Atos 17
urim (URIM) vs NVT
1 Pol ekg Sailas tuwekg wrekg a Pilipai pa la kai anong wail Tesalonaika. Atom tuwekg wrekg or ya Ampipolis pa kai kinar Apolonia pa atom ekg angket or pa kai palng kai Tesalonaika. Wan ur a tu Suta kai atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa am ela anong pake.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Pol kil kai anong ur pa, kil mpa kawor wan a tu Suta atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe itna anong pa. Kil pa am akangklei am ak ak kolngkol pake. Atom ak wang wail a rpma eng yapm ngkat nang a Maur Wailen pa, kil anti tu wrong kin kipman rka wan pa akor la yangkipm a Maur Wailen a ela kai wrkapm alkilen pa. Kil ak kolpa ak wang wail wraur a rpma eng yapm pa.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 Kil laron naken yangkipm yiprokgen a Maur Wailen pa ariworwor planten la, Krais melnum a pikekg Maur Wailen kil takwei la ikga ikuwi tu wrong kin kipman pa, kil ikga rki kalkuten kai imo atom wa wrekg kitila nikgwalpm a Yan ai. Atom wa Pol lanaken la, “Krais a kupm laron nakepm kil pa pati, am Sisas pake.”
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Kolpa atom tu Suta tiur pa tu ukipma yangkipm a Pol kil la pa, la pa aklale, atom tu kai katnun Pol a Sailas, wa nampokgen tu wrong kin kipman wailet a Krik a ngkark kai wulmpa a Maur Wailen pa, wa tu kin wailen wailen a nang arke pa.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Pake tu wailet tiur a tu alntu Suta pa tu ipma paipm eng tu wrong tiur kai katnun Pol ekg Sailas pa. Kolpa atom tu nikgwalpm kungkruwis kai takwem akor tu melnum melkget lpmaak klang alntu a op atn kolti kai akapm a tu takwem rka rka pa, atom tu akor tu wrong pa wli takwem rka wris atom alken nikgwalpm paipm la ntokg paipm tuwekg pa. Atom tu ak wail anel kunturng atatu kai tikale wanyun a Seson pa kawor akor Pol a Sailas pa la uwiyen iye kai uk kai wam a tu wrong kin kipman.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Ari ake wa tu ansilen. Atom tu arkol wampel Seson pa nampokgen tu melnum a ukipma Sisas pa ayewen kai itna tu mring tukgunakg a ikgalen anong wail pa. Atom anel plalplal itna pa itna pa lala, “Melnum wekg a arkolng tu wrongkwail yela kanokg ti antokg paipm pa, am wli angkol ti a tike.
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Ti am Seson ti awiyen aye kawor ikgalenten rpma kawor wan akilen tike, wa tu plalngten a men arkolng aye wli itna ti pa, tu ngkat melnum manet ur awai, nang akilen pa Sisas, la pa melnum tukgunakg ur atuwen. Pa tu kapor yangkipm titnongket a melnum tukgunakg amentepmen Kaisarus tike eng tu la kolpa.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Tu wrong kin kipman a tu mring tukgunakg a ikgalen anong pa, tu atning yangkipm pa ari kolen ikyom ikningkil ur a arkewen wleket atom kirkar lele, kolpa atom akentiwe mpa tu rpmi meen.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Atom tu mring tukgunakg a ikgalen anong pa tu la titnongket la Seson nampokgen tu a ukipma Sisas a rka pa la tu rmpen yangkipm a tu oklala ti, atom tu elngen tu pa kai, ikgake tu la oklala ur kolpa kutnukg kutnukg ur pa, kalpis, plalng.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Atom ak mining pa tu melnum a ukipma Sisas pa tu ukwa Pol ekg Sailas pa kai anong Peria. Tuwekg kai palng pa, tuwekg kai kawor wan a tu Suta atning atning yangkipm a Maur Wailen atne pa.