João 21
urim (URIM) vs NVT
1 Wang aripm ur pa kai plalng pipa, Sisas wa palng angko wunong plan kil alkil ti tu watnom a pikekg kil aroaro wonel pa ariwel anti ur itna kai ukupuk Taiperias yamping ai. Kil palngten kolkil:
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Tu watnom a pikekg kil aroaro wonel pa rka wris rka: Saimon Pita, Tomas, nang wompel ur akilen pa Titimus, a Nataniel melnum a anong Kana a anong kanokg Kalili, a warim kipman wekg a Sepeti nampokgen watnom wekg ur a tu alntu pa.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Atom Saimon Pita pa lanaken la, “Kupm a kai ikor yul.” Ari wa tu lanakel la, “Men la ntiweitn kai pake.” Kolpa atom tu kimeket elng kaino nim ukupuken pa kolti a tu kimeket kai akor yul ise. Tu akor yul ak mining pa kaingkai kai akwe kitnangku, ari ake tu awi yul ur, kalpis.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Ak kong miningket ti pa Sisas palng itna ukupuk yamping pa. Atom tu watnom alkilen pa tu ariwel, ari tu ake ariwe la pa Sisas pa.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Atom kil akwewen asenten la, “Oi, kipm warimpen pa, kipm awi yul tiur aki kalpis?” Ari wa tu akalmpe la, “Kalpis, ake men awi yul ur.”
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Atom kil lanaken la, “Kipm ngkli apm mumu pa elng kinar ukupuk wam wi a nim ukupuken pa, eng mpa kipm uwi yul pa.” Tu atning kolpa, tu angkli apm mumu pa elng kinar ukupuk pa atom anel arkolng, ari akentiwe mpa tu rkolng apm mumu pa ngkiten yul pa elng kul no pa, eng ntei, yul pa watipmen paipm ai.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Atom watnom a Sisas plan ipma wor wasrongentel pa lanaki Pita pa la, “Pa am Wailen pake.” Saimon Pita atning a kil la kolpa, kil awi apm a nowe eng wropuk a wet kil aner ermpa pa nowe kolti a kil tipra elng kinar ukupuk ai.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Tu watnom a rka nim ukupuken pa tu awi yo timpam pa ak angket u pa ak arkolng apm mumu pa ngkaten yul pa kolpa la iye kai werpm ai. Ake tu rka watinet takwleikgen werpm pa, tu rka wreren. Kol ngkleikg ik wampeng pa, wampeng watin wampwam (100 m).
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Tu kul palng kul werpm ti, a tu tipra a nim ukupuken pa elng nar kanokg ti pipa, tu ari wakg a alile itna pa yelket itna, wa yul pa alilng ela wakg pa ela a nok tingklak pa rmpa.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Atom wa Sisas lanaken la, “Kipm iye yul tiur a wuten kipm awi ak apm mumu pa iye kul o!”
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Tu atning kolpa, atom Saimon Pita pa kai tipra elng kaino nim ukupuken pa ampen arkolng apm mumu pa ngkaten yul pa ampen aye meen meen no werpm ti. Yul wail wail aklawe kolti, tu angkleikg ari kamel wampwomis wampwompwekg tuwek wampwam yikakwraur (153). Yul pa wailet paipm ai, pake apm mumu pa ake wa kitnangku.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Atom Sisas lanaken la, “Kipm kul il okipma waiketn ti!” Ari tu watnom a pikekg kil aroaro wonel pa akwonayewel atom ake ur asentel la, “Kitn mla pa?” Tu ariwe la pa am Wailen pake.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Sisas kai awi nok tingklak pa alken plalng pa wa kil awi yul pa wa alken atom tu al.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Sisas pikekg amo atom wa wrekg, atom kil pikekg palng tu watnom a pikekg kil aroaro wonel pa ariwel anti wekg ise. Wa kil wa palngten anti ur ti itna ukupuk yamping ti, atom tu ariwel anti wraur ise.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Tu anti Sisas al okipma pa plalng pa, Sisas asen Saimon Pita pa la, “Saimon, warim kipman a Son, kitn plan ipma wor wasrongen kupm ti angen a tu ti aki kalpis?” Ari kil ntran ikg la, “Ei, Wailen. Kitn ariwe ipma akupmen pa, kupm wasrongenteitn pa.” Atom Sisas lanakel la, “Ti kitn uk u a okipma manto walkg malkgu war akupmen pawo!”
