Atos 7
urim (URIM) vs ARIB
1 Melnum tukgunakg a itna ep eng tu ipma krakgen kimeket pa atning yangkipm a tu arki Stipen pa plalng pa, kil wa akasen Stipen pa la, “Yangkipm kol a tu arkiweitn pa aklale aki?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Ari Stipen pa akalmpentel la, “Kipm wusok wusok a wail wail, a yantin akupmen a Isrel! Kipm itning! Yo ampei amentepmen Apraam pa kil ake kaino rpma kai anong Aran pa, a pa, kil rpma anong kanokg Mesopotemia pa a pa, atom Maur Wailen kil antiwe titnongket a nang wailen, kil palng ari Apraam pa
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 antiwel oklala kolpa la, 'Kitn wrekg utnuurng anong kanokg alkitn, a tu om alkitn ti itni pa, a kitn kaino anong kanokg ur ikga kupm planteitn pa!'
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Apraam kil atning kolpa, kil wrekg atnuurng anong kanokg alkil pa nampokgen tu alkil a Kaltia pa rpma pa, a kil wrekg kaino anong Aran. Kil rpma pa a a, yan alkil pa amo rpma pa plalng pipa, Maur Wailen wa lanakel atom kil wa wrekg a pa nar rpma anong kanokg a kil a kipm arpme ti.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Maur Wailen kil ake wa uk kanokg tiwel ketn ur Apraam pa itna ti eng alkilen wrisen pa, kalpis. Am kol pake Maur Wailen kil yapon yangkipm lala kil ikga lkel kanokg ti kutnukg numpokgen tu yipetatnong yoampei alkilen eng ikga tu iye eng alntuwen. Apraam pa warim kalpisen.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Wa Maur Wailen lanakel kolpa la, 'Tu yoampei akitnen pa ikga tu anong manet ur ai uwiyen iye kinar rpmi anong kanokg alntuwen, a tu ikga ntokgten ri paipm a tu ikga iken kwap kalpmlel orngwatneikgen tu pa rpmi kol wring kamel kamel (400).
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Pake ikga kupm iye tu kai itni ntokg yangkipm ikilmpe paipm a tu awiyen aye kinar akten kwap kalpmlel pa.' A wa Maur Wailen wa kil la kolpa la, 'Ikga kutnukg pa tu yoampei alkitnen pa ikga utnuurng anong kanokg pa kulno kipor kilko ilein kupm ti itni wrik kil.'
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Atom Maur Wailen kil uk yangkipm Apraam la ikga kil, wa tu kilmik a ikga kutnukg pa, wa wangket num a tu warim kipman alntu pa, pa kol kla ur a kil lam nampokgen Apraam pa la tu akilen. Atom Apraam kil angket warim Aisak kai kin alkil pa kil raku aye rpma kol wang wampwomis wampwompwraur pa atom kil wangket num a warim pa.”
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Tu yipetatnong wampwam yikakwekg pa, tu pikekg ipma paipm eng paipmen wangkuinen alntu Sosep, atom tu uk Sosep pa tu anong kanokg manet ur ai armpenten awi kil aye kinar Isip. Ari Maur Wailen pa antiwel rpma, kaikuten wailet palngtel pake,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Maur Wailen kil ak awiyel kai takwleikgen kalkuten wrongkwail pa. Atom Maur Wailen kil plantel ipma wor alkil ak angklinsel a alkel nikgwalpm watin wor wor. Atom melnum tukgunakg a Isip pa kil ari atn a rpma, oklala a kil pa ari wor, atom kil ngkatel itna melnum wailen kul arkekg kil itna ikgalen tu wrong kin kipman a Isip wa ikgalen kweikwei wrongkwail a itna wan a melnum tukgunakg kil alkil pa.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Atom ak wang pa wang nikg wail manten palng yela kinar anong kanokg Isip a no anong kanokg Kenan ti. Pa kalkuten wail manten paipm, atom tu Isip pa nampokgen tu yipetatnong tiur a mentepmen a pikekg rka kinar pa, a wa rka no ti pa pikekg okipma kalpisen, atom nikgalmpen paipm.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Tu rka kolpa kaingkai, Sekop kil atning a tu lala tu Isip pa tu kweikwei kolen wit ok ur rpma pa. Atom kil ukwa tu warim kipman alkil pa, tu kinar Isip, tu pa am tu yipetatnong a mentepmen tike. Tu ake kinar kinar Isip pa ur, atn atn tu eng a kinar tipen.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Wa tu wa kinar anti ur ti pipa, Sosep laron kil alkil ti naki wusok alkil a tu wail wail alkil pa la, 'Kupm Sosep, wangkuinen akipmen am tike.' Atom melnum tukgunakg pa wa kil ariwe la pa tu walmpopm wris alkilen a Sosep am pake.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Atom Sosep kil naki wusok alkil a tu wail wail alkil pa la 'Kipm kaino ikyakur yan alkil Sekop pa nimpokgen kin a watnom a walwalpopm alkilen pa plalngten iye nar Isip ti.' Ti tu a kil pa kol kamel wraur tuwek wampwam yikakwomis (75).
