Mateus 13
urim (URIM) vs ARIB
1 Itna wang pa Sisas kil wrekg a wan pa kawor en, atom kai rpma kai ukupuk yamping.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Pa tu wrong kin a kipman wailet paipm wli eng kil kolpa atom, kil tipra elng kaino rpma kaino nim ukupuken pa a, tu wrong kin a kipman pa rka ukupuk yamping pa.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Atom kil lanaken yangkipm kla wailet. Kil lanaken la, “Kipm itning yangkipm kla ur kil: melnum ur kai laik wanukg erk kai wring.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Kil laik kolpa kai pa, ok tiur pa angko elng nar rmpa ya mlik kai wring wunen pa, atom wel pa wli al.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Wanukg erk tiur pa angko elng nar rmpa tatu wrik weset. Ake kanokgen kolpa atom pa anip kulno pinterng.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ari kalpis, takgni kulno el almpen pa, am amo ase. Eng ntei, ake angkli ningnakg pa elng kinar watin.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Wa wanukg erk tiur pa, angko elng nar rmpa wrik a ampei iket atne, atom ampei iket pa anip kulno ak ipaarng.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Wanukg erk tiur pa angko elng nar kanokg wor, atom anip kaino palng ariwor. Tiur pa angko wailet, tiur pa wailet paipm, a tiur pa wa klangkil.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Kitn mlaur a nungkulkg atnewe pa, kitn itning yangkipm kil.” Melnum laik wanukg erk kai wring. (Mat 13:3)|alt="Sowing wheat" src="LB00094B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="13:3"
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Tu watnom a Sisas kil aroaro wonel pa kul asentel la, “Wa kitn la kla kla lanaken eng ntei?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Sisas kil akalmpe la, “Nikgwalpm ariwe ampen a Maur Wailen kil ikgalen ipma a melnum pa, am kil plan kipm tike, a kai tu pa kalpis.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Eng ntei, melnum a kil antiwe pa, mpa Maur Wailen kil wa ngkine lkel wa klangkil. Pake melnum a kil tukwok pa, mpa Maur Wailen kil ungkwan waiketn a kil antiwe pa kai tukuleikgentel.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kolpa ti kupm lanaken ak yangkipm kla pa la kai a tu ari pa, ake tu ari. Wa kai a tu atning ti pa, ake wa tu atning aki wa awi ariwe pa.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Kai tu pa, yangkipm a pikekg Aisaia, melnum okwripm la pa palng aklale. Kil la kolpa, 'Ikga kipm itning a itning, pake ikgake kipm riwe. Wa ikga kipm ri a ri, pake ikgake wa kipm ri.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Eng ntei, ipma a tu melnum kil pa am kakiren paipm ase. Tu ampri nungkulkg alntu ti a ampri wulmpa alntu ti. Kolpa ti tu ake la itning a ri a uwi riwe pa, eng mpa tu plelng ipma, atom mpa kupm ntokgten palng wor pa.'
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Kipm pa wor pake, kipm itopen o! Nungkulkg a kipm pa ak atning a wulmpa a kipm pa ak ari kweikwei pake.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Kupm lanakepm aklale wrisen la, pikekg ep ak ai tu melnum okwripm watipmen, a tu melnum ute wor a Maur Wailen pa wakrongen paipm la ri kuina ur a kipm ari ti, pake ake antiwe a tu ari. Wa la itning kuina ur a kipm atning ti, ari ake antiwe a tu atning.”
