Atos 21
urim (URIM) vs NTLH
1 Men atnuurng tu Miletus, a tu melnum wailen wailen a Epesus pa tu rka Miletus a pa, a men awi wan unokgen pa kinar, eng la or pa kinar anong kanokg Kos a ela unokg pa. Wa men okg rka pa, wa or kong wa men wrekg a pa, men wa kinar kai palng kai anong kanokg Rotes a ela unokg pa. A wa men wrekg a pa men kai anong Patara ise.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Wan unokgen a men awi angkaino Miletus pa nar kul Patara ti pa, am nar kul elngen angko Patara tike. Wa men wa ari wan unokgen ur manet la kai kinar anong kanokg Ponisia pa, atom am men awi wan unokgen pa kai kinar pake.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Men or pa kai kinar kinar kinar pa, men ari anong kanokg Saiprus pa ela unokg pa. Men kolpa kaingkai kinar ak anele Saiprus pa ela wam wangkokg. A men am aren oryawel nar pa kai kinar kinar kinar rka anong wail Tair a ela anong kanokg Siria pa. Men kinar rka wrik a wan unokgen kinar arke arke pa, eng tu nakle wrikya tiur a rpma wan unokgen a men arpme ti.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Angko anong pa men kai ari tu melnum a ukipma Sisas pa, atom men antiwen rka pa wang wampwomis wampwompwekg. Ari Maur Wor kil ngkat okel tu pa lanaki Pol pa la, ake mpa kil kinar Serusalem pa.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Men antiwen rka kinar Tair pa plalng pa, men wa wrekg la kai pa, tu ak wail wrekg antiwo kimeket nampokgen tu kin a watnom alntu pa, tu ak ayewo atnuurng anong wail pa kul or kai rka unokg yamping ningkrapm pa kolti, men kapor kilko alein oklala naki Maur Wailen.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Men kapor kilko alein oklala naki Maur Wailen pa plalng pipa, men ukwa tita kolti, men tipra kaino wan unokgen ti kinar, a tu pa yaper kai kawor wan anong alntuwen pa.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Men rpma wan unokgen pa atnuurng anong Tair pa, kinar kinar palng kinar anong Tolemas pa. Ya a men atn tatu unokg pa am kinar elngen angko anong Tolemas pake. Men kai ari tu melnum alpmenen a mentepm ukipma Krais pa, men alken wor atopenten antiwen rka pa wang wris.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Wa men okg rka pa, wa or kong ti pa, wa men wrekg a pa men wa kinar palng kinar anong Sisaria. Atom men kai ari Pilip, melnum wris ur a tu wampwomis wampwompwekg a pikekg tu takweiyen itna kinar Serusalem la ikwap a ak angklin tu melnum. Wa kil melnum ur a tu ukwa kai rpma anong ur anong ur eng laron yangkipm a Maur Wailen. Atom am men antiwel rka wan akilen pake.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ti Pilip pa warim kin wikgwikg, tunteng ake awi kipman, a pa. A Maur Wailen alken kwap wor a ak laron kuina ur a Maur Wor a Maur Wailen ngkat okel la tunteng laron pa.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Men antiwen rka pa wang aripm ur pipa, melnum okwripm ur a Maur Wailen, nang akilen pa namput la Akapus, kil angkinar anong kanokg a Sutia pa kul no ariwo no Sisaria ti.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Kil no ariwo atom kil anelkgen ampei a Pol a ak wangket apm pa, atom kil angkuten nepm wam a kil alkil tike, atom kil la, “Maur Wor a Maur Wailen kil la kolkil la, ikgam tu Suta ngkuten melnum yan a ampei a ak wangket apm kil itni kinar Serusalem pa irir kol a kupm ak angkuten kupm alkupm kilke, atom uk kil kai wam a tu a ake a Suta pa.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Men atning yangkipm a Akapus la kolpa, atom men ti nampokgen tu alntu a rka pa men angkeng Pol pa la, ampake kil kinar Serusalem pa.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ari Pol kil akalmpento la, “Kipm wa akg kolpa angkengkopm eng ntei? Kipm wa akg antokg kolpa ti kipm kangku nol walpm akupmen ti! Kupm numprampen kolti eng ake la mpa tu yipowopm rpmi wan tipmining pa kolti, kupm nimprampen yat la mpa imo kinar Serusalem pa ikirmpen nang a Wailen Sisas pake.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Men angkengkel ari kil alkil titnongket la kinar, kolpa atom nol amenen pa angko a, men awi ipma meen a awi wor alkel kolti la, “Ti kai kitn kitila nikgwalpm a Wailen la pawo!”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Men rka wang aripm ur rka anong Sisaria pa kai plalng pipa, men numprampen wrikya kweikwei pa alupm alupm plalng pa, men wrekg la kinar Serusalem om.