Atos 17

urim (URIM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pol ekg Sailas tuwekg wrekg a Pilipai pa la kai anong wail Tesalonaika. Atom tuwekg wrekg or ya Ampipolis pa kai kinar Apolonia pa atom ekg angket or pa kai palng kai Tesalonaika. Wan ur a tu Suta kai atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa am ela anong pake.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pol kil kai anong ur pa, kil mpa kawor wan a tu Suta atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe itna anong pa. Kil pa am akangklei am ak ak kolngkol pake. Atom ak wang wail a rpma eng yapm ngkat nang a Maur Wailen pa, kil anti tu wrong kin kipman rka wan pa akor la yangkipm a Maur Wailen a ela kai wrkapm alkilen pa. Kil ak kolpa ak wang wail wraur a rpma eng yapm pa.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Kil laron naken yangkipm yiprokgen a Maur Wailen pa ariworwor planten la, Krais melnum a pikekg Maur Wailen kil takwei la ikga ikuwi tu wrong kin kipman pa, kil ikga rki kalkuten kai imo atom wa wrekg kitila nikgwalpm a Yan ai. Atom wa Pol lanaken la, “Krais a kupm laron nakepm kil pa pati, am Sisas pake.”
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Kolpa atom tu Suta tiur pa tu ukipma yangkipm a Pol kil la pa, la pa aklale, atom tu kai katnun Pol a Sailas, wa nampokgen tu wrong kin kipman wailet a Krik a ngkark kai wulmpa a Maur Wailen pa, wa tu kin wailen wailen a nang arke pa.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Pake tu wailet tiur a tu alntu Suta pa tu ipma paipm eng tu wrong tiur kai katnun Pol ekg Sailas pa. Kolpa atom tu nikgwalpm kungkruwis kai takwem akor tu melnum melkget lpmaak klang alntu a op atn kolti kai akapm a tu takwem rka rka pa, atom tu akor tu wrong pa wli takwem rka wris atom alken nikgwalpm paipm la ntokg paipm tuwekg pa. Atom tu ak wail anel kunturng atatu kai tikale wanyun a Seson pa kawor akor Pol a Sailas pa la uwiyen iye kai uk kai wam a tu wrong kin kipman.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Ari ake wa tu ansilen. Atom tu arkol wampel Seson pa nampokgen tu melnum a ukipma Sisas pa ayewen kai itna tu mring tukgunakg a ikgalen anong wail pa. Atom anel plalplal itna pa itna pa lala, “Melnum wekg a arkolng tu wrongkwail yela kanokg ti antokg paipm pa, am wli angkol ti a tike.
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Ti am Seson ti awiyen aye kawor ikgalenten rpma kawor wan akilen tike, wa tu plalngten a men arkolng aye wli itna ti pa, tu ngkat melnum manet ur awai, nang akilen pa Sisas, la pa melnum tukgunakg ur atuwen. Pa tu kapor yangkipm titnongket a melnum tukgunakg amentepmen Kaisarus tike eng tu la kolpa.”