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Sisas kil la kolpa, “Atom kipm itning yangkipm yiprokgen a yangkipm kla a la wanukg erk a melnum laik kai wring pa.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Yangkipm kla a la wanukg erk a laik atom angko rmpa tatu ya mlik kai wring wunen pa, atom wel wli al pa pati la kolkil: kol melnum itning yangkipm a la Maur Wailen kil itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa, atom ake ariwe la yangkipm pa la kuina pa, maur paipm kil wli ungkwan yangkipm wor wuten a angkli naki melnum pa.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Wanukg erk a angko rmpa wrik weset pati pa la tu melnum a atning yangkipm a Maur Wailen pa. Tu atopen eng awi yangkipm pa ak wang lmpiwen kolti.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Kai wang tingklaket pa melnum a kolpa ningnakg kalpisen, kil itna waiketn kolti. Tu melnum la paipmel nang a Maur Wailen pa alkel kaikuten a antokgtel paipm, pa kil am angko ase.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Wanukg erk tiur a angko rmpa wrik a ampei ik ele pa pati, kol tu melnum a atning yangkipm a Maur Wailen pake wa tu ipma kaikut akwonalmpen watipmen eng kweikwei wrongkwail a kanokg ti, a wa tu aringkowe kweikwei watipmen la rpmi ntiwe. Atom pa akaur yangkipm a Maur Wailen ti atom ake anip kaino palng ariwor.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Pake wanukg erk a angko rmpa kanokg wor pa pati, la tu melnum a atning yangkipm a Maur Wailen pa alupmen ariworwor atom kanun pa, tu pa anip kaino palng ariwor. Tiur pa anip kaino wailet, tiur pa anip kaino wailet paipm, a tiur pa anip kaino wailet klangkil.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Sisas kil wa la yangkipm kla ur a la Maur Wailen kil itna wailen ikgalen ipma a melnum pa la kolkil la, “Melnum ur kil kai laik wanukg erk kai wring alkil.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Mining wris ur pa, wrongkwail kin a kipman pa anel okg akwekgel rmpa pa, wrongmanto a melnum pa aye mi paipm pa kai laik kai wring pa nampon wanukg pa, atom am wa tital kai ase.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ak wang a wanukg pa anip no eng a palng ariwor pa, wa tu ari mi paipm pa wa anip no nampon.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Tu melnum akwapel a melnum yan a wring pa kai asentel la, 'Melnum Wailen, men ti lala kitn pikekg laik wanukg akalkil kolti, ari wa antokg kolai atom mi paipm pa anip nampon wanukg pa itna pa?'
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Melnum yan a wring pa akalmpe la, 'Pa mpa wrongmanto pa ak kwap pake.' Ari tu ti wa asentel la, 'Ti kitn wakrongen la men kai iser mi paipm ai tukwelkg wanukg ai?'
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Ari kil akalmpe naken la, 'Kalpis, ampur kipm kai aser, kol kipm kai iser pa, mpa wa kipm nulu wanukg pa nimpon.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Elng itni yatenen wanukg a mi paipm kolpa kai ngko wang a wanukg pa inip kaino riwor pa, nulu kul. Ikga kupm laniki tu melnum ak kwapel alkupm ti, atom tu iser mi paipm pa ep elngtitni mapming mapming eng mpa ngkwol ngkli elng kai wakg. A tu iser wanukg pa iye kai ermpi wan okipma akupmen pa.'”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Sisas kil wa lanaken yangkipm kla ur kil la, “Maur Wailen kil itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa pati, kolen trumpwilm ipopm ok a wripm almpen aye kai anip yela tatu palpa.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Trumpwilm ipopm ok pa waseksek, pake kil anip kaino watin wail talpuk atnewe atnewe kai pa kai pa kolen yo pa, angen okipma kweikwei a itna wring pa. Atom wel wrongkwail wli ak ila rka tatu talpuk pa.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Sisas kil la yangkipm kla ur kil kolpa, “Maur Wailen kil itna wailen ikgalen nol nikgwalpm a melnum pa kolen mpim ap mringen a ak antokg nok mringen eng angki. Kin ur kil awi mpim ap pa aye kai ak oren nok nimongen pa plalng pa nok pa angki.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Sisas kil la yangkipm wrongkwail a kil angkli kai eng tu wrongkwail kin a kipman pa ak yangkipm kla kolti. A ake kil laron yangkipm ur naken kai angko wunong pa, kalpis.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Kil ak kolpa pati pa palng aklale kai kanun ok a melnum okwripm pikekg awi ok a Sisas akla kolkil la, “Kupm mpa ik yangkipm kla ikalkilel ik laron yangkipm. Mpa kupm laron kweikwei auraur a itna am ep ak a antokg kanokg ai kul wli wang ti.”
