Romanos 4
urim (URIM) vs NTLH
1 Ti mpa mentepm la kolai Apraam yoampei a men Suta ti palng wliwe pa? Itna kolai atom Maur Wailen ari kil pa la kil ute wor pa?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Aklale, kol Apraam kil itn a rpmi ikwap ute wor pa, atom kol a Maur Wailen kil yikak itni atn a rpma a kwap a kil ak pa atom ari la kil melnum ute wor, pati Apraam kol a ngkit nang alkilen pa. Pake itna wulmpa a Maur Wailen pa kil ake antiwe mpa ngkit nang alkilen pa la kil melnum ute wor pa, kalpis.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ti wrkapm a Maur Wailen pa la kolai? Pa la kolkil la, “Apraam pa kil ukipma yangkipm a Maur Wailen la pa itna titnongket, atom Maur Wailen kil awi ker a kil akawiye paipmpaipm a Apraam pa angkli atom kil ari la kil ute wor.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Kol melnum ur akwap a melnum manet ur atom awi marpm akalmpe kwap a kil ak pa. Melnum a kil akentel kwap pa ake kil areinsel atom alkel marpm pa kalpmilel pa, kalpis, kil akentel kwap pa atom kil alkel marpm pa.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Pake melnum a ukipma kolti, kil ake akwonalmpen la kil mpa ikwap wor eng mpa Maur Wailen riwel la kil ute wor pa, kolpa kalpis. Kil ukipma Maur Wailen alkil a ari tu melnum a antokg paipmpaipm pa la tu ute wor. Kolpa atom Maur Wailen yikak itna a kil ukipma kil pa atom kil ariwel la kil ute wor.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Maur Wailen ake yikak itna kwap wor a melnum pa ak atom ariwel la kil ute wor pa, kalpis, kil yikak itna a kil ukipma kil ti kolti. Pa kai irir kolen pikekg ep ak ai Tepit kil la atopen wor a tu melnum a ukipma kolpa. Tepit pikekg la kolkil la,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 ”Tu melnum a Maur Wailen kil ungkwan paipmpaipm atuwen plalng ise, pa tu pa wor pake, tu itopen o! Ei! Maur Wailen kil ake wa akwonalmpen paipmpaipm a tu pa itna, kalpis. Kil am woniketen ise.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Melnum a Maur Wailen kil awi ker a kil pikekg akawiye paipmpaipm a kil antokg pa angkli atom kil ari melnum pa la kil ute wor pa, kil pa wor pake, kil itopen o!” Yangkipm a pikekg Tepit la pa am kai itna kolpake.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Melnum a Maur Wailen kil awi ker a kil akawiye paipmpaipm a melnum pa antokg pa angkli pa, kil pa wor pake, kil itopen o! Ti pa la men Suta a tu wangketo num katila yangkipm titnongket pa kolti antiwe atopen? A kipm a ake tu wangketepm num kol kla a Maur Wailen anel ak amprin men Suta ti pa, kipm kolpa pa ake mpa kipm itopen? Pati nira ela wrkapm a Maur Wailen pa akalmpe kolkil la, “Maur Wailen kil ari Apraam kil ukipma kil pa kolpa atom kil awi ker a kil akawiye paipmpaipm a Apraam antokg pa angkli a kil ariwel la kil ute wor.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Pikekg Maur Wailen ari Apraam pa la kil ute wor pa ak wang na? Pikekg tu wangketel num pa ep plalng pa, wa Maur Wailen ariwel la kil ute wor pa katnukg? Aki pikekg Maur Wailen ariwel la kil ute wor pa ep plalng pa, a tu wa wangket num pa katnukg? Pikekg Maur Wailen ariwel la kil ute wor pa ep pake.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Kil ukipma Maur Wailen pa ep atom Maur Wailen ariwel la kil ute wor. Ak wang pa ake tu angketel num pa, apa. Kolpa itna a a, Maur Wailen lanakel atom tu wangketel num pa. Pa kla a Maur Wailen ak plan ak titnongketel la kil ari Apraam pa la kil ute wor atnen a kil ukipma kil. Apraam kil ake tu wangketel num pa, a pa, pake kil ukipma Maur Wailen, pa atom kil pa palng yan yiprokgen a kipm melnum wrongkwail a ake tu angketepm num kol kla a Maur Wailen ak amprin men Suta ti. Pake kipm ukipma Maur Wailen pa, atom Maur Wailen kil wa ariwepm la kipm pa wa kipm ute wor.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 A wa kolpa yat pake, kil wa palng yan yiprokgen a men melnum a tu wangketo num pa yat. Ake lala tu wangketo num pa wris pa, kolpa kalpis. Pa la men wa ukipma Maur Wailen. Apraam kil ake tu wangketel num pa, a pa, pake kil ukipma Maur Wailen. Wa kol men ukipma Maur Wailen kutnun nepm yikak a Apraam a pikekg ukipma Maur Wailen pa, pa kil wa palng yan yiprokgen amen ti yat.