Lucas 8

Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wang aripm ur kai plaln pa, Jisas kil wreitn kai ha wailwail nti ha wasokwasok, piln yangkipm wor ekg Kingdom a Maur Wailen. Tu melnum yangkipm kuinen wampwam yikakwomwekg (12) alkilen pa ntiel atn,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 wa namponen tu kin tiur a pike kil kwan maur paitn arpme pa wa tu tiur a numpet pa wa paln wor pa, tu pa wa ntiel yat. Nang atu pa, Maria a kai ha wail Maktala, a pike Jisas kwan maur paitn wampomit wampomwekg (7) tukuleinjel pa.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Joana, Susana wa tu kin wailet tiur ai. Joana pa kin a Kusa, melnum wailen ur a ikghlen wan a melnum tukgunakgen Herot. Tu kin pa tu uk kweiur kweiur alntuen ti kai ekg aklin Jisas namponen tu melnum akwapel alkilen pa tolpa atn pake.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Tu wrong wailet paitn nel ha pa ha pa kul, yatom Jisas la yangkipm kla ur pa la tolpa,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Melnum ur pa kil kai halik wit ek kai wring alkilen. Kil halik hor wring pa, yatom tiur pa ngko nar ha ya mlik pa, yatom tu rkgangki, om wel kul al.Kmel a halik wit ek.|src="LB00094B.tif" size="col" loc="Luk 8.5" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972." ref="8.5"
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Tiur pa ngko nar ha wrik weijet, yatom nip kaino, ari knokg ti tngklak kalnten yatom mo, ekg nte, ake knokg hapet hluluij wor.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Wit ek tiur pa ngko eln nar kai kuin a hmpei hiket pa, nip namponen tita, yatom hmpei hiket pa nip ak hparn.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Wa tiur pa ngko eln kinar kai wring wurknong knokg wor, yatom nip kaino ngko wailet ase.” Jisas la yangkipm kla pa kai plaln pa, kil wa la yikaktnen la tolpa, “Kipm melnum a nungkulkg itne pa, kipm itning om!”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Tu disaipel a Jisas pa ropontel la tolpa, “Yiprokgen a yangkipm kla ti pa la tolhai?”
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Jisas akalmpe la tolpa, “Kweiur kweiur wrongwailet a Kingdom a Maur Wailen pa pike atn hampen. Pake Maur Wailen kil plan kipm alkipm ti tolti ari pake. Pake tu wailet tiur ai pa kupm laron nasen ak yangkipm kla ti tolti, ekg al tu ikghle, pake ake ntie ekg al tu ari pa, wa al tu atning hute, pake ake ntie ekg al tu wi arie worwor.”
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Yatom Jisas laron yiprokgen a yangkipm kla a wit ek ti la nasen la tolpa, “Ti kipm itning, yiprokgen a yangkipm kla kil pati la tolpa: Wit ek pati, pa la yangkipm a Maur Wailen.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Wit ek a ngko nar ha ya mlik pa pati, pa la ekg tu a atning yangkipm wor a Maur Wailen, pake Maur Paitn Satan wi yangkipm pa tukuleinjen, ekg ake al tu ukpma Maur Wailen, ekg kil akwien ekg alkilen.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Wit ek a ngko nar ha knokg weijet pa ake kli ningnakg pa eln kinar knokg pa pati, pa la ekg tu melnum a atning a wi yangkipm a Maur Wailen pa utopen. Pake ake tu wi alupm worwor, tu ukpma atn waitketn tolti. Kweiur kweiur a ak rkolen ekg tu ngko pa, tu apm wa pleln wa kai yawrik.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Wit ek a ngko nar kai mi hiket wonen pati, pa la ekg tu melnum a atning yangkipm a Maur Wailen, atn tolpa kai waitketn, ari kalpm, marpm a kweiur kweiur worwor a ak utopen numpalk namponen kalkuten a atn knokg ti lok yipoen, yatom tu nip kaino harpongket paitn.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Wa wit ek a ngko nar ha wring wurknong knokg wor nip kaino ngko ek arke wor pati, pa la ekg tu melnum a nikgwalpm nipet wor a atning alupm yangkipm a Maur Wailen atn titnongket ngko wor ek arke.