João 21
urim (URIM) vs VC
1 Wang aripm ur pa kai plalng pipa, Sisas wa palng angko wunong plan kil alkil ti tu watnom a pikekg kil aroaro wonel pa ariwel anti ur itna kai ukupuk Taiperias yamping ai. Kil palngten kolkil:
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Tu watnom a pikekg kil aroaro wonel pa rka wris rka: Saimon Pita, Tomas, nang wompel ur akilen pa Titimus, a Nataniel melnum a anong Kana a anong kanokg Kalili, a warim kipman wekg a Sepeti nampokgen watnom wekg ur a tu alntu pa.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Atom Saimon Pita pa lanaken la, “Kupm a kai ikor yul.” Ari wa tu lanakel la, “Men la ntiweitn kai pake.” Kolpa atom tu kimeket elng kaino nim ukupuken pa kolti a tu kimeket kai akor yul ise. Tu akor yul ak mining pa kaingkai kai akwe kitnangku, ari ake tu awi yul ur, kalpis.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Ak kong miningket ti pa Sisas palng itna ukupuk yamping pa. Atom tu watnom alkilen pa tu ariwel, ari tu ake ariwe la pa Sisas pa.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Atom kil akwewen asenten la, “Oi, kipm warimpen pa, kipm awi yul tiur aki kalpis?” Ari wa tu akalmpe la, “Kalpis, ake men awi yul ur.”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Atom kil lanaken la, “Kipm ngkli apm mumu pa elng kinar ukupuk wam wi a nim ukupuken pa, eng mpa kipm uwi yul pa.” Tu atning kolpa, tu angkli apm mumu pa elng kinar ukupuk pa atom anel arkolng, ari akentiwe mpa tu rkolng apm mumu pa ngkiten yul pa elng kul no pa, eng ntei, yul pa watipmen paipm ai.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Atom watnom a Sisas plan ipma wor wasrongentel pa lanaki Pita pa la, “Pa am Wailen pake.” Saimon Pita atning a kil la kolpa, kil awi apm a nowe eng wropuk a wet kil aner ermpa pa nowe kolti a kil tipra elng kinar ukupuk ai.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Tu watnom a rka nim ukupuken pa tu awi yo timpam pa ak angket u pa ak arkolng apm mumu pa ngkaten yul pa kolpa la iye kai werpm ai. Ake tu rka watinet takwleikgen werpm pa, tu rka wreren. Kol ngkleikg ik wampeng pa, wampeng watin wampwam (100 m).
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Tu kul palng kul werpm ti, a tu tipra a nim ukupuken pa elng nar kanokg ti pipa, tu ari wakg a alile itna pa yelket itna, wa yul pa alilng ela wakg pa ela a nok tingklak pa rmpa.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Atom wa Sisas lanaken la, “Kipm iye yul tiur a wuten kipm awi ak apm mumu pa iye kul o!”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Tu atning kolpa, atom Saimon Pita pa kai tipra elng kaino nim ukupuken pa ampen arkolng apm mumu pa ngkaten yul pa ampen aye meen meen no werpm ti. Yul wail wail aklawe kolti, tu angkleikg ari kamel wampwomis wampwompwekg tuwek wampwam yikakwraur (153). Yul pa wailet paipm ai, pake apm mumu pa ake wa kitnangku.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Atom Sisas lanaken la, “Kipm kul il okipma waiketn ti!” Ari tu watnom a pikekg kil aroaro wonel pa akwonayewel atom ake ur asentel la, “Kitn mla pa?” Tu ariwe la pa am Wailen pake.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Sisas kai awi nok tingklak pa alken plalng pa wa kil awi yul pa wa alken atom tu al.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Sisas pikekg amo atom wa wrekg, atom kil pikekg palng tu watnom a pikekg kil aroaro wonel pa ariwel anti wekg ise. Wa kil wa palngten anti ur ti itna ukupuk yamping ti, atom tu ariwel anti wraur ise.