João 13
urim (URIM) vs NVT
1 Wang wail a men Suta takwem rka akwonalmpen wang a pikekg Maur Wailen awi tu a men angkai Isip pa aye kul wor ti wreren eng a palng. Pa Sisas pa kil ariwe la wang a pikekg Yan alkil alm pa am wreren tike, eng kil a utnuurng kanokg ti a kaino nti Yan alkil pa rpmi. Kil pa plan ipma wor wasrongen tu melnum alkilen a katnuntel rpma kanokg ti ak ai kulngkul, kul ngko wang a kil imo pa, pa kil plan ipma wor wasrongenten wrisen.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Ak nungkurikg pa Sisas nampokgen tu watnom a kil aroaro wonel pa tu al okipma pa rka pa, Maur Paipm Satan pa am plelngen nikgwalpm a Sutas warim kipman a Saimon Iskariot pa ise, eng mpa kil uk Sisas pa kai wam a tu wrongmanto pa.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Sisas pa kil ariwe la Yan alkil pa pikekg alkel kweikwei wrongkwail pa kul wam akilen plalng ise. Kil ariwe la kil pikekg anti Yan Maur Wailen rpma atom nar ti kil ikga wa yaper kainontel.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Tu al okipma rka pa, kil wrekg aner apm a wropuk alkil pa, a kil ak apm a ak akul akul num pa ak angket tatu kinslikg alkilen pa.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Kil alung u kai kaimung pa ngkaten eng klak nepm a tu watnom a kil aroaro wonel pa a kil ak apm a kil ak angket kinslikg pa ak akul nepm atuwen pa.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Kil klak klak nepm a tu pa kolpa kai, kil la klak nepm a Saimon Pita pa pipa, Pita pa asentel la, “Ai, Wailen, ti kitn pa ake melnum wusok ur la mpa klak nepm akupmen ti!”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Ari Sisas akalmpentel la, “Kitn ake ariwe yiprokgen a kupm ak kolpa, pake kutnukg pa kitn ikga uwi riwe worwor pa.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Pita akalmpe la, “Akentiwe mpa kitn klak nepm akupmen ti. Kalpis wrisen!” Ari Sisas akalmpentel kolpa la, “Kol kitn ngkengkopm eng ake kupm klakeitn nepm pa, kitn ake mpa kul or wris nimpokgen kupm ti.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Saimon Pita akalmpe la, “Wailen, kolpa pipa, ake mpa kitn klak nepm ti kolti pa, kol a kitn wa klak wam a tukgunakg ti wa nimpokgen!”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Sisas la kolpa la, “Melnum a pikekg karkuk pa, pa kil am rukis wor ise, ti kil ake mpa wa kurkuk nti ur pa, mpa klakel nepm ti kolti. Kipm ti pa rukis wor, pake melnum wris ata pa kil pa kimpilpet.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Sisas pa kil ariwe ise, la mla a i mpa uk kil ti kai wam a tu wrongmanto pa, kolpa atom kil la tu kimeket pa kimpilp kalpisen wor pake, wris pa pati kimpilpet.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Kil klak nepm a tu pa kai plalng pa, kil awi apm wropuk alkil pa nowe kolti a kil kul rpma wrik a wuten kil arpme pa a tu al okipma pa rka. Atom kil asenten la, “Kipm ariwe kuina ur a wuten kupm aktepm pa aki kalpis?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Kipm akwewopm la kupm melnum a kaling plantepm a wa kipm akwewopm la kupm Wailen. Kipm akwewopm kolpa pa, pa kipm akwewopm ute pake, am kupm melnum kolpa aklale pake.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Kupm Wailen alkipmen a kupm melnum a kaling plantepm, pake kupm wuten arku kupm alkupm klakepm nepm pa, kolpa ti kipm pa mpam wa rku kipm alkipm ti klak titawel nepm pa kolpa yat pake.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Kupm ak kolpa plantepm la ikga kipm ik kitila kol a kupm ak pake.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Kupm lanakepm aklale wrisen, melnum a aken kwap orngwatneikgen mring alkil pa kil ake wailen angen mring alkil pa. A melnum a aye yangkipm itna ya pa ake wailen angen melnum a ukwawel kai pa.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Kipm am ariwe a wuten kupm ak kalingtepm pa yat ise. Ti kol kipm ikwap kol a kupm ak kil kitila kolpa iye kai pipa, kipm itopen o! Maur Wailen mpa plan ipma wor kipm pake.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Yangkipm a kupm la kil pa ake kupm la eng kipm kimeket pa. Kupm ariwe kipm wris wris ti worwor la kipm melnum kolai, pake pikekg kupm takwei kipm ti kimeket eng mpa yangkipm a la ela wrkapm a Maur Wailen pa palng ok rke. Yangkipm pa la kolkil la, 'Melnum a kil antiwopm al okipma ti pa, kil plelng yirokg lawopm.'
