Atos 9
Wusyep Bwore tikin Got (URT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 — ausente —
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Sihei ŋaiye Sol ka pwar el moi embere Damaskus pe, yirise ŋembere nase ŋaitem gah naŋarꞌe kin.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Kin tambe na gah kekep pe, kin ŋasande diꞌ miyeꞌ ende ŋaname kin na, “Sol, Sol! Detaꞌe lai ti nin ŋende yumbune ŋam?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Sol ŋisilihme kin na, “Iyai, nin lahmende liki?” Miyeꞌ uku nungwisme kin na, “Ŋam Jisas ŋaiye nin ŋende yumbune.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Kom tuhur e oto moi embere Damaskus pe, miyeꞌ ende ka ini nin ŋaimune ŋaiye na ende.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Lenge miyeꞌ ŋaiye yal topoꞌe Sol yetekeꞌe taꞌe luku pe, sekemeꞌ anah tinge. Pe tinge yasande diꞌ ilyehme, kut yukur tinge yetekeꞌe miyeꞌ ende ŋaiye ŋanange wusyep.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Sol tahar gan hlaꞌ pe, kin bep gili, kom ŋembep kin si tangar. Taꞌe luku pe, lenge miyeꞌ uku yenyerme kin ya yoto moi embere Damaskus.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Ŋembep kin tangar sai tatame ŋup hun pe, kin yukur ŋono ŋai, topoꞌe ŋonoꞌe pinip, pakai.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Pe jetalah tikin Lahmborenge ende, naŋ kin Ananaias narp nato moi Damaskus netekeꞌe nate tange pe, Lahmborenge gal naŋ kin na, “Ananaias!” Pe kin nangar ŋanange na, “O Lahmborenge, ŋam ihei!”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Lahmborenge plihe ŋanange na, “Tuhur el yokoh tikin Judas ŋaiye sai ŋahwikin ŋaiye tinge jalme Ŋahwikin Bwarme. Pe na isilih lenge miyeꞌ ende Tarsus, naŋ kin Sol. Kin narp yokoh uku ŋanange wusyep ŋisilihme ŋam Jisas.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Pe ŋam masambe kin yipihinge supule ende ŋaiye miyeꞌ ende naŋ kin Ananaias nate nikil syep kin nanah kin no, ŋembep kin tanaꞌ.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ananaias plihe nungwisme na, “Lahmborenge, ŋam si masande wusyep me miyeꞌ uku ŋaiye kin si ŋende yumbune lenge miyeꞌ tuweinge bwore bwarme nin ŋaiye yarp ya yoto Jerusalem.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Pe tukwini kin nate ŋoto moi Damaskus topoꞌe wusyep erŋeme ŋaiye lenge pris ondoh yaŋaꞌe kin. Pe kin de ka orpe lenge miyeꞌ tuweinge lalme ŋaiye tinge yahraꞌe naŋ nin pe, ka ember lenge el mwahupwaiꞌe.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Lahmborenge ŋaname Ananaias na, “Ni el! Ŋam si malaŋatme kin ŋaiye ka ende wah me ŋam, topoꞌe ka ininge naŋ ŋam alaŋatme el lenge haiten, topoꞌe lenge miyeꞌ ondoh tinge, topoꞌe lenge miyeꞌ tuweinge Israel.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Pe ŋam, ma masambe kin nihe syohe ŋaiye ka si ambaꞌ me naŋ ŋam.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Taꞌe luku pe, Ananaias nal yokoh ŋaiye Sol narp pe, kin nato nikil syep kin nanah Sol. Kin ŋaname Sol na, “Tatai ŋam, Lahmborenge Jisas ŋilyeh ŋaiye nin netekeꞌe ŋanar yaŋah nember ŋam ti, ŋam mat ŋaiye ŋembep nin ka tanaꞌ no, Yohe Yirise ka guhunuhme nin.