Mateus 22
urim (URIM) vs NAA
1 Sisas kil wa la yangkipm kla ur kil kolkil la,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Maur Wailen kil itna wailen ikgalen ipma a melnum pa, pati kolen melnum tukgunakg ur a itna ep ikgalen anong kanokg wail ur pa, kil la ntokg okipma wail ur il itnen warim kipman alkil la uwi kin iye.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Kil ukwa tu melnum akwapel alkil pa kai lanaki tu melnum a pikekg kil akwenten ep, la mpa tu wli eng okipma wail a kil antokg pa, ari tu karken.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Atom wa kil wa ukwa tu melnum akwapel tiur alkil pa wa kai anti ur lanaki tu melnum a pikekg kil akwenten pa la, 'Kipm kul eng tepm kai o! Okipma am kil numprampen ase. Kil alm manto nongko nepm watin a wa nampon manto nepm watin warimpen wor tiur pa alm ntampen numprampen elngtitna ase. Ti kipm kul eng tepm kai ntokg okipma pa il itopen, itnen warim kipman akilen la uwi kin iye ai.'
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Tu melnum akwapel alkil pa kai lanaken pa ari, ake tu atning. Am anel kai rak atn palpa ase. Tiur pa kai akwap kai wring, wa tiur pa kai akwap marpm alntuwen.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Wa tiur a rka pa tu arkulen antokgten paipm, atom oren amo.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Melnum tukgunakg pa ari kolpa, kil ipma wakget paipm. Atom kil ukwa tu melnum a almpwrong alkilen pa kai alm tu melnum a wet almpor tu melnum akwapel alkil pa, a ak lap wan anong atuwen pa kai plalng.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Atom kil lanaki tu melnum akwapel alkil pa la, 'Okipma am kupm numprampen plalng elng itna ase. Pake tu melnum a pikekg kupm akwenten ti pa tu antokg paipm, eng tu talpulng ok a kupm akwenten la wli ntiwopm il okipma ti.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Kolpa ti kipm kai tutu ya wail wail, ya wenting wenting pa. Kipm ri tu mlaur pa, kipm laniken la tu kul il okipma akupmen ti.'
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Tu melnum akwapel alkil pa atning kolpa atom tu kai tatu ya wail wail, a ya wenting wenting pa. Tu ari tu mlaur a wor aki paipm pa tu lanaken kolti. Atom tu kimeket arpme tita kolpa kai wan ok okkapmet wail a al al okipma atnewe pa, kaingkai wan pa pik antiwe wrong a wli pa kolti.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Tu kai rka wan okipma pa plalng pa, melnum tukgunakg pa kil kai kawor ari wrong a wli rka wan pa. Atom kil ari melnum wris ur pa ake kil nowe apm wor ur eng aye kai ak ari kin kipman a awi tita pa.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Atom melnum wailen pa lanaki melnum ake nowe apm wor pa la, 'Melnum alkupm, ake kitn nowe apm wor a kin kipman awi tita wai aye wli rpma ti?' Melnum pa atning, yangkipm kalpisen tarng rpma kolti.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Atom melnum tukgunakg kil lanaki tu melnum akwapel alkil pa la, 'Kipm yipo nepm wampel melnum pa, atom ngkit ngkliwel elng kawor miningket pa. Pa wrik paipm a tu kirkar akg nampok paipm wrisen rkawe.'”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Sisas la yangkipm kla pa plalng pa wa kil wa la, “Kol Maur Wailen pa kil akwen wrong wailet, pake kil awi wrong wusoken a kil takwei pa kolti.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Atom tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa tu kai rka yapon yangkipm eng la mpa ilm ipmawel Sisas pa, eng la kil la oklala ur kai paipm pa, mpa tu iyewel kai ntokg yangkipm.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Atom tu ukwa tu melnum tiur alntuwen pa nampon tu melnum tiur a Erot pa kai eng Sisas. Atom tu armpwonel aknukwar la, “Melnum a kaling plan tu, men ariwe la kitn pa melnum a la yangkipm a aklale wrisen kolti. Kitn ake ngkark eng nikgwalpm oklala a mlaur pa, kalpis. Kitn laron naken ya a Maur Wailen pa ute wor aklale kolti naki tu wrongkwail a wor a paipm.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Kitn laniko nikgwalpm ur a kitn akwonalmpen pa ri? La kol mentepm uk marpm Kaisarus, melnum tukgunakg a tu Rom a awi marpmel mentepm pa la, pa wor aki?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ari Sisas pa kil ariwe nikgwalpm paipm atuwen pa ase. Atom kil lawen la, “Kipm pa melnum a kansil plan ak num enen ti kolti. Wa kipm wa aknukuar akor kupm ti eng ntei?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Ti kipm plantopm marpm a kipm angkli angkli uk melnum tukgunakg a tu Rom ti ri!” Atom tu aye marpm ok ur pa aye kai alkel.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Atom kil asenten la, “Ti nang ikgokg a mla ela marpm kil?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Tu akalmpe la, “Nang ikgokg pa a Kaisarus, melnum tukgunakg a Rom pake.” Atom kil lanaken la, “Kolpa ti kipm uk kweikwei a melnum tukgunakg a Rom pa kipm uk kai kil alkil. A kipm uk kweikwei a Maur Wailen pa kai eng Maur Wailen kil alkil.” Marpm ok a tu Rom (a nang ikgokg a Kaisarus elawe). (Mat 22:19)|alt="Roman coin" src="HK00166B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles, © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="22:19"
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Tu atning kolpa, tu wrekg paipm kolti. Tu wrekg naurngkel kolti am kaingkai ase.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ak wang wris pa tu Satyusi tu wa kul eng Sisas. Am tu pa pati tu melnum a lala tu melnum a amo kaingkai pa, ikgake wa wrekg wrekg, kalpis. Tu alntu pa ariwe ase, atom tu ak yangkipm kolkil la alm ipmawel Sisas pa la kolpa la,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 ”Melnum a kaling plan tu, yangkipm a Moses pikekg kil kaling planto pa la kolpa la, 'Kol kipman aye kin, atom warim kalpisen, atom kil imo pa, mpa wa wusok alkil pa uwi kin karpikg pa iye eng ngket warim eng ngklin wailen alkil a pikekg amo pa.'
