João 1
urim (URIM) vs NVT
1 Yangkipm a laron nikgwalpm yiprokgen a Maur Wailen pa kil pikekg rpma ep ak ai kul ai, a kitnong a kanokg pa Maur Wailen kil la atom palng katnukg. Wa Yangkipm pa kil pikekg rpma nampokgen Maur Wailen. A wa Yangkipm pa kil Maur Wailen.
1 No princípio, aquele que é a Palavra já existia. A Palavra estava com Deus, e a Palavra era Deus.
2 Yangkipm kil alkil kolti pikekg rpma ak ep lmpiwen ai nampokgen Maur Wailen.
2 Ele existia no princípio com Deus.
3 Yangkipm pa kil ya a pikekg Maur Wailen la atom kweikwei wrongkwail palng or kil pa, ake pikekg palng kolti pa, am pikekg palng or Yangkipm pake.
3 Por meio dele Deus criou todas as coisas, e sem ele nada foi criado.
4 Yangkipm pa kil yiprokgen a Yaprekg Watin eng rpma wor yongkyong. Yaprekg Watin alkil pa Wakg a naruk ak alen tu wrong kin a kipman.
4 Aquele que é a Palavra possuía a vida, e sua vida trouxe luz a todos.
5 Wakg pa kil naruk ak alen miningket pa, pake miningket pa ake antiwe iye kul kai ik ipaarng kil pa.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão nunca conseguiu apagá-la.
6 Melnum ur pa rpma, nang alkilen pa Son, Maur Wailen kil takweiyel ukwawel kul.
6 Deus enviou um homem chamado João
7 Kil pikekg atning a Maur Wailen lanakel, atom kil aye yangkipm pa kul laron Wakg pa naki tu kin a kipman pa aktitnongketel la pa aklale, eng mpa tu wrongkwail itning ukipma Wakg pa.
7 para falar a respeito da luz, a fim de que, por meio de seu testemunho, todos cressem.
8 Son kil alkil ti pa ake Wakg pa. Pake kil pikekg atning a Maur Wailen lanakel, atom kil kul laron Wakg pa naki tu wrongkwail kin a kipman pa la,
8 Ele não era a luz, mas veio para falar da luz.
9 Wakg aklale wrisen pa kil eng a nar eng la ik len mentepm wrong kin a kipman wrongkwail a kanokg ti.
9 Aquele que é a verdadeira luz, que ilumina a todos, estava chegando ao mundo.
10 Wakg pa kil ya a pikekg Maur Wailen la atom kitnong a kanokg a kweikwei wrongkwail ti palng or ya pa. Kil nar rpma kanokg a tike, pake wrong kin a kipman a kanokg ti ake wa ariwe la kil melnum kolpa.
10 Veio ao mundo que ele criou, mas o mundo não o reconheceu.
11 Kil nar anong yiprokg alkilen tike, pake tu alkilen ti pa ake wa atopen awiyel kolen la kil pa melnum wailen alntuwen pa, kalpis.
11 Veio a seu próprio povo, e eles o rejeitaram.
12 Pake tu melnum a atopen awiyel la kil pa melnum wailen atuwen atom wa ukipma kil pa, pa kil alken nang wailen la tu pa palng warim a Maur Wailen.
12 Mas, a todos que creram nele e o aceitaram, ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Tu pa ake palng warim a Maur Wailen or ya a man a yan ti angket pa, aki nikgwalpm a melnum ti la, aki melnum ti antokg kuina ur kolai atom tu palng warim a Maur Wailen pa kalpis. Pa Maur Wailen kil alkil pikekg antokg tu palng warim alkilen ai.
13 Estes não nasceram segundo a ordem natural, nem como resultado da paixão ou da vontade humana, mas nasceram de Deus.
14 Yangkipm a laron nikgwalpm yiprokgen a Maur Wailen pa pikekg kil nar kanokg ti pa kil palng melnumpen, atom kil pikekg rpma nampokgen men ti. Pikekg men ari nang wailen a titnongket alkilen. Nang wailen a titnongket pa am a Warim Kipman yek wris anangket pake, pa Yan alkil pa alkel pake. Kil pa melnum wor wrisen a planto ipma wor a angklinso a wa kil antiwe nikgwalpm ute aklale a Yan alkil.
14 Assim, a Palavra se tornou ser humano, carne e osso, e habitou entre nós. Ele era cheio de graça e verdade. E vimos sua glória, a glória do Filho único do Pai.
15 Son a kaluk tu kil atning a pikekg Maur Wailen lanakel atom kil itna aktitnongketel laron melnum pa la yikakatnen naki tu wrongkwail pa kolpa la, “Melnum a ikga kul kutnukg kupm ti pa, am melnum a pikekg kupm laron nakepm la kil wreren eng a kul pake. Kil pa nang wailen angen kupm ti. Eng ntei, kil pa pikekg rpma ak klaingkil u ai, a kupm ti man rakuwopm katnukg.”
