Atos 21
urim (URIM) vs ACF
1 Men atnuurng tu Miletus, a tu melnum wailen wailen a Epesus pa tu rka Miletus a pa, a men awi wan unokgen pa kinar, eng la or pa kinar anong kanokg Kos a ela unokg pa. Wa men okg rka pa, wa or kong wa men wrekg a pa, men wa kinar kai palng kai anong kanokg Rotes a ela unokg pa. A wa men wrekg a pa men kai anong Patara ise.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Wan unokgen a men awi angkaino Miletus pa nar kul Patara ti pa, am nar kul elngen angko Patara tike. Wa men wa ari wan unokgen ur manet la kai kinar anong kanokg Ponisia pa, atom am men awi wan unokgen pa kai kinar pake.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Men or pa kai kinar kinar kinar pa, men ari anong kanokg Saiprus pa ela unokg pa. Men kolpa kaingkai kinar ak anele Saiprus pa ela wam wangkokg. A men am aren oryawel nar pa kai kinar kinar kinar rka anong wail Tair a ela anong kanokg Siria pa. Men kinar rka wrik a wan unokgen kinar arke arke pa, eng tu nakle wrikya tiur a rpma wan unokgen a men arpme ti.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Angko anong pa men kai ari tu melnum a ukipma Sisas pa, atom men antiwen rka pa wang wampwomis wampwompwekg. Ari Maur Wor kil ngkat okel tu pa lanaki Pol pa la, ake mpa kil kinar Serusalem pa.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Men antiwen rka kinar Tair pa plalng pa, men wa wrekg la kai pa, tu ak wail wrekg antiwo kimeket nampokgen tu kin a watnom alntu pa, tu ak ayewo atnuurng anong wail pa kul or kai rka unokg yamping ningkrapm pa kolti, men kapor kilko alein oklala naki Maur Wailen.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Men kapor kilko alein oklala naki Maur Wailen pa plalng pipa, men ukwa tita kolti, men tipra kaino wan unokgen ti kinar, a tu pa yaper kai kawor wan anong alntuwen pa.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Men rpma wan unokgen pa atnuurng anong Tair pa, kinar kinar palng kinar anong Tolemas pa. Ya a men atn tatu unokg pa am kinar elngen angko anong Tolemas pake. Men kai ari tu melnum alpmenen a mentepm ukipma Krais pa, men alken wor atopenten antiwen rka pa wang wris.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Wa men okg rka pa, wa or kong ti pa, wa men wrekg a pa men wa kinar palng kinar anong Sisaria. Atom men kai ari Pilip, melnum wris ur a tu wampwomis wampwompwekg a pikekg tu takweiyen itna kinar Serusalem la ikwap a ak angklin tu melnum. Wa kil melnum ur a tu ukwa kai rpma anong ur anong ur eng laron yangkipm a Maur Wailen. Atom am men antiwel rka wan akilen pake.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ti Pilip pa warim kin wikgwikg, tunteng ake awi kipman, a pa. A Maur Wailen alken kwap wor a ak laron kuina ur a Maur Wor a Maur Wailen ngkat okel la tunteng laron pa.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Men antiwen rka pa wang aripm ur pipa, melnum okwripm ur a Maur Wailen, nang akilen pa namput la Akapus, kil angkinar anong kanokg a Sutia pa kul no ariwo no Sisaria ti.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Kil no ariwo atom kil anelkgen ampei a Pol a ak wangket apm pa, atom kil angkuten nepm wam a kil alkil tike, atom kil la, “Maur Wor a Maur Wailen kil la kolkil la, ikgam tu Suta ngkuten melnum yan a ampei a ak wangket apm kil itni kinar Serusalem pa irir kol a kupm ak angkuten kupm alkupm kilke, atom uk kil kai wam a tu a ake a Suta pa.”
