Lucas 14

urim (URIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ak wang wail ur a rpma eng yapm pa, Sisas kil kai al okipma kai wan anong a melnum wailen ur a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa, ari tu wrongkwail tu wulmparpmewel.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ari melnum ur a awi numpet a numpwam oren pa, kil rpma wreren Sisas pa.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Atom Sisas asen tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, wa nampokgen tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa la, “Ti yangkipm titnongket amentepmen pa la antiwe mpa ntokg tu melnum numpet pa palng wor ik wang wail ti aki, kalpis?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ari tu pa ake la kwei ur, atom kil wamparpme melnum pa ungkwan numpet akil pa takwleikgentel kolti, a ukwawel kai.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Atom kil lanaken kolpa la, “Ti kol warim kipman ur aki a manto nepm watin ningko ur a kipm pa ngko elng kinar u pa ik wang wail ur a rpma eng yapm pa, akentiwe mpa kipm rkolngkel iye no tukuleikg u pa ik wang wail pa?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ari tu akentiwe mpa tu ikilmpe yangkipm pa.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Atom Sisas kil ari tu melnum tiur a tu akwenten wli la tu il okipma pa, tu awi wrik wor wor pa arpme, atom kil lanaken yangkipm kla ur pa la,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 ”Melnum ur ukwentepm eng okipma wail ur a ntokg il itnen kin kipman a awi tita pa, ampur kitn kai arpme wrik wor pa ep. Kol a kitn elng wrik pa elngkitni eng kol a uk melnum wailen ur a angen kitn ti a pikekg kil akwen pa mpa wli rpme.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Pake kol kitn ti rpme pa, melnum a akwentepm yatenen pa mpa kai lanikeitn la, 'Ai, kitn elng wrik ti elngitni eng melnum wailen ti.' Kolpa kitn mpa wa numpaipm eng kil lanakeitn la kitn wrekg tukuleikgen wrik ti kinar rpmi kinar kanokg ai.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Kolpa ti wang a tu akwenteitn pa, kitn kai rpmi kanokg pa ep pen, atom kol melnum a akwenteitn pa riweitn pa, mpa kil lanikeitn la, 'Yek alkupm, wrekg kaino rpmi wrik wor ai.' Kolpa kitn mpa uwi nang wailen itna wulmpa a tu mla ur a kipm al okipma rka wan pa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Eng kol melnum a antokg kil alkil palng nang wailen pa, ikga itni nang wusok. A melnum a arku kil alkil pa, ikga itni nang wailen.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Atom Sisas kil lanaki melnum a akwentel pa la, “Kol kitn ntokg okipma wail ur pa, ampur kitn akwen tu melnum wor alkitn, aki wusok wail alkitn, aki yiprokg ur alkitn, aki tu alkitn a kipm rka wris a rpma antiwe pa. Eng ntei, wang ur a ikga tu wa ntokg okipma wail pa, ikga wa tu wa ukwenteitn ikilmpe a pikekg kitn akwenten pa.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Kitn la ntokg okipma wail ur pa, kitn ukwen tu melnum a rpma tukwok, tu a numpwam paipmen, a tu melnum nepm paipmen, a wulmpa tilmpisen.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Kitn angklin tu a kolpa pa, kitn akwap wor pake, kitn itopen o! Eng tu pa akentiwe ikga ikilmpenteitn. Ikga Maur Wailen kil alkil ikilmpenteitn ik wang a tu melnum ute wor pa wrekg wrekg i kirkap ai.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Wa melnum wris ur a antiwen al okipma rpma pa, atning yangkipm a Sisas la pa, atom kil lanakel la, “Mla ur a ikga il okipma wail kaino anong wor a Maur Wailen pa, kil pa wor pake, kil itopen o!”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Ari wa Sisas kil akalmpentel la, “Melnum wris ur pikekg kil la ntokg okipma wail, atom kil ukwa yangkipm kai lanaki tu wrong watipmen pa la, ikga tu wli eng ntiwel rpmi il okipma pa.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Kil numprampen okipma pa plalng pa, wang a il okipma pa, kil ukwa tu melnum akwapel alkil pa kai ri tu a pikekg kil akwenten la ikyakuren atom wa laniken la, 'Kipm kul o, kweikwei wrongkwail am numprampen yat ise!'