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Tu aye yangkipm pa no naki Sekop kil atning yangkipm a Sosep la kolpa, kil almanon kin a warim walwalpopm a nampokgen tu alkil pa, tu kimeket kinar Isip pa rka pa, a a, Sekop pa amo, wa Sosep nampokgen wusok alkil a tu wail wail alkil pa am wa amo itna kinar pake. Tu pa tu yan yiprokgen a angket ale kul angket mentepm tike.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Atom tu awi tupmungkul a tu pa aye yaper no kaino anong Sekem. Atom tu aye kawor elngkirmpa mlamin a pikekg tu u a pikekg Apraam armpen a tu warim a Amor a anong Sekem pa.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 Wang a Maur Wailen pikekg yapon yangkipm nampokgen Apraam pa, am kul wreren eng a ngko ok rke tike. Ti tu wrong kin kipman a mentepmen a rka Isip pa angket ale kolpa aye kaingkai kai wailet paipm ai.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Atom tu Isip pa ngkat melnum weten ur alntuwen itna melnum tukgunakg eng ikgalenten, atom kil ake wa ariwe Sosep pa a wa kwap wor a pikekg kil ak pa.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Kolpa atom kil ak tu yipetatnong a mentepmen ti ari paipm, kansilen a alken kalkuten, a tirpmingenten la titnongket la tu ngkli tu warim waseksek pa kai ai eng tu imo.”
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 ”Man raku Moses pa ak wang a melnum weten pa itna melnum tukgunakg. Warim pa warim wor, atom Maur Wailen atopen warim pa. Mansan alkil pa ikgalentel lam rpma wan pa kol kainil wraur, plalng pipa,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 tuwekg ngkat warim pa aye kil or kinar rpma kol up ur ai, atom warim kin a melnum tukgunakg a tu Isip pa kil ansil warim pa atom kil ngkatel ayeno aro kol warim alkilen.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ti tu arowonel a kaling plan Moses pa ariwe wor wor a nikgwalpm watin wrongkwail a tu Isip pa, atom kil wrekg wail palng melnum wontrakole wor a oklala, a melnum tumplowis akwapel wor.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Ti kil rpma kinar pa a a, kil am wreren eng a warimpwor tike, a wring a kil pa kamel wekg (40), atom nikgwalpm a kil pa wrekg la kil a kai ri tu alntu melnum a Isrel pa.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Atom kil kai ari, kil ari melnum ur a Isip pa antokg paipmel melnum ur a Isrel pa, atom ake wa kil itna ari wulmpa pa, kil kai angklin melnum Isrel pa, atom kil or melnum a Isip pa amo akalmpe a kil antokg paipmel melnum Isrel ti.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Kil akwonalmpen la tu melnum alkil a Isrel pa mpa riwe la Maur Wailen kil takwei kil pa la mpa kil ngklinsen uwiyen iye kai tukwelkgen Isip pa, ari tu ake wa ariwe pa. Kalpis.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Okg or kong ti pa kil wa kai ari tu alntu Isrel pa, pa kil ari melnum wekg ur ekg or tita. Atom kil kai la angkengken la, 'Oi, kipmekg itning, kipmekg pa kipmekg alkipmekg Isrel pake. Wa kipmekg ipma paipm antokg tita kolpa eng ntei?'
