Apocalipse 16
urim (URIM) vs VC
1 Atom kupm atning ok ur a la yikakatnen angkawor yalming a Maur Wailen pa kulor naki maur akwapel wampwomis wampwompwekg pa kolkil la, “Kipm kai o! Kipm kai lung kuntuk wil wampwomis wampwompwekg a alupme ipma wakget a Maur Wailen ai elng kinar kanokg ai!”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Atom maur akwapel wris a ep pa kai taipurng kuntuk wil akilen pa elng kinar kanokg ai. Pipa i paipm wail wail a wleket paipm pa al tu melnum a pikekg tu nira krakg a wlikgok tilpmingen pa elawen a wa tu kapor kilko alein yo a tu ukual kalingen wlikgok tilpmingen pa.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Maur akwapel wris pa taipurng kuntuk wil alkil pa elngkinar plalng, wa maur akwapel ur wa taipurng kuntuk wil alkil pa alung elngkinar unokg pa, atom u pa palng kurkukgis mismis kolen walmpopm a tu melnum a amo pa. Kolpa atom kweikwei malepmen wrongkwail a itna unokg pa amo plalng.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Maur akwapel wekg pa taipurng kuntuk wil alntuwekg pa elngkinar plalng, a wa maur akwapel ur pa kil taipurng kuntuk wil alkil pa elng kinar u kop minip kuwokg pa a wa elng kinar tatu u yaur ti, atom u wrongkwail pa palng walmpopm arke arke plalng.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Atom kupm atning maur akwapel ur a ikgalen u wrongkwail pa la, “Maur Wailen, kitn a rpma ak wang ti, a wa kitn pikekg rpma ep ak ai, kitn pa klalen wakget, a kitn ute wor kolti. Eng ntei, kalkuten a kitn uk tu pa, pa kitn akalmpe paipmpaipm a pikekg tu antokg pa. Pa kitn akwap ute wor wrisen kolti.
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Tu pa melnum a pikekg alm tu melnum okwripm akitnen, a tu wrong kin a kipman akitnen, atom antokg walmpopm atuwen pa ungkwan. Atom kitn alken walmpopm pa eng tu al. Ti tu il o! Pa tu al eng akalmpe nikgwalpm paipm paipm a pikekg tu antokg pa.”
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Wa kupm atning ok ur a la angkaino tipmakg a tu alwor uk Maur Wailen atne pa la kolkil la, “Aklale wrisen, Maur Wailen, kitn Wailen a antiwe titnongket wrongkwail. Yangkipm a kitn antokg anti tu wrong kin a kipman akalmpe paipmpaipm a tu antokg pa ute wor wrisen kolti.”
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Maur akwapel wraur pa taipurng kuntuk wil alntuntengen pa elngkinar plalng, wa maur akwapel ur pa kil wa taipurng kuntuk wil alkil pa tarus itna takgni pa atom takgni pa palng wakget paipm wrisen, atom wakget akilen pa wakget paipm al tu melnum ti kolen wakg.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Takgni pa palng wakget paipm kolpa atom al tu melnum pa paipm wrisen. Kolpa ti tu pa kol a plelng ipma a ngkit nang klalen a Maur Wailen. Eng ntei, Maur Wailen pa yiprokgen a alken kalkuten tike. Ari wa kalpis, wa tu wa wrekg la paipmel Maur Wailen ti.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Maur akwapel wikgwikg pa taipurng kuntuk wil alntuntengen pa plalng, a wa ur pa taipurng kuntuk wil alkil pa elng kinar itna wrik a wlikgok tilpmingen a awi nang wailen arpme arpme pa pipa, miningket wail pa kai ak ipaarng tu melnum a rka orngwatneikgen titnongket a wlikgok tilpmingen pa. Atom tu wleket paipm, atom tu nampok alntu ti.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 I wail wail alen alken wleket, pake tu ake ari wleket a tu awi pa atom tu plelng ipma a uk yirokg paipmpaipm a tu antokg pa, kalpis, tu la la paipmel Maur Wailen a rpma kaino kitnong pa kolpa itna.