João 13
urim (URIM) vs NTLH
1 Wang wail a men Suta takwem rka akwonalmpen wang a pikekg Maur Wailen awi tu a men angkai Isip pa aye kul wor ti wreren eng a palng. Pa Sisas pa kil ariwe la wang a pikekg Yan alkil alm pa am wreren tike, eng kil a utnuurng kanokg ti a kaino nti Yan alkil pa rpmi. Kil pa plan ipma wor wasrongen tu melnum alkilen a katnuntel rpma kanokg ti ak ai kulngkul, kul ngko wang a kil imo pa, pa kil plan ipma wor wasrongenten wrisen.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ak nungkurikg pa Sisas nampokgen tu watnom a kil aroaro wonel pa tu al okipma pa rka pa, Maur Paipm Satan pa am plelngen nikgwalpm a Sutas warim kipman a Saimon Iskariot pa ise, eng mpa kil uk Sisas pa kai wam a tu wrongmanto pa.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Sisas pa kil ariwe la Yan alkil pa pikekg alkel kweikwei wrongkwail pa kul wam akilen plalng ise. Kil ariwe la kil pikekg anti Yan Maur Wailen rpma atom nar ti kil ikga wa yaper kainontel.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Tu al okipma rka pa, kil wrekg aner apm a wropuk alkil pa, a kil ak apm a ak akul akul num pa ak angket tatu kinslikg alkilen pa.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Kil alung u kai kaimung pa ngkaten eng klak nepm a tu watnom a kil aroaro wonel pa a kil ak apm a kil ak angket kinslikg pa ak akul nepm atuwen pa.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Kil klak klak nepm a tu pa kolpa kai, kil la klak nepm a Saimon Pita pa pipa, Pita pa asentel la, “Ai, Wailen, ti kitn pa ake melnum wusok ur la mpa klak nepm akupmen ti!”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ari Sisas akalmpentel la, “Kitn ake ariwe yiprokgen a kupm ak kolpa, pake kutnukg pa kitn ikga uwi riwe worwor pa.”
7 Jesus respondeu:
8 Pita akalmpe la, “Akentiwe mpa kitn klak nepm akupmen ti. Kalpis wrisen!” Ari Sisas akalmpentel kolpa la, “Kol kitn ngkengkopm eng ake kupm klakeitn nepm pa, kitn ake mpa kul or wris nimpokgen kupm ti.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Saimon Pita akalmpe la, “Wailen, kolpa pipa, ake mpa kitn klak nepm ti kolti pa, kol a kitn wa klak wam a tukgunakg ti wa nimpokgen!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Sisas la kolpa la, “Melnum a pikekg karkuk pa, pa kil am rukis wor ise, ti kil ake mpa wa kurkuk nti ur pa, mpa klakel nepm ti kolti. Kipm ti pa rukis wor, pake melnum wris ata pa kil pa kimpilpet.”
10 Aí Jesus disse:
11 Sisas pa kil ariwe ise, la mla a i mpa uk kil ti kai wam a tu wrongmanto pa, kolpa atom kil la tu kimeket pa kimpilp kalpisen wor pake, wris pa pati kimpilpet.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Kil klak nepm a tu pa kai plalng pa, kil awi apm wropuk alkil pa nowe kolti a kil kul rpma wrik a wuten kil arpme pa a tu al okipma pa rka. Atom kil asenten la, “Kipm ariwe kuina ur a wuten kupm aktepm pa aki kalpis?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Kipm akwewopm la kupm melnum a kaling plantepm a wa kipm akwewopm la kupm Wailen. Kipm akwewopm kolpa pa, pa kipm akwewopm ute pake, am kupm melnum kolpa aklale pake.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Kupm Wailen alkipmen a kupm melnum a kaling plantepm, pake kupm wuten arku kupm alkupm klakepm nepm pa, kolpa ti kipm pa mpam wa rku kipm alkipm ti klak titawel nepm pa kolpa yat pake.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Kupm ak kolpa plantepm la ikga kipm ik kitila kol a kupm ak pake.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Kupm lanakepm aklale wrisen, melnum a aken kwap orngwatneikgen mring alkil pa kil ake wailen angen mring alkil pa. A melnum a aye yangkipm itna ya pa ake wailen angen melnum a ukwawel kai pa.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Kipm am ariwe a wuten kupm ak kalingtepm pa yat ise. Ti kol kipm ikwap kol a kupm ak kil kitila kolpa iye kai pipa, kipm itopen o! Maur Wailen mpa plan ipma wor kipm pake.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Yangkipm a kupm la kil pa ake kupm la eng kipm kimeket pa. Kupm ariwe kipm wris wris ti worwor la kipm melnum kolai, pake pikekg kupm takwei kipm ti kimeket eng mpa yangkipm a la ela wrkapm a Maur Wailen pa palng ok rke. Yangkipm pa la kolkil la, 'Melnum a kil antiwopm al okipma ti pa, kil plelng yirokg lawopm.'