15 João deu testemunho dele quando disse em alta voz: “Este é aquele a quem eu me referia quando disse: ‘Alguém virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’”.
16 Kil antiwe nikgwalpm ute aklale a kil planto ipma wor angklinso wail manten paipm or kai ai. Atom mentepm kimeket awi kweikwei wor wor wailet paipm nurkg nurkg antiwe kolpa itna.
16 De sua plenitude todos nós recebemos graça sobre graça.
17 Atom ti kipm ri, yangkipm titnongket pa pikekg Maur Wailen kil yapon uk Moses atom Moses kil alko. Pake nikgwalpm ute aklale a ipma wor a Maur Wailen kil planto a angklinso pa Maur Wailen uk Sisas Krais atom Sisas Krais kil alko.
17 Pois a lei foi dada por meio de Moisés, mas a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Ake melnum ur ari Maur Wailen pa, kalpis wrisen. Warim Kipman yek wris anangket alkil pa, kil alkil Maur Wailen, kil anip no nol a Yan alkil ai. Am kil alkil wris ata pa kolti laron Maur Wailen pa prepmprepm nako a kaling planto atom mentepm ariwe pake.
18 Ninguém jamais viu a Deus, mas o Filho único, que mantém comunhão íntima com o Pai, o revelou.
19 Yangkipm kil pa Son kil laron Sisas pa aktitnongketel la kil Krais, melnum a Maur Wailen kil yapon la ikga nar ikrmpento pa. Tu melnum wailen wailen a men Suta a rpma kaino anong wail Serusalem pa tu ukwa tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen nampokgen tu Lipai tiur pa tu nar kul no eng Son atom tu alm ipmawel Son pa asentel la, “Kitn melnum mla atom kitn akwap ti?”
19 Este foi o testemunho de João quando os líderes judeus enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntar: “Quem é você?”.
20 Ari Son kil ake lam kil alkil pa, kil laron angko wunong la, “Kupm ake Krais pa.”
20 Ele respondeu com toda franqueza: “Eu não sou o Cristo”.
21 Ari wa tu asentel anti ur la, “Ti kitn mla? Kitn Elaisa melnum ok wripm a pikekg Maur Wailen la la ikga yaper nar tike aki?” Ari Son kil akalmpe la, “Ake kupm Elaisa pa.” Atom wa tu wa asen anti ur la, “Ti kitn melnum okwripm kol Moses a Maur Wailen pikekg la ukwa nar ti mol?” Ari wa Son wa akalmpe la, “Ake kupm melnum okwripm a kipm la pa, kalpis.”
21 “Então quem é você?”, perguntaram eles. “É Elias?” “Não”, respondeu ele. “É o Profeta por quem temos esperado?” “Não.”
22 Atom wa tu wa asentel la, “Ti kitn mla? Kitn la kitn alkitn ti riworwor niko ri, eng mpa men wa iye yangkipm ti kinar kai kaino niki tu a pikekg ukwawo nar kul no ti.”
22 “Afinal, quem é você? Precisamos de uma resposta para aqueles que nos enviaram. O que você tem a dizer de si mesmo?”
23 Ari kil akalmpe la, “Kupm ti ok ur a okok la yikakatnen itna wrik mpang kalpmlel ti. Kol Aisaia melnum okwripm a Maur Wailen pikekg la ep la ok ur kolpa ikga la kolkil lala, 'Wailen ikga nar, ti kipm numprampen ya pa ik riworwor!' Ti kupm ti am ok pake.”
23 João respondeu com as palavras do profeta Isaías: “Eu sou uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor!’”.
24 Tu melnum tiur a tu melnum wailen wailen ukwa nar kul no pa, tu pa tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses,
24 Então os fariseus que tinham sido enviados
25 atom tu pa asentel la, “Kol kitn la la kitn ake Krais, aki Elaisa aki melnum okwripm a Maur Wailen la ukwa nar ep pa, ti wa antokg kolai atom wa kitn kaluk tu wrong kin a kipman pa?”
25 lhe perguntaram: “Se você não é o Cristo, nem Elias, nem o Profeta, que direito tem de batizar?”.
26 Ari Son kil akalmpe la, “Aklale, kupm ti kaluken ak u ti kolti, pake melnum ur antiwepm itna ti a kipm ake ariwe la kil melnum wailen ur.
26 João lhes disse: “Eu batizo com água, mas em seu meio há alguém que vocês não reconhecem.
27 Melnum a ikga kul kutnukg yirokg a kupm ti, kil pa melnum nang wailen, a kupm ti nang kalpisen a ake antiwe mpa kupm inelkgentel ampei a kil ak angkuten nepm palk a kil arpme pa.”
