Atos 7

urim (URIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Melnum tukgunakg a itna ep eng tu ipma krakgen kimeket pa atning yangkipm a tu arki Stipen pa plalng pa, kil wa akasen Stipen pa la, “Yangkipm kol a tu arkiweitn pa aklale aki?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Ari Stipen pa akalmpentel la, “Kipm wusok wusok a wail wail, a yantin akupmen a Isrel! Kipm itning! Yo ampei amentepmen Apraam pa kil ake kaino rpma kai anong Aran pa, a pa, kil rpma anong kanokg Mesopotemia pa a pa, atom Maur Wailen kil antiwe titnongket a nang wailen, kil palng ari Apraam pa
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 antiwel oklala kolpa la, 'Kitn wrekg utnuurng anong kanokg alkitn, a tu om alkitn ti itni pa, a kitn kaino anong kanokg ur ikga kupm planteitn pa!'
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Apraam kil atning kolpa, kil wrekg atnuurng anong kanokg alkil pa nampokgen tu alkil a Kaltia pa rpma pa, a kil wrekg kaino anong Aran. Kil rpma pa a a, yan alkil pa amo rpma pa plalng pipa, Maur Wailen wa lanakel atom kil wa wrekg a pa nar rpma anong kanokg a kil a kipm arpme ti.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Maur Wailen kil ake wa uk kanokg tiwel ketn ur Apraam pa itna ti eng alkilen wrisen pa, kalpis. Am kol pake Maur Wailen kil yapon yangkipm lala kil ikga lkel kanokg ti kutnukg numpokgen tu yipetatnong yoampei alkilen eng ikga tu iye eng alntuwen. Apraam pa warim kalpisen.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Wa Maur Wailen lanakel kolpa la, 'Tu yoampei akitnen pa ikga tu anong manet ur ai uwiyen iye kinar rpmi anong kanokg alntuwen, a tu ikga ntokgten ri paipm a tu ikga iken kwap kalpmlel orngwatneikgen tu pa rpmi kol wring kamel kamel (400).
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Pake ikga kupm iye tu kai itni ntokg yangkipm ikilmpe paipm a tu awiyen aye kinar akten kwap kalpmlel pa.' A wa Maur Wailen wa kil la kolpa la, 'Ikga kutnukg pa tu yoampei alkitnen pa ikga utnuurng anong kanokg pa kulno kipor kilko ilein kupm ti itni wrik kil.'
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Atom Maur Wailen kil uk yangkipm Apraam la ikga kil, wa tu kilmik a ikga kutnukg pa, wa wangket num a tu warim kipman alntu pa, pa kol kla ur a kil lam nampokgen Apraam pa la tu akilen. Atom Apraam kil angket warim Aisak kai kin alkil pa kil raku aye rpma kol wang wampwomis wampwompwraur pa atom kil wangket num a warim pa.”
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Tu yipetatnong wampwam yikakwekg pa, tu pikekg ipma paipm eng paipmen wangkuinen alntu Sosep, atom tu uk Sosep pa tu anong kanokg manet ur ai armpenten awi kil aye kinar Isip. Ari Maur Wailen pa antiwel rpma, kaikuten wailet palngtel pake,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Maur Wailen kil ak awiyel kai takwleikgen kalkuten wrongkwail pa. Atom Maur Wailen kil plantel ipma wor alkil ak angklinsel a alkel nikgwalpm watin wor wor. Atom melnum tukgunakg a Isip pa kil ari atn a rpma, oklala a kil pa ari wor, atom kil ngkatel itna melnum wailen kul arkekg kil itna ikgalen tu wrong kin kipman a Isip wa ikgalen kweikwei wrongkwail a itna wan a melnum tukgunakg kil alkil pa.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Atom ak wang pa wang nikg wail manten palng yela kinar anong kanokg Isip a no anong kanokg Kenan ti. Pa kalkuten wail manten paipm, atom tu Isip pa nampokgen tu yipetatnong tiur a mentepmen a pikekg rka kinar pa, a wa rka no ti pa pikekg okipma kalpisen, atom nikgalmpen paipm.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Tu rka kolpa kaingkai, Sekop kil atning a tu lala tu Isip pa tu kweikwei kolen wit ok ur rpma pa. Atom kil ukwa tu warim kipman alkil pa, tu kinar Isip, tu pa am tu yipetatnong a mentepmen tike. Tu ake kinar kinar Isip pa ur, atn atn tu eng a kinar tipen.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Wa tu wa kinar anti ur ti pipa, Sosep laron kil alkil ti naki wusok alkil a tu wail wail alkil pa la, 'Kupm Sosep, wangkuinen akipmen am tike.' Atom melnum tukgunakg pa wa kil ariwe la pa tu walmpopm wris alkilen a Sosep am pake.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Atom Sosep kil naki wusok alkil a tu wail wail alkil pa la 'Kipm kaino ikyakur yan alkil Sekop pa nimpokgen kin a watnom a walwalpopm alkilen pa plalngten iye nar Isip ti.' Ti tu a kil pa kol kamel wraur tuwek wampwam yikakwomis (75).