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Wa Sisas asentel anti ur la, “Saimon, warim kipman a Son, kitn plan ipma wor wasrongen kupm ti aki kalpis?” Ari kil akalmpe la, “Ei Wailen, kitn ariwe la kupm wasrongenteitn pa.” Atom wa Sisas lanakel la, “Ti kitn ikglen manto walkg malkgu akupmen pawo!”
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Sisas asentel anti wekg ise, ti wa kil wa asentel ti eng anti wraur tike, “Saimon, warim kipman a Son, kitn wasrongentopm aki kalpis?” Ari Pita pa kil ipma kalkut atnen a kil asentel kolpa anti wraur la, “Kitn wasrongentopm aki kalpis?” Atom kil akalmpentel la, “Wailen, kitn melnum a ariwe kweikwei wrongkwail, kitn ariwe la kupm wasrongenteitn pa.” Atom Sisas lanakel la, “Kitn uk u a okipma manto walkg malkgu akupmen pawo!
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Kupm lanakeitn aklale wrisen la, ak wang a kitn itna warimpen ti kitn wrekg atatu kolti awi ampei pa ak angket apm ti a kitn kai wrik a i a kitn la kaiye pa. Pake ik wang a ikga kitn kai wror pa, kitn ikga ngkit wam akitnen pa tukuleikg, atom ikga melnum manet ur ai uwi ampei pa atom ik ngket apm akitnen pa plalng, wampirpmeweitn iyeweitn kai wrik ur a kitn ake wasrongen la kaiye pa.”
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Yangkipm kla a Sisas la kolpa pati, pa ak laron ya a Pita ikga imo eng ik ngkit nang a Maur Wailen pa. Sisas la kolpa plalng atom kil lanakel la, “Kitn kutnuntopm o!”
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Pita plelng ari kil ari watnom a Sisas plan ipma wor wasrongen pa katnunten kul. Melnum a pikekg arm yamping rmpa wreren won a Sisas ak wang a pikekg tu arm yamping al okipma pa, atom ak wang pa kil pikekg asen Sisas pa lala, “Wailen, kitn la mla ikga uk kitn ti kai wam a tu wrongmanto pa?”
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Pita ariwel kolpa, a kil asen Sisas pa la, “Wailen, ti melnum pa tu ikga ntokgtel kolai?”
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Sisas akalmpe la, “Kol kupm ti lala kil rpmi kanokg ti i i, kai ngko wang a kupm yaper nar pa, ti ake kwei ur akitnen ti eng mpa kitn ti la. Kitn ti pa mpa kutnuntopm kolti!”
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Tu atning yangkipm a Sisas la watnom a kil plan ipma wor wasrongen pa kolpa, atom tu naki tita kolpa kai, atom tu melnum a ukipma Sisas yela pa tu atning pa atom tu la watnom a Sisas plan ipma wor wasrongen pa, kil ikgake imo. Pake Sisas pa ake la kolpa. Kil la kolti la, “Kol kupm lala kil rpmi kanokg ti i i, kai ngko wang a kupm yaper nar pa, pa ake wa kwei ur akitnen ti eng mpa kitn ti la pa.”
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Watnom a Sisas plan ipma wor wasrongen ti pa am kil ti melnum pikekg nungkulkg a wulmpa atom kil laron yangkipm ok kweikwei ti la pa aklale wrisen atom nira katila pa ela wrkapm ti, atom men ariwe kuina ur a kil la ti pa aklale.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Pake kweikwei watipmen paipm tiur ai a Sisas pikekg antokg pa, ake wa nira kimeket ela wrkapm ti pa. Ti kol nira kweikwei pa kimeket eli wrkapm pa ikga wrkapm wailet paipm ai. Kupm akwonalmpen la kol nira kimeket pa, kanokg ti kol a lawe eng elng wrkapm pa ermpi pa.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.