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Maur Wailen pikekg yapon yangkipm nampokgen Apraam a tu a kil angket ale angkai pa kulngkul kul pa la, kil ikga lken kanokg a kweikwei wrongkwail ti. Kil ake yapon yangkipm pa nampokgen Apraam atnen a Apraam atning katnun yangkipm titnongket ur a pikekg kil uk tu a men pa ariworwor, kalpis. Kil yapon yangkipm nampokgentel pati atnen a kil ukipma kil ti atom kil ariwel la kil pa melnum ute wor.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Kol pikekg Maur Wailen yipon yangkipm nimpokgen tu melnum a katnun yangkipm titnongket akilen pa ariworwor pa, la ikga kil uk kweikwei wor wor akilen pa tu pa, ti mpa wa mentepm ti wa ukipma Maur Wailen pa kalpmilel kolti eng kuina wai? Kolpa pati yangkipm a pikekg Maur Wailen anti Apraam yapon pa wa kai kalpis kolti.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Kol Maur Wailen pikekg ake lko yangkipm titnongket ur pa pipa, mentepm kol ake kipor. Pake kil pikekg alko yangkipm titnongket, pake mentepm ake katnun pa yek kimeket, kolpa atom ak antokg Maur Wailen ipma wakget eng mentepm ti.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Kolpa ti ipma wor a Maur Wailen plan ak angklinso pa ak titnongketel yangkipm a pikekg kil yapon nampikgen Apraam pa la tu wapyipmiri a walyipmiri a Apraam pa yat la tu ikgam uwi kweikwei a pikekg kil yapon yangkipm la lken pa. Kweikwei a kil yapon yangkipm pa ake a tu men Suta a pikekg awi yangkipm titnongket a pikekg kil alko pa wris. Kweikwei a kil yapon yangkipm pa a kipm melnum wrongkwail mlaur a ukipma kolen pikekg Apraam ukipma pa. Kolpa atom Apraam pa kil yan yiprokgen a mentekg yatenen atnen a mentekg ukipma pake.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Pa kai irir kolen yangkipm yiprokgen a nira ela wrkapm a Maur Wailen pa la Maur Wailen lanaki Apraam pa kolkil la, “Kupm takweiyeitn la ikga tu wrong kin a kipman mapming wailet yela anong kanokg wrongkwail numputeitn la kitn yan atuwen.” Mentepm wrongkwail a ukipma Maur Wailen kolen Apraam pa, itna wulmpa a Maur Wailen pa Apraam pa kolen yan amentepmen. Kil ukipma Maur Wailen, kil Maur Wailen a la tu melnum a amo wa wrekg rpma, a wa kil Maur Wailen a la kweikwei a ake pikekg palng ep pa wa palng itna.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Apraam ari kil alkil la kil ake antiwe angket warim ur kol a Maur Wailen yapon yangkipm pa, ari Apraam kil ukipma rpma nungkwangen ariwe la pa ikgam palng kolpake, kolpa atom kil palng yan a wrong kin a kipman mapming wrongkwail kai yela kanokg ti. Katila kolen Maur Wailen pikekg yapon yangkipm lanakel kolpa la, “Tu warim watnom walwalpopm walyaru a wapyipmiri a walyipmiri akitnen pa ikga palng umpen wailet paipm ai.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Apraam ari num alkil pa ari kil am wror paipm tike, wreren wring kamel wampwomis ise, akentiwe mpa kil ngket warim pa, kalpis. Wa kil ari kin alkil Sara pa ari am mayen ise, akentiwe mpa kil iye warim pa, mampleng a warim arpme pa am mis ise. Ari ake kil elngen a kil ukipma pa, kil wa ukipma itna titnongket kolpa itna.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Nikgwalpm a kil pa ake rka wekg wekg, a ake kil elngen a kil ukipma yangkipm a pikekg Maur Wailen kil yapon nampikgentel pa, kalpis. Kil ukipma itna titnongket kolpa itna wa kil ngkat nang a Maur Wailen.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Nikgwalpm a kil pa ake akwonalmpen watipmen, kalpis, nikgwalpm a kil pa rka titnongket kolti ariwe, la kweikwei a pikekg Maur Wailen yapon yangkipm la ikga palng pa, pa kil antiwe titnongket a ikga ntokg kweikwei pa palng kolpake.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Kol wrkapm pa la kolkil la, “Apraam kil ukipma yangkipm a pikekg Maur Wailen yapon pa itna titnongket kolpa kai, atom Maur Wailen kil ariwel la kil melnum ute wor.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Yangkipm a la Maur Wailen ari kil pa la kil melnum ute wor pa, pa ake nira ak la Apraam wris pa, kalpis.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Yangkipm pa nira ela eng akangklin mentepm ti yat. Maur Wailen mpa wa ri mentepm ti la mentepm melnum ute wor. Eng ntei, mentepm ukipma Maur Wailen, kil a pikekg la Sisas Wailen a mentepmen a pikekg amo pa wa wrekg rpma.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Pikekg Maur Wailen kil uk Sisas kai wam a tu wrong manto almpel atom kil amo eng ak armpen paipmpaipm amentepmen ti. Kil wa la Sisas kil wrekg rpma ak antokg kil ari mentepm ti la mentepm ute wor itna wulmpa akilen.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.