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Tu kai la ikyakuren, ari tu kimeket la la tu arkewe kweikwei tiur ai, ti tu ake mpa kai. Atom melnum ur pa lanakel la, 'Wai, areinseitn eng kupm arkewe. Kanokg ur a kupm armpen kil, ti kupm mpam kai ri kilke. Ti kupm ake mpa kai.'
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Wa ur pa lanakel la, 'Wai, areinseitn, eng kupm arkewe manto nepm watin wampwam kupm armpen ti, ti kupm la kai uwiyen eng ik ik kwap ukwiyen pen, kolpa ti akentiwe mpa kupm kai.'
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Wa ur pa la, 'Kupm wuten awi kin ti pen, ti akentiwe mpa kupm utnurngkel kai.'
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Atom melnum akwapel pa yaper kul naki melnum yan a numprampen okipma pa la tu arkewe, ti tu ake mpa wli. Kil atning a tu la kolpa atom kil ipma wakget paipm, atom kil lanaki melnum akwapel alkil pa la, 'Kolpa ti kitn penterng kai tutu ya wenting wenting akapm wail wail a anong wail ti ikor ik yakur tu melnum a rpma tukwok, tu a numpwam paipmen, tu a nepm paipmen, a wulmpa tilmpisen ai tu kul!'
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Atom melnum akwapel alkil pa am kai ak katila kol a kil la pa, atom wa kil wa yaper kul la, 'Wailen, oklala a kitn pa kupm katnun, pake wrik wailet wa itna ai.'
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ari wa melnum yan a numprampen okipma pa lanakel la, 'Ti wa kitn wa utnuurng ti wa kai tutu ya wail wail a ya waiketnketn a kai tatu wringkya kweikwei pa, ukwe ikor laniken erkisen ikyakuren iye wli kawor wan a kupm ti ninin, kil ntiwe.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ti kupm lanakepm la, tu melnum a kupm akwenten ep pa, akentiwe ikga ur il okipma wail akupmen pa!'”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ak wang wris ur pa, tu wrong wailet paipm anti Sisas pa angkom kai, atom kil plelng lanaken la,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ”Kitn mla ur a kul eng kupm pa, pake ake wa kitn uk yirokg mansan, kinwatnom, muinwror muikgmayen, a wa kitn alkitn ti yat, kitn akentiwe a palng watnom akupmen a kupm aroaro wonel pa.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Wa melnum a ake arki yo okgmangki alkilen atom katnuntopm pa, kil ake antiwe mpa palng watnom akupmen a kupm aroaro wonel pa.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Kol kipm ur akwonalmpen la le wan wail watin ur pa, kitn rpmi ikwonilmpen pen, la ikga kitn ntiwe a le wan pa plalng pipa, kitn le.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Pake kol kitn uwen ong lil mpangkil pa kolti, ari ake kitn antiwe antokg wan pa plalng pa, tu riweitn pa, ikga tu ik nokgeleitn.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Ikga tu wa la, 'Melnum ti ngkaten kwap ti, ari ake wa kil antiwe a kil ak pa kai plalng!'
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Wa kol melnum tukgunakg ur kil uwi wrong wusoken kamel kamel (10,000) a kil pa iye kai eng rapon numpokgen wrong wailet kamel kamel (20,000) a melnum tukgunakg ur ai pa, kil mpa rpmi eng ikwonilmpen la, wrong wusoken kolpa tu antiwe mpa lok ngkli tu wrong wailet pa aki, kalpis.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Kol la kil akentiwe pipa, mpa kil ukwa melnum yangkipm kuin pa kai ri melnum tukgunakg ur pa ngko ya ur ai pa la ipma wris ngkeng tita, eng ake mpa tuwekg rapon pa.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Kolpa ti kupm lanakepm la, kol melnum ur ake kil uk yirokg kweikwei alkilen pa, kil akentiwe a palng watnom akupmen.”
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Nokgnok pa kleset pake, kol kil kupuk pa, akentiwe mpa wa mentepm ntokg eng wa kil palng kleset.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ti nokgnok kupuk paipm a kolpa, pa mpa ngkiten kai lung ngklin nep a namung kweikwei pa kolti, pake ake wa antokg nep a namung pa wor kolai. Ti kol kipm melnum a nungkulkg atnewe pa, kipm itning o!”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.