Lucas 8

Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wang aripm ur kai plaln pa, Jisas kil wreitn kai ha wailwail nti ha wasokwasok, piln yangkipm wor ekg Kingdom a Maur Wailen. Tu melnum yangkipm kuinen wampwam yikakwomwekg (12) alkilen pa ntiel atn,
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 wa namponen tu kin tiur a pike kil kwan maur paitn arpme pa wa tu tiur a numpet pa wa paln wor pa, tu pa wa ntiel yat. Nang atu pa, Maria a kai ha wail Maktala, a pike Jisas kwan maur paitn wampomit wampomwekg (7) tukuleinjel pa.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Joana, Susana wa tu kin wailet tiur ai. Joana pa kin a Kusa, melnum wailen ur a ikghlen wan a melnum tukgunakgen Herot. Tu kin pa tu uk kweiur kweiur alntuen ti kai ekg aklin Jisas namponen tu melnum akwapel alkilen pa tolpa atn pake.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Tu wrong wailet paitn nel ha pa ha pa kul, yatom Jisas la yangkipm kla ur pa la tolpa,
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Melnum ur pa kil kai halik wit ek kai wring alkilen. Kil halik hor wring pa, yatom tiur pa ngko nar ha ya mlik pa, yatom tu rkgangki, om wel kul al.Kmel a halik wit ek.|src="LB00094B.tif" size="col" loc="Luk 8.5" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972." ref="8.5"
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Tiur pa ngko nar ha wrik weijet, yatom nip kaino, ari knokg ti tngklak kalnten yatom mo, ekg nte, ake knokg hapet hluluij wor.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Wit ek tiur pa ngko eln nar kai kuin a hmpei hiket pa, nip namponen tita, yatom hmpei hiket pa nip ak hparn.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Wa tiur pa ngko eln kinar kai wring wurknong knokg wor, yatom nip kaino ngko wailet ase.” Jisas la yangkipm kla pa kai plaln pa, kil wa la yikaktnen la tolpa, “Kipm melnum a nungkulkg itne pa, kipm itning om!”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Tu disaipel a Jisas pa ropontel la tolpa, “Yiprokgen a yangkipm kla ti pa la tolhai?”
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Jisas akalmpe la tolpa, “Kweiur kweiur wrongwailet a Kingdom a Maur Wailen pa pike atn hampen. Pake Maur Wailen kil plan kipm alkipm ti tolti ari pake. Pake tu wailet tiur ai pa kupm laron nasen ak yangkipm kla ti tolti, ekg al tu ikghle, pake ake ntie ekg al tu ari pa, wa al tu atning hute, pake ake ntie ekg al tu wi arie worwor.”
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Yatom Jisas laron yiprokgen a yangkipm kla a wit ek ti la nasen la tolpa, “Ti kipm itning, yiprokgen a yangkipm kla kil pati la tolpa: Wit ek pati, pa la yangkipm a Maur Wailen.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Wit ek a ngko nar ha ya mlik pa pati, pa la ekg tu a atning yangkipm wor a Maur Wailen, pake Maur Paitn Satan wi yangkipm pa tukuleinjen, ekg ake al tu ukpma Maur Wailen, ekg kil akwien ekg alkilen.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Wit ek a ngko nar ha knokg weijet pa ake kli ningnakg pa eln kinar knokg pa pati, pa la ekg tu melnum a atning a wi yangkipm a Maur Wailen pa utopen. Pake ake tu wi alupm worwor, tu ukpma atn waitketn tolti. Kweiur kweiur a ak rkolen ekg tu ngko pa, tu apm wa pleln wa kai yawrik.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Wit ek a ngko nar kai mi hiket wonen pati, pa la ekg tu melnum a atning yangkipm a Maur Wailen, atn tolpa kai waitketn, ari kalpm, marpm a kweiur kweiur worwor a ak utopen numpalk namponen kalkuten a atn knokg ti lok yipoen, yatom tu nip kaino harpongket paitn.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Wa wit ek a ngko nar ha wring wurknong knokg wor nip kaino ngko ek arke wor pati, pa la ekg tu melnum a nikgwalpm nipet wor a atning alupm yangkipm a Maur Wailen atn titnongket ngko wor ek arke.