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Atom tu tiur a ukipma Sisas a rka Sisaria pa, tu wa wrekg ak ayewo kinar wrik ur a la mpa men okg rke pa. Pa wrik wan anong a melnum ur nang akilen pa Nason. Kil pa melnum ur a Saiprus, a kil melnum ur a tu a pikekg ukipma Sisas pa ep.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Men okg rka pa, or kong ti pa, wa men wrekg a pa, wa men kinar kai kaino palng kaino Serusalem pa. Tu melnum a mentepm ukipma Sisas a rka kaino pa, tu atopento awiyo aye kai ikgalento.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Atom men okg rka pa, or kong ti pa, men anti Pol pa kai ari Semis. Wa tu melnum wailen wailen a ikgalen tu wrong kin kipman a ukipma Sisas pa wa wli antiwo rka wris ak wang pa.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Men rka pa, Pol kil uk wor tu pa plalng pipa, kil lakati naken kweikwei wrongkwail pa kimek kimek a Maur Wailen kil akwap wail ak wang a kil atn akwap angklin tu a ake Suta pa yela.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Tu atning kuina ur a Pol kil lakati naken pa, atom tu ngkat nang a Maur Wailen. Atom tu lanaki Pol pa la, “Kitn melnum alpmenen a mentepm ukipma Sisas, kitn ariwe pa, tu wrong kin kipman watipmen paipm, kamel kamel a mentepm Suta pa, tu ukipma Sisas. Pake tu plalngten tu wa la titnongket la wa rkul yangkipm titnongket amentepmen Suta pa kutnun kitila yek kimeket nimpokgen itni.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ari tu a pikekg atning yangkipm a kitn laron pa, tu pa wa plelngen yangkipm a kitn pa lanaki tu ti la, pikekg kitn kaling plan tu Suta wrongkwail a rka yela tatu anong a tu a ake Suta pa la, tu uk yirokg yangkipm titnongket a Moses ti. Wa tu plelngen la kitn pikekg angkengken la, ake mpa tu wangket num a tu warim walmpopmet pa, aki kutnun atn a rpma a angklonake a mentepm Suta pa, kolpa atom antokg tu ti ipma paipm eng kitn ti.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Ti tu wrongkwail mpa itning la kitn am nar palng ise. Ti men mining paipmen num la tu ik wail wli ik yangkipm laweitn ur pa, mpa men ntokg kolai?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Kolpa ti kitn ik kuina ur kol a men lanakeitn la kitn ik ti: melnum wikgwikg a antiwo rpma kil pa, tunteng pikekg yapon yangkipm nampokgen Maur Wailen atom tunteng ak katila.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Kolpa ti mpa kitn uwi tunteng melnum kil, atom kipmteng kai kurkuk il wam kipmanen, eng mpa kipmteng palng kukula wriwen wor itni wulmpa a Maur Wailen pa kitila yangkipm titnongket a Moses la pa. Ti kitn mpa rmpen kweikwei a tunteng la mpa il wor uk Maur Wailen pa, eng mpa tunteng u tukgunakg alntuntengen ti. Kitn ik kitila kol a men la kil pa, mpa tu wrongkwail riwe la, yangkipm a tu arki kitn pa, pa ake yangkipm aklale, eng mpa tu riwe la, kitn arkul yangkipm titnongket amentepmen Suta pa katnun itna pa.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Pake tu a ake Suta pake tu ukipma Sisas pa pati, men pikekg akorla yapon yangkipm la, men ake mpa la tu kutnun yangkipm titnongket wailet a mentepm Suta ti pa, pa mpa wa lken kalkuten. Atom men niranten wrkapm pa kai ak lanaken la, tu mpa kutnun yangkipm titnongket wikgwikg kil kolti: tu ake mpa il okipma ur a tu al wor uk mring a mring maur, a tu ake mpa il walmpopm, aki wlikgok ur a walmpopm a tapor kawor rpma wunen pa, wa tu ti mpa itni watin tukuleikgen a angkli arkul tita a antokg kweikwei numkropis a uk numpaipm kamel pa.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Pol awi wor eng kuina ur a tu melnum wailen wailen pa lanakel kolpa plalng pipa, or kong ti pa, Pol kil awi tunteng melnum wikgwikg pa tunteng kai. Atom kil kai karkuk al eng palng kukula wriwen wor itna wulmpa a Maur Wailen pa. Kolpa atom kil kai kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa, naki tu melnum ipma krakgen a ikgalen yalming pa la, wang a i ikga tunteng palng kukula wriwen wor, wa tunteng ikga iye kweikwei pa wris wris nar num a tunteng pa iye kai eng il wor uk Maur Wailen pa.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Wang wampwomis wampwompwekg pikekg tunteng alm la rpmi pa, wreren eng a kai plalng ti pa, tu Suta tiur a anong kanokg Esia a nar rka Serusalem ti pa, tu ari Pol pa itna kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa, atom ngkat nikgwalpmel tu wrongkwailet pa tu ipma wakget, atom tu ak wail kunturng kul kai arkul Pol pa.