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Ake melnum ur akal nihil wakg pa, yatom ak kuntuk mang pa ak naren pa, aki eln ark kinar wrik hanekg ti. Kil nihil yatom eln ark kaino kwa, ekg ak helen tu melnum a kahor wan pa.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Kuina ur a ha hampen pa, hi wa ye kul kai ngko wurknong. Wa kuina ur a ak haur pa, hi wa paln wi ye kai ngko wurknong yat.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Kipm itning worwor yangkipm a kupm la pa. Ekg nte, melnum a kil ntie pa, apm Maur Wailen kil wa ukwel ur wa akntie. Wa melnum a kil ake ntie pa, kuina ur a kil akwonalmpen tolpa kil ntie pa, Maur Wailen kil apm kwan kai tukuleinjel.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Man namponen tu wasokwasok a Jisas pa kul akal ariel, pake ake ntie ekg tu ariel, ekg nte, tu wrongwailet paitn.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Tolpa yatom melnum ur kahor nasi Jisas pa la tolpa, “Man nti tu wasokwasok alkitnen atn kahor hen ti akal arieitn.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Ari Jisas akalmpe tu pa la tolpa, “Wor, pake tu wasokwasok a tu mantin alkupmen pa pati, tu a atning katnun yangkipm wor a Maur Wailen.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Wang ur pa Jisas namponen tu disaipel alkilen pa nel wi nim hu hmeij pa yatom, Jisas la nasen la tolpa, “Pal mento kwat hor ti kai hu hmeij wompel ai.” Yatom tu nel kwat kai.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Tu kwat kai pa, Jisas pa apm hokg ase. Ari wripm wail pa eln ak klaijen hu pa eln kahor nim hu hmeij pa, yampingken ekg akal teipurnten ekg tu akal al hu mo.Wripm wail hor ak wi nim hu hmeij pa.|src="LB00213B.tif" size="span" loc="Luk 8.23" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="8.23"
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Tu disaipel a Jisas pa kai ro ikgyokgel Jisas pa la tolpa, “Melnum Wailen, Melnum Wailen, mento ntekg ekg al kai paitn tike!” Yatom Jisas prpakg wreitn om kle wripm wail a hor pa, wa hu a tupor klaijen eln kahor nim hu hmeij pa, yatom pa kai plaln kalpm tolti, wa hu ti ternget hel om.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Yatom Jisas kil la nasi tu disaipel alkilen pa tolpa, “Kipm ti ukpma aki kalpm e?” Pake tu wreitn paitn wa kark, wa tu la nasi tita la tolpa, “Kil ti melnum a tolhai, yatom kil wa la wripm wail a hu a tupor ti wa kai plaln ti!”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Tu arpm nim hu hmeij pa kwat hor pa kul ha knokg a Kerasa, wa nuhurn ha knokg Kalili pa ark kai wompel ai.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jisas nuhurn ha nim hu hmeij pa nar, ari melnum ur a maur paitn arpme pa wa ariel. Wang watin kil atn num halk tolti, ake kil arpm knokgel kai ha pa, kil arpm hor yilkgim a tu uwe ekg uwen melnum arpme ti tolti. Melnum pa kil pa apm arpm kaingkai pake.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Kil ari Jisas pa, kil wlakil hakg wail paitn ngko ha nepm kmpang nimlien a kil ti wa la nasel la tolpa, “Jisas, kitn Warim Kpman a Maur Wailen a atn hep hangken kweiur kweiur wrongwailet! Kitn akal ntekg kuina ur ekg kupm ti? Ampur kitn ntekg paitn ekg kupm ti.”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Kil la tolpa, ekg nte, wet Jisas la nasel hep ase la tolpa kil hor kai tukuleinjel. Aklei wang maur paitn pa ntekgel hmithmit, yatom tu arpmentel aklei wang, yatom tu kuten nepm wampel ak hmpei titnongket, pake maur paitn kungku hmpei pa nungkwat tukuleinjel, wa lok melnum a hmithmit pa ye kai tukulein wrik a tu melnum arpme pa.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jisas ropontel la tolpa, “Nang a kitn ti mla?” Kil akalmpe la tolpa, “Nang a kupm pa Wrongwailet.” Yiprokgen a kil la tolpa pati maur paitn wailet pa arpmel arpm pa.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Tu maur paitn pa wlakil la kai Jisas pa la tolpa, “Ampur kwanto eln kinar ha paitn pa.”