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Ari melnum a wuten antokg nikgwalpm paipm pa kil talpul Moses pa kai takwelkg, a kil asentel la, 'Mla la atom kitn lala itni melnum wailen eng la ikglen men ti, a wa rpmi itning itning yangkipm a men ti?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Kitn la or kupm ti imo, kol pikekgkil kitn or melnum Isip ur pa amo pake?'
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Moses kil atning a melnum pa la kolpa atom, kil ngkark a Isip pa kai rpma kai anong kanokg a tu Mitian. Kil melnum yawen, kil ake kanokg yiprokg a pa, pake kil awi kin a pa aye rpma pa, angket warim kipman wekg.”
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 ”Moses rpma kai anong kanokg a Mitian pa rpma a a, wring kamel wekg pa pipa, wangkur pa kil ari maur akwapel a Maur Wailen palngtel ari kolen wakg yuk a naruk al yo iket maing wasek ur itna wrik wes ningkrapm kalpmlel a itna wreren tipmining Sainai pa.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Moses kil ari pa, kil wrekg paipm, atom kil kai itna wreren yo pa la ri riworwor. Ari kil atning ok a Wailen pa akwewel la,
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 'Kil kupm Maur Wailen a tu yipetatnong akitnen. Kupm Maur Wailen a Apraam, Aisak a Sekop.' Moses kil atning oklala pa kil ngkark numlantiwel warwar kolti, lam ikgokg alkil ti.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Ari Wailen pa lanakel la, 'Kitn iner nepm palk a kitn pa tukwleikgen nepm akitnen pa eng kanokg a kitn atne ti pa nauten wakget paipm.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ti kitn itning, kupm ari tu antokg paipm tu wrong kin kipman akupmen oren alken kalkuten itna Isip pa, a kupm atning a tu kirkar akg, kolpa ti kupm nar la ngklinsen uwiyen iye tukwuleikgen Isip pa. Ti kitn kulo, eng kupm la ukwaweitn yaper kai Isip.'”
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Atom Stipen wa lakati Moses pa la, “Ti am Moses wris pake a pikekg tu yipetatnong amentepmen ti ungkwantel la, 'Mla la atom kitn lala itni melnum wailen ikglen men ti, a kitn la itni melnum a rpma atning atning yangkipm a men ti antokg pa!' Pa am Moses wris pake a maur akwapel a Maur Wailen palngtel kil ari kolen wakg al yo iket pa, kil awi ok a Maur Wailen pa lanaki Moses pa la, kil yaper kai Isip, la kil itni melnum wailen, a melnum a la ikuwi tu alkil pa iye kai tukwelkgen Isip pa.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Atom am Moses wris pake, kil awi tu wrong kin kipman pa atnuurng anong kanokg Isip. Atom kil antokg kweikwei titnongket wrongkwail, a antokg kweikwei weten ak plan titnongket a Maur Wailen. Kil antokg itna Isip, a itna Unokg Watet, a tatu wrik wesningkrapm kalpmlel a tu ore kai pa kolngkol pa kaingkai wring kamel wekg.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Ti am Moses pake, kil lanaki tu wrong kin kipman a Isrel pa la, 'Maur Wailen kil ikga tukwei tu ur a kipm alkipm pa itni melnum okwripm ur kol kupm ti.'