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Men atning yangkipm a Akapus la kolpa, atom men ti nampokgen tu alntu a rka pa men angkeng Pol pa la, ampake kil kinar Serusalem pa.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Ari Pol kil akalmpento la, “Kipm wa akg kolpa angkengkopm eng ntei? Kipm wa akg antokg kolpa ti kipm kangku nol walpm akupmen ti! Kupm numprampen kolti eng ake la mpa tu yipowopm rpmi wan tipmining pa kolti, kupm nimprampen yat la mpa imo kinar Serusalem pa ikirmpen nang a Wailen Sisas pake.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Men angkengkel ari kil alkil titnongket la kinar, kolpa atom nol amenen pa angko a, men awi ipma meen a awi wor alkel kolti la, “Ti kai kitn kitila nikgwalpm a Wailen la pawo!”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Men rka wang aripm ur rka anong Sisaria pa kai plalng pipa, men numprampen wrikya kweikwei pa alupm alupm plalng pa, men wrekg la kinar Serusalem om.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Atom tu tiur a ukipma Sisas a rka Sisaria pa, tu wa wrekg ak ayewo kinar wrik ur a la mpa men okg rke pa. Pa wrik wan anong a melnum ur nang akilen pa Nason. Kil pa melnum ur a Saiprus, a kil melnum ur a tu a pikekg ukipma Sisas pa ep.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Men okg rka pa, or kong ti pa, wa men wrekg a pa, wa men kinar kai kaino palng kaino Serusalem pa. Tu melnum a mentepm ukipma Sisas a rka kaino pa, tu atopento awiyo aye kai ikgalento.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Atom men okg rka pa, or kong ti pa, men anti Pol pa kai ari Semis. Wa tu melnum wailen wailen a ikgalen tu wrong kin kipman a ukipma Sisas pa wa wli antiwo rka wris ak wang pa.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Men rka pa, Pol kil uk wor tu pa plalng pipa, kil lakati naken kweikwei wrongkwail pa kimek kimek a Maur Wailen kil akwap wail ak wang a kil atn akwap angklin tu a ake Suta pa yela.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Tu atning kuina ur a Pol kil lakati naken pa, atom tu ngkat nang a Maur Wailen. Atom tu lanaki Pol pa la, “Kitn melnum alpmenen a mentepm ukipma Sisas, kitn ariwe pa, tu wrong kin kipman watipmen paipm, kamel kamel a mentepm Suta pa, tu ukipma Sisas. Pake tu plalngten tu wa la titnongket la wa rkul yangkipm titnongket amentepmen Suta pa kutnun kitila yek kimeket nimpokgen itni.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Ari tu a pikekg atning yangkipm a kitn laron pa, tu pa wa plelngen yangkipm a kitn pa lanaki tu ti la, pikekg kitn kaling plan tu Suta wrongkwail a rka yela tatu anong a tu a ake Suta pa la, tu uk yirokg yangkipm titnongket a Moses ti. Wa tu plelngen la kitn pikekg angkengken la, ake mpa tu wangket num a tu warim walmpopmet pa, aki kutnun atn a rpma a angklonake a mentepm Suta pa, kolpa atom antokg tu ti ipma paipm eng kitn ti.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Ti tu wrongkwail mpa itning la kitn am nar palng ise. Ti men mining paipmen num la tu ik wail wli ik yangkipm laweitn ur pa, mpa men ntokg kolai?
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Kolpa ti kitn ik kuina ur kol a men lanakeitn la kitn ik ti: melnum wikgwikg a antiwo rpma kil pa, tunteng pikekg yapon yangkipm nampokgen Maur Wailen atom tunteng ak katila.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Kolpa ti mpa kitn uwi tunteng melnum kil, atom kipmteng kai kurkuk il wam kipmanen, eng mpa kipmteng palng kukula wriwen wor itni wulmpa a Maur Wailen pa kitila yangkipm titnongket a Moses la pa. Ti kitn mpa rmpen kweikwei a tunteng la mpa il wor uk Maur Wailen pa, eng mpa tunteng u tukgunakg alntuntengen ti. Kitn ik kitila kol a men la kil pa, mpa tu wrongkwail riwe la, yangkipm a tu arki kitn pa, pa ake yangkipm aklale, eng mpa tu riwe la, kitn arkul yangkipm titnongket amentepmen Suta pa katnun itna pa.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Pake tu a ake Suta pake tu ukipma Sisas pa pati, men pikekg akorla yapon yangkipm la, men ake mpa la tu kutnun yangkipm titnongket wailet a mentepm Suta ti pa, pa mpa wa lken kalkuten. Atom men niranten wrkapm pa kai ak lanaken la, tu mpa kutnun yangkipm titnongket wikgwikg kil kolti: tu ake mpa il okipma ur a tu al wor uk mring a mring maur, a tu ake mpa il walmpopm, aki wlikgok ur a walmpopm a tapor kawor rpma wunen pa, wa tu ti mpa itni watin tukuleikgen a angkli arkul tita a antokg kweikwei numkropis a uk numpaipm kamel pa.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Pol awi wor eng kuina ur a tu melnum wailen wailen pa lanakel kolpa plalng pipa, or kong ti pa, Pol kil awi tunteng melnum wikgwikg pa tunteng kai. Atom kil kai karkuk al eng palng kukula wriwen wor itna wulmpa a Maur Wailen pa. Kolpa atom kil kai kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa, naki tu melnum ipma krakgen a ikgalen yalming pa la, wang a i ikga tunteng palng kukula wriwen wor, wa tunteng ikga iye kweikwei pa wris wris nar num a tunteng pa iye kai eng il wor uk Maur Wailen pa.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Wang wampwomis wampwompwekg pikekg tunteng alm la rpmi pa, wreren eng a kai plalng ti pa, tu Suta tiur a anong kanokg Esia a nar rka Serusalem ti pa, tu ari Pol pa itna kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa, atom ngkat nikgwalpmel tu wrongkwailet pa tu ipma wakget, atom tu ak wail kunturng kul kai arkul Pol pa.
