Mateus 27
urim (URIM) vs NAA
1 Ak kong miningket ti pa, tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa nampon tu melnum wail wail a ikgalen tu wrong kin kipman pa, tu akor nikgwalpm la ilm Sisas imo.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Tu angkuten wam a Sisas pa plalng, atom tu ayewel kai uk kai wam a Pailat, mringman wailen a tu Rom a ikgalen anong kanokg a Sutia pa.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Sutas, melnum a pikekg uk Sisas kai wam a tu wrongmanto pa, kil ari a tu yapon yangkipm la ilm Sisas pa imo kolpa atom, nikgwalpm wor pa palngtel, atom kil arein la, “Pa kupm ak kwap paipm tuwa.” Kil awi lukgwayek kamel wris tuwek wampwam a angkli kul rpma kil pa, aye yaper kai uk tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen nampon tu melnum wail wail pa.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Atom kil la kolkil la, “Kupm antokg paipm ase, eng kupm uk ya la kipm ilm melnum wor wrisen pa imo.” Atom tu akalmpentel la, “Pa ake kwap a men ti, kol am kitn alkitn pa ikwonilmpen ai.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Kolpa atom Sutas angkli lukgwayek pa elng kawor rmpa yalming a pa, a kil kai angko til.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa awi lukgwayek pa atom tu la kolkil la, “Kil lukgwayek la ikilm melnum, ti ake mpa mentepm ermpi nimpon marpm a yalming a Maur Wailen pa.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Kolpa atom tu yapon yangkipm la ik krimpwayek pa ik rmpen kanokg ur a tu angkon eng ak ak kuntuk, a wa elng itni kolen kirkap ur a uwen tu melnum a ya watinet wli pa.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Kolpa atom tu akwe wrik nang pa la, Kanokg Walmpopm. Atom wrik nang pa am tu akwe kolpa itna pake.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Atom yangkipm ur a pikekg Seremaia melnum okwripm a Maur Wailen la pa palng aklale, pati la kolkil, “Tu Isrel awi marpm kamel wris tuwek wampwam pa kai repmrepm kolen lukgwayek a pikekg tu elng itna la ikga ikirmpen kil pa am kolpake.
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Atom tu ak marpm pa akarmpen kanokg ur a tu angkon eng ak ak kuntuk. Pa kanun yangkipm a pikekg Wailen kil lanakopm pa.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Atom tu aye Sisas pa kaino itna wulmpa a Pailat mringman wailen pa atom kil asentel la, “Kitn pa melnum tukgunakg a tu Suta am tike?” Atom Sisas kil la kolpa la, “Ei, am kol a kitn la pake.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen nampon tu melnum wail wail pa tu almpel yangkipmok watipmen, ari ake Sisas akalmpe yangkipm ur, kalpis.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Kolpa atom wa Pailat lanakel la, “Ti ake kitn atning yangkipmok watipmen a tu almpeitn ti?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Ake wa Sisas akalmpe ok ur. Kolpa atom mringman wailen a itna ep pa kil akwonalmpen watipmen.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Akangklei wring wris wris atom angko wang a tu al akule wan pa, mringman wailen pa ungkwan melnum wris a rpma wan tipmining pa kulor kai en. Wrongkwail kin a kipman pa wakrongen melnum mla ai, atom tu la pa Pailat kil ungkwan melnum pa a wan tipmining pa kulor kai en.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Ak wang ti pa melnum ur a rpma wan tipmining a tu ariwewel worwor la kil melnum paipm, nang akilen pa Parapas.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Tu wrong kin a kipman kai rka wris pa, Pailat asenten la, “Kipm wakrongen melnum mla lala kupm ungkwan kawor en eng kipm pa? Parapas aki Sisas a namput la Krais?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Pa kil ariwe la wet tu elng Sisas pa kul wam akilen ti pati atnen tu ipma paipm eng kil pake.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Pailat kil rpma wrik alkil a rpma rpma eng atning yangkipm pa, kin alkil pa ukwa yangkipm kil kulntel ak angkengkel la kolkil la, “Ake mpa kitn ntokg kwei ur kai melnum ute wor pa eng ake kil antokg paipmpaipm pa, kalpis. Wet ak mining kil pa kupm okgwangket kai melnum pa ari kupm awi kaikuten wail.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Pake tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen nampon tu melnum wail wail pa tu uk yangkipm tu wrong kin a kipman pa atom tu mpraken la, “Elngen Parapas pa kai o, a kipm ilm Sisas pawo!”
