Atos 9
Wusyep Bwore tikin Got (URT) vs VC
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 — ausente —
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Sihei ŋaiye Sol ka pwar el moi embere Damaskus pe, yirise ŋembere nase ŋaitem gah naŋarꞌe kin.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Kin tambe na gah kekep pe, kin ŋasande diꞌ miyeꞌ ende ŋaname kin na, “Sol, Sol! Detaꞌe lai ti nin ŋende yumbune ŋam?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sol ŋisilihme kin na, “Iyai, nin lahmende liki?” Miyeꞌ uku nungwisme kin na, “Ŋam Jisas ŋaiye nin ŋende yumbune.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Kom tuhur e oto moi embere Damaskus pe, miyeꞌ ende ka ini nin ŋaimune ŋaiye na ende.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Lenge miyeꞌ ŋaiye yal topoꞌe Sol yetekeꞌe taꞌe luku pe, sekemeꞌ anah tinge. Pe tinge yasande diꞌ ilyehme, kut yukur tinge yetekeꞌe miyeꞌ ende ŋaiye ŋanange wusyep.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sol tahar gan hlaꞌ pe, kin bep gili, kom ŋembep kin si tangar. Taꞌe luku pe, lenge miyeꞌ uku yenyerme kin ya yoto moi embere Damaskus.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Ŋembep kin tangar sai tatame ŋup hun pe, kin yukur ŋono ŋai, topoꞌe ŋonoꞌe pinip, pakai.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Pe jetalah tikin Lahmborenge ende, naŋ kin Ananaias narp nato moi Damaskus netekeꞌe nate tange pe, Lahmborenge gal naŋ kin na, “Ananaias!” Pe kin nangar ŋanange na, “O Lahmborenge, ŋam ihei!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Lahmborenge plihe ŋanange na, “Tuhur el yokoh tikin Judas ŋaiye sai ŋahwikin ŋaiye tinge jalme Ŋahwikin Bwarme. Pe na isilih lenge miyeꞌ ende Tarsus, naŋ kin Sol. Kin narp yokoh uku ŋanange wusyep ŋisilihme ŋam Jisas.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Pe ŋam masambe kin yipihinge supule ende ŋaiye miyeꞌ ende naŋ kin Ananaias nate nikil syep kin nanah kin no, ŋembep kin tanaꞌ.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ananaias plihe nungwisme na, “Lahmborenge, ŋam si masande wusyep me miyeꞌ uku ŋaiye kin si ŋende yumbune lenge miyeꞌ tuweinge bwore bwarme nin ŋaiye yarp ya yoto Jerusalem.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Pe tukwini kin nate ŋoto moi Damaskus topoꞌe wusyep erŋeme ŋaiye lenge pris ondoh yaŋaꞌe kin. Pe kin de ka orpe lenge miyeꞌ tuweinge lalme ŋaiye tinge yahraꞌe naŋ nin pe, ka ember lenge el mwahupwaiꞌe.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Lahmborenge ŋaname Ananaias na, “Ni el! Ŋam si malaŋatme kin ŋaiye ka ende wah me ŋam, topoꞌe ka ininge naŋ ŋam alaŋatme el lenge haiten, topoꞌe lenge miyeꞌ ondoh tinge, topoꞌe lenge miyeꞌ tuweinge Israel.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Pe ŋam, ma masambe kin nihe syohe ŋaiye ka si ambaꞌ me naŋ ŋam.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Taꞌe luku pe, Ananaias nal yokoh ŋaiye Sol narp pe, kin nato nikil syep kin nanah Sol. Kin ŋaname Sol na, “Tatai ŋam, Lahmborenge Jisas ŋilyeh ŋaiye nin netekeꞌe ŋanar yaŋah nember ŋam ti, ŋam mat ŋaiye ŋembep nin ka tanaꞌ no, Yohe Yirise ka guhunuhme nin.