27 Embora ele venha depois de mim, não sou digno de desamarrar as correias de sua sandália”.
28 Kweikwei wrongkwail pa palng itna wrik Petani itna u kop wompel a Sotan, wrik a Son kaluk kaluk tu wrong kin a kipman atnewe pa.
28 Esse encontro aconteceu em Betânia, um povoado a leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Okg or kong ti pa, Son kil kai oklala naki tu wrong kin kipman pa itna pa, kil ikgkai ari Sisas pa angkom wli la kulntel, atom kil lanaki tu pa la, “Kipm ri, pa Manto Walkg Malkgu War a Maur Wailen ikga ik ungkwan nikgwalpm paipm a itna kanokg ti.
29 No dia seguinte, João viu Jesus caminhando em sua direção e disse: “Vejam! É o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Kil melnum a pikekg kupm lanakepm ep lala, 'Melnum a ikga palng kul kutnukg kupm ti pa, kil pa nang wailen angen kupm ti. Eng ntei, kil pa pikekg rpma ak klaingkil u ak ai, a kupm ti pa man rakuwopm pikekg ketn ti.'
30 Era a ele que eu me referia quando disse: ‘Um homem virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’.
31 Kupm pikekg ariwe kil worwor, pake kupm ake pikekg ariwe la kil melnum wailen ur kolpa. Pake kupm ari pa atom kupm kul kalukepm ak u ti itna ti eng mpa kipm Isrel wrong kin kipman a Maur Wailen ti uwi riwe la pa melnum am pake.”
31 Eu não o conhecia, mas vim batizando com água para que ele fosse revelado a Israel”.
32 Atom Son kil laron kuina ur a pikekg kil ari pa lanaki tu pa la, “Kupm alkupm pikekg ari Maur Wor angkaino Anong Wor a Maur Wailen ai nar kolen wel punum pa rpma melnum pa.
32 Então João deu o seguinte testemunho: “Vi o Espírito Santo descer do céu na forma de uma pomba e permanecer sobre ele.
33 Kol kupm ti pa kupm pikekg ake wa ariwe la melnum pa kil melnum wailen ur kolpa, pake melnum a ukwawopm atom kupm kalukepm ak u ti pa, kil pikekg lanakopm la, 'Kitn ri Maur Wor akupmen pa nar rpmi melnum ur pa, pa pati la am melnum pake, melnum a ikga kuluk tu ik Maur Wor akupmen pake.'
33 Eu não sabia quem ele era, mas, quando Deus me enviou para batizar com água, disse-me: ‘Aquele sobre o qual você vir o Espírito descer e permanecer, esse é o que batizará com o Espírito Santo’.
34 Atom yangkipm pa aklale. Kupm ari a palng aklale kai melnum pa kolpa atom kupm lanakepm la melnum pa am Warim Kipman a Maur Wailen pake.”
34 Eu vi isso acontecer e, portanto, dou testemunho de que ele é o Filho de Deus”.
35 Okg or kong ti pa, Son wa wrekg anti watnom wekg ur alkilen a kil aroaro wonel pa kai itna wrik wrik pa anti ur.
35 No dia seguinte, João estava novamente com dois de seus discípulos.
36 Kil ari Sisas pa angkom or kai ai, atom kil lanaki tuwekg pa la, “Kipmekg ri, pa Manto Walkg Malkgu War a Maur Wailen ingkai angkom or kai ai!”
36 Quando viu Jesus passar, olhou para ele e declarou: “Vejam! É o Cordeiro de Deus!”.
37 Watnom wekg a Son aroaro wonel pa atning a kil la kolpa, atom tuwekg kai katnun Sisas.
37 Ao ouvirem isso, os dois discípulos de João seguiram Jesus.
38 Sisas kil plelng ariwen ari tuwekg katnuntel atom kil asenten la, “Kipmekg a kai or kolai?”
38 Jesus olhou em volta e viu que o seguiam. “O que vocês querem?”, perguntou. Eles responderam: “Rabi (que significa ‘Mestre’), onde o senhor está hospedado?”.
39 Kil lanaken la, “Ti kipmekg kul o, eng mpa minto kai eng kipmekg ri wrik a kupm arpme ai!” Atom tuwekg kai ari wan a kil arpme ai ak nungkurikg kwikwai pa antiwel rpma pa, kaingkai kai mining kwawen ai pipa tuwekg kai.
39 “Venham e vejam”, disse ele. Eram cerca de quatro horas da tarde quando o acompanharam até o lugar onde Jesus estava hospedado, e passaram o resto do dia com ele.
40 Melnum wris ur a tuwekg wet atning a Son la pa atom kil kai katnun Sisas pa Antru, paipmen a Saimon Pita.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram o que João tinha dito e seguiram Jesus.
