe ti.
58 Seus vizinhos e parentes ouviram falar da grande misericórdia que o Senhor lhe havia demonstrado e se alegraram com ela.
59 Ŋupe ŋaiye talah ti si sande ende ŋerŋe nal miꞌe pe, tinge yat nange ka yotombo wahriꞌ hiꞌ kin, topoꞌe ka yember naŋ kin Sekaraia, junde naŋ yai kin.
59 No oitavo dia foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome do pai, Zacarias;
60 Kom mam kin wanange na, “Pakai! Naŋ kin ya gwilme Jon.”
60 mas sua mãe tomou a palavra e disse: "Não! Ele será chamado João".
61 Pe tinge yaname na, “Kom yukur wim ilyeh yip ende naŋ kin Jon sai, pakai!”
61 Disseram-lhe: "Você não há nenhum parente com esse nome".
62 Pe tinge yenge syep yaname yai tikin nange talah uku ka gilme lahmende.
62 Então fizeram sinais ao pai do menino, para saber como queria que a criança se chamasse.
63 Taꞌe luku pe, Sekaraia nenge syep nisilih lenge nange ka yenge bambalau ende yut no, ka inge naŋ. Pe kin nainge naŋ kin Jon. Tinge yetekeꞌe taꞌe luku pe, tinge ŋoihyeryembe wula wula.
63 Ele pediu uma tabuinha e, para admiração de todos, escreveu: "O nome dele é João".
64 Nilyehe sai, Sekaraia, mut kin ginir pe, kin plihe ŋanange wusyep pe, ki ŋirisukwarme Got.
64 Imediatamente sua boca se abriu, sua língua se soltou e ele começou a falar, louvando a Deus.
65 Pe lenge moi ilyeh titinge gunguru plai ŋoiheryembe wula wula pe, wusyep uku sisil nalꞌe nalꞌe moiye moiye ŋaiye sai nanah hwate Judia.
65 Todos os vizinhos ficaram cheios de temor, e por toda a região montanhosa da Judéia se falava sobre essas coisas.
66 Pe mitiŋ lalme ŋaiye yasande wusyep uku pe, tinge ŋoihyeryembe wula wula taꞌe leꞌe na, “Mindemboi talah uku ka tuhur tuꞌe la?” Detale, tinge si yetekeꞌe yoworme bongol tikin Lahmborenge sai topoꞌe kin.
66 Todos os que ouviam falar disso se perguntavam: "O que vai ser este menino? " Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Yohe Yirise gahanahme Sekaraia, yai tikin Jon pe, ki ŋanange wusyep profet taꞌe leꞌe na,
67 Seu pai, Zacarias, foi cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Ya miri musukwarme Lahmborenge, Got poi Israel!
68 "Louvado seja o Senhor, o Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo.
69 Kin si nember miyeꞌ bongol ende ŋaiye ka ungwisme poi.
69 Ele promoveu poderosa salvação para nós, na linhagem do seu servo Davi,
70 — ausente —
70 ( como falara pelos seus santos profetas, na antigüidade ),
71 — ausente —
71 salvando-nos dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para mostrar sua misericórdia aos nossos antepassados e lembrar sua santa aliança,
73 — ausente —
73 o juramento que fez ao nosso pai Abraão:
74 — ausente —
74 resgatar-nos da mão dos nossos inimigos para servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, diante dele todos os nossos dias.
76 “Talah ŋam Jon, mitiŋ ka jil nin profet tikin Got Na Nah Hlaꞌ Supule.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, pois irá adiante do Senhor, para lhe preparar o caminho,
77 Nin na ininge wusyep me lenge miyeꞌ tuweinge
77 para dar ao seu povo o conhecimento da salvação, mediante o perdão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 por causa das ternas misericórdias de nosso Deus, pelas quais do alto nos visitará o sol nascente
79 — ausente —
79 para brilhar sobre aqueles que estão vivendo nas trevas e na sombra da morte, e guiar nossos pés no caminho da paz".
80 Pe Jon tahar borenge pe, kin nambaꞌe bongol tikin Yohe Yirise nato ŋoihmbwaip kin pe, kin narp nal moi gungurar ŋaiye mitiŋ pakai na tatame ŋupe ŋaiye wah kin tahar nal halhale nal ŋembep lenge miyeꞌ tuweinge Israel.
80 E o menino crescia e se fortalecia no espírito; e viveu no deserto, até aparecer publicamente a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.