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Sisas kil ukwa tu wrongkwail kin a kipman pa kai, a kil kai kawor wan. Tu watnom alkil pa kaintel kai wan pa atom lanakel la, “Kitn laniko yangkipm kla a la mi paipm a itna wring pa ak la kuina?”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Sisas kil akalmpe la, “Melnum a laik wanukg erk wor pa pati Warim Kipman a Melnum.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Wring pa yangkipm kla a la kanokg ti. Wanukg erk pa pati la tu melnum a Maur Wailen itna wailen ikgalen pa, a mi paipm pa pati la tu melnum a Maur Paipm Satan itna wailen ikgalen pa.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Wrongmanto a laik mi paipm pa pati la Maur Paipm Satan pake. Wang a nulu wanukg erk pa pati wang umpuwen a plalng a kanokg ti. Tu melnum ak kwapel a yan a wring pa pati tu maur angklin a Maur Wailen kolti.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Mi paipm pa tu melnum ikga iser atom lap kai wakg. Ikgam tu maur angklin a Maur Wailen ik kolpa ik wang umpuwen a plalng a kanokg ti.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Warim Kipman a Melnum ikga ukwa tu maur angklin alkil pa eng tu ungkwan kweikwei a ak antokg tu melnum angko, a tu melnum wrongkwail a antokg paipmpaipm kai tukwelkg kweikwei wrongkwail wor wor a Maur Wailen kil ikgalen pa.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Atom ngkliwen elng kai wakg wail manten. Kai wakg pa ikga tu kirkar akg nam ok paipm wrisen.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Pilpa tu wrong kin a kipman a Maur Wailen pa ikga klalen len kolen takgni a el pa kaino anong wor a Yan alntu ikgalen pa. Kipm melnum a nungkulkg atne pa, kipm itning o!”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Maur Wailen itna wailen ikgalen ipma a melnum pa pati kolen kweikwei titnongket wor wor melnum ur kai ansil kai mpang pa, a melnum ur pikekg lam. Kil ari pa kil atopen paipm kolti. Kil kai uk kweikwei wrongkwail alkil ti ak awi marpm, atom wa aye yaper kai akarmpen kanokg pa, eng mpa kil uwi kweikwei titnongket wor wor pa.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Am wa kolpa yat pake, Maur Wailen itna wailen ikgalen ipma a melnum pa pati am kolen krim mikam wor a melnum aye marpm ak akor pake.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Kil ari krim mikam ur pa ari wor wail manten ak marpm wail, atom kil kai ak kweikwei alkil pa ak awi marpm kolti plalng pa, kil aye kai ak armpen krim mikam ari wor pa.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Yangkipm kla ur pa la kolpa, Maur Wailen itna wailen ikgalen ipma a melnum pa pati kolen apm mumu a angkli rka ukupuk pa eng ak awi yul auraur pa.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Apm mumu pa pik eng yul pa, tu melnum a ak apm mumu awi awi yul pa, arkolng apm mumu pa ngkaten yul pa aye kulno nimilpm ti. Atom tu rpma angklo yul wor wor pa alupm rkwa, pake a paipm paipm pa awi angkli.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Ikgam palng kolpake ik wang umpuwen a kanokg ti kai plalng pa. Tu maur angklin a Maur Wailen pa ikga kai ngklo uwi tu melnum paipm pa itna kuin a tu melnum wor pa.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Atom ngkliwen elng kai wakg wail, kai wakg pa ikga tu kirkar akg nam ok paipm wrisen kolti.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Sisas asenten la, “Kipm ariwe kweikwei wrongkwail a kupm la pa aki?” Ari tu pa akalmpe la, “Ei, men ariwe pa.”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Atom Sisas lanaken kolpa la, “Tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, tu ukipma Maur Wailen atom Maur Wailen itna wailen ikgalen ipma a tu pa pati, tu pa antiwe kaling plan yangkipm a Maur Wailen a ela kai wrkapm tingklaket wa nampon yangkipm weten ti. Tu pa kolen yan a wan wail ur. Tu kai kawor wan okipma ur pa, atom awi kweikwei weten a tingklaket pa nampon tita, atom aye kul or en ai, atom ampreing uk tu.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Sisas lanaken yangkipm kla pa plalng pa, kil wrekg naurng anong pa.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 A kil yaper kai anong alkil pa. Atom kil kaling plan tu yangkipm a Maur Wailen pa itna wan a tu atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa. Tu atning yangkipm pa kolpa atom tu wrekg paipm, atom tu la, “Kil awi nikgwalpm ariwe wail a kolpa kai a i? A wa kil awi titnongket a ak antokg kweikwei titnongket titnongket a melnum ake antiwe antokg pa kai a i?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Melnum pa kil ti mpam warim kipman a Sosep, melnum a ale ale wan tike aki? A man alkil pa am nang a namput la Maria pake! Wa tu wusok wusok alkilen pa am Semis, Sosep, Saimon a Sutas pake!
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Wa tu muikgmayen akil pa am anti mentepm ti rpma tike! Ti melnum pa kil awi nikgwalpm ariwe wail pa kai a i?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Tu la kolpa atom tu ipma paipm eng kil pa. Pake Sisas lanaken la, “Melnum okwripm pa akwap yela tatu anong wrongkwail ai, pa tu la kil nang arke. Pake anong alkilen, a tu a rka wan wris alkilen pa tu elukgentel la kil pa ake nang arke.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Atom ake kil antokg kweikwei watipmen ak plan titnongket a Maur Wailen. Pa atnen tu melnum ti ake ukipma kil pa.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.