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tu aye yangkipm pa no naki Sekop kil atning yangkipm a Sosep la kolpa, kil almanon kin a warim walwalpopm a nampokgen tu alkil pa, tu kimeket kinar Isip pa rka pa, a a, Sekop pa amo, wa Sosep nampokgen wusok alkil a tu wail wail alkil pa am wa amo itna kinar pake. Tu pa tu yan yiprokgen a angket ale kul angket mentepm tike.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Atom tu awi tupmungkul a tu pa aye yaper no kaino anong Sekem. Atom tu aye kawor elngkirmpa mlamin a pikekg tu u a pikekg Apraam armpen a tu warim a Amor a anong Sekem pa.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Wang a Maur Wailen pikekg yapon yangkipm nampokgen Apraam pa, am kul wreren eng a ngko ok rke tike. Ti tu wrong kin kipman a mentepmen a rka Isip pa angket ale kolpa aye kaingkai kai wailet paipm ai.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Atom tu Isip pa ngkat melnum weten ur alntuwen itna melnum tukgunakg eng ikgalenten, atom kil ake wa ariwe Sosep pa a wa kwap wor a pikekg kil ak pa.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Kolpa atom kil ak tu yipetatnong a mentepmen ti ari paipm, kansilen a alken kalkuten, a tirpmingenten la titnongket la tu ngkli tu warim waseksek pa kai ai eng tu imo.”
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 ”Man raku Moses pa ak wang a melnum weten pa itna melnum tukgunakg. Warim pa warim wor, atom Maur Wailen atopen warim pa. Mansan alkil pa ikgalentel lam rpma wan pa kol kainil wraur, plalng pipa,
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 tuwekg ngkat warim pa aye kil or kinar rpma kol up ur ai, atom warim kin a melnum tukgunakg a tu Isip pa kil ansil warim pa atom kil ngkatel ayeno aro kol warim alkilen.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ti tu arowonel a kaling plan Moses pa ariwe wor wor a nikgwalpm watin wrongkwail a tu Isip pa, atom kil wrekg wail palng melnum wontrakole wor a oklala, a melnum tumplowis akwapel wor.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Ti kil rpma kinar pa a a, kil am wreren eng a warimpwor tike, a wring a kil pa kamel wekg (40), atom nikgwalpm a kil pa wrekg la kil a kai ri tu alntu melnum a Isrel pa.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Atom kil kai ari, kil ari melnum ur a Isip pa antokg paipmel melnum ur a Isrel pa, atom ake wa kil itna ari wulmpa pa, kil kai angklin melnum Isrel pa, atom kil or melnum a Isip pa amo akalmpe a kil antokg paipmel melnum Isrel ti.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Kil akwonalmpen la tu melnum alkil a Isrel pa mpa riwe la Maur Wailen kil takwei kil pa la mpa kil ngklinsen uwiyen iye kai tukwelkgen Isip pa, ari tu ake wa ariwe pa. Kalpis.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Okg or kong ti pa kil wa kai ari tu alntu Isrel pa, pa kil ari melnum wekg ur ekg or tita. Atom kil kai la angkengken la, 'Oi, kipmekg itning, kipmekg pa kipmekg alkipmekg Isrel pake. Wa kipmekg ipma paipm antokg tita kolpa eng ntei?'
