Apocalipse 16
urim (URIM) vs NAA
1 Atom kupm atning ok ur a la yikakatnen angkawor yalming a Maur Wailen pa kulor naki maur akwapel wampwomis wampwompwekg pa kolkil la, “Kipm kai o! Kipm kai lung kuntuk wil wampwomis wampwompwekg a alupme ipma wakget a Maur Wailen ai elng kinar kanokg ai!”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Atom maur akwapel wris a ep pa kai taipurng kuntuk wil akilen pa elng kinar kanokg ai. Pipa i paipm wail wail a wleket paipm pa al tu melnum a pikekg tu nira krakg a wlikgok tilpmingen pa elawen a wa tu kapor kilko alein yo a tu ukual kalingen wlikgok tilpmingen pa.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Maur akwapel wris pa taipurng kuntuk wil alkil pa elngkinar plalng, wa maur akwapel ur wa taipurng kuntuk wil alkil pa alung elngkinar unokg pa, atom u pa palng kurkukgis mismis kolen walmpopm a tu melnum a amo pa. Kolpa atom kweikwei malepmen wrongkwail a itna unokg pa amo plalng.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Maur akwapel wekg pa taipurng kuntuk wil alntuwekg pa elngkinar plalng, a wa maur akwapel ur pa kil taipurng kuntuk wil alkil pa elng kinar u kop minip kuwokg pa a wa elng kinar tatu u yaur ti, atom u wrongkwail pa palng walmpopm arke arke plalng.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Atom kupm atning maur akwapel ur a ikgalen u wrongkwail pa la, “Maur Wailen, kitn a rpma ak wang ti, a wa kitn pikekg rpma ep ak ai, kitn pa klalen wakget, a kitn ute wor kolti. Eng ntei, kalkuten a kitn uk tu pa, pa kitn akalmpe paipmpaipm a pikekg tu antokg pa. Pa kitn akwap ute wor wrisen kolti.
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Tu pa melnum a pikekg alm tu melnum okwripm akitnen, a tu wrong kin a kipman akitnen, atom antokg walmpopm atuwen pa ungkwan. Atom kitn alken walmpopm pa eng tu al. Ti tu il o! Pa tu al eng akalmpe nikgwalpm paipm paipm a pikekg tu antokg pa.”
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Wa kupm atning ok ur a la angkaino tipmakg a tu alwor uk Maur Wailen atne pa la kolkil la, “Aklale wrisen, Maur Wailen, kitn Wailen a antiwe titnongket wrongkwail. Yangkipm a kitn antokg anti tu wrong kin a kipman akalmpe paipmpaipm a tu antokg pa ute wor wrisen kolti.”
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Maur akwapel wraur pa taipurng kuntuk wil alntuntengen pa elngkinar plalng, wa maur akwapel ur pa kil wa taipurng kuntuk wil alkil pa tarus itna takgni pa atom takgni pa palng wakget paipm wrisen, atom wakget akilen pa wakget paipm al tu melnum ti kolen wakg.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Takgni pa palng wakget paipm kolpa atom al tu melnum pa paipm wrisen. Kolpa ti tu pa kol a plelng ipma a ngkit nang klalen a Maur Wailen. Eng ntei, Maur Wailen pa yiprokgen a alken kalkuten tike. Ari wa kalpis, wa tu wa wrekg la paipmel Maur Wailen ti.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Maur akwapel wikgwikg pa taipurng kuntuk wil alntuntengen pa plalng, a wa ur pa taipurng kuntuk wil alkil pa elng kinar itna wrik a wlikgok tilpmingen a awi nang wailen arpme arpme pa pipa, miningket wail pa kai ak ipaarng tu melnum a rka orngwatneikgen titnongket a wlikgok tilpmingen pa. Atom tu wleket paipm, atom tu nampok alntu ti.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 I wail wail alen alken wleket, pake tu ake ari wleket a tu awi pa atom tu plelng ipma a uk yirokg paipmpaipm a tu antokg pa, kalpis, tu la la paipmel Maur Wailen a rpma kaino kitnong pa kolpa itna.