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Nilyehe sai pe, ŋainde taꞌe hroꞌ hap ŋuyoꞌ tangaꞌ nasme ŋembep Sol gah pe, kin plihe ŋetekeꞌe ŋaiꞌe ŋaiꞌe. Kin tahar gan hlaꞌ pe, tinge jihyeꞌe kin pinip baptais.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Miꞌe pe, kin ŋono ŋai pe, kin plihe nambaꞌe bongol.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Miꞌe pe, kin tahar nal yokoh lotu tinge ilyeh ilyeh tongonose pe, kin ŋanange nalaŋatme nange Jisas kin talah tikin Got.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Tinge lalme ŋaiye yasande wusyep kin gunguru plai pe, tinge yisilih yale yat na, “Leꞌe miyeꞌ ilyeh ŋaiye somohon narp nato Jerusalem ŋende yumbune lenge miyeꞌ tuweinge ŋaiye yahraꞌe naŋ tikin Jisas lakai? Taꞌe tehei kin ŋaiye tukwini kin nat eꞌe pe, ka orpe tinge enge el lenge pris ondoh lakai?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Kom wusyep Lahmborenge ŋaiye Sol ŋanange tahar bongol sekete pe, kin ŋanange nesembele nal halhale wusyep ŋaiye Jisas kin Miyeꞌ alaŋatme, Krais. Wusyep eꞌe ŋende lenge Juta ŋaiye yarp Damaskus tinge sekemeꞌ anah pe, yukur tatame ŋaiye ka yungwisme wusyep kin syeꞌ.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ŋup wula si nal miꞌe pe, lenge Juta yanange wusyep tase nange ka yonombe Sol ka ole.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Ŋup pe ŋau tinge bep sai me kohmap embere ŋaiye moi luku ŋaiye ka yonombe kin. Kom Sol si sisyeme wusyep tase ŋaiye tinge yanange.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Taꞌe luku pe, ŋupe ŋaiye ki yepelmbe pe, lenge jetalah syeꞌ yambaꞌe kin yember yal dou ende ŋaiye sai nato lem uku pe, tinge yohor kin jah sorh embere pe, tinge yasme sorh ya tas lem wicherꞌ na gah kekep.Tinge yohor Sol jah sorh embere pe, tinge yasme sorh ya tas lem wicherꞌ na gah kekep.|alt="Letting Paul down in a basket" src="LB00333B.tif" size="span" ref="9.25"
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sol na gere Jerusalem pe, kin na netekeꞌe lenge jetalah tikin Jisas nange ka ende wah top tinge. Kom tinge lalme hiꞌjarnge kin pe, tinge ŋoihyeryembe nange kin yukur jetalah tikin Jisas bwore mise.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Kom Banabas nate nambaꞌe kin nenge nal lenge aposel pe, kin ŋanange wusyep nal me tinge ŋaiye Sol nal yaŋah Damaskus pe, kin ŋetekeꞌe Lahmborenge pe, Lahmborenge ŋaname wusyep. Miꞌe pe, Sol nenge naŋ tikin Jisas pe, kin nal moi Damaskus gan bongole ŋanange nalaŋatme wusyep me Jisas.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Wusyep uku miꞌe pe, Sol ŋotop lenge narp. Kin gan hiꞌluluwe ŋanange wusyep me naŋ tikin Lahmborenge nalꞌe nalꞌe nato Jerusalem.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Kin ŋanange wusyep uku nal lenge Juta ŋaiye yanange wusyep Grik pe, tinge tahar teketenge wusyep topoꞌe kin. Taꞌe luku pe, tinge de ka yonombe.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ŋupe ŋaiye lenge Kristen yasande yetekeꞌe ŋai uku pe, tinge yambaꞌe Sol yenge yal Sisaria pe, yember kin ŋaiye ka el moi Tarsus.