Atos 28
Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs NVI
1 Men plalnten kai wor ark kai hngrapm ai. Men arpm pa, tu la naso la tolpa ha knokg a men arke riti pa Malta, ha knokg a ark hunokg kuin.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Hu wail wei almpo om wrokgnto paitn wrijen, ari tu a ha yiprokg a atn pa tu planto nikgwalpm wor wrijen. Tolpa om tu wiyo ye kai kanto wakg wailmanten pa ekg men arkgin ark.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pol kai kor nung tiur pa wi ye kul piln eln kai wakg pa. Ari ul paitn ur a arpm nung ti karken wakg pa kulhor, kai alm Pol pa lekglekg ark wam akil.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Tu melnum ha yiprokg a ark pa, tu ari ul a lekglekg ark wam a Pol pa, yatom tu la nasi tita la tolpa, “Melnum ripa melnum ur a alm melnum mo pa ur pake. Ti tol wet kil wa mo kai hunokg ai, ari kalpm, kil kul hngrapm ti. Tolpa ti ul pa almpel pa pati, maur a akalmpe paitn a mento ntekg pa almpel mo pake.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Ari Pol haliken wam ul pa eln kai wakg ai. Wa ake kil wi paitn ur itnen a ul pa almpel, kalpm.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Yatom tu atn ari tolpa al num a Pol pa al hurn, aki kil wa ngko mo eln kai knokg ai, ari kalpm. Tu atn nungkwangen wang watin, ari ake tu ari kweiur a paln kai num a Pol pa. Om tu pleln nikgwalpm atu pa la tolpa, plpa kil maur ur.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Knokg a atn yampingken wrik ti pati, a Puplius, melnum a atn hep ekg ikghlen tu wrong kinkpman a ark ha knokg a ark hunokg tike. Melnum pa kil wiyo ye kai wan ha alkilen pa ikghlento ariworwor. Wa men ntiel ark pa wang wraur.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Ti yan a Puplius pa kil numpet hantin walmpopm numwakget paitn kalkut ha wrik ai. Yatom Pol kil kahor ariel kahor wan alkilen pa, om ropon Maur Wailen, wa eln wam pa hel num akil pa, om numpet a kil pa apm paln wor ase.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Tu ari a kil ak tolpa, yatom melnum numpet tiur a ark ha ripa, tu ye numpet alntu pa ye kul, ekg Pol ropon Maur Wailen ekg aklin numpet atu pa, om numpet atu pa apm paln wor.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Tu a ha ripa tu kat nang amen ti, om uko ipma wor ikghlento ariworwor. Men akal numprampen ekg wi wan hunokgen ur ekg wa kai pa, tu kor tita kweiur kweiur a men warkip pa, tu ye aklanto ye kai alupmto kai wan hunokgen ai.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Men ark ha knokg Malta pa kainil wraur plaln, wa men wi wan hunokgen ur a pike kul ark hunokg yamping a Malta ti, ark nangkin wripm wail a hor pa. Wan hunokgen pa pati, kai ha wail Aleksantria. Tu hpar yo tkatet ur kalingken tukol maur wekg a tu kwe la tolpa Kastor ekg Poluks, a ikghlen wan hunokgen pa yatom pike elntatn hep atn wan hunokgen pa.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Men wa wi wan hunokgen pa nuhurn Malta ti wa kaino ha wail Sirakyus pa arpm wang wraur.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Men wa wreitn ha pa kaino ark kaino ha wail Rekium pa. Men hokg ark pa hor kang ti, ari wripm hor hakinar yirokg pa no akwio, yatom wang wekg pa apm men hor hunokg pa kaino paln kaino ha wail Puteoli ai.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Om kaino ha ripa men hantil tu melnum ipma wrij tiur a men ukpma Krais pa. Tu roponto ekg men akal ntien ark pa wang wampomit wampomwekg pa pen. Yatom men ntien ark pa kai plaln pa, wa men wreitn ha pa, men akal wa kaino ha wail Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Tu melnum ipma wrij a men ukpma Krais a ark kaino Rom pa, tu atning tolpa men kaino pake, pa tu kul nar atnto atn ya tolpa nar ngko wrik a tu armpen ekpma atne ha ya wail a tu kwe la tolpa Apius. Wa men ngkom tolpa wa kaino pa, om men hantil tu tiur ngko ya a ha wail a tu kwe la tolpa Wan Wraur a tu kai armpen ekg hokg atne pa. Pol kil ikg kaino ari tu pa, kil utopen paitn wi titnongket kai tu pa, om kil ukwor Maur Wailen.Tu ipmawrij a ark kai ha wail Rom pa hantil Pol ngko ya.|src="GW-198.tif" size="span" loc="Act 28.15" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="28.15"