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Nilyehe sai pe, ŋainde taꞌe hroꞌ hap ŋuyoꞌ tangaꞌ nasme ŋembep Sol gah pe, kin plihe ŋetekeꞌe ŋaiꞌe ŋaiꞌe. Kin tahar gan hlaꞌ pe, tinge jihyeꞌe kin pinip baptais.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Miꞌe pe, kin ŋono ŋai pe, kin plihe nambaꞌe bongol.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Miꞌe pe, kin tahar nal yokoh lotu tinge ilyeh ilyeh tongonose pe, kin ŋanange nalaŋatme nange Jisas kin talah tikin Got.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Tinge lalme ŋaiye yasande wusyep kin gunguru plai pe, tinge yisilih yale yat na, “Leꞌe miyeꞌ ilyeh ŋaiye somohon narp nato Jerusalem ŋende yumbune lenge miyeꞌ tuweinge ŋaiye yahraꞌe naŋ tikin Jisas lakai? Taꞌe tehei kin ŋaiye tukwini kin nat eꞌe pe, ka orpe tinge enge el lenge pris ondoh lakai?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Kom wusyep Lahmborenge ŋaiye Sol ŋanange tahar bongol sekete pe, kin ŋanange nesembele nal halhale wusyep ŋaiye Jisas kin Miyeꞌ alaŋatme, Krais. Wusyep eꞌe ŋende lenge Juta ŋaiye yarp Damaskus tinge sekemeꞌ anah pe, yukur tatame ŋaiye ka yungwisme wusyep kin syeꞌ.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Ŋup wula si nal miꞌe pe, lenge Juta yanange wusyep tase nange ka yonombe Sol ka ole.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Ŋup pe ŋau tinge bep sai me kohmap embere ŋaiye moi luku ŋaiye ka yonombe kin. Kom Sol si sisyeme wusyep tase ŋaiye tinge yanange.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Taꞌe luku pe, ŋupe ŋaiye ki yepelmbe pe, lenge jetalah syeꞌ yambaꞌe kin yember yal dou ende ŋaiye sai nato lem uku pe, tinge yohor kin jah sorh embere pe, tinge yasme sorh ya tas lem wicherꞌ na gah kekep.Tinge yohor Sol jah sorh embere pe, tinge yasme sorh ya tas lem wicherꞌ na gah kekep.|alt="Letting Paul down in a basket" src="LB00333B.tif" size="span" ref="9.25"
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Sol na gere Jerusalem pe, kin na netekeꞌe lenge jetalah tikin Jisas nange ka ende wah top tinge. Kom tinge lalme hiꞌjarnge kin pe, tinge ŋoihyeryembe nange kin yukur jetalah tikin Jisas bwore mise.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Kom Banabas nate nambaꞌe kin nenge nal lenge aposel pe, kin ŋanange wusyep nal me tinge ŋaiye Sol nal yaŋah Damaskus pe, kin ŋetekeꞌe Lahmborenge pe, Lahmborenge ŋaname wusyep. Miꞌe pe, Sol nenge naŋ tikin Jisas pe, kin nal moi Damaskus gan bongole ŋanange nalaŋatme wusyep me Jisas.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Wusyep uku miꞌe pe, Sol ŋotop lenge narp. Kin gan hiꞌluluwe ŋanange wusyep me naŋ tikin Lahmborenge nalꞌe nalꞌe nato Jerusalem.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Kin ŋanange wusyep uku nal lenge Juta ŋaiye yanange wusyep Grik pe, tinge tahar teketenge wusyep topoꞌe kin. Taꞌe luku pe, tinge de ka yonombe.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Ŋupe ŋaiye lenge Kristen yasande yetekeꞌe ŋai uku pe, tinge yambaꞌe Sol yenge yal Sisaria pe, yember kin ŋaiye ka el moi Tarsus.