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Ari melnum a wuten antokg nikgwalpm paipm pa kil talpul Moses pa kai takwelkg, a kil asentel la, 'Mla la atom kitn lala itni melnum wailen eng la ikglen men ti, a wa rpmi itning itning yangkipm a men ti?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Kitn la or kupm ti imo, kol pikekgkil kitn or melnum Isip ur pa amo pake?'
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Moses kil atning a melnum pa la kolpa atom, kil ngkark a Isip pa kai rpma kai anong kanokg a tu Mitian. Kil melnum yawen, kil ake kanokg yiprokg a pa, pake kil awi kin a pa aye rpma pa, angket warim kipman wekg.”
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ”Moses rpma kai anong kanokg a Mitian pa rpma a a, wring kamel wekg pa pipa, wangkur pa kil ari maur akwapel a Maur Wailen palngtel ari kolen wakg yuk a naruk al yo iket maing wasek ur itna wrik wes ningkrapm kalpmlel a itna wreren tipmining Sainai pa.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moses kil ari pa, kil wrekg paipm, atom kil kai itna wreren yo pa la ri riworwor. Ari kil atning ok a Wailen pa akwewel la,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 'Kil kupm Maur Wailen a tu yipetatnong akitnen. Kupm Maur Wailen a Apraam, Aisak a Sekop.' Moses kil atning oklala pa kil ngkark numlantiwel warwar kolti, lam ikgokg alkil ti.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Ari Wailen pa lanakel la, 'Kitn iner nepm palk a kitn pa tukwleikgen nepm akitnen pa eng kanokg a kitn atne ti pa nauten wakget paipm.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ti kitn itning, kupm ari tu antokg paipm tu wrong kin kipman akupmen oren alken kalkuten itna Isip pa, a kupm atning a tu kirkar akg, kolpa ti kupm nar la ngklinsen uwiyen iye tukwuleikgen Isip pa. Ti kitn kulo, eng kupm la ukwaweitn yaper kai Isip.'”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Atom Stipen wa lakati Moses pa la, “Ti am Moses wris pake a pikekg tu yipetatnong amentepmen ti ungkwantel la, 'Mla la atom kitn lala itni melnum wailen ikglen men ti, a kitn la itni melnum a rpma atning atning yangkipm a men ti antokg pa!' Pa am Moses wris pake a maur akwapel a Maur Wailen palngtel kil ari kolen wakg al yo iket pa, kil awi ok a Maur Wailen pa lanaki Moses pa la, kil yaper kai Isip, la kil itni melnum wailen, a melnum a la ikuwi tu alkil pa iye kai tukwelkgen Isip pa.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Atom am Moses wris pake, kil awi tu wrong kin kipman pa atnuurng anong kanokg Isip. Atom kil antokg kweikwei titnongket wrongkwail, a antokg kweikwei weten ak plan titnongket a Maur Wailen. Kil antokg itna Isip, a itna Unokg Watet, a tatu wrik wesningkrapm kalpmlel a tu ore kai pa kolngkol pa kaingkai wring kamel wekg.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ti am Moses pake, kil lanaki tu wrong kin kipman a Isrel pa la, 'Maur Wailen kil ikga tukwei tu ur a kipm alkipm pa itni melnum okwripm ur kol kupm ti.'
