Mateus 13

urim (URIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Itna wang pa Sisas kil wrekg a wan pa kawor en, atom kai rpma kai ukupuk yamping.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Pa tu wrong kin a kipman wailet paipm wli eng kil kolpa atom, kil tipra elng kaino rpma kaino nim ukupuken pa a, tu wrong kin a kipman pa rka ukupuk yamping pa.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Atom kil lanaken yangkipm kla wailet. Kil lanaken la, “Kipm itning yangkipm kla ur kil: melnum ur kai laik wanukg erk kai wring.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Kil laik kolpa kai pa, ok tiur pa angko elng nar rmpa ya mlik kai wring wunen pa, atom wel pa wli al.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Wanukg erk tiur pa angko elng nar rmpa tatu wrik weset. Ake kanokgen kolpa atom pa anip kulno pinterng.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Ari kalpis, takgni kulno el almpen pa, am amo ase. Eng ntei, ake angkli ningnakg pa elng kinar watin.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Wa wanukg erk tiur pa, angko elng nar rmpa wrik a ampei iket atne, atom ampei iket pa anip kulno ak ipaarng.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Wanukg erk tiur pa angko elng nar kanokg wor, atom anip kaino palng ariwor. Tiur pa angko wailet, tiur pa wailet paipm, a tiur pa wa klangkil.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Kitn mlaur a nungkulkg atnewe pa, kitn itning yangkipm kil.” Melnum laik wanukg erk kai wring. (Mat 13:3)|alt="Sowing wheat" src="LB00094B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="13:3"
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Tu watnom a Sisas kil aroaro wonel pa kul asentel la, “Wa kitn la kla kla lanaken eng ntei?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Sisas kil akalmpe la, “Nikgwalpm ariwe ampen a Maur Wailen kil ikgalen ipma a melnum pa, am kil plan kipm tike, a kai tu pa kalpis.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Eng ntei, melnum a kil antiwe pa, mpa Maur Wailen kil wa ngkine lkel wa klangkil. Pake melnum a kil tukwok pa, mpa Maur Wailen kil ungkwan waiketn a kil antiwe pa kai tukuleikgentel.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kolpa ti kupm lanaken ak yangkipm kla pa la kai a tu ari pa, ake tu ari. Wa kai a tu atning ti pa, ake wa tu atning aki wa awi ariwe pa.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Kai tu pa, yangkipm a pikekg Aisaia, melnum okwripm la pa palng aklale. Kil la kolpa, 'Ikga kipm itning a itning, pake ikgake kipm riwe. Wa ikga kipm ri a ri, pake ikgake wa kipm ri.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Eng ntei, ipma a tu melnum kil pa am kakiren paipm ase. Tu ampri nungkulkg alntu ti a ampri wulmpa alntu ti. Kolpa ti tu ake la itning a ri a uwi riwe pa, eng mpa tu plelng ipma, atom mpa kupm ntokgten palng wor pa.'
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Kipm pa wor pake, kipm itopen o! Nungkulkg a kipm pa ak atning a wulmpa a kipm pa ak ari kweikwei pake.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Kupm lanakepm aklale wrisen la, pikekg ep ak ai tu melnum okwripm watipmen, a tu melnum ute wor a Maur Wailen pa wakrongen paipm la ri kuina ur a kipm ari ti, pake ake antiwe a tu ari. Wa la itning kuina ur a kipm atning ti, ari ake antiwe a tu atning.”