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Mnto wailet pa nel nihir al tol atn kaino krongkwang pa. Yatom tu maur paitn pa la nasi Jisas pa la tolpa, “La men ti kai kahor tu mnto pa om!” Yatom Jisas la tu maur paitn pa kai kahor tu mnto ripa.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Tu maur paitn kark ha kahor melnum ti hor kai eln kahor mnto. Tu mnto pa nel kark urur ha kaino krongkwang ti kul nar ngko plalnten eln kinar hu hmeij ai, al hu om mo plaln.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Tu melnum a ikghlen mnto pa ari tolpa, yatom tu kark aktutu ye yangkipm pa kai nasi tu melnum kai ha wail ai, wa ha wasokwasok a ark yampingken pa.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Tu wrong kinkpman pa nel kai ari kweiur kweiur a wet paln pa. Pa tu ari melnum a wet maur paitn kark tukuleinjel pa arpm kai nepm kmpang nimlien a Jisas pa, nowe hapm pa arpm. Kil apm paln wor wonrekele ase, yatom tu kark.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Tu melnum tiur a wet atn ari pa tu wa la kiti nasi tu tiur a kul pa, la tolpa maur paitn pa wet wreitn hor kai tukulein melnum pa tolhai.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Yatom tu wrong kinkpman a ha knokg a Kerasa pa ari tolpa, tu kark, yatom tu kwan Jisas pa, la tolpa “Kitn pa pleln kai om.” Yatom Jisas wa tpra eln kahor nim hu hmeij ekg kil akal wa kai om.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Ari melnum a wet Jisas kwan maur paitn tukuleinjel pa ropon Jisas pa la tolpa, “Kupm akal ntieitn kai aki?” Ari Jisas akratoel la tolpa,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Kitn kai ha pa om ekg la nasi tu kweiur kweiur a Maur Wailen ntekg ekg kitn pa.” Melnum pa atning tolpa, kil kai la nasi tu wrong kinkpman a ark ha pa la kiti kuina ur a wet Jisas ntekg kai kil pa.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Tu wrong kinkpman kai hu hmeij wompel pa ark nungkwangen Jisas pa ark. Yatom Jisas wa kul paln, om tu utopen paitn ekg kil kulnten ase.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Melnum ur a atn tukgunakgen ekg ikghlen wan a atning yangkipm a Maur Wailen atne pa, nang akil pa Jairus. Kil kul ngko ha yampingken nepm kmpang nimlien a Jisas ti, wa ropontel la tolpa tuwekg ekg kai wan akil.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Ekg nte, warim kin tangkij wrij hute alkilen pa apm ikgkiti nikgwalpm tike.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Kin ur a num walmpopm ngko wring wampwam yikakwomwekg (12) pa nti tu pa kai yat. Ari ake wa melnum ur ntie ekg aklinjel, ekg akal kil paln wor.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Kil ro wrong kuin ti ha yirokg pa kai kaino eln wam hel hapm a Jisas pa, yatom num walmpopm a kil a ngko pa kai plaln.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Yatom Jisas ropon tu pa la tolpa, “Mla ur wet eln wam helopm pa?” Ari tu wrong kinkpman pa la tolpa, “Ake tu mla ur eln wam heleitn. Yatom Pita la tolpa, ‘Wailen, ake kitn ari tu wrong kinkpman pa ak talpul tita ak num ak neleitn ti.’ ”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Pake Jisas pa la tolpa, “Melnum ur wet eln wam helopm pa. Ti kupm atningke tolpa titnongket akupm wet aklin melnum pa ase.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Kin pa apm ari tolpa tu apm ariel ase, yatom kil kwarkwar tolti kai kaino atn ikgek a Jisas pa, om kil kpor klko leinjel. Kai ikg a tu wrongwailet pa kil la yiprokgen a kil eln wam hel Jisas pa, wa numpet a kil pa paln wor ak wang ketn ripa.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Jisas la nasel la tolpa, “Yek alkupm, kitn ukpma kupm ti yatom kitn paln wor pake. Kitn kai om! Ampur kitn ipma kalkut.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jisas la tolpa atn, ari melnum ur hakai wan a Jairus ye yangkipm pa kul la nasi yan a warim pa la tolpa, “Kai lok Melnum Wailen pa kil irpm pa om! Warim kin a kitn pa apm mo ase.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Pake Jisas atning pa yatom kil la kai Jairus, “Ampur kitn ipma kalkut, ukpma tolti, kil pa pal paln wor pa.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Kil kai paln wan pa, kil lok tu wrongwailet pa atn hen pa, kil la nasi Pita, Jems, Jon namponen manjan a warim kin ripa tolti hute ntiel kahor.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Tu wrong a ark kahor wan pa hakg la ekg warim kin pa ark. Jisas kil la tolpa, “Ampur kipm hakg! Warim ti ake mo, plpa kil hokga pa.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Tu atning tolpa, tu wa nel akhinowel Jisas pa, ekg nte, warim pa apm wet mo ase.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Pake Jisas kai nampil wam a warim kin ti kwewel, “Warim kin, kitn wreitn om!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Yatom maur wor alkilen pa wa kulhor yipmri alkil ti tolti, kil wreitn ak wang ketn ripa. Yatom Jisas la nasen la tolpa kor ekpma ur ai ye kul ukwel il om.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Tu manjan alkilen pa wreitn paitn, pake Jisas la nasen la tolpa, “Ampur kipmekg la nasi tu tiur ekg kweiur kweiur a wet paln ti.”
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.