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Miꞌe pe, lenge miyeꞌ tuweinge sios lalme ŋaiye yarp ya yoto Judia, Galili topoꞌe Samaria, yarp bwore ŋumwaiye supule. Pe Yohe Yirise nungwis lenge, topoꞌe kin ŋende bongolme tinge pe, kin ŋende lenge tahar wula wula sekete. Taꞌe luku pe, tinge lalme yarp tuwihme Lahmborenge.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Ŋupe ŋaiye Pita ŋende hlaihlai nalꞌe nalꞌe pe, kin nate gere moi Lida nange ka etekeꞌe lenge miyeꞌ tuweinge tikin Got ŋaiye yarp moi uku.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Nato moi uku pe, kin ŋetekeꞌe miyeꞌ ende naŋ kin Ainias, ŋihip syep kin si nule pe, kin ŋanar luh na tatame wahtaip syepumbur hun.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Pe Pita ŋaname kin na, “Ainias, Jisas Krais si ŋende miꞌme wahriꞌ epwa nin. Tuhur gin hlaꞌ pe, asarꞌe luh nin.” Nilyehe sai Ainias tahar gan hlaꞌ.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Pe lenge miyeꞌ tuweinge lalme ŋaiye yarp ya yato moi Lida topoꞌe Saron yetekeꞌe kin taꞌe luku pe, tinge yimbilme ŋoihmbwaip yalme Lahmborenge.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 O plihe nal moi Jopa pe, tuwei ende naŋ ti Tabita warp (wusyep Grik tinge jalme ti Dorkas). Ti jetalah Jisas ende ŋaiye nye nyermbe ti wende ŋaiꞌe ŋaiꞌe bwore, topoꞌe ti wungwisme lenge ŋaipwa ŋiꞌ.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Dindiꞌ ŋup uku pe, ti wende wahriꞌ epwa pe, ti wule. Taꞌe pe, tinge jihyeꞌe pinip yungurhme wahriꞌ ti miꞌe pe, tinge yember ti ya yanah yokoh dininde nanah hlaꞌ.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Moi Jopa luku sai siheime moi Lida. Taꞌe luku pe, ŋupe ŋaiye lenge jetalah Jisas yasande nange Pita narp moi Lida pe, tinge yember miyeꞌ hoi ya yetekeꞌe kin pe, tinge yisilih yisilihme nange ka hwihwai ot moi tinge.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Taꞌe pe, Pita tahar ŋotop lenge nal pe, ŋupe ŋaiye kin na gere yokoh uku pe, tinge yambaꞌe kin yenge ya yanah yokoh dininde luku. O lenge tuweinge ŋope syeꞌ jan yilil yoyorꞌme kin pe, tinge yasambe temhroŋ topoꞌe ŋaiyuwat ŋaiye somohon Dorkas gwerenge no, ti wangang lenge.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Pita ginyen lenge lalme ya tas wicherꞌ pe, kin ŋasarꞌe ŋimbep pe, kin ŋisilihme Yai. Miꞌe pe, kin bunjenge nal me ti pe, kin ŋanange na, “Tabita, ni tuhur!” Pe ti wesembele ŋembep wetekeꞌe Pita pe, ti tahar warp hlaꞌ.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Pita narpe syep ti ŋahraꞌe ti nah pe, ti tahar gwan hlaꞌ. Miꞌe pe, Pita gal lenge tuweinge ŋope topoꞌe lenge miyeꞌ tuweinge tikin Got lalme pe, kin ŋasamb lenge ŋaiye Dorkas si plihe tahar warp laip.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Taꞌe luku pe, wusyep eꞌe sisil nalꞌe nalꞌe nato moi Jopa pe, lenge miyeꞌ tuweinge ŋambaran wula sekete, ŋoihmbwaip tinge teŋeime Lahmborenge.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Miꞌe pe, Pita plihe na narp ŋup syeꞌ nal Jopa topoꞌe Saimon, miyeꞌ ŋaiye ŋende wah gerenge yowor hiꞌ ŋende ŋaiꞌe ŋaiꞌe.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.