41 Tuwekg atnuurng Sisas pa kul pa, Antru pa kil wrekg atatu kai akor wailen alkil Saimon pa ep, kolpa kai ansilel kolti a kil lanakel la, “Mentekg ari Mesaya, melnum a Maur Wailen pikekg yapon la ikga nar ikrmpen mentepm wrong kin kipman pa ise.”
41 André foi procurar seu irmão, Simão, e lhe disse: “Encontramos o Messias (isto é, o Cristo)”.
42 Kil lanakel kolpa plalng pipa, kil ak awiyel kai eng Sisas. Sisas ariwel kolti atom kil lanakel la, “Kitn pa Saimon, warim a Son. Tu ikga ukweweitn la Sipas.” Nang Sipas a Sisas alilel pa akwe ak ok Krik pa la Pita. Yiprokgen a nang pa pati la wes.
42 Então André levou Simão para conhecer Jesus. Olhando para ele, Jesus disse: “Você é Simão, filho de João, mas será chamado Cefas (isto é, Pedro)”.
43 Okg or kong pa Sisas la kil a kaino anong kanokg Kalili. Kil kaino pa, kil ari melnum ur nang akilen pa Pilip, atom kil lanakel la, “Kitn kul kutnuntopm!”
43 No dia seguinte, Jesus decidiu ir à Galileia. Encontrou Filipe e lhe disse: “Siga-me”.
44 Anong yiprokg a Pilip pa Petsaita pake. Kil anong wris a Antru ekg Pita.
44 Filipe era de Betsaida, cidade natal de André e Pedro.
45 Pilip kil kai ansil Nataniel pa atom kil lanakel la, “Melnum a pikekg Moses nira yangkipm titnongket ak la ela wrkapm alkil pa, wa tu melnum okwripm nira akla la ikga kil nar ikrmpento pa, am minto ansil ise. Pa Sisas a Nasaret, warim kipman a Sosep.”
45 Filipe foi procurar Natanael e lhe disse: “Encontramos aquele sobre quem Moisés, na lei, e os profetas escreveram! Seu nome é Jesus de Nazaré, filho de José”.
46 Ari wa Nataniel wa arkolng la, “Yo! Am kolpake! Kwei ur wor ur mpa wa palng kai kinar Nasaret pake?” Ari Pilip wa akalmpe la, “Ei, ti kitn kul eng ekg kai eng kitn ri!” Atom Nataniel antiwel kai.
46 “Nazaré!”, exclamou Natanael. “Pode vir alguma coisa boa de Nazaré?” “Venha e veja você mesmo”, respondeu Filipe.
47 Sisas ari Nataniel pa anti Pilip pa wli pa, kil almpyapmel Nataniel pa la, “Ei, melnum wor yek wris anangket a Isrel a katnun ya a Maur Wailen pa am tike, kil ake melnum a kansil pa.”
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse: “Aí está um verdadeiro filho de Israel, um homem totalmente íntegro”.
48 Ari Nataniel wrekg paipm akalmpe la, “Kitn ariwe kupm ti or kolai?” Ari Sisas akalmpe la, “Ti ak wang a kitn rpmangkai tikga yiprokg ak angkom kupuket pa, pa kupm ariweitn ise. A Pilip wa kai ariweitn lakati kupm ti nakeitn pa, pa katnukg, a kupm ti ariweitn ep ise.”
48 “Como o senhor sabe a meu respeito?”, perguntou Natanael. Jesus respondeu: “Vi você sob a figueira antes que Filipe o chamasse”.
49 Atom Nataniel la, “Rapi, ti kupm ariwe pake, la kitn pa Warim Kipman a Maur Wailen a wa kitn melnum tukgunakg itna ep a ikgalen Isrel.”
49 Então Natanael exclamou: “Rabi, o senhor é o Filho de Deus, o Rei de Israel!”.
50 Atom Sisas lanakel la, “Ti kitn ukipma atnen a wet kupm lanakeitn a kupm ariweitn ak wang a kitn rpma kai yo tikga yiprokg pake? Pa kweikwei waiketn, kutnukg pa or pa kai pa ikga kitn ri kweikwei wail manten manten paipm angen pa!”
50 Jesus lhe perguntou: “Você crê nisso porque eu disse que o vi sob a figueira? Você verá coisas maiores que essa”.
51 Wa Sisas wa lanaki tunteng pa lala, “Kupm lanakepm aklale wrisen, la kutnukg pa ikga kipmteng ri kitnong ti ikga rakol atom tu maur akwapel a Maur Wailen pa ikga narno nepm itnen Warim Kipman a Melnum ti.”
51 E acrescentou: “Eu lhes digo a verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.