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Yangkipm a kupm la ti pa ake palng, a pa. Pake kupm lanakepm ep ep eng ikga palng kolpa pipa, kipm ikga ukipma la Kupm am Rpma Kolpa Rpma pake kol a wet kupm lanakepm ti.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Kupm lanakepm aklale wrisen, melnum ur a kil atopen awi melnum a kupm ukwa kai pa atom kil ukipma pa, pa wa kil atopen awi kupm ti yat. A melnum ur a kil atopen awi kupm ti pa, pa kil atopen awi melnum a kil ukwawopm atom kupm nar pa.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Sisas la kolpa plalng pa, ipma a kil pa kalkut paipm kolti, atom kil laron angko wunong la, “Kupm lanakepm aklale wrisen, melnum wris ur akipmen ti pa mpa uk kupm ti kai wam a tu wrongmanto.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Tu watnom a kil aroaro wonel pa anel tutus ikg kai tita la, pa kil la mla wai.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Watnom wris ur a Sisas plan ipma wor wasrongen pa, kil arm yamping rmpa wreren Sisas pa al okipma rmpa.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Atom Saimon Pita ak ikg almpel la, “Ti isentel ri, la kil la mla wai!”
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Kolpa atom kil elng kai rka won a Sisas pa a asentel la, “Wailen, kitn la mla wai?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Sisas lanakel la, “Mpa kupm kipor nok tingklak pa ngklewe ulaket pa lkel pa, pa pati am melnum pake.” Atom kil awi okipma pa kapor kolti angklewe ulaket pa atom uk Sutas, warim kipman a Saimon Iskariot pa.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ak wang a Sutas awi nok tingklak pa, Satan pa am pinterngen kawor rpma ipma alkilen ise. Atom Sisas lanakel la, “Kitn la ntokg kuina pa, kitn ntokg or yawel o!”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Tu rka wris al okipma pa ake ur ariwe yangkipm a Sisas naki Sutas pa.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Sutas pa kil melnum a ikgalen marpm apmkoken atuwen pa, atom tu akwonalmpen la pa Sisas lanakel la kil kai rmpenten kweikwei elngkirmpi eng wang wail aripm ur ti ikga tu rpmi wris eng ngkit nang a Maur Wailen, aki la kil kai uk marpm tiur ik ngklin tu a rpma tukwok pa.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Sutas awi nok tingklak pa al plalng pipa, kil wrekg kawor en ai kai. Am mining tike.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Sutas kil kai elng kawor en ai pa, Sisas kil lanaki tu watnom alkil a rka pa kolpa la, “Wreren eng a Maur Wailen la plan titnongket a nang wailen a Warim Kipman a Melnum tike. A kuina ur wreren eng a kil la ntokg ti pa, pa mpa ik plan titnongket a nang wailen a Maur Wailen ti ngko wunong tike.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Wa kol kil ntokg kuina ur wreren eng a kil la ntokg ti plalng atom ik plan titnongket a nang wailen a Maur Wailen ti ngko wunong ti plalng pipa, Maur Wailen kil alkil ti mpa wa plan titnongket a nang wailen akilen ti wa ngko wunong kolpa yat pake. Ti ake mpa mpen, kil eng am a ik penterngen tike.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Kipm watnom alkupmen, kupm ikgake ntiwepm rpmi i kanokg ti wang watin pa. Kipm ikga ikoropm, pake kupm la lanikepm iklale kuina ur kol a pikekg kupm naki tu melnum wailen wailen a Suta pa, la anong a kupm la kaino pa kipm ikgake ntiwe a kaino pa, kalpis.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Kupm la wa lanikepm yangkipm titnongket weten ur kil eng kipm kutnun: ti kipm mpa plan ipma wor wasrongen tita kol a kupm plan ipma wor wasrongen kipm pa! Ti kipm mpa plan ipma wor wasrongen tita kolpake!
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Kol kipm kutnun nikgwalpm a plan ipma wor wasrongen tita pa pati, mpa ik plan tu wrongkwail riwepm la kipm pa kipm watnom akupmen a kupm arowonelepm pa.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Saimon Pita asen Sisas pa la, “Wailen, kitn a kai a i?” Ari Sisas akalmpe la, “Wrik a i a kupm kaiye pa, kitn akentiwe mpa ntiwopm kai ik wang ti pa. Pake ik wang kutnukg pa ikga kitn kutnuntopm kai pake.”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Wa Pita asen la, “Wailen, antokg kolai atom wa kitn angkengkopm la akentiwe mpa kupm ntiweitn kai ik wang ti? Kupm numprampen la imo ikirmpenteitn.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Atom Sisas akalmpentel la, “Kitn numprampen aklale la mpa imo ikilen kupm tike! Kupm lanakeitn aklale la, mpa ik mining ti pa kitn mpa lam nang akupmen pa nti wraur, plalng pa, karek pa la!”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.