João 13
urim (URIM) vs ARIB
1 Wang wail a men Suta takwem rka akwonalmpen wang a pikekg Maur Wailen awi tu a men angkai Isip pa aye kul wor ti wreren eng a palng. Pa Sisas pa kil ariwe la wang a pikekg Yan alkil alm pa am wreren tike, eng kil a utnuurng kanokg ti a kaino nti Yan alkil pa rpmi. Kil pa plan ipma wor wasrongen tu melnum alkilen a katnuntel rpma kanokg ti ak ai kulngkul, kul ngko wang a kil imo pa, pa kil plan ipma wor wasrongenten wrisen.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Ak nungkurikg pa Sisas nampokgen tu watnom a kil aroaro wonel pa tu al okipma pa rka pa, Maur Paipm Satan pa am plelngen nikgwalpm a Sutas warim kipman a Saimon Iskariot pa ise, eng mpa kil uk Sisas pa kai wam a tu wrongmanto pa.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Sisas pa kil ariwe la Yan alkil pa pikekg alkel kweikwei wrongkwail pa kul wam akilen plalng ise. Kil ariwe la kil pikekg anti Yan Maur Wailen rpma atom nar ti kil ikga wa yaper kainontel.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Tu al okipma rka pa, kil wrekg aner apm a wropuk alkil pa, a kil ak apm a ak akul akul num pa ak angket tatu kinslikg alkilen pa.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Kil alung u kai kaimung pa ngkaten eng klak nepm a tu watnom a kil aroaro wonel pa a kil ak apm a kil ak angket kinslikg pa ak akul nepm atuwen pa.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Kil klak klak nepm a tu pa kolpa kai, kil la klak nepm a Saimon Pita pa pipa, Pita pa asentel la, “Ai, Wailen, ti kitn pa ake melnum wusok ur la mpa klak nepm akupmen ti!”
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Ari Sisas akalmpentel la, “Kitn ake ariwe yiprokgen a kupm ak kolpa, pake kutnukg pa kitn ikga uwi riwe worwor pa.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Pita akalmpe la, “Akentiwe mpa kitn klak nepm akupmen ti. Kalpis wrisen!” Ari Sisas akalmpentel kolpa la, “Kol kitn ngkengkopm eng ake kupm klakeitn nepm pa, kitn ake mpa kul or wris nimpokgen kupm ti.”
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Saimon Pita akalmpe la, “Wailen, kolpa pipa, ake mpa kitn klak nepm ti kolti pa, kol a kitn wa klak wam a tukgunakg ti wa nimpokgen!”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Sisas la kolpa la, “Melnum a pikekg karkuk pa, pa kil am rukis wor ise, ti kil ake mpa wa kurkuk nti ur pa, mpa klakel nepm ti kolti. Kipm ti pa rukis wor, pake melnum wris ata pa kil pa kimpilpet.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Sisas pa kil ariwe ise, la mla a i mpa uk kil ti kai wam a tu wrongmanto pa, kolpa atom kil la tu kimeket pa kimpilp kalpisen wor pake, wris pa pati kimpilpet.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Kil klak nepm a tu pa kai plalng pa, kil awi apm wropuk alkil pa nowe kolti a kil kul rpma wrik a wuten kil arpme pa a tu al okipma pa rka. Atom kil asenten la, “Kipm ariwe kuina ur a wuten kupm aktepm pa aki kalpis?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Kipm akwewopm la kupm melnum a kaling plantepm a wa kipm akwewopm la kupm Wailen. Kipm akwewopm kolpa pa, pa kipm akwewopm ute pake, am kupm melnum kolpa aklale pake.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Kupm Wailen alkipmen a kupm melnum a kaling plantepm, pake kupm wuten arku kupm alkupm klakepm nepm pa, kolpa ti kipm pa mpam wa rku kipm alkipm ti klak titawel nepm pa kolpa yat pake.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Kupm ak kolpa plantepm la ikga kipm ik kitila kol a kupm ak pake.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Kupm lanakepm aklale wrisen, melnum a aken kwap orngwatneikgen mring alkil pa kil ake wailen angen mring alkil pa. A melnum a aye yangkipm itna ya pa ake wailen angen melnum a ukwawel kai pa.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Kipm am ariwe a wuten kupm ak kalingtepm pa yat ise. Ti kol kipm ikwap kol a kupm ak kil kitila kolpa iye kai pipa, kipm itopen o! Maur Wailen mpa plan ipma wor kipm pake.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 Yangkipm a kupm la kil pa ake kupm la eng kipm kimeket pa. Kupm ariwe kipm wris wris ti worwor la kipm melnum kolai, pake pikekg kupm takwei kipm ti kimeket eng mpa yangkipm a la ela wrkapm a Maur Wailen pa palng ok rke. Yangkipm pa la kolkil la, 'Melnum a kil antiwopm al okipma ti pa, kil plelng yirokg lawopm.'