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Tu Suta a rka anong Peria ti pa tu nikgwalpm umpen wontrakole wor angen tu Suta a rka kai anong Tesalonaika ai. Tu atning yangkipm a Pol laron naken pa ari tu atopen paipm. Atom tu ari angkleikg wrkapm a Maur Wailen pa akangklei wang wris wris, eng ari katnun kuina ur a Pol kil laron naken pa la pa aklale aki kalpis.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Pol laron yangkipm pa kolpa kaingkai atom wrong kin kipman wailet a tu Suta pa tu ukipma Sisas, wa nampokgen tu wrong kin a kipman wailen wailen watipmen a nang arke a tu Krik wa tu ukipma yat.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Ari tu Suta a rka kai Tesalonaika pa tu wa atning a Pol laron yangkipm a Maur Wailen wa itna Peria ti. Kolpa atom tu ipma wakget kul anong ti alok tu wrong kin kipman a rka kul ti alken yangkipm kalkuten, atom antokg ipma a tu pa wakget paipm eng tuwekg pa.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Kolpa atom tu melnum a mentepm ukipma Sisas pa tu atning pa, atom tu penterngen ukwa Pol pa la kil ngkirk tukwleikgen tu pa kinar unokg yamping ai. Pake Sailas a Timoti pa ekg yatenen rpma Peria a papen.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 A tunteng melnum a akaye Pol kinar pa kol a tunteng ikyewel kai kinar elngen unokg yamping ti atom wa yaperno. Ari kalpis, wa tunteng akayewel kolpa kinar aren oryawel kinar palng kinar anong wail Atens ai. Tunteng la wa yaper kulno pa, Pol alken yangkipm pa la, “Kipmteng kaino palng pa, kipmteng laniki Sailas ekg Timoti pa la ampur tuwekg rpma ampenet angkaino pa a pa, pa am wa tuwekg wa kul narntopm itatu nar tike!”
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Ak wang a Pol kil rpma kinar Atens pa nungkwangen Sailas a Timoti a antiwel atn atn pa, kil atn ari mrangkum a tu antokg kalingen kweikwei tiur a tu kapor kilko alein pa wailet paipm ai itna anong Atens pa, atom kil ipma kalkut wail manten paipm.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Kolpa atom kil rapon ak oklala itna kawor wan a tu Suta atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa, nampokgen tu Suta, wa nampokgen tu a ake a Suta a ukipma rpma orngwatneikgen ngkark kai wulmpa a Maur Wailen pa. Wa akangklei wang wris wris pa kil wa kai wrik akapm ur a tu kai takwem rka rka pa, kil ari mlaur pa, kil antiwel oklala.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Wa tu melnum ariwe tiur a Epikurien a Stoik, tu rapon ak oklala pa nampokgen Pol pa. Atom tu tiur pa la elukgentel la, “Ariwe mpeina nar rpma melnum a kolpa!” Ari tu tiur pa lala, “Palpa kil la laron mring maur a anong manet ur ai ukipma wai.” Tu la pa atnen tu atning a kil laron yangkipm wor a la Sisas a pikekg amo atom wa wrekg.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Kolpa atom tu awiyel aye kai itna wulmpa a tu mring man a wli rka wris kaino wrik nangen ur a tu namput la Areopakus pa, atom tu asentel la, “Men la riwe yangkipm weten ur a kitn kaling plan tu wrong kin kipman ti?
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Yangkipm tiur a kitn la pa men atning ari wa manet kai nungkulkg amenen ti, ti men la itningkri riworwor la pa la yiprokgen kuina?”