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 Sisas kil la kolpa, “Atom kipm itning yangkipm yiprokgen a yangkipm kla a la wanukg erk a melnum laik kai wring pa.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Yangkipm kla a la wanukg erk a laik atom angko rmpa tatu ya mlik kai wring wunen pa, atom wel wli al pa pati la kolkil: kol melnum itning yangkipm a la Maur Wailen kil itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa, atom ake ariwe la yangkipm pa la kuina pa, maur paipm kil wli ungkwan yangkipm wor wuten a angkli naki melnum pa.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Wanukg erk a angko rmpa wrik weset pati pa la tu melnum a atning yangkipm a Maur Wailen pa. Tu atopen eng awi yangkipm pa ak wang lmpiwen kolti.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Kai wang tingklaket pa melnum a kolpa ningnakg kalpisen, kil itna waiketn kolti. Tu melnum la paipmel nang a Maur Wailen pa alkel kaikuten a antokgtel paipm, pa kil am angko ase.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Wanukg erk tiur a angko rmpa wrik a ampei ik ele pa pati, kol tu melnum a atning yangkipm a Maur Wailen pake wa tu ipma kaikut akwonalmpen watipmen eng kweikwei wrongkwail a kanokg ti, a wa tu aringkowe kweikwei watipmen la rpmi ntiwe. Atom pa akaur yangkipm a Maur Wailen ti atom ake anip kaino palng ariwor.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Pake wanukg erk a angko rmpa kanokg wor pa pati, la tu melnum a atning yangkipm a Maur Wailen pa alupmen ariworwor atom kanun pa, tu pa anip kaino palng ariwor. Tiur pa anip kaino wailet, tiur pa anip kaino wailet paipm, a tiur pa anip kaino wailet klangkil.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Sisas kil wa la yangkipm kla ur a la Maur Wailen kil itna wailen ikgalen ipma a melnum pa la kolkil la, “Melnum ur kil kai laik wanukg erk kai wring alkil.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Mining wris ur pa, wrongkwail kin a kipman pa anel okg akwekgel rmpa pa, wrongmanto a melnum pa aye mi paipm pa kai laik kai wring pa nampon wanukg pa, atom am wa tital kai ase.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Ak wang a wanukg pa anip no eng a palng ariwor pa, wa tu ari mi paipm pa wa anip no nampon.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Tu melnum akwapel a melnum yan a wring pa kai asentel la, 'Melnum Wailen, men ti lala kitn pikekg laik wanukg akalkil kolti, ari wa antokg kolai atom mi paipm pa anip nampon wanukg pa itna pa?'
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Melnum yan a wring pa akalmpe la, 'Pa mpa wrongmanto pa ak kwap pake.' Ari tu ti wa asentel la, 'Ti kitn wakrongen la men kai iser mi paipm ai tukwelkg wanukg ai?'
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Ari kil akalmpe naken la, 'Kalpis, ampur kipm kai aser, kol kipm kai iser pa, mpa wa kipm nulu wanukg pa nimpon.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Elng itni yatenen wanukg a mi paipm kolpa kai ngko wang a wanukg pa inip kaino riwor pa, nulu kul. Ikga kupm laniki tu melnum ak kwapel alkupm ti, atom tu iser mi paipm pa ep elngtitni mapming mapming eng mpa ngkwol ngkli elng kai wakg. A tu iser wanukg pa iye kai ermpi wan okipma akupmen pa.'”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Sisas kil wa lanaken yangkipm kla ur kil la, “Maur Wailen kil itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa pati, kolen trumpwilm ipopm ok a wripm almpen aye kai anip yela tatu palpa.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Trumpwilm ipopm ok pa waseksek, pake kil anip kaino watin wail talpuk atnewe atnewe kai pa kai pa kolen yo pa, angen okipma kweikwei a itna wring pa. Atom wel wrongkwail wli ak ila rka tatu talpuk pa.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Sisas kil la yangkipm kla ur kil kolpa, “Maur Wailen kil itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa kolen mpim ap mringen a ak antokg nok mringen eng angki. Kin ur kil awi mpim ap pa aye kai ak oren nok nimongen pa plalng pa nok pa angki.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Sisas kil la yangkipm wrongkwail a kil angkli kai eng tu wrongkwail kin a kipman pa ak yangkipm kla kolti. A ake kil laron yangkipm ur naken kai angko wunong pa, kalpis.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Kil ak kolpa pati pa palng aklale kai kanun ok a melnum okwripm pikekg awi ok a Sisas akla kolkil la, “Kupm mpa ik yangkipm kla ikalkilel ik laron yangkipm. Mpa kupm laron kweikwei auraur a itna am ep ak a antokg kanokg ai kul wli wang ti.”
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Sisas kil ukwa tu wrongkwail kin a kipman pa kai, a kil kai kawor wan. Tu watnom alkil pa kaintel kai wan pa atom lanakel la, “Kitn laniko yangkipm kla a la mi paipm a itna wring pa ak la kuina?”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Sisas kil akalmpe la, “Melnum a laik wanukg erk wor pa pati Warim Kipman a Melnum.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Wring pa yangkipm kla a la kanokg ti. Wanukg erk pa pati la tu melnum a Maur Wailen itna wailen ikgalen pa, a mi paipm pa pati la tu melnum a Maur Paipm Satan itna wailen ikgalen pa.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Wrongmanto a laik mi paipm pa pati la Maur Paipm Satan pake. Wang a nulu wanukg erk pa pati wang umpuwen a plalng a kanokg ti. Tu melnum ak kwapel a yan a wring pa pati tu maur angklin a Maur Wailen kolti.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Mi paipm pa tu melnum ikga iser atom lap kai wakg. Ikgam tu maur angklin a Maur Wailen ik kolpa ik wang umpuwen a plalng a kanokg ti.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Warim Kipman a Melnum ikga ukwa tu maur angklin alkil pa eng tu ungkwan kweikwei a ak antokg tu melnum angko, a tu melnum wrongkwail a antokg paipmpaipm kai tukwelkg kweikwei wrongkwail wor wor a Maur Wailen kil ikgalen pa.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Atom ngkliwen elng kai wakg wail manten. Kai wakg pa ikga tu kirkar akg nam ok paipm wrisen.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Pilpa tu wrong kin a kipman a Maur Wailen pa ikga klalen len kolen takgni a el pa kaino anong wor a Yan alntu ikgalen pa. Kipm melnum a nungkulkg atne pa, kipm itning o!”