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 “Ake melnum ur akal nihil wakg pa, yatom ak kuntuk mang pa ak naren pa, aki eln ark kinar wrik hanekg ti. Kil nihil yatom eln ark kaino kwa, ekg ak helen tu melnum a kahor wan pa.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Kuina ur a ha hampen pa, hi wa ye kul kai ngko wurknong. Wa kuina ur a ak haur pa, hi wa paln wi ye kai ngko wurknong yat.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Kipm itning worwor yangkipm a kupm la pa. Ekg nte, melnum a kil ntie pa, apm Maur Wailen kil wa ukwel ur wa akntie. Wa melnum a kil ake ntie pa, kuina ur a kil akwonalmpen tolpa kil ntie pa, Maur Wailen kil apm kwan kai tukuleinjel.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Man namponen tu wasokwasok a Jisas pa kul akal ariel, pake ake ntie ekg tu ariel, ekg nte, tu wrongwailet paitn.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Tolpa yatom melnum ur kahor nasi Jisas pa la tolpa, “Man nti tu wasokwasok alkitnen atn kahor hen ti akal arieitn.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ari Jisas akalmpe tu pa la tolpa, “Wor, pake tu wasokwasok a tu mantin alkupmen pa pati, tu a atning katnun yangkipm wor a Maur Wailen.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Wang ur pa Jisas namponen tu disaipel alkilen pa nel wi nim hu hmeij pa yatom, Jisas la nasen la tolpa, “Pal mento kwat hor ti kai hu hmeij wompel ai.” Yatom tu nel kwat kai.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Tu kwat kai pa, Jisas pa apm hokg ase. Ari wripm wail pa eln ak klaijen hu pa eln kahor nim hu hmeij pa, yampingken ekg akal teipurnten ekg tu akal al hu mo.Wripm wail hor ak wi nim hu hmeij pa.|src="LB00213B.tif" size="span" loc="Luk 8.23" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="8.23"
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Tu disaipel a Jisas pa kai ro ikgyokgel Jisas pa la tolpa, “Melnum Wailen, Melnum Wailen, mento ntekg ekg al kai paitn tike!” Yatom Jisas prpakg wreitn om kle wripm wail a hor pa, wa hu a tupor klaijen eln kahor nim hu hmeij pa, yatom pa kai plaln kalpm tolti, wa hu ti ternget hel om.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Yatom Jisas kil la nasi tu disaipel alkilen pa tolpa, “Kipm ti ukpma aki kalpm e?” Pake tu wreitn paitn wa kark, wa tu la nasi tita la tolpa, “Kil ti melnum a tolhai, yatom kil wa la wripm wail a hu a tupor ti wa kai plaln ti!”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Tu arpm nim hu hmeij pa kwat hor pa kul ha knokg a Kerasa, wa nuhurn ha knokg Kalili pa ark kai wompel ai.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Jisas nuhurn ha nim hu hmeij pa nar, ari melnum ur a maur paitn arpme pa wa ariel. Wang watin kil atn num halk tolti, ake kil arpm knokgel kai ha pa, kil arpm hor yilkgim a tu uwe ekg uwen melnum arpme ti tolti. Melnum pa kil pa apm arpm kaingkai pake.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Kil ari Jisas pa, kil wlakil hakg wail paitn ngko ha nepm kmpang nimlien a kil ti wa la nasel la tolpa, “Jisas, kitn Warim Kpman a Maur Wailen a atn hep hangken kweiur kweiur wrongwailet! Kitn akal ntekg kuina ur ekg kupm ti? Ampur kitn ntekg paitn ekg kupm ti.”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Kil la tolpa, ekg nte, wet Jisas la nasel hep ase la tolpa kil hor kai tukuleinjel. Aklei wang maur paitn pa ntekgel hmithmit, yatom tu arpmentel aklei wang, yatom tu kuten nepm wampel ak hmpei titnongket, pake maur paitn kungku hmpei pa nungkwat tukuleinjel, wa lok melnum a hmithmit pa ye kai tukulein wrik a tu melnum arpme pa.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Jisas ropontel la tolpa, “Nang a kitn ti mla?” Kil akalmpe la tolpa, “Nang a kupm pa Wrongwailet.” Yiprokgen a kil la tolpa pati maur paitn wailet pa arpmel arpm pa.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Tu maur paitn pa wlakil la kai Jisas pa la tolpa, “Ampur kwanto eln kinar ha paitn pa.”