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Yangkipm a kupm la ti pa ake palng, a pa. Pake kupm lanakepm ep ep eng ikga palng kolpa pipa, kipm ikga ukipma la Kupm am Rpma Kolpa Rpma pake kol a wet kupm lanakepm ti.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Kupm lanakepm aklale wrisen, melnum ur a kil atopen awi melnum a kupm ukwa kai pa atom kil ukipma pa, pa wa kil atopen awi kupm ti yat. A melnum ur a kil atopen awi kupm ti pa, pa kil atopen awi melnum a kil ukwawopm atom kupm nar pa.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Sisas la kolpa plalng pa, ipma a kil pa kalkut paipm kolti, atom kil laron angko wunong la, “Kupm lanakepm aklale wrisen, melnum wris ur akipmen ti pa mpa uk kupm ti kai wam a tu wrongmanto.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Tu watnom a kil aroaro wonel pa anel tutus ikg kai tita la, pa kil la mla wai.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Watnom wris ur a Sisas plan ipma wor wasrongen pa, kil arm yamping rmpa wreren Sisas pa al okipma rmpa.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Atom Saimon Pita ak ikg almpel la, “Ti isentel ri, la kil la mla wai!”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Kolpa atom kil elng kai rka won a Sisas pa a asentel la, “Wailen, kitn la mla wai?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Sisas lanakel la, “Mpa kupm kipor nok tingklak pa ngklewe ulaket pa lkel pa, pa pati am melnum pake.” Atom kil awi okipma pa kapor kolti angklewe ulaket pa atom uk Sutas, warim kipman a Saimon Iskariot pa.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ak wang a Sutas awi nok tingklak pa, Satan pa am pinterngen kawor rpma ipma alkilen ise. Atom Sisas lanakel la, “Kitn la ntokg kuina pa, kitn ntokg or yawel o!”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Tu rka wris al okipma pa ake ur ariwe yangkipm a Sisas naki Sutas pa.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Sutas pa kil melnum a ikgalen marpm apmkoken atuwen pa, atom tu akwonalmpen la pa Sisas lanakel la kil kai rmpenten kweikwei elngkirmpi eng wang wail aripm ur ti ikga tu rpmi wris eng ngkit nang a Maur Wailen, aki la kil kai uk marpm tiur ik ngklin tu a rpma tukwok pa.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Sutas awi nok tingklak pa al plalng pipa, kil wrekg kawor en ai kai. Am mining tike.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Sutas kil kai elng kawor en ai pa, Sisas kil lanaki tu watnom alkil a rka pa kolpa la, “Wreren eng a Maur Wailen la plan titnongket a nang wailen a Warim Kipman a Melnum tike. A kuina ur wreren eng a kil la ntokg ti pa, pa mpa ik plan titnongket a nang wailen a Maur Wailen ti ngko wunong tike.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Wa kol kil ntokg kuina ur wreren eng a kil la ntokg ti plalng atom ik plan titnongket a nang wailen a Maur Wailen ti ngko wunong ti plalng pipa, Maur Wailen kil alkil ti mpa wa plan titnongket a nang wailen akilen ti wa ngko wunong kolpa yat pake. Ti ake mpa mpen, kil eng am a ik penterngen tike.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Kipm watnom alkupmen, kupm ikgake ntiwepm rpmi i kanokg ti wang watin pa. Kipm ikga ikoropm, pake kupm la lanikepm iklale kuina ur kol a pikekg kupm naki tu melnum wailen wailen a Suta pa, la anong a kupm la kaino pa kipm ikgake ntiwe a kaino pa, kalpis.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Kupm la wa lanikepm yangkipm titnongket weten ur kil eng kipm kutnun: ti kipm mpa plan ipma wor wasrongen tita kol a kupm plan ipma wor wasrongen kipm pa! Ti kipm mpa plan ipma wor wasrongen tita kolpake!
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Kol kipm kutnun nikgwalpm a plan ipma wor wasrongen tita pa pati, mpa ik plan tu wrongkwail riwepm la kipm pa kipm watnom akupmen a kupm arowonelepm pa.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Saimon Pita asen Sisas pa la, “Wailen, kitn a kai a i?” Ari Sisas akalmpe la, “Wrik a i a kupm kaiye pa, kitn akentiwe mpa ntiwopm kai ik wang ti pa. Pake ik wang kutnukg pa ikga kitn kutnuntopm kai pake.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Wa Pita asen la, “Wailen, antokg kolai atom wa kitn angkengkopm la akentiwe mpa kupm ntiweitn kai ik wang ti? Kupm numprampen la imo ikirmpenteitn.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Atom Sisas akalmpentel la, “Kitn numprampen aklale la mpa imo ikilen kupm tike! Kupm lanakeitn aklale la, mpa ik mining ti pa kitn mpa lam nang akupmen pa nti wraur, plalng pa, karek pa la!”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.