Lucas 8
Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs ARC
1 Wang aripm ur kai plaln pa, Jisas kil wreitn kai ha wailwail nti ha wasokwasok, piln yangkipm wor ekg Kingdom a Maur Wailen. Tu melnum yangkipm kuinen wampwam yikakwomwekg (12) alkilen pa ntiel atn,
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 wa namponen tu kin tiur a pike kil kwan maur paitn arpme pa wa tu tiur a numpet pa wa paln wor pa, tu pa wa ntiel yat. Nang atu pa, Maria a kai ha wail Maktala, a pike Jisas kwan maur paitn wampomit wampomwekg (7) tukuleinjel pa.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Joana, Susana wa tu kin wailet tiur ai. Joana pa kin a Kusa, melnum wailen ur a ikghlen wan a melnum tukgunakgen Herot. Tu kin pa tu uk kweiur kweiur alntuen ti kai ekg aklin Jisas namponen tu melnum akwapel alkilen pa tolpa atn pake.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Tu wrong wailet paitn nel ha pa ha pa kul, yatom Jisas la yangkipm kla ur pa la tolpa,
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Melnum ur pa kil kai halik wit ek kai wring alkilen. Kil halik hor wring pa, yatom tiur pa ngko nar ha ya mlik pa, yatom tu rkgangki, om wel kul al.Kmel a halik wit ek.|src="LB00094B.tif" size="col" loc="Luk 8.5" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972." ref="8.5"
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Tiur pa ngko nar ha wrik weijet, yatom nip kaino, ari knokg ti tngklak kalnten yatom mo, ekg nte, ake knokg hapet hluluij wor.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Wit ek tiur pa ngko eln nar kai kuin a hmpei hiket pa, nip namponen tita, yatom hmpei hiket pa nip ak hparn.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Wa tiur pa ngko eln kinar kai wring wurknong knokg wor, yatom nip kaino ngko wailet ase.” Jisas la yangkipm kla pa kai plaln pa, kil wa la yikaktnen la tolpa, “Kipm melnum a nungkulkg itne pa, kipm itning om!”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Tu disaipel a Jisas pa ropontel la tolpa, “Yiprokgen a yangkipm kla ti pa la tolhai?”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Jisas akalmpe la tolpa, “Kweiur kweiur wrongwailet a Kingdom a Maur Wailen pa pike atn hampen. Pake Maur Wailen kil plan kipm alkipm ti tolti ari pake. Pake tu wailet tiur ai pa kupm laron nasen ak yangkipm kla ti tolti, ekg al tu ikghle, pake ake ntie ekg al tu ari pa, wa al tu atning hute, pake ake ntie ekg al tu wi arie worwor.”
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 Yatom Jisas laron yiprokgen a yangkipm kla a wit ek ti la nasen la tolpa, “Ti kipm itning, yiprokgen a yangkipm kla kil pati la tolpa: Wit ek pati, pa la yangkipm a Maur Wailen.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Wit ek a ngko nar ha ya mlik pa pati, pa la ekg tu a atning yangkipm wor a Maur Wailen, pake Maur Paitn Satan wi yangkipm pa tukuleinjen, ekg ake al tu ukpma Maur Wailen, ekg kil akwien ekg alkilen.
12 e os que
13 Wit ek a ngko nar ha knokg weijet pa ake kli ningnakg pa eln kinar knokg pa pati, pa la ekg tu melnum a atning a wi yangkipm a Maur Wailen pa utopen. Pake ake tu wi alupm worwor, tu ukpma atn waitketn tolti. Kweiur kweiur a ak rkolen ekg tu ngko pa, tu apm wa pleln wa kai yawrik.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Wit ek a ngko nar kai mi hiket wonen pati, pa la ekg tu melnum a atning yangkipm a Maur Wailen, atn tolpa kai waitketn, ari kalpm, marpm a kweiur kweiur worwor a ak utopen numpalk namponen kalkuten a atn knokg ti lok yipoen, yatom tu nip kaino harpongket paitn.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Wa wit ek a ngko nar ha wring wurknong knokg wor nip kaino ngko ek arke wor pati, pa la ekg tu melnum a nikgwalpm nipet wor a atning alupm yangkipm a Maur Wailen atn titnongket ngko wor ek arke.”
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 “Ake melnum ur akal nihil wakg pa, yatom ak kuntuk mang pa ak naren pa, aki eln ark kinar wrik hanekg ti. Kil nihil yatom eln ark kaino kwa, ekg ak helen tu melnum a kahor wan pa.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Kuina ur a ha hampen pa, hi wa ye kul kai ngko wurknong. Wa kuina ur a ak haur pa, hi wa paln wi ye kai ngko wurknong yat.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Kipm itning worwor yangkipm a kupm la pa. Ekg nte, melnum a kil ntie pa, apm Maur Wailen kil wa ukwel ur wa akntie. Wa melnum a kil ake ntie pa, kuina ur a kil akwonalmpen tolpa kil ntie pa, Maur Wailen kil apm kwan kai tukuleinjel.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Man namponen tu wasokwasok a Jisas pa kul akal ariel, pake ake ntie ekg tu ariel, ekg nte, tu wrongwailet paitn.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Tolpa yatom melnum ur kahor nasi Jisas pa la tolpa, “Man nti tu wasokwasok alkitnen atn kahor hen ti akal arieitn.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Ari Jisas akalmpe tu pa la tolpa, “Wor, pake tu wasokwasok a tu mantin alkupmen pa pati, tu a atning katnun yangkipm wor a Maur Wailen.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Wang ur pa Jisas namponen tu disaipel alkilen pa nel wi nim hu hmeij pa yatom, Jisas la nasen la tolpa, “Pal mento kwat hor ti kai hu hmeij wompel ai.” Yatom tu nel kwat kai.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Tu kwat kai pa, Jisas pa apm hokg ase. Ari wripm wail pa eln ak klaijen hu pa eln kahor nim hu hmeij pa, yampingken ekg akal teipurnten ekg tu akal al hu mo.Wripm wail hor ak wi nim hu hmeij pa.|src="LB00213B.tif" size="span" loc="Luk 8.23" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="8.23"
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Tu disaipel a Jisas pa kai ro ikgyokgel Jisas pa la tolpa, “Melnum Wailen, Melnum Wailen, mento ntekg ekg al kai paitn tike!” Yatom Jisas prpakg wreitn om kle wripm wail a hor pa, wa hu a tupor klaijen eln kahor nim hu hmeij pa, yatom pa kai plaln kalpm tolti, wa hu ti ternget hel om.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Yatom Jisas kil la nasi tu disaipel alkilen pa tolpa, “Kipm ti ukpma aki kalpm e?” Pake tu wreitn paitn wa kark, wa tu la nasi tita la tolpa, “Kil ti melnum a tolhai, yatom kil wa la wripm wail a hu a tupor ti wa kai plaln ti!”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Tu arpm nim hu hmeij pa kwat hor pa kul ha knokg a Kerasa, wa nuhurn ha knokg Kalili pa ark kai wompel ai.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Jisas nuhurn ha nim hu hmeij pa nar, ari melnum ur a maur paitn arpme pa wa ariel. Wang watin kil atn num halk tolti, ake kil arpm knokgel kai ha pa, kil arpm hor yilkgim a tu uwe ekg uwen melnum arpme ti tolti. Melnum pa kil pa apm arpm kaingkai pake.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Kil ari Jisas pa, kil wlakil hakg wail paitn ngko ha nepm kmpang nimlien a kil ti wa la nasel la tolpa, “Jisas, kitn Warim Kpman a Maur Wailen a atn hep hangken kweiur kweiur wrongwailet! Kitn akal ntekg kuina ur ekg kupm ti? Ampur kitn ntekg paitn ekg kupm ti.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Kil la tolpa, ekg nte, wet Jisas la nasel hep ase la tolpa kil hor kai tukuleinjel. Aklei wang maur paitn pa ntekgel hmithmit, yatom tu arpmentel aklei wang, yatom tu kuten nepm wampel ak hmpei titnongket, pake maur paitn kungku hmpei pa nungkwat tukuleinjel, wa lok melnum a hmithmit pa ye kai tukulein wrik a tu melnum arpme pa.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jisas ropontel la tolpa, “Nang a kitn ti mla?” Kil akalmpe la tolpa, “Nang a kupm pa Wrongwailet.” Yiprokgen a kil la tolpa pati maur paitn wailet pa arpmel arpm pa.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Tu maur paitn pa wlakil la kai Jisas pa la tolpa, “Ampur kwanto eln kinar ha paitn pa.”
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Mnto wailet pa nel nihir al tol atn kaino krongkwang pa. Yatom tu maur paitn pa la nasi Jisas pa la tolpa, “La men ti kai kahor tu mnto pa om!” Yatom Jisas la tu maur paitn pa kai kahor tu mnto ripa.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Tu maur paitn kark ha kahor melnum ti hor kai eln kahor mnto. Tu mnto pa nel kark urur ha kaino krongkwang ti kul nar ngko plalnten eln kinar hu hmeij ai, al hu om mo plaln.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Tu melnum a ikghlen mnto pa ari tolpa, yatom tu kark aktutu ye yangkipm pa kai nasi tu melnum kai ha wail ai, wa ha wasokwasok a ark yampingken pa.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Tu wrong kinkpman pa nel kai ari kweiur kweiur a wet paln pa. Pa tu ari melnum a wet maur paitn kark tukuleinjel pa arpm kai nepm kmpang nimlien a Jisas pa, nowe hapm pa arpm. Kil apm paln wor wonrekele ase, yatom tu kark.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Tu melnum tiur a wet atn ari pa tu wa la kiti nasi tu tiur a kul pa, la tolpa maur paitn pa wet wreitn hor kai tukulein melnum pa tolhai.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Yatom tu wrong kinkpman a ha knokg a Kerasa pa ari tolpa, tu kark, yatom tu kwan Jisas pa, la tolpa “Kitn pa pleln kai om.” Yatom Jisas wa tpra eln kahor nim hu hmeij ekg kil akal wa kai om.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Ari melnum a wet Jisas kwan maur paitn tukuleinjel pa ropon Jisas pa la tolpa, “Kupm akal ntieitn kai aki?” Ari Jisas akratoel la tolpa,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Kitn kai ha pa om ekg la nasi tu kweiur kweiur a Maur Wailen ntekg ekg kitn pa.” Melnum pa atning tolpa, kil kai la nasi tu wrong kinkpman a ark ha pa la kiti kuina ur a wet Jisas ntekg kai kil pa.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Tu wrong kinkpman kai hu hmeij wompel pa ark nungkwangen Jisas pa ark. Yatom Jisas wa kul paln, om tu utopen paitn ekg kil kulnten ase.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Melnum ur a atn tukgunakgen ekg ikghlen wan a atning yangkipm a Maur Wailen atne pa, nang akil pa Jairus. Kil kul ngko ha yampingken nepm kmpang nimlien a Jisas ti, wa ropontel la tolpa tuwekg ekg kai wan akil.
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Ekg nte, warim kin tangkij wrij hute alkilen pa apm ikgkiti nikgwalpm tike.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Kin ur a num walmpopm ngko wring wampwam yikakwomwekg (12) pa nti tu pa kai yat. Ari ake wa melnum ur ntie ekg aklinjel, ekg akal kil paln wor.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Kil ro wrong kuin ti ha yirokg pa kai kaino eln wam hel hapm a Jisas pa, yatom num walmpopm a kil a ngko pa kai plaln.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Yatom Jisas ropon tu pa la tolpa, “Mla ur wet eln wam helopm pa?” Ari tu wrong kinkpman pa la tolpa, “Ake tu mla ur eln wam heleitn. Yatom Pita la tolpa, ‘Wailen, ake kitn ari tu wrong kinkpman pa ak talpul tita ak num ak neleitn ti.’ ”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Pake Jisas pa la tolpa, “Melnum ur wet eln wam helopm pa. Ti kupm atningke tolpa titnongket akupm wet aklin melnum pa ase.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Kin pa apm ari tolpa tu apm ariel ase, yatom kil kwarkwar tolti kai kaino atn ikgek a Jisas pa, om kil kpor klko leinjel. Kai ikg a tu wrongwailet pa kil la yiprokgen a kil eln wam hel Jisas pa, wa numpet a kil pa paln wor ak wang ketn ripa.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Jisas la nasel la tolpa, “Yek alkupm, kitn ukpma kupm ti yatom kitn paln wor pake. Kitn kai om! Ampur kitn ipma kalkut.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Jisas la tolpa atn, ari melnum ur hakai wan a Jairus ye yangkipm pa kul la nasi yan a warim pa la tolpa, “Kai lok Melnum Wailen pa kil irpm pa om! Warim kin a kitn pa apm mo ase.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Pake Jisas atning pa yatom kil la kai Jairus, “Ampur kitn ipma kalkut, ukpma tolti, kil pa pal paln wor pa.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Kil kai paln wan pa, kil lok tu wrongwailet pa atn hen pa, kil la nasi Pita, Jems, Jon namponen manjan a warim kin ripa tolti hute ntiel kahor.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Tu wrong a ark kahor wan pa hakg la ekg warim kin pa ark. Jisas kil la tolpa, “Ampur kipm hakg! Warim ti ake mo, plpa kil hokga pa.”
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Tu atning tolpa, tu wa nel akhinowel Jisas pa, ekg nte, warim pa apm wet mo ase.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Pake Jisas kai nampil wam a warim kin ti kwewel, “Warim kin, kitn wreitn om!”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Yatom maur wor alkilen pa wa kulhor yipmri alkil ti tolti, kil wreitn ak wang ketn ripa. Yatom Jisas la nasen la tolpa kor ekpma ur ai ye kul ukwel il om.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Tu manjan alkilen pa wreitn paitn, pake Jisas la nasen la tolpa, “Ampur kipmekg la nasi tu tiur ekg kweiur kweiur a wet paln ti.”
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.