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Tu anti Sisas al okipma pa plalng pa, Sisas asen Saimon Pita pa la, “Saimon, warim kipman a Son, kitn plan ipma wor wasrongen kupm ti angen a tu ti aki kalpis?” Ari kil ntran ikg la, “Ei, Wailen. Kitn ariwe ipma akupmen pa, kupm wasrongenteitn pa.” Atom Sisas lanakel la, “Ti kitn uk u a okipma manto walkg malkgu war akupmen pawo!”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Wa Sisas asentel anti ur la, “Saimon, warim kipman a Son, kitn plan ipma wor wasrongen kupm ti aki kalpis?” Ari kil akalmpe la, “Ei Wailen, kitn ariwe la kupm wasrongenteitn pa.” Atom wa Sisas lanakel la, “Ti kitn ikglen manto walkg malkgu akupmen pawo!”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Sisas asentel anti wekg ise, ti wa kil wa asentel ti eng anti wraur tike, “Saimon, warim kipman a Son, kitn wasrongentopm aki kalpis?” Ari Pita pa kil ipma kalkut atnen a kil asentel kolpa anti wraur la, “Kitn wasrongentopm aki kalpis?” Atom kil akalmpentel la, “Wailen, kitn melnum a ariwe kweikwei wrongkwail, kitn ariwe la kupm wasrongenteitn pa.” Atom Sisas lanakel la, “Kitn uk u a okipma manto walkg malkgu akupmen pawo!
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Kupm lanakeitn aklale wrisen la, ak wang a kitn itna warimpen ti kitn wrekg atatu kolti awi ampei pa ak angket apm ti a kitn kai wrik a i a kitn la kaiye pa. Pake ik wang a ikga kitn kai wror pa, kitn ikga ngkit wam akitnen pa tukuleikg, atom ikga melnum manet ur ai uwi ampei pa atom ik ngket apm akitnen pa plalng, wampirpmeweitn iyeweitn kai wrik ur a kitn ake wasrongen la kaiye pa.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Yangkipm kla a Sisas la kolpa pati, pa ak laron ya a Pita ikga imo eng ik ngkit nang a Maur Wailen pa. Sisas la kolpa plalng atom kil lanakel la, “Kitn kutnuntopm o!”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Pita plelng ari kil ari watnom a Sisas plan ipma wor wasrongen pa katnunten kul. Melnum a pikekg arm yamping rmpa wreren won a Sisas ak wang a pikekg tu arm yamping al okipma pa, atom ak wang pa kil pikekg asen Sisas pa lala, “Wailen, kitn la mla ikga uk kitn ti kai wam a tu wrongmanto pa?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Pita ariwel kolpa, a kil asen Sisas pa la, “Wailen, ti melnum pa tu ikga ntokgtel kolai?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Sisas akalmpe la, “Kol kupm ti lala kil rpmi kanokg ti i i, kai ngko wang a kupm yaper nar pa, ti ake kwei ur akitnen ti eng mpa kitn ti la. Kitn ti pa mpa kutnuntopm kolti!”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Tu atning yangkipm a Sisas la watnom a kil plan ipma wor wasrongen pa kolpa, atom tu naki tita kolpa kai, atom tu melnum a ukipma Sisas yela pa tu atning pa atom tu la watnom a Sisas plan ipma wor wasrongen pa, kil ikgake imo. Pake Sisas pa ake la kolpa. Kil la kolti la, “Kol kupm lala kil rpmi kanokg ti i i, kai ngko wang a kupm yaper nar pa, pa ake wa kwei ur akitnen ti eng mpa kitn ti la pa.”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Watnom a Sisas plan ipma wor wasrongen ti pa am kil ti melnum pikekg nungkulkg a wulmpa atom kil laron yangkipm ok kweikwei ti la pa aklale wrisen atom nira katila pa ela wrkapm ti, atom men ariwe kuina ur a kil la ti pa aklale.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Pake kweikwei watipmen paipm tiur ai a Sisas pikekg antokg pa, ake wa nira kimeket ela wrkapm ti pa. Ti kol nira kweikwei pa kimeket eli wrkapm pa ikga wrkapm wailet paipm ai. Kupm akwonalmpen la kol nira kimeket pa, kanokg ti kol a lawe eng elng wrkapm pa ermpi pa.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.