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Mnto wailet pa nel nihir al tol atn kaino krongkwang pa. Yatom tu maur paitn pa la nasi Jisas pa la tolpa, “La men ti kai kahor tu mnto pa om!” Yatom Jisas la tu maur paitn pa kai kahor tu mnto ripa.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Tu maur paitn kark ha kahor melnum ti hor kai eln kahor mnto. Tu mnto pa nel kark urur ha kaino krongkwang ti kul nar ngko plalnten eln kinar hu hmeij ai, al hu om mo plaln.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Tu melnum a ikghlen mnto pa ari tolpa, yatom tu kark aktutu ye yangkipm pa kai nasi tu melnum kai ha wail ai, wa ha wasokwasok a ark yampingken pa.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Tu wrong kinkpman pa nel kai ari kweiur kweiur a wet paln pa. Pa tu ari melnum a wet maur paitn kark tukuleinjel pa arpm kai nepm kmpang nimlien a Jisas pa, nowe hapm pa arpm. Kil apm paln wor wonrekele ase, yatom tu kark.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Tu melnum tiur a wet atn ari pa tu wa la kiti nasi tu tiur a kul pa, la tolpa maur paitn pa wet wreitn hor kai tukulein melnum pa tolhai.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Yatom tu wrong kinkpman a ha knokg a Kerasa pa ari tolpa, tu kark, yatom tu kwan Jisas pa, la tolpa “Kitn pa pleln kai om.” Yatom Jisas wa tpra eln kahor nim hu hmeij ekg kil akal wa kai om.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Ari melnum a wet Jisas kwan maur paitn tukuleinjel pa ropon Jisas pa la tolpa, “Kupm akal ntieitn kai aki?” Ari Jisas akratoel la tolpa,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Kitn kai ha pa om ekg la nasi tu kweiur kweiur a Maur Wailen ntekg ekg kitn pa.” Melnum pa atning tolpa, kil kai la nasi tu wrong kinkpman a ark ha pa la kiti kuina ur a wet Jisas ntekg kai kil pa.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Tu wrong kinkpman kai hu hmeij wompel pa ark nungkwangen Jisas pa ark. Yatom Jisas wa kul paln, om tu utopen paitn ekg kil kulnten ase.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Melnum ur a atn tukgunakgen ekg ikghlen wan a atning yangkipm a Maur Wailen atne pa, nang akil pa Jairus. Kil kul ngko ha yampingken nepm kmpang nimlien a Jisas ti, wa ropontel la tolpa tuwekg ekg kai wan akil.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Ekg nte, warim kin tangkij wrij hute alkilen pa apm ikgkiti nikgwalpm tike.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Kin ur a num walmpopm ngko wring wampwam yikakwomwekg (12) pa nti tu pa kai yat. Ari ake wa melnum ur ntie ekg aklinjel, ekg akal kil paln wor.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Kil ro wrong kuin ti ha yirokg pa kai kaino eln wam hel hapm a Jisas pa, yatom num walmpopm a kil a ngko pa kai plaln.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Yatom Jisas ropon tu pa la tolpa, “Mla ur wet eln wam helopm pa?” Ari tu wrong kinkpman pa la tolpa, “Ake tu mla ur eln wam heleitn. Yatom Pita la tolpa, ‘Wailen, ake kitn ari tu wrong kinkpman pa ak talpul tita ak num ak neleitn ti.’ ”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Pake Jisas pa la tolpa, “Melnum ur wet eln wam helopm pa. Ti kupm atningke tolpa titnongket akupm wet aklin melnum pa ase.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Kin pa apm ari tolpa tu apm ariel ase, yatom kil kwarkwar tolti kai kaino atn ikgek a Jisas pa, om kil kpor klko leinjel. Kai ikg a tu wrongwailet pa kil la yiprokgen a kil eln wam hel Jisas pa, wa numpet a kil pa paln wor ak wang ketn ripa.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Jisas la nasel la tolpa, “Yek alkupm, kitn ukpma kupm ti yatom kitn paln wor pake. Kitn kai om! Ampur kitn ipma kalkut.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Jisas la tolpa atn, ari melnum ur hakai wan a Jairus ye yangkipm pa kul la nasi yan a warim pa la tolpa, “Kai lok Melnum Wailen pa kil irpm pa om! Warim kin a kitn pa apm mo ase.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Pake Jisas atning pa yatom kil la kai Jairus, “Ampur kitn ipma kalkut, ukpma tolti, kil pa pal paln wor pa.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Kil kai paln wan pa, kil lok tu wrongwailet pa atn hen pa, kil la nasi Pita, Jems, Jon namponen manjan a warim kin ripa tolti hute ntiel kahor.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Tu wrong a ark kahor wan pa hakg la ekg warim kin pa ark. Jisas kil la tolpa, “Ampur kipm hakg! Warim ti ake mo, plpa kil hokga pa.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Tu atning tolpa, tu wa nel akhinowel Jisas pa, ekg nte, warim pa apm wet mo ase.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Pake Jisas kai nampil wam a warim kin ti kwewel, “Warim kin, kitn wreitn om!”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Yatom maur wor alkilen pa wa kulhor yipmri alkil ti tolti, kil wreitn ak wang ketn ripa. Yatom Jisas la nasen la tolpa kor ekpma ur ai ye kul ukwel il om.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Tu manjan alkilen pa wreitn paitn, pake Jisas la nasen la tolpa, “Ampur kipmekg la nasi tu tiur ekg kweiur kweiur a wet paln ti.”
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.