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Miꞌe pe, lenge miyeꞌ tuweinge sios lalme ŋaiye yarp ya yoto Judia, Galili topoꞌe Samaria, yarp bwore ŋumwaiye supule. Pe Yohe Yirise nungwis lenge, topoꞌe kin ŋende bongolme tinge pe, kin ŋende lenge tahar wula wula sekete. Taꞌe luku pe, tinge lalme yarp tuwihme Lahmborenge.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Ŋupe ŋaiye Pita ŋende hlaihlai nalꞌe nalꞌe pe, kin nate gere moi Lida nange ka etekeꞌe lenge miyeꞌ tuweinge tikin Got ŋaiye yarp moi uku.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Nato moi uku pe, kin ŋetekeꞌe miyeꞌ ende naŋ kin Ainias, ŋihip syep kin si nule pe, kin ŋanar luh na tatame wahtaip syepumbur hun.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Pe Pita ŋaname kin na, “Ainias, Jisas Krais si ŋende miꞌme wahriꞌ epwa nin. Tuhur gin hlaꞌ pe, asarꞌe luh nin.” Nilyehe sai Ainias tahar gan hlaꞌ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Pe lenge miyeꞌ tuweinge lalme ŋaiye yarp ya yato moi Lida topoꞌe Saron yetekeꞌe kin taꞌe luku pe, tinge yimbilme ŋoihmbwaip yalme Lahmborenge.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 O plihe nal moi Jopa pe, tuwei ende naŋ ti Tabita warp (wusyep Grik tinge jalme ti Dorkas). Ti jetalah Jisas ende ŋaiye nye nyermbe ti wende ŋaiꞌe ŋaiꞌe bwore, topoꞌe ti wungwisme lenge ŋaipwa ŋiꞌ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Dindiꞌ ŋup uku pe, ti wende wahriꞌ epwa pe, ti wule. Taꞌe pe, tinge jihyeꞌe pinip yungurhme wahriꞌ ti miꞌe pe, tinge yember ti ya yanah yokoh dininde nanah hlaꞌ.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Moi Jopa luku sai siheime moi Lida. Taꞌe luku pe, ŋupe ŋaiye lenge jetalah Jisas yasande nange Pita narp moi Lida pe, tinge yember miyeꞌ hoi ya yetekeꞌe kin pe, tinge yisilih yisilihme nange ka hwihwai ot moi tinge.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Taꞌe pe, Pita tahar ŋotop lenge nal pe, ŋupe ŋaiye kin na gere yokoh uku pe, tinge yambaꞌe kin yenge ya yanah yokoh dininde luku. O lenge tuweinge ŋope syeꞌ jan yilil yoyorꞌme kin pe, tinge yasambe temhroŋ topoꞌe ŋaiyuwat ŋaiye somohon Dorkas gwerenge no, ti wangang lenge.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pita ginyen lenge lalme ya tas wicherꞌ pe, kin ŋasarꞌe ŋimbep pe, kin ŋisilihme Yai. Miꞌe pe, kin bunjenge nal me ti pe, kin ŋanange na, “Tabita, ni tuhur!” Pe ti wesembele ŋembep wetekeꞌe Pita pe, ti tahar warp hlaꞌ.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pita narpe syep ti ŋahraꞌe ti nah pe, ti tahar gwan hlaꞌ. Miꞌe pe, Pita gal lenge tuweinge ŋope topoꞌe lenge miyeꞌ tuweinge tikin Got lalme pe, kin ŋasamb lenge ŋaiye Dorkas si plihe tahar warp laip.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Taꞌe luku pe, wusyep eꞌe sisil nalꞌe nalꞌe nato moi Jopa pe, lenge miyeꞌ tuweinge ŋambaran wula sekete, ŋoihmbwaip tinge teŋeime Lahmborenge.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Miꞌe pe, Pita plihe na narp ŋup syeꞌ nal Jopa topoꞌe Saimon, miyeꞌ ŋaiye ŋende wah gerenge yowor hiꞌ ŋende ŋaiꞌe ŋaiꞌe.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.