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Atom am Moses pake, kil anti tu wrong kin kipman a tu mentepm Isrel tu rka wris angkai wrik wesningkrapm kalpmlel. Kil awi yangkipm a Maur Wailen, a maur akwapel a Maur Wailen nakel itna kaino tipmining Sainai pa atom aye nar naki tu yipetatnong amentepmen pa. Yangkipm a pikekg kil awi aye nar pa Maur arpmen, am pikekg kil aye nar la ik niki mentepm tike.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Ari tu yipetatnong amentepmen pa karken atning katnun yangkipm a kil pa, tu talpulng ukyirokg kil pa a nikgwalpm a tu pa rka manet akwonalmpen la tu a yaper kai Isip ai.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Kolpa atom tu lanaki Aron pa la, 'Mentepm ake ariwe la Moses a pikekg ayewo angkai anong kanokg Isip ti kul ti, kil kaino rpma main kaino tipmining ti eng antokg kolai. Ti kitn ntokgto kweikwei tiur kilingen kol Maur Wailen kil alkil pa eng mpa tu iye ep ep eng mpa ikglento.'
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Atom ak wang pa, tu lap wes malungen muinmainet ur pa antokg kalingen kol manto nepm watin war ur pa, atom elngtitna kolen la pa maur wailen ur alntuwen. Atom tu aye wlikgok kweikwei pa aye wli alwor uk a tu atopen antokg okipma wail al nangnang atnen, a kapor kilko alein atnen kuina ur a tu alntu antokg pa.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Tu ak kolpa atom Maur Wailen kil alken yirokg, a kil elngen tu la tu kipor kilko ilein ngkit nang a kweikwei kolen takgni kainil kumeim a itna kaino kitnong pawo, kol a nira ela kai wrkapm a tu melnum okwripm a Maur Wailen pa la kolpa la, 'Ti kipm wrong kin kipman a Isrel ti, pikekg kipm rka kai wrik wesningkrapm kalpmlel pa rka kol wring kamel wekg pa, pikekg kipm alm wlikgok a kweikwei lap alwor uk kapor kilko alein kupm tike? Pa kalpis.
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Wan mantopalk a pikekg kipm alil pa, pa ake kipm alil yalming akupmen ti, pa kipm alil yalming a mring Molek kolen maur wailen ur akipmen. A wa pikekg kipm ari Repan, mring a anong ur ai pa, atom wa kipm antokg mring pa kalingen kol kungku atom ngkat pa aye atn la kipor kilko ilein kolen la pa Maur Wailen akipmen pake. Kolpa ti ikga kupm ungkwantepm tu uwiyepm iye kai rpmi kai yirokgen a anong wail Papilon ai.' Yangkipm a Maur Wailen kil la tu yipetatnong amentepmen pa am kai kol pake.”
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Pikekg ak wang a tu yoampei a mentepmen rka kai wrik wesningkrapm kalpmlel pa, tu kapor kilko alein Maur Wailen itna wan manto palk a tu alil pa. Pa planten la Maur Wailen antiwen rpma pa. Wan yalming manto palk pa tu alil katila ok a Maur Wailen lanaki Moses lala tu mpa lil pa, katila kol a kil kaling plan Moses kil ari pa.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Atom tu warim a yipetatnong wapyipmiri, walyipmiri amentepmen ti pa tu wrekg awi num angklin yalming manto palk a Maur Wailen pa. Atom Sosua pa itna ep awi tu amentepmen pa awi yalming manto palk pa aye nakur num kai alm ungkwan tu kanokg yiprokg pa. Atom Maur Wailen ungkwan tu pa kai takwleikgen wrik pa, atom tu ti awi wrik pa arke rka. Atom tu alil yalming manto palk a Maur Wailen pa ela tike. Atom yalming pa ela kolpa ela, kulngkul kul angko wang a Tepit pa palng melnum tukgunakg ikgalenten.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Ti Tepit kil atn a rpma a akwap wor kolpa itna wulmpa a Maur Wailen pa atom ak awi wonel Maur Wailen. Atom kil asen Maur Wailen la, 'Kitn Maur Wailen a yoampei amenen Sekop kapor kilko aleinseitn pa, kitn awi wor la kupm lenteitn yalming ur?'