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Atom mring wailen pa wa asenten la, “Kipm wakrongen mla wris ur a tuwekg la mpa kupm elng kulor kai eng kipm pa?” Ari tu akalmpe la, “Men wakrongen Parapas.”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Pailat kil asen tu pa la, “Ti mpa kupm ntokg kolai Sisas a tu namput la Krais ti?” Ari tu akalmpe la, “Kurkurngkel rki yo okgmangki pawo!”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Ari Pailat kil asenten la, “Eng kil antokg paipmpaipm kuina wai?” Ari tu mpraken akalmpe yikakatnen paipm la, “Kurkurngkel o!”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Tu itna pa itna pa, la plalplal mainmain wreren eng a or tita, kolpa atom Pailat kil titnowen num, yangkipm kalpisen a ak angkeng tu pa. Atom kil ari kolpa, kil awi u pa aklak wam alkilen ti eng mpa tu wrongkwail pa ri, a kil la kolkil la, “Kupm yangkipm kalpisen eng antokg melnum kil amo. Kalkuten pa itna kai kipm alkipm pake, kupm pa kalpis.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Ari tu wrongkwail kin a kipman a pa akalmpe la kolkil la, “Elng kalkuten a amo akilen pa kul men ti nimpon tu warim amenen ti rki!”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Atom Pailat pa kil ipma kalkuten, pake kil katila nikgwalpm a tu pa kolti ungkwan Parapas pa a wan tipmining pa kulor kai en eng tu pa. A kil lanaki tu melnum a almpwrong pa awi ampei pa ak ake Sisas pa plalng pa, uk kil elng kai wam atuwen pa la tu iyewel kai kurkurngkel rki yo okgmangki ai.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Atom tu melnum a almpwrong a mringman wailen pa tu aye Sisas pa kai kawor wan a mringman wailen pa, atom tu akwe tu melnum wailet a almpwrong pa wli kapringentel.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Tu aner apm akilen pa, atom tu nowewel apm watet wail ur pa.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Tu kapring ampei iket ur pa kolen wanukgmis pa, atom tu elng rpma tukgunakg akilen pa. Tu alkel wark pa kai wam wi akilen pa. Tu kalingkake kil pa kol kil melnum tukgunakg atom tu kapor kilko aleinsel, a ak nokgelel la, “Melnum tukgunakg a tu Suta, alkeitn wor!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Tu ungkwawel wlikg, plalng pipa, tu awi wark kai wam alkilen ti wa akorel kai tukgunakg ti.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Tu ak kolpa kai, plalng pipa, tu aner apm watet wail kai num a kil pa kai takwelkg, a wa nowewel apm alkilen pa. Atom tu ayewel kai eng la kurkurngkel rki yo okgmangki. Melnum a almpwrong a anong kanokg Rom. (Mat 27:27)|alt="Roman soldiers" src="HK00197B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles, © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="27:27"
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Tu akawi Sisas pa angkom naurng anong wail pa or ya pa kai la kurkurngkel rki yo okgmangki pipa, tu ansil melnum ur kai anong Sairini, nang akilen pa Saimon. Atom tu tirpmingentel la kil ngkit yo okgmangki a Sisas pa iye. Atom kil ngkat aye kai.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Tu kai palng kai wrik ur a tu namput la Kolkota. Yiprokgen a wrik nang pa pati tukgunakg timpal.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Tu kai palng wrik pa pipa, tu ngkaten u wain ur a wuten tu ak kweikwei kinipis ak oren pa ngkaten alkel, la mpa kil il eng ik kupuketel num a wleket pa. Atom kil al akwiyen ari ake kil lala il pa, kalpis.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Tu karkurngkel rka yo okgmangki pa, plalng pa, tu alm nep pimpos pa la mla ai klangkil pipa, mpa tu mpreing apm a Sisas pa.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Tu antokg kolpa rka ikgalen Sisas pa rka.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Tu nira yangkipm yiprokgen na a tu alm Sisas pa, atom karkurng itna kaino yo okgmangki tukgunakgen kwa a Sisas pa kolkil la, “Kil Sisas, kil Melnum Tukgunakg a tu Suta.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Tu karkurng melnum paipm wekg pa itna wreren Sisas pa. Ur pa itna wam wi a ur pa itna wam wangkokg.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Atom tu wrongkwail kin a kipman pa kaingkul angkli wulmpa pa elng kaino ariwel atom tukgunakg wilwil a ak nokgelel
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 lala, “Kitn pikekg lala kitn antiwe titnongket a tikale yalming a Maur Wailen pa atom wa le weten ik wang wraur ti, pati kitn ngklin kitn alkitn pawo! Aki kitn la kitn Warim Kipman a Maur Wailen pa pati, kitn nuurng yo okgmangki pa nar o!”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa nampon tu melnum wail wail pa am wa tu wa aknokgelel kolpa yat pake.