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Atom tu la yikakatnen kolpa la, “Kipm melnum a Isrel, kipm ngklinsowo! Melnum ti kil melnum pikekg kaling plan tu melnum wailet yela, wa arku nang a tu wrong kin kipman amentepmen, wa nampokgen yangkipm titnongket a mentepm Suta, wa yalming a Maur Wailen ti. Wa kil ake wa akwap kolpa wris, kil wa awi tunteng melnum yimponen a anong kanokg Krik ti, tunteng wa or yalming ti ak kimpilpel wrik krimperket ti.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Yiprokgen a tu arki Pol pa pati, tu pikekg ari Tropimus a anong Epesus pa anti Pol atn tatu anong wail ti. Atom tu ari a wet Pol kil akyakur melnum wikgwikg pa aye or yipmingki wunen ti, atom tu won mis la, Pol kil wuten akyakur melnum yimponen Tropimus pa aye or yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen ti.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Tu wrongkwail a rka anong wail pa, tu atning milpming kilko pa, atom tu tatu angko a pa a pa wli. Tu lape arkul Pol ti arkol wampel lulngklulngen aye kai kawor en ai takwleikgen yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa. Pipa tu alok wanyun pa kul kai ar penterng.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Tu antokg la ilm Pol pa imo pa, yangkipm pa kai awi melnum itna ep a ikgalen tu a almpwrong a tu Rom pa. Atom kil atning yangkipm a tu la la, tu wrongkwail a Serusalem pa antokg paipm itna wai, wreren kalpisen eng am a or tita tike.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Atom penterngen kolti melnum a itna ep a almpwrong pa kil awi tu tiur alkil a kul arkekgtel pa nampokgen tu tiur a almpwrong pa, tu pirng kai kinar kai ari tu wailet a itna pa. Atom tu wrongkwailet a pa tu ari melnum itna ep a almpwrong pa kil kul nampokgen tu alkil a almpwrong pa, atom tu elngen a or Pol pawom.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Atom melnum itna ep a tu almpwrong pa kil kul kolti, kil wamparpme Pol ti, a kil lanaki tu alkil pa awi ampei mringen wekg ti ak angkuten wam wekg ti kai nampokgen wam wekg a melnum wekg a almpwrong pa. Atom kil asen tu wrong pa la la, “Kil ti kil melnum mla, a kil antokg kuina kolai?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ari tu itna pa itna pa la akalmpe nurkgatne paipm wli pa wli pa, atom melnum itna ep pa ake kil atning nungkulkg arpme ariworwor kuina ur paipm a kil pa antokg pa. Kolpa atom kil lanaki tu melnum alkil a almpwrong pa la, tu uwiyel iye kai kaino wan a tu melnum a almpwrong arke ai pen.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Tu awiyel aye kai kaino angko yo kiprinet a tu yapo eng angkom kaino wan ur alntuwen pa, ari tu melnum a almpwrong pa tu ari tu wrong kin kipman pa ipma wakget paipm la orel imo, kolpa atom tu ngkatel la iye kaino wan kwa wai.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Tu wrong kin kipman pa kunturng arken katnunten kaino la mprak mprak kolpa kaino la, “Or melnum pa imo wo!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Tu melnum a almpwrong pa la mpa iye Pol kawor rpmi wan ur a tu melnum a almpwrong arke pa, ari Pol kil asen melnum itna ep a almpwrong pa la, “Ti kitn itni waiketn! Antiwe mpa kupm lanikeitn oklala ur aki?” Ari melnum itna ep a almpwrong pa wrekg paipm la, “Kitn pa wa ariwe ok Krik tuwa!
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Kupm pa wa ariweitn won mis la kitn pa melnum ur a Isip a pikekg ak wangkur pa wrekg itna minsrang la ilm ungkwan tu mring man a ikgalen anong ti, atom awi tu wrong melkget wailet paipm kamel kamel (4,000) a aye kweikwei a ak alm kamel amo pa, anel aye kai takwem rka wrik laikge a wes ningkrapm kalpmilel ai. Kupm ariweitn la mpam kitn melnum pake, ari ake kitn melnum pa.”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Atom Pol pa akalmpe la, “Ei, kupm ake melnum pa. Kil kil kupm melnum a Suta. Kupm pikekg man rakuwopm rpma anong Tarsus a anong kanokg Silisia. Ti anong wail pa kipm wrongkwail ariwe pa. Ti kupm melnum kanokg yiprokg am a anong pake. Ti kitn awi wor la kupm la yangkipm ok ur kil niki tu wrong kin kipman ti?”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Atom melnum itna ep a almpwrong pa kil awi wor la kil la oklala ur alkil pawo. Atom tu elng kil itna yo kiprinet a yapo eng angkom kaino wan kwa pa, kil itna elng wam pa itna ak angkeng tu wrongkwailet a oklala nurkgatne pa. Tu elng tatar itna pa, kil lanaken oklala pa ak ok Ipru.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.