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Tepit yan pa la kolti pake, Maur Wailen ake awi wor, atom warim kipman Solomon alkil pa alentel yalming pake. Wan yalming a Maur Wailen a yipmingki kapringen. (Kwap 7:44)|alt="The tabernacle, surrounded by fence" src="LB00259B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="7:44"
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Pake Maur Wailen Melnum Wailen a angen kweikwei wrongkwail a rpma kaino kitnong ti pa kil ake rpma wan a mentepm melnum ti ale pa, kol a pikekg Maur Wailen la wli ok a melnum okwripm ur pa la
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 kolpa la, 'Kitnong ti pa wrik a kupm arpme ikgalen kweikwei wrongkwail ti, a kanokg ti pa, a kupm elng nepm atne. Ti ikga kipm le wan kolai eli wrik a i eng ikga kupm rpmi eng uwi yapm pa? Pa ake antiwe.
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Kweikwei wrongkwail ari ti pa kipm ari la mla a i wam antokg? Am kupm alkupm ti wam antokg tike.' Yangkipm a Maur Wailen a melnum okwripm nira pa am la kol pake.”
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Atom wa Stipen wa lanaki tu melnum wail wail a rpma atning yangkipm a kil pa la, “Kipm pa nungkulkg mitaung munupmtam ingkai ai! Kipm wes rpmawepm nol a kweikwei ampriwepm nungkulkg kolen tu ipmawekg a ake pikekg tu angket num pa, kalpis. Ti kipm pa am kol tu yipetatnong akipmen a pikekg ep akangklei talpulng ok a Maur Wor a Maur Wailen lanakepm pake.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Ti tu yipetatnong akipmen ti pikekg ikgalen tu melnum okwripm ur a Maur Wailen pa rpma wor? Kalpis. Pikekg tu antokg paipm alken wleket kimeket. Maur Wailen pikekg kil ngkat okel tu laron melnum ute wor a Maur Wailen la ikga nar pa, tu oren almpen amo kolti. Ti melnum ute wor pa pikekg nar pa, am pikekg kipm ak kol tu yipetatnong alkipm pake, uk ya eng tu wrongmanto wli almpel amo.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Yangkipm titnongket a Maur Wailen pa am pikekg tu maur akwapel akilen pa laron naki kipm tike, ari ake wa kipm atning katnun yangkipm pa!”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Tu melnum wailen wailen rpma atning yangkipm a Stipen la pa ari yangkipm pa almpen kolen ikyom ikningkil ur, atom nikgwalpm a tu pa ngkrangen a tu nampok paipm kolti.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Ari Stipen pa Maur Wor a Maur Wailen akwap titnongket itna kil pa atom kil ikgkaino kitnong pa ari, kil ari titnongket a klalen a Maur Wailen, a wa kil ari Sisas pa kil itna wam wi a Maur Wailen pa,
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 atom kil la, “Ti kipm ikgkaino iri! Kupm ari kitnong ti okore atom kupm ari Warim Kipman a Melnum pa kil itna wam wi a Maur Wailen.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Tu atning a Stipen la kolpa atom, tu anel wrekg ipma wakget ampri nungkulkg ti karken plalplal kolti wrekg a pa a pa wli arkulel tuwa!
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Tu arkulel talpulel arkol wampel kolpa aye kawor en kai takwelkgen anong wail pa, plalng pipa, tu aner apm kaki wail a tu nowe pa angkli elng kai akuke melnum warimpen a rpma atning yangkipm pa, nang akilen pa Sol. Tu pa ak titnongketel yangkipm pa la am aklale pake, tu melnum a wuten atning ari yangkipm a Stipen la pa, tu ak weselel la kil imo.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Plalng pipa, tu plalngten tu awi wes pa a ak or Stipen itna pipa, kil akwe la, “Wailen Sisas, kitn uwi maur wor akupmen pawo!”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Kil elng angko elng kilkowel rpma a kirkar akg yikakatnen la, “Wailen, ampur kitn akalmpe nikgwalpm paipm a tu antokgtopm pa.” Kil la kolpa plalng pa, kil amo.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.