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Atom tu la yikakatnen kolpa la, “Kipm melnum a Isrel, kipm ngklinsowo! Melnum ti kil melnum pikekg kaling plan tu melnum wailet yela, wa arku nang a tu wrong kin kipman amentepmen, wa nampokgen yangkipm titnongket a mentepm Suta, wa yalming a Maur Wailen ti. Wa kil ake wa akwap kolpa wris, kil wa awi tunteng melnum yimponen a anong kanokg Krik ti, tunteng wa or yalming ti ak kimpilpel wrik krimperket ti.”
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Yiprokgen a tu arki Pol pa pati, tu pikekg ari Tropimus a anong Epesus pa anti Pol atn tatu anong wail ti. Atom tu ari a wet Pol kil akyakur melnum wikgwikg pa aye or yipmingki wunen ti, atom tu won mis la, Pol kil wuten akyakur melnum yimponen Tropimus pa aye or yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen ti.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Tu wrongkwail a rka anong wail pa, tu atning milpming kilko pa, atom tu tatu angko a pa a pa wli. Tu lape arkul Pol ti arkol wampel lulngklulngen aye kai kawor en ai takwleikgen yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa. Pipa tu alok wanyun pa kul kai ar penterng.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Tu antokg la ilm Pol pa imo pa, yangkipm pa kai awi melnum itna ep a ikgalen tu a almpwrong a tu Rom pa. Atom kil atning yangkipm a tu la la, tu wrongkwail a Serusalem pa antokg paipm itna wai, wreren kalpisen eng am a or tita tike.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Atom penterngen kolti melnum a itna ep a almpwrong pa kil awi tu tiur alkil a kul arkekgtel pa nampokgen tu tiur a almpwrong pa, tu pirng kai kinar kai ari tu wailet a itna pa. Atom tu wrongkwailet a pa tu ari melnum itna ep a almpwrong pa kil kul nampokgen tu alkil a almpwrong pa, atom tu elngen a or Pol pawom.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Atom melnum itna ep a tu almpwrong pa kil kul kolti, kil wamparpme Pol ti, a kil lanaki tu alkil pa awi ampei mringen wekg ti ak angkuten wam wekg ti kai nampokgen wam wekg a melnum wekg a almpwrong pa. Atom kil asen tu wrong pa la la, “Kil ti kil melnum mla, a kil antokg kuina kolai?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Ari tu itna pa itna pa la akalmpe nurkgatne paipm wli pa wli pa, atom melnum itna ep pa ake kil atning nungkulkg arpme ariworwor kuina ur paipm a kil pa antokg pa. Kolpa atom kil lanaki tu melnum alkil a almpwrong pa la, tu uwiyel iye kai kaino wan a tu melnum a almpwrong arke ai pen.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Tu awiyel aye kai kaino angko yo kiprinet a tu yapo eng angkom kaino wan ur alntuwen pa, ari tu melnum a almpwrong pa tu ari tu wrong kin kipman pa ipma wakget paipm la orel imo, kolpa atom tu ngkatel la iye kaino wan kwa wai.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Tu wrong kin kipman pa kunturng arken katnunten kaino la mprak mprak kolpa kaino la, “Or melnum pa imo wo!”
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Tu melnum a almpwrong pa la mpa iye Pol kawor rpmi wan ur a tu melnum a almpwrong arke pa, ari Pol kil asen melnum itna ep a almpwrong pa la, “Ti kitn itni waiketn! Antiwe mpa kupm lanikeitn oklala ur aki?” Ari melnum itna ep a almpwrong pa wrekg paipm la, “Kitn pa wa ariwe ok Krik tuwa!
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Kupm pa wa ariweitn won mis la kitn pa melnum ur a Isip a pikekg ak wangkur pa wrekg itna minsrang la ilm ungkwan tu mring man a ikgalen anong ti, atom awi tu wrong melkget wailet paipm kamel kamel (4,000) a aye kweikwei a ak alm kamel amo pa, anel aye kai takwem rka wrik laikge a wes ningkrapm kalpmilel ai. Kupm ariweitn la mpam kitn melnum pake, ari ake kitn melnum pa.”
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Atom Pol pa akalmpe la, “Ei, kupm ake melnum pa. Kil kil kupm melnum a Suta. Kupm pikekg man rakuwopm rpma anong Tarsus a anong kanokg Silisia. Ti anong wail pa kipm wrongkwail ariwe pa. Ti kupm melnum kanokg yiprokg am a anong pake. Ti kitn awi wor la kupm la yangkipm ok ur kil niki tu wrong kin kipman ti?”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Atom melnum itna ep a almpwrong pa kil awi wor la kil la oklala ur alkil pawo. Atom tu elng kil itna yo kiprinet a yapo eng angkom kaino wan kwa pa, kil itna elng wam pa itna ak angkeng tu wrongkwailet a oklala nurkgatne pa. Tu elng tatar itna pa, kil lanaken oklala pa ak ok Ipru.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.