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Maur akwapel wampwomis pa taipurng kuntuk wil alntuntengen pa elngkinar plalng, a wa maur akwapel ur pa wa taipurng kuntuk wil a kil pa alung elngkinar u kop wail Yupretis pa pipa, u kop wail pa arkol kai tingklak. Atom uk ya tu melnum tukgunakg pa mpa tu ingkai takgni aro pa kul pa.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 A wa kupm ari maur paipm kimpilpet wraur a ari kolen kwikwai pa. Ur pa kulor wli ok a wapin paipm wail manten pa, a ur pa wa or wli ok a wlikgok tilpmingen pa, a wa ur pa wa or wli ok a melnum okwripm kansil pa.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Tunteng pa tunteng maur paipm a elng kla weten weten elngtitna atom melnum wrekg paipm eng ari pa. Maur paipm wraur pa teng kai alok tu melnum tukgunakg a ikgalen tu wrong kin a kipman yela anong kanokg ti uwiyen iye kul kai itni wris, eng rapon ik wang wail manten a ikga Maur Wailen a antiwe titnongket wrongkwail pa ikga uwi tu iye kai itni ntokg yangkipm pa.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Wailen la kolkil la, “Kipm itning, kupm ikga palngtepm ikmisel kolti kolen melnum ikgwampet pa. Ti ampur kipm okg, kipm rpmi numprampen nungkwangen ikitnen ya pa rpmi! Kipm nowe apm pa atom kipm itn a rpmi! Kipm itn a rpmi numpalpen itni wulmpa a tu wrongkwail pa, kipm ikga numpaipm. Kipm mla ur a ak katnun kolpa pipa, kipm pa wor pake, kipm itopen o!”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Atom tunteng maur paipm pa awi tu melnum tukgunakg a ikgalen anong kanokg yela pa, awiyen kai rka wris aken tita rka wrik ur a tu akwe ak ok Ipru pa la, Armaketon.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Maur akwapel wampwomis wampwompwris pa tunteng taipurng kuntuk wil alntuntengen pa alung elngkinar plalng pipa, maur akwapel aimprek pa wa taipurng kuntuk wil a kil pa elng kinar nampokgen yaprekg a melnum angklo pa. Ok ur la yikakatnen itna wrik a melnum a awi nang wailen arpme arpme pa angkawor yalming a Maur Wailen pa kul or la, “Kwap wrongkwail a kupm ak pa am kai plalng kol pake.”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Kil la kolpa plalng pipa, milmal pa plaing praun angko a kunturng nurnur, a yelm wail manten pa no. Yelm wris pa no wail manten paipm kolti. Ake melnum ur ari yelm ur kolpa pikekg no ep ur kolpa itna kanokg a ti pa, kalpis.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Atom anong wail Papilon pa rakol palng kolen wompel wraur, a anong wail wail a yela kanokg pa nungkur arpme tita elng kinar paipm plalng. Maur Wailen kil wonarpme anong wail Papilon pa pikekg itna paipm, kolpa atom Maur Wailen antokg kil al u wain titno pa. U wain titno pa pati ipma wakget paipm a Maur Wailen.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Anong kanokg wusok wusok a ela unokg kuin pa nungkur elngkinar kai plalng, a wa tipmining wrongkwail ti wa tapor elng kinar kai kalpis plalng kolti.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 A u mringkwripm wail pa awei a u lmpa kupuk wail wail pa kolen wes kaikut wail wail pa angko angkaino kitnong pa elngnar yela kanokg ti, atom ak or tu melnum a kanokg ti kai paipm wrisen kolti. Atom tu la paipmel Maur Wailen a kil elng u lmpa kupuk wail wail pa elng kul nar ak oren pa.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.