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Maur Wailen itna wailen ikgalen ipma a melnum pa pati kolen kweikwei titnongket wor wor melnum ur kai ansil kai mpang pa, a melnum ur pikekg lam. Kil ari pa kil atopen paipm kolti. Kil kai uk kweikwei wrongkwail alkil ti ak awi marpm, atom wa aye yaper kai akarmpen kanokg pa, eng mpa kil uwi kweikwei titnongket wor wor pa.”
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Am wa kolpa yat pake, Maur Wailen itna wailen ikgalen ipma a melnum pa pati am kolen krim mikam wor a melnum aye marpm ak akor pake.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Kil ari krim mikam ur pa ari wor wail manten ak marpm wail, atom kil kai ak kweikwei alkil pa ak awi marpm kolti plalng pa, kil aye kai ak armpen krim mikam ari wor pa.”
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Yangkipm kla ur pa la kolpa, Maur Wailen itna wailen ikgalen ipma a melnum pa pati kolen apm mumu a angkli rka ukupuk pa eng ak awi yul auraur pa.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Apm mumu pa pik eng yul pa, tu melnum a ak apm mumu awi awi yul pa, arkolng apm mumu pa ngkaten yul pa aye kulno nimilpm ti. Atom tu rpma angklo yul wor wor pa alupm rkwa, pake a paipm paipm pa awi angkli.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Ikgam palng kolpake ik wang umpuwen a kanokg ti kai plalng pa. Tu maur angklin a Maur Wailen pa ikga kai ngklo uwi tu melnum paipm pa itna kuin a tu melnum wor pa.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Atom ngkliwen elng kai wakg wail, kai wakg pa ikga tu kirkar akg nam ok paipm wrisen kolti.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Sisas asenten la, “Kipm ariwe kweikwei wrongkwail a kupm la pa aki?” Ari tu pa akalmpe la, “Ei, men ariwe pa.”
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Atom Sisas lanaken kolpa la, “Tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, tu ukipma Maur Wailen atom Maur Wailen itna wailen ikgalen ipma a tu pa pati, tu pa antiwe kaling plan yangkipm a Maur Wailen a ela kai wrkapm tingklaket wa nampon yangkipm weten ti. Tu pa kolen yan a wan wail ur. Tu kai kawor wan okipma ur pa, atom awi kweikwei weten a tingklaket pa nampon tita, atom aye kul or en ai, atom ampreing uk tu.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Sisas lanaken yangkipm kla pa plalng pa, kil wrekg naurng anong pa.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 A kil yaper kai anong alkil pa. Atom kil kaling plan tu yangkipm a Maur Wailen pa itna wan a tu atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa. Tu atning yangkipm pa kolpa atom tu wrekg paipm, atom tu la, “Kil awi nikgwalpm ariwe wail a kolpa kai a i? A wa kil awi titnongket a ak antokg kweikwei titnongket titnongket a melnum ake antiwe antokg pa kai a i?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Melnum pa kil ti mpam warim kipman a Sosep, melnum a ale ale wan tike aki? A man alkil pa am nang a namput la Maria pake! Wa tu wusok wusok alkilen pa am Semis, Sosep, Saimon a Sutas pake!
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Wa tu muikgmayen akil pa am anti mentepm ti rpma tike! Ti melnum pa kil awi nikgwalpm ariwe wail pa kai a i?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Tu la kolpa atom tu ipma paipm eng kil pa. Pake Sisas lanaken la, “Melnum okwripm pa akwap yela tatu anong wrongkwail ai, pa tu la kil nang arke. Pake anong alkilen, a tu a rka wan wris alkilen pa tu elukgentel la kil pa ake nang arke.”
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Atom ake kil antokg kweikwei watipmen ak plan titnongket a Maur Wailen. Pa atnen tu melnum ti ake ukipma kil pa.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.