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Tu wrong kin kipman a tu mring tukgunakg a ikgalen anong pa, tu atning yangkipm pa ari kolen ikyom ikningkil ur a arkewen wleket atom kirkar lele, kolpa atom akentiwe mpa tu rpmi meen.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Atom tu mring tukgunakg a ikgalen anong pa tu la titnongket la Seson nampokgen tu a ukipma Sisas a rka pa la tu rmpen yangkipm a tu oklala ti, atom tu elngen tu pa kai, ikgake tu la oklala ur kolpa kutnukg kutnukg ur pa, kalpis, plalng.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Atom ak mining pa tu melnum a ukipma Sisas pa tu ukwa Pol ekg Sailas pa kai anong Peria. Tuwekg kai palng pa, tuwekg kai kawor wan a tu Suta atning atning yangkipm a Maur Wailen atne pa.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Tu Suta a rka anong Peria ti pa tu nikgwalpm umpen wontrakole wor angen tu Suta a rka kai anong Tesalonaika ai. Tu atning yangkipm a Pol laron naken pa ari tu atopen paipm. Atom tu ari angkleikg wrkapm a Maur Wailen pa akangklei wang wris wris, eng ari katnun kuina ur a Pol kil laron naken pa la pa aklale aki kalpis.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Pol laron yangkipm pa kolpa kaingkai atom wrong kin kipman wailet a tu Suta pa tu ukipma Sisas, wa nampokgen tu wrong kin a kipman wailen wailen watipmen a nang arke a tu Krik wa tu ukipma yat.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Ari tu Suta a rka kai Tesalonaika pa tu wa atning a Pol laron yangkipm a Maur Wailen wa itna Peria ti. Kolpa atom tu ipma wakget kul anong ti alok tu wrong kin kipman a rka kul ti alken yangkipm kalkuten, atom antokg ipma a tu pa wakget paipm eng tuwekg pa.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Kolpa atom tu melnum a mentepm ukipma Sisas pa tu atning pa, atom tu penterngen ukwa Pol pa la kil ngkirk tukwleikgen tu pa kinar unokg yamping ai. Pake Sailas a Timoti pa ekg yatenen rpma Peria a papen.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 A tunteng melnum a akaye Pol kinar pa kol a tunteng ikyewel kai kinar elngen unokg yamping ti atom wa yaperno. Ari kalpis, wa tunteng akayewel kolpa kinar aren oryawel kinar palng kinar anong wail Atens ai. Tunteng la wa yaper kulno pa, Pol alken yangkipm pa la, “Kipmteng kaino palng pa, kipmteng laniki Sailas ekg Timoti pa la ampur tuwekg rpma ampenet angkaino pa a pa, pa am wa tuwekg wa kul narntopm itatu nar tike!”
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Ak wang a Pol kil rpma kinar Atens pa nungkwangen Sailas a Timoti a antiwel atn atn pa, kil atn ari mrangkum a tu antokg kalingen kweikwei tiur a tu kapor kilko alein pa wailet paipm ai itna anong Atens pa, atom kil ipma kalkut wail manten paipm.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Kolpa atom kil rapon ak oklala itna kawor wan a tu Suta atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa, nampokgen tu Suta, wa nampokgen tu a ake a Suta a ukipma rpma orngwatneikgen ngkark kai wulmpa a Maur Wailen pa. Wa akangklei wang wris wris pa kil wa kai wrik akapm ur a tu kai takwem rka rka pa, kil ari mlaur pa, kil antiwel oklala.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Wa tu melnum ariwe tiur a Epikurien a Stoik, tu rapon ak oklala pa nampokgen Pol pa. Atom tu tiur pa la elukgentel la, “Ariwe mpeina nar rpma melnum a kolpa!” Ari tu tiur pa lala, “Palpa kil la laron mring maur a anong manet ur ai ukipma wai.” Tu la pa atnen tu atning a kil laron yangkipm wor a la Sisas a pikekg amo atom wa wrekg.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Kolpa atom tu awiyel aye kai itna wulmpa a tu mring man a wli rka wris kaino wrik nangen ur a tu namput la Areopakus pa, atom tu asentel la, “Men la riwe yangkipm weten ur a kitn kaling plan tu wrong kin kipman ti?
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Yangkipm tiur a kitn la pa men atning ari wa manet kai nungkulkg amenen ti, ti men la itningkri riworwor la pa la yiprokgen kuina?”