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Yangkipm a kupm la ti pa ake palng, a pa. Pake kupm lanakepm ep ep eng ikga palng kolpa pipa, kipm ikga ukipma la Kupm am Rpma Kolpa Rpma pake kol a wet kupm lanakepm ti.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Kupm lanakepm aklale wrisen, melnum ur a kil atopen awi melnum a kupm ukwa kai pa atom kil ukipma pa, pa wa kil atopen awi kupm ti yat. A melnum ur a kil atopen awi kupm ti pa, pa kil atopen awi melnum a kil ukwawopm atom kupm nar pa.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Sisas la kolpa plalng pa, ipma a kil pa kalkut paipm kolti, atom kil laron angko wunong la, “Kupm lanakepm aklale wrisen, melnum wris ur akipmen ti pa mpa uk kupm ti kai wam a tu wrongmanto.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Tu watnom a kil aroaro wonel pa anel tutus ikg kai tita la, pa kil la mla wai.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Watnom wris ur a Sisas plan ipma wor wasrongen pa, kil arm yamping rmpa wreren Sisas pa al okipma rmpa.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Atom Saimon Pita ak ikg almpel la, “Ti isentel ri, la kil la mla wai!”
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Kolpa atom kil elng kai rka won a Sisas pa a asentel la, “Wailen, kitn la mla wai?”
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Sisas lanakel la, “Mpa kupm kipor nok tingklak pa ngklewe ulaket pa lkel pa, pa pati am melnum pake.” Atom kil awi okipma pa kapor kolti angklewe ulaket pa atom uk Sutas, warim kipman a Saimon Iskariot pa.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ak wang a Sutas awi nok tingklak pa, Satan pa am pinterngen kawor rpma ipma alkilen ise. Atom Sisas lanakel la, “Kitn la ntokg kuina pa, kitn ntokg or yawel o!”
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Tu rka wris al okipma pa ake ur ariwe yangkipm a Sisas naki Sutas pa.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Sutas pa kil melnum a ikgalen marpm apmkoken atuwen pa, atom tu akwonalmpen la pa Sisas lanakel la kil kai rmpenten kweikwei elngkirmpi eng wang wail aripm ur ti ikga tu rpmi wris eng ngkit nang a Maur Wailen, aki la kil kai uk marpm tiur ik ngklin tu a rpma tukwok pa.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Sutas awi nok tingklak pa al plalng pipa, kil wrekg kawor en ai kai. Am mining tike.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Sutas kil kai elng kawor en ai pa, Sisas kil lanaki tu watnom alkil a rka pa kolpa la, “Wreren eng a Maur Wailen la plan titnongket a nang wailen a Warim Kipman a Melnum tike. A kuina ur wreren eng a kil la ntokg ti pa, pa mpa ik plan titnongket a nang wailen a Maur Wailen ti ngko wunong tike.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Wa kol kil ntokg kuina ur wreren eng a kil la ntokg ti plalng atom ik plan titnongket a nang wailen a Maur Wailen ti ngko wunong ti plalng pipa, Maur Wailen kil alkil ti mpa wa plan titnongket a nang wailen akilen ti wa ngko wunong kolpa yat pake. Ti ake mpa mpen, kil eng am a ik penterngen tike.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Kipm watnom alkupmen, kupm ikgake ntiwepm rpmi i kanokg ti wang watin pa. Kipm ikga ikoropm, pake kupm la lanikepm iklale kuina ur kol a pikekg kupm naki tu melnum wailen wailen a Suta pa, la anong a kupm la kaino pa kipm ikgake ntiwe a kaino pa, kalpis.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Kupm la wa lanikepm yangkipm titnongket weten ur kil eng kipm kutnun: ti kipm mpa plan ipma wor wasrongen tita kol a kupm plan ipma wor wasrongen kipm pa! Ti kipm mpa plan ipma wor wasrongen tita kolpake!
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Kol kipm kutnun nikgwalpm a plan ipma wor wasrongen tita pa pati, mpa ik plan tu wrongkwail riwepm la kipm pa kipm watnom akupmen a kupm arowonelepm pa.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Saimon Pita asen Sisas pa la, “Wailen, kitn a kai a i?” Ari Sisas akalmpe la, “Wrik a i a kupm kaiye pa, kitn akentiwe mpa ntiwopm kai ik wang ti pa. Pake ik wang kutnukg pa ikga kitn kutnuntopm kai pake.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Wa Pita asen la, “Wailen, antokg kolai atom wa kitn angkengkopm la akentiwe mpa kupm ntiweitn kai ik wang ti? Kupm numprampen la imo ikirmpenteitn.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Atom Sisas akalmpentel la, “Kitn numprampen aklale la mpa imo ikilen kupm tike! Kupm lanakeitn aklale la, mpa ik mining ti pa kitn mpa lam nang akupmen pa nti wraur, plalng pa, karek pa la!”
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.