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Kol wusok wail wampwomis wampwompwekg pikekg rpma a pa. Wailen pa aye kin, atom warim kalpisen, atom amo naurng kin pa rpma pa eng tu wusok wusok alkil pa.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Wailen pa amo pa warim kalpisen kolti. Pa wa wusok pa awi wampuk wa warim kalpisen, wa kil amo. Tunteng wusokwail klungen wampwomis wampwompwekg pa am teng karpo tita aye kin karpikg pa kai, warim kalpisen kolti amo kimeket.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Kanukg pa kin pa amo eng plalng pake.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Atom kol wang a tu wusokwail wusokwail a pikekg amo kaingkai pa wa wrekg wrekg i kirkap a u mlaminel pa kulor pa, kin a pikekg tu pa kimeket aye pa, kin pa ikga kil kin a mla?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ari Sisas akalmpe la, “Nikgwalpm akipmen ti kai ar atnen a ake kipm ariwe yangkipm wrkapm a Maur Wailen ti, a titnongket akilen pa.
29 Jesus respondeu:
30 Ikga ik wang a tu kin a kipman a pikekg amo kaingkai pa wa wrekg wrekg pa, tu ikgake iye tita pa, kalpis. Tu ikga rki i kolti kolen tu maur angklin a Maur Wailen a rka kaino anong wor pa.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Akasen a kipm asen kai melnum a amo kaingkai pa la tu ikga wrekg wrekg aki kalpis, ti ake kipm angkleikg oklala a Maur Wailen lanakepm ela kai wrkapm alkilen pa. Pa la kolkil la,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 'Kupm ti kupm Maur Wailen a Apraam, kupm Maur Wailen a Aisak, kupm Maur Wailen a Sekop.'
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Tu wrongkwail kin a kipman atning yangkipm a kil laron naken kolpa atom tu wrekg paipm.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Sisas kil la yangkipm pa elng kai eng tu Satyusi pa, tu arkol ok tatar rka. Wa tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa atning pa, tu kai rka wris akorla yapon yangkipm.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Tu yapon yangkipm plalng pa, melnum wris ur atuwen a itna yirokgel angklin melnum a antokg yangkipm pa wrekg itna akasen Sisas pa almpel ipma la,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Melnum a aroaro wonel tu, yangkipm titnongket a i itna ep?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ari Sisas akalmpe lanakel la, “'Kitn mpa plan ipma wor wakrongen Wailen kil Maur Wailen akitnen pa nimpon nol nikgwalpm, amen wor, a lngkep akitnen pa kai kimeket.'
37 Jesus respondeu:
38 Pa yangkipm titnongket wail manten a itna ep ampake.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Wa yangkipm titnongket wail manten ur a wa itna kai arkekg pa pati itna kolkil, 'Kitn mpa plan ipma wor wakrongen mlaur kolen kitn plan ipma wor wakrongen kitn alkitn pa.'
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Yangkipm titnongket wekg pa pati yangkipm yiprokgen a yangkipm titnongket wrongkwail a Moses a tu melnum okwripm a Maur Wailen laron pa, pa am kai alm itna yangkipm manten wekg pake.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa tu rka aken tita rka pa atom Sisas asenten la,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 ”Kipm akwonalmpen kolai Krais a Maur Wailen ukwa kul nar pa, pa la pa kil palng wli mla?” Ari tu lanakel la, “Kil walpopm ur a angket ale a Tepit ti kul tike.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 — ausente —
43 E Jesus perguntou:
44 — ausente —
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Ti kol Tepit pa kil ukwewel la Krais Wailen pa, pati wa antokg kolai atom Krais Wailen pa kil walpopm a Tepit pa?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Akentiwe mpa ur ikilmpe ok akilen pa, kalpis. Atom ak wang pa aye or pa kai pa, tu ngkark om. Atom ake wa tu akasen oklala ur wa kai eng kil pa, kalpis.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.