Atos 28
Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs NTLH
1 Men plalnten kai wor ark kai hngrapm ai. Men arpm pa, tu la naso la tolpa ha knokg a men arke riti pa Malta, ha knokg a ark hunokg kuin.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Hu wail wei almpo om wrokgnto paitn wrijen, ari tu a ha yiprokg a atn pa tu planto nikgwalpm wor wrijen. Tolpa om tu wiyo ye kai kanto wakg wailmanten pa ekg men arkgin ark.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pol kai kor nung tiur pa wi ye kul piln eln kai wakg pa. Ari ul paitn ur a arpm nung ti karken wakg pa kulhor, kai alm Pol pa lekglekg ark wam akil.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Tu melnum ha yiprokg a ark pa, tu ari ul a lekglekg ark wam a Pol pa, yatom tu la nasi tita la tolpa, “Melnum ripa melnum ur a alm melnum mo pa ur pake. Ti tol wet kil wa mo kai hunokg ai, ari kalpm, kil kul hngrapm ti. Tolpa ti ul pa almpel pa pati, maur a akalmpe paitn a mento ntekg pa almpel mo pake.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ari Pol haliken wam ul pa eln kai wakg ai. Wa ake kil wi paitn ur itnen a ul pa almpel, kalpm.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Yatom tu atn ari tolpa al num a Pol pa al hurn, aki kil wa ngko mo eln kai knokg ai, ari kalpm. Tu atn nungkwangen wang watin, ari ake tu ari kweiur a paln kai num a Pol pa. Om tu pleln nikgwalpm atu pa la tolpa, plpa kil maur ur.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Knokg a atn yampingken wrik ti pati, a Puplius, melnum a atn hep ekg ikghlen tu wrong kinkpman a ark ha knokg a ark hunokg tike. Melnum pa kil wiyo ye kai wan ha alkilen pa ikghlento ariworwor. Wa men ntiel ark pa wang wraur.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ti yan a Puplius pa kil numpet hantin walmpopm numwakget paitn kalkut ha wrik ai. Yatom Pol kil kahor ariel kahor wan alkilen pa, om ropon Maur Wailen, wa eln wam pa hel num akil pa, om numpet a kil pa apm paln wor ase.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Tu ari a kil ak tolpa, yatom melnum numpet tiur a ark ha ripa, tu ye numpet alntu pa ye kul, ekg Pol ropon Maur Wailen ekg aklin numpet atu pa, om numpet atu pa apm paln wor.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Tu a ha ripa tu kat nang amen ti, om uko ipma wor ikghlento ariworwor. Men akal numprampen ekg wi wan hunokgen ur ekg wa kai pa, tu kor tita kweiur kweiur a men warkip pa, tu ye aklanto ye kai alupmto kai wan hunokgen ai.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Men ark ha knokg Malta pa kainil wraur plaln, wa men wi wan hunokgen ur a pike kul ark hunokg yamping a Malta ti, ark nangkin wripm wail a hor pa. Wan hunokgen pa pati, kai ha wail Aleksantria. Tu hpar yo tkatet ur kalingken tukol maur wekg a tu kwe la tolpa Kastor ekg Poluks, a ikghlen wan hunokgen pa yatom pike elntatn hep atn wan hunokgen pa.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Men wa wi wan hunokgen pa nuhurn Malta ti wa kaino ha wail Sirakyus pa arpm wang wraur.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Men wa wreitn ha pa kaino ark kaino ha wail Rekium pa. Men hokg ark pa hor kang ti, ari wripm hor hakinar yirokg pa no akwio, yatom wang wekg pa apm men hor hunokg pa kaino paln kaino ha wail Puteoli ai.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Om kaino ha ripa men hantil tu melnum ipma wrij tiur a men ukpma Krais pa. Tu roponto ekg men akal ntien ark pa wang wampomit wampomwekg pa pen. Yatom men ntien ark pa kai plaln pa, wa men wreitn ha pa, men akal wa kaino ha wail Rom.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Tu melnum ipma wrij a men ukpma Krais a ark kaino Rom pa, tu atning tolpa men kaino pake, pa tu kul nar atnto atn ya tolpa nar ngko wrik a tu armpen ekpma atne ha ya wail a tu kwe la tolpa Apius. Wa men ngkom tolpa wa kaino pa, om men hantil tu tiur ngko ya a ha wail