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 Tu la kolpa la, “Kil pikekg angklin tu wrong kin kipman pake, kil akentiwe angklin kil alkil ti, kalpis. Kil melnum tukgunakg a mentepm Isrel, ti itni eng kil nuurng yo okgmangki pa kulnar pa pati, mpa mentepm ukipma kunun kil pa.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Kil pa ukipma kai Maur Wailen, kolpa ti mpa mentepm ri Maur Wailen kil mpa ipma wor eng kil pa atom ngklinsel ur pa. Eng ntei, kil alkil ti la kil Warim Kipman a Maur Wailen.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Am wa kolpa yat pake. Melnum ikgwampet wekg a tu karkurngken itna wreren kil pa, wa ekg wa aknokgelel yat. Sisas nampokgen melnum paipm wekg rka yo okgmangki. (Mat 27:38)|alt="Jesus and two criminals on the cross" src="LB00328B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="27:38"
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Takgni no pirng pa, aye mining pa kul kai akipaarng kanokg ti yela, kolpa itna a a, tukoryauk pa angkli om pa, mining pa kai plalng pa wa ran.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Mining itna pa Sisas kirkar akg akwe yikakatnen la, “Eli, Eli, lema sapaktani?” Pa la kolkil la, “Maur Wailen akupm, Maur Wailen akupm, wa kitn naurngkopm eng ntei?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Wa tu melnum tiur atning pa atom tu wa lala, “Palpa kil akwe Elaisa.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Atom melnum wris ur pa pinterng kai ak kweikwei ur a akarkolng u pa, angklewe u wain kinipis pa, atom aye kai elng itna wark pa uk kai Sisas pa la kil il.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Ari wa tu tiur pa wa lala, “Itni pen, itni eng tepm ri la, mpa Elaisa pa kulnar ngklinsel aki kalpis?”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Wa kil wa kirkar akg akwe yikakatnen anti ur plalng pipa, kil amo.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Atom ak wang ketn pa pipa, apm kaki wail a tu alekg rka akangketen yalming tiwel a Maur Wailen pa rakol wompwekg, angkaino kwa ai kinar plalng kinar kanokg ti. A yelm ti no a wes wail wail ti rakol.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Kirk a tu u mlamin pa rakol wompwekg okore itna atom, tu melnum wailet ute wor itna wulmpa a Maur Wailen pikekg amo kaingkai pa, wa wrekg wrekg rka.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Tu wrekg wrekg a kirk pa or rka nungkwangen, tu alil Sisas pa rmpa kawor mlamin pa plalng pa, kil wrekg or rpma pa, tu palng angko wunong kai anong wail a Maur Wailen amprin eng kil alkil pa, eng tu wrongkwail ariwen om.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Tu melnum a almpwrong pa nampon melnum tukgunakg alntuwen pa tu ikgalen Sisas pa rka. Pa tu ari yelm pa no, a wa kweikwei wrongkwail a palng pa atom, tu ngkark warwar paipm wrisen, atom tu la, “Pa kil Warim Kipman a Maur Wailen aklale tuwa!”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Tu kin wailet a pikekg anti Sisas atn angklinsel angkai Kalili ai kul pa, tu itna kai watin ai ari kuina ur a palng kai Sisas pa.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Kin wris ur pa Maria a Maktala, wa ur pa Maria man a Semis ekg Sosep. A wa wris ur pa man a Son ekg Semis, kin a Sepeti.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Atom ak nungkurikg ti pa melnum ur a kai anong Arimatea a antiwe kweikwei pa, nang akilen pa Sosep, kil wa melnum ur a ukipma Sisas a aroaro wonel tu pa.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Kil kai ari Pailat pa asentel la uwi yipmiri a Sisas pa. Atom Pailat kil awi wor la kil uwi yipmiri a Sisas pa iye kai.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Atom Sosep awi yipmiri pa kolti, yapo ak apm tangkoren maing wor ur pa,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 plalng pipa, ngkat aye kawor alil ermpa kirk weten alkil a pikekg kil u mlamin itna krongkwang pa elngitna eng kil alkil pa. Kil alil yipmiri pa ela kawor mlamin pa plalng pipa, kil talpul wes wail pa aye kai akampri mlamin ok pa plalng pa, kil kai.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Maria Maktala wa nangkur alkil pa, ekg rpma won kai kirk pa arpmen rpma.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Pa ak wang a tu Suta nimprampen eng wang wail a rpma eng yapm pa, atom wa okg or kong pa, tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa, tu kai rka wris anti Pailat pa.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Atom tu la kolpa la, “Mring Wailen, men wonuwen yangkipm a pikekg melnum yangkipm kansil pa la pa. Pikekg kil rpma pa, kil pikekg la kolkil la, 'Ikga kupm imo rmpi wang wraur kai plalng pa, kupm wa wrekg i kirk pa kulor.'
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Kolpa ti kitn uk yangkipm titnongket tu melnum a atnen kirk pa, eng mpa tu ikglen riworwor kolpa itni, wang wraur pa kai plalng. Mpa tu watnom alkil pa kai ik ikgwampel yipmiri a kil pa atom, wa laniki tu melnum pa la, kil am wrekg ase. Atom kansil a tu la kanukg ti pa, mpa wa wail manten angen kansil a pikekg kil la ep ai.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Atom Pailat kil lanaken kolpa la, “Wor pa, kipm uwi tu melnum tiur alkupmen a almpwrong ti iye kai itnen kirk pa riworwor, ampur atnen paipmtel pa.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Atom tu kai anel kla ur pa amprin wes a ak ampri mlamin ok pa elngitna ikgompen, a tu elng tu melnum a almpwrong pa itna atnen kirk pa itna.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.