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Tu alntu anong yiprokg a Atens, a tu anong manet tiur a wli rka Atens pa, tu la itning nungkulkg rmpen ikor la yangkipm weten weten kuina ur a tu atning pa.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Atom Pol kil wrekg kai itna wreren tu mring man itna wrik nangen Areopakus pa a kil akalmpe la, “Kipm Atens! Kupm ari nikgwalpm a kipm pa ari rka wail la kipor kilko ilein mring wailet.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Ti kupm atn yela anong ti pa, kupm ari tipmakg a kipm elng kweikwei a kipm kapor kilko alein mring akipmen atnewe pa watipmen. Wa kupm ari tipmakg ur pa ari, kipm nira la kolpa la, 'Tipmakg kil pati tipmakg a mring ur a ake men ariwe!' Ti mring a ake kipm ariwe kil pa, wa kipm kapor kilko alein kalpmlel kil pa, pa kupm la laron mring pa nikepm pake.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 Mring kil mring a antokg kanokg a antokg kweikwei wrongkwail atnewe, kil Maur Wailen a rpma kaino kitnong a rpma nar kanokg, kil ake rpma yalming a melnum ale ak wam alntu pa.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Wa kil ake rpma tukwok eng kwei ur atom melnum ur angklin kil pa, atnen a kil alkil yiprokgen a uk wripm melnum a antokg melnum rpma malepmen, wa kil uk kweikwei wrongkwail pa kai mentepm wrong kin kipman.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Ti Maur Wailen kil antokg melnum wris pa ep atom melnum wrongkwail yela kanokg ti am palng angkai melnum wris pa kul pake. A kil alkil alm wang eng mentepm melnum antiwe rpma kai ngko wang a i a uk kanokg a i la mentepm rke.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Am kolpa atom Maur Wailen kil wasrongen la mpa mentepm kai eng kil, eng mpa mentepm riwe kil pa worwor, kolpa atom kil elng mentepm pa rpma la mpa mentepm ikorel. Kil ake rpma kai watin, kil am antiwo rpma pake. Kil rpma anti mentepm wris wris.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Mentepm palng melnum ti, a mentepm rpma, a mentepm atn pa, am mentepm rpma ak kil pake. Wa kol melnum ariwe ur akipmen a nira nira wrkapm pa, am wa la irir kolpake la, 'Mentepm ti pa warim akitnen!'
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Ti kol tu la mentepm warim a Maur Wailen pa, pa ake antiwe mpa mentepm ikwonilmpen la Maur Wailen pa kol wes, aki wes muinmainet, aki wes ariwor tiur pa, aki yo kweikwei tiur a melnum ak wam akipaar ariworwor pa, kolpa yaper.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Am kolpa atom pikekg ep ak ai kulngkul ti pa Maur Wailen kil la watipmen pikekg arki kalkuten a tu melnum a titnowen atom kapor kilko alein kweikwei a tu alntu antokg ak wam alntu pa. Pake ak wang ti pa kil la titnongket naki tu wrongkwail kin a kipman yela pa la tu plelng ipma uk yirokg pa.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Kol kil am pikekg alm wang ise, la wang a i ikga kil uwi tu wrong kin kipman a yela kanokg ti wli eng ntokg yangkipm. A tu kitila nikgwalpm ute wor akilen pa kolti, akentiwe ikga melnum ur la kolai eng pa. Wa melnum a rpma atning yangkipm pa am pikekg kil takwei ise. Melnum pa pikekg amo, atom Maur Wailen la atom wa kil wrekg ise. Pa Maur Wailen planto la melnum pa ikgam kil ik kol pake.”
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Tu atning a Pol lanaken Sisas a pikekg amo wa wrekg pa ari, tu tiur pa la akinowel kil pa, ari tu tiur pa la, “Pati men atopen la wa wangkur ai wa kitn wa laniko pen kuina ur a wuten kitn la pa.”
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Pol lanaken kolpa plalng, kil atnuurng tu mring man pa a kil kai.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Pake tu melnum tiur pa kai katnun Pol atom tu ukipma Sisas a kil laron pa. Melnum wris ur a katnuntel pa Tionisius, kil mring man ur a tu mring man a Areopakus pa, wa ur pa kin a tu namput la Tamaris, wa nampokgen tu wailet tiur ai yat.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.