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Tu alntu anong yiprokg a Atens, a tu anong manet tiur a wli rka Atens pa, tu la itning nungkulkg rmpen ikor la yangkipm weten weten kuina ur a tu atning pa.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Atom Pol kil wrekg kai itna wreren tu mring man itna wrik nangen Areopakus pa a kil akalmpe la, “Kipm Atens! Kupm ari nikgwalpm a kipm pa ari rka wail la kipor kilko ilein mring wailet.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Ti kupm atn yela anong ti pa, kupm ari tipmakg a kipm elng kweikwei a kipm kapor kilko alein mring akipmen atnewe pa watipmen. Wa kupm ari tipmakg ur pa ari, kipm nira la kolpa la, 'Tipmakg kil pati tipmakg a mring ur a ake men ariwe!' Ti mring a ake kipm ariwe kil pa, wa kipm kapor kilko alein kalpmlel kil pa, pa kupm la laron mring pa nikepm pake.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 Mring kil mring a antokg kanokg a antokg kweikwei wrongkwail atnewe, kil Maur Wailen a rpma kaino kitnong a rpma nar kanokg, kil ake rpma yalming a melnum ale ak wam alntu pa.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Wa kil ake rpma tukwok eng kwei ur atom melnum ur angklin kil pa, atnen a kil alkil yiprokgen a uk wripm melnum a antokg melnum rpma malepmen, wa kil uk kweikwei wrongkwail pa kai mentepm wrong kin kipman.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Ti Maur Wailen kil antokg melnum wris pa ep atom melnum wrongkwail yela kanokg ti am palng angkai melnum wris pa kul pake. A kil alkil alm wang eng mentepm melnum antiwe rpma kai ngko wang a i a uk kanokg a i la mentepm rke.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Am kolpa atom Maur Wailen kil wasrongen la mpa mentepm kai eng kil, eng mpa mentepm riwe kil pa worwor, kolpa atom kil elng mentepm pa rpma la mpa mentepm ikorel. Kil ake rpma kai watin, kil am antiwo rpma pake. Kil rpma anti mentepm wris wris.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Mentepm palng melnum ti, a mentepm rpma, a mentepm atn pa, am mentepm rpma ak kil pake. Wa kol melnum ariwe ur akipmen a nira nira wrkapm pa, am wa la irir kolpake la, 'Mentepm ti pa warim akitnen!'
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Ti kol tu la mentepm warim a Maur Wailen pa, pa ake antiwe mpa mentepm ikwonilmpen la Maur Wailen pa kol wes, aki wes muinmainet, aki wes ariwor tiur pa, aki yo kweikwei tiur a melnum ak wam akipaar ariworwor pa, kolpa yaper.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Am kolpa atom pikekg ep ak ai kulngkul ti pa Maur Wailen kil la watipmen pikekg arki kalkuten a tu melnum a titnowen atom kapor kilko alein kweikwei a tu alntu antokg ak wam alntu pa. Pake ak wang ti pa kil la titnongket naki tu wrongkwail kin a kipman yela pa la tu plelng ipma uk yirokg pa.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Kol kil am pikekg alm wang ise, la wang a i ikga kil uwi tu wrong kin kipman a yela kanokg ti wli eng ntokg yangkipm. A tu kitila nikgwalpm ute wor akilen pa kolti, akentiwe ikga melnum ur la kolai eng pa. Wa melnum a rpma atning yangkipm pa am pikekg kil takwei ise. Melnum pa pikekg amo, atom Maur Wailen la atom wa kil wrekg ise. Pa Maur Wailen planto la melnum pa ikgam kil ik kol pake.”
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Tu atning a Pol lanaken Sisas a pikekg amo wa wrekg pa ari, tu tiur pa la akinowel kil pa, ari tu tiur pa la, “Pati men atopen la wa wangkur ai wa kitn wa laniko pen kuina ur a wuten kitn la pa.”
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Pol lanaken kolpa plalng, kil atnuurng tu mring man pa a kil kai.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Pake tu melnum tiur pa kai katnun Pol atom tu ukipma Sisas a kil laron pa. Melnum wris ur a katnuntel pa Tionisius, kil mring man ur a tu mring man a Areopakus pa, wa ur pa kin a tu namput la Tamaris, wa nampokgen tu wailet tiur ai yat.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.