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Maur akwapel wampwomis pa taipurng kuntuk wil alntuntengen pa elngkinar plalng, a wa maur akwapel ur pa wa taipurng kuntuk wil a kil pa alung elngkinar u kop wail Yupretis pa pipa, u kop wail pa arkol kai tingklak. Atom uk ya tu melnum tukgunakg pa mpa tu ingkai takgni aro pa kul pa.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 A wa kupm ari maur paipm kimpilpet wraur a ari kolen kwikwai pa. Ur pa kulor wli ok a wapin paipm wail manten pa, a ur pa wa or wli ok a wlikgok tilpmingen pa, a wa ur pa wa or wli ok a melnum okwripm kansil pa.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Tunteng pa tunteng maur paipm a elng kla weten weten elngtitna atom melnum wrekg paipm eng ari pa. Maur paipm wraur pa teng kai alok tu melnum tukgunakg a ikgalen tu wrong kin a kipman yela anong kanokg ti uwiyen iye kul kai itni wris, eng rapon ik wang wail manten a ikga Maur Wailen a antiwe titnongket wrongkwail pa ikga uwi tu iye kai itni ntokg yangkipm pa.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Wailen la kolkil la, “Kipm itning, kupm ikga palngtepm ikmisel kolti kolen melnum ikgwampet pa. Ti ampur kipm okg, kipm rpmi numprampen nungkwangen ikitnen ya pa rpmi! Kipm nowe apm pa atom kipm itn a rpmi! Kipm itn a rpmi numpalpen itni wulmpa a tu wrongkwail pa, kipm ikga numpaipm. Kipm mla ur a ak katnun kolpa pipa, kipm pa wor pake, kipm itopen o!”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Atom tunteng maur paipm pa awi tu melnum tukgunakg a ikgalen anong kanokg yela pa, awiyen kai rka wris aken tita rka wrik ur a tu akwe ak ok Ipru pa la, Armaketon.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Maur akwapel wampwomis wampwompwris pa tunteng taipurng kuntuk wil alntuntengen pa alung elngkinar plalng pipa, maur akwapel aimprek pa wa taipurng kuntuk wil a kil pa elng kinar nampokgen yaprekg a melnum angklo pa. Ok ur la yikakatnen itna wrik a melnum a awi nang wailen arpme arpme pa angkawor yalming a Maur Wailen pa kul or la, “Kwap wrongkwail a kupm ak pa am kai plalng kol pake.”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Kil la kolpa plalng pipa, milmal pa plaing praun angko a kunturng nurnur, a yelm wail manten pa no. Yelm wris pa no wail manten paipm kolti. Ake melnum ur ari yelm ur kolpa pikekg no ep ur kolpa itna kanokg a ti pa, kalpis.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Atom anong wail Papilon pa rakol palng kolen wompel wraur, a anong wail wail a yela kanokg pa nungkur arpme tita elng kinar paipm plalng. Maur Wailen kil wonarpme anong wail Papilon pa pikekg itna paipm, kolpa atom Maur Wailen antokg kil al u wain titno pa. U wain titno pa pati ipma wakget paipm a Maur Wailen.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Anong kanokg wusok wusok a ela unokg kuin pa nungkur elngkinar kai plalng, a wa tipmining wrongkwail ti wa tapor elng kinar kai kalpis plalng kolti.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 A u mringkwripm wail pa awei a u lmpa kupuk wail wail pa kolen wes kaikut wail wail pa angko angkaino kitnong pa elngnar yela kanokg ti, atom ak or tu melnum a kanokg ti kai paipm wrisen kolti. Atom tu la paipmel Maur Wailen a kil elng u lmpa kupuk wail wail pa elng kul nar ak oren pa.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.