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Atom am Moses pake, kil anti tu wrong kin kipman a tu mentepm Isrel tu rka wris angkai wrik wesningkrapm kalpmlel. Kil awi yangkipm a Maur Wailen, a maur akwapel a Maur Wailen nakel itna kaino tipmining Sainai pa atom aye nar naki tu yipetatnong amentepmen pa. Yangkipm a pikekg kil awi aye nar pa Maur arpmen, am pikekg kil aye nar la ik niki mentepm tike.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Ari tu yipetatnong amentepmen pa karken atning katnun yangkipm a kil pa, tu talpulng ukyirokg kil pa a nikgwalpm a tu pa rka manet akwonalmpen la tu a yaper kai Isip ai.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Kolpa atom tu lanaki Aron pa la, 'Mentepm ake ariwe la Moses a pikekg ayewo angkai anong kanokg Isip ti kul ti, kil kaino rpma main kaino tipmining ti eng antokg kolai. Ti kitn ntokgto kweikwei tiur kilingen kol Maur Wailen kil alkil pa eng mpa tu iye ep ep eng mpa ikglento.'
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Atom ak wang pa, tu lap wes malungen muinmainet ur pa antokg kalingen kol manto nepm watin war ur pa, atom elngtitna kolen la pa maur wailen ur alntuwen. Atom tu aye wlikgok kweikwei pa aye wli alwor uk a tu atopen antokg okipma wail al nangnang atnen, a kapor kilko alein atnen kuina ur a tu alntu antokg pa.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Tu ak kolpa atom Maur Wailen kil alken yirokg, a kil elngen tu la tu kipor kilko ilein ngkit nang a kweikwei kolen takgni kainil kumeim a itna kaino kitnong pawo, kol a nira ela kai wrkapm a tu melnum okwripm a Maur Wailen pa la kolpa la, 'Ti kipm wrong kin kipman a Isrel ti, pikekg kipm rka kai wrik wesningkrapm kalpmlel pa rka kol wring kamel wekg pa, pikekg kipm alm wlikgok a kweikwei lap alwor uk kapor kilko alein kupm tike? Pa kalpis.
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Wan mantopalk a pikekg kipm alil pa, pa ake kipm alil yalming akupmen ti, pa kipm alil yalming a mring Molek kolen maur wailen ur akipmen. A wa pikekg kipm ari Repan, mring a anong ur ai pa, atom wa kipm antokg mring pa kalingen kol kungku atom ngkat pa aye atn la kipor kilko ilein kolen la pa Maur Wailen akipmen pake. Kolpa ti ikga kupm ungkwantepm tu uwiyepm iye kai rpmi kai yirokgen a anong wail Papilon ai.' Yangkipm a Maur Wailen kil la tu yipetatnong amentepmen pa am kai kol pake.”
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Pikekg ak wang a tu yoampei a mentepmen rka kai wrik wesningkrapm kalpmlel pa, tu kapor kilko alein Maur Wailen itna wan manto palk a tu alil pa. Pa planten la Maur Wailen antiwen rpma pa. Wan yalming manto palk pa tu alil katila ok a Maur Wailen lanaki Moses lala tu mpa lil pa, katila kol a kil kaling plan Moses kil ari pa.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Atom tu warim a yipetatnong wapyipmiri, walyipmiri amentepmen ti pa tu wrekg awi num angklin yalming manto palk a Maur Wailen pa. Atom Sosua pa itna ep awi tu amentepmen pa awi yalming manto palk pa aye nakur num kai alm ungkwan tu kanokg yiprokg pa. Atom Maur Wailen ungkwan tu pa kai takwleikgen wrik pa, atom tu ti awi wrik pa arke rka. Atom tu alil yalming manto palk a Maur Wailen pa ela tike. Atom yalming pa ela kolpa ela, kulngkul kul angko wang a Tepit pa palng melnum tukgunakg ikgalenten.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Ti Tepit kil atn a rpma a akwap wor kolpa itna wulmpa a Maur Wailen pa atom ak awi wonel Maur Wailen. Atom kil asen Maur Wailen la, 'Kitn Maur Wailen a yoampei amenen Sekop kapor kilko aleinseitn pa, kitn awi wor la kupm lenteitn yalming ur?'
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Tepit yan pa la kolti pake, Maur Wailen ake awi wor, atom warim kipman Solomon alkil pa alentel yalming pake. Wan yalming a Maur Wailen a yipmingki kapringen. (Kwap 7:44)|alt="The tabernacle, surrounded by fence" src="LB00259B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="7:44"
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Pake Maur Wailen Melnum Wailen a angen kweikwei wrongkwail a rpma kaino kitnong ti pa kil ake rpma wan a mentepm melnum ti ale pa, kol a pikekg Maur Wailen la wli ok a melnum okwripm ur pa la
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 kolpa la, 'Kitnong ti pa wrik a kupm arpme ikgalen kweikwei wrongkwail ti, a kanokg ti pa, a kupm elng nepm atne. Ti ikga kipm le wan kolai eli wrik a i eng ikga kupm rpmi eng uwi yapm pa? Pa ake antiwe.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Kweikwei wrongkwail ari ti pa kipm ari la mla a i wam antokg? Am kupm alkupm ti wam antokg tike.' Yangkipm a Maur Wailen a melnum okwripm nira pa am la kol pake.”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Atom wa Stipen wa lanaki tu melnum wail wail a rpma atning yangkipm a kil pa la, “Kipm pa nungkulkg mitaung munupmtam ingkai ai! Kipm wes rpmawepm nol a kweikwei ampriwepm nungkulkg kolen tu ipmawekg a ake pikekg tu angket num pa, kalpis. Ti kipm pa am kol tu yipetatnong akipmen a pikekg ep akangklei talpulng ok a Maur Wor a Maur Wailen lanakepm pake.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Ti tu yipetatnong akipmen ti pikekg ikgalen tu melnum okwripm ur a Maur Wailen pa rpma wor? Kalpis. Pikekg tu antokg paipm alken wleket kimeket. Maur Wailen pikekg kil ngkat okel tu laron melnum ute wor a Maur Wailen la ikga nar pa, tu oren almpen amo kolti. Ti melnum ute wor pa pikekg nar pa, am pikekg kipm ak kol tu yipetatnong alkipm pake, uk ya eng tu wrongmanto wli almpel amo.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Yangkipm titnongket a Maur Wailen pa am pikekg tu maur akwapel akilen pa laron naki kipm tike, ari ake wa kipm atning katnun yangkipm pa!”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Tu melnum wailen wailen rpma atning yangkipm a Stipen la pa ari yangkipm pa almpen kolen ikyom ikningkil ur, atom nikgwalpm a tu pa ngkrangen a tu nampok paipm kolti.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ari Stipen pa Maur Wor a Maur Wailen akwap titnongket itna kil pa atom kil ikgkaino kitnong pa ari, kil ari titnongket a klalen a Maur Wailen, a wa kil ari Sisas pa kil itna wam wi a Maur Wailen pa,
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 atom kil la, “Ti kipm ikgkaino iri! Kupm ari kitnong ti okore atom kupm ari Warim Kipman a Melnum pa kil itna wam wi a Maur Wailen.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Tu atning a Stipen la kolpa atom, tu anel wrekg ipma wakget ampri nungkulkg ti karken plalplal kolti wrekg a pa a pa wli arkulel tuwa!
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Tu arkulel talpulel arkol wampel kolpa aye kawor en kai takwelkgen anong wail pa, plalng pipa, tu aner apm kaki wail a tu nowe pa angkli elng kai akuke melnum warimpen a rpma atning yangkipm pa, nang akilen pa Sol. Tu pa ak titnongketel yangkipm pa la am aklale pake, tu melnum a wuten atning ari yangkipm a Stipen la pa, tu ak weselel la kil imo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Plalng pipa, tu plalngten tu awi wes pa a ak or Stipen itna pipa, kil akwe la, “Wailen Sisas, kitn uwi maur wor akupmen pawo!”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Kil elng angko elng kilkowel rpma a kirkar akg yikakatnen la, “Wailen, ampur kitn akalmpe nikgwalpm paipm a tu antokgtopm pa.” Kil la kolpa plalng pa, kil amo.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.