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Men kaino paln kaino ha wail Rom pa. Pa tu melnum tukgunakgen a ikghlen Rom pa, tu wi wor ekg Pol akal arpm ak wrij arpm wan ur manet, wa melnum wrij ur a almpwrong pa atnentel atn.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Pol kil arpm wan ripa pa wang wraur pa plaln, om kil kwe tu melnum wail wail a tu Juta pa tu kul ark wrij. Tu plalnten kul ark wrij plaln pa, kil la nasen la tolpa, “Kipm wasokwasok a wailwail alkupmen! Kupm ti pike ake ntekg kwei ur paitn, ekg ak arku nang a mento Juta pa, aki la paitnel arpm a atn a tu mamikgmamin manjan amento pa, kalpm. Kupm pike tu arkulopm wiyopm ye kahor arpm wan tipmning a Jerusalem, wa tu uk kupm ti kai wam a tu Rom pa kalpmel tolti.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Yatom tu wiyopm ye kai atn ntekg yangkipm. Tu atning yangkipm akupm la pa, ari ake tu hantil paitn ur a kupm ntekg, ekg akal tu almpopm mo pa, kalpm. Tolpa om tu akal kwantopm ha wan tipmning pa kulhor kai hen.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Ari tu Juta pa hret la tolpa, ake akal eln kupm ti kahor hen pa. Ya wrongwailet pa tu hmprinjopm plaln, ti ya wrij hute al kupm la nasen la tolpa, yangkipm akupm pa al ye kai ntekg atn ikg a Sisar pa. Pake kupm ake akal arki yangkipm ur ekg tu a mento alpmento ti, kalpm.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Yiprokgen a kupm kwewepm kul ekg al ariepm a ntiepm ekla kil pati, ektnen a kupm ukpma a arpm nungkwangen kuina ur a pike Maur Wailen yipon yangkipm namponen tu mamikgmamin manjan alpmento Israel ekg akal kil hi ntekg pa. Apm yiprokgen ripa yatom tu kutentopm elntarpm wan riti.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Pol la nasen tolpa yatom tu akalmpentel la tolpa, “Men ake wi wurkapm ur a tu a ha knokg Jutia pa ro hakai ha pa kul ekg ak la naso kitn pa. Wa tu melnum ur amento Juta a hakai pa kul pa, ake wa tu la naso aki la kitinto la tolpa kitn pa paitn pa, kalpm.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Pake men wakrongen akal atning nikgwalpm ekla ur a kitn la kiti Jisas pa. Ekg nte, men ari tolpa tu wrong kinkpman hor pa hor pa, tu la paitnel tu weten tiur a men Juta a ukpma Jisas pa.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Tolpa om tu alm wang namponen Pol, akal wang ur pa tu kul ariel. Yatom ak wang a tu alm pa, tu wrong kinkpman wailet ketn ketn, tu kai wan a Pol kil arpme pa. Om ak kang pa kaingkai ngko nungkutikg pa, kil la nasen ariworwor a laron nasen ekg Kingdom a Maur Wailen pa. Wa kil wi yangkipm titnongket a Moses, a yangkipm a tu melnum ek wripm a Maur Wailen pa, ekg akal ak pleln nikgwalpm a tu pa wi arie ariworwor tolpa, Jisas pa melnum a tu nungkwangen pake.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Yatom tu tiur a atning yangkipm a Pol la kiti pa, akwonalmpen tolpa, pa aklahle. Pake tu tiur pa tu ake atning ukpma yangkipm a Pol la kiti pa.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Tolpa om ipma a tu pa atn manman nowe nare, yatom tu akal wreitn kai. Ari Pol kil la nasen yangkipm ur pa la tolpa, “Maur Wor kil la yangkipm aklahle nasi tu mamikgmamin manjan alkipmen, pike la wli ek a melnum ek wripm Aisaia pa la tolpa,
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Kitn kai ri tu wrong kinkpman kil, yatom kitn la nisen la tolpa, “Kipm hi atning atning kalpmel pake kipm hi ake ari yiprokgen alkilen pa. Kipm hi ari ari pake kipm hi ake ari kuina ur a paln pa.
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Kitn kai la nisen la tolpa, ekg nte, ipma a tu wrong kinkpman pa apm kakren paitn ase. Nungkulkg atu ake wor ekg atning, wa tu hmpri ikg alntu ti, om tu ake al ari kwei ur, ake al nikgwalpm atu pa wa hompen wonrekele wi arie yiprokgen a yangkipm a kupm kil, ekg ake al tu pleln ipma wa kul ekg kupm, ekg al wa kupm aklinjen, ekg tu paln wor pa.” ’ ”
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 — ausente —
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pol kil arpm wan alkilen a kil armpen uk melnum yan a wan pa tolpa kaingkai wring wekg miten. Kil ukwor tu mla ur a kul ariel pa.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Kil ake kark aki melnum ur lokel, kalpm. Kil atn wrongken tolti, laron nasi tu wrong kinkpman ekg Kingdom a Maur Wailen, wa ro tukgunakg lngkep a tu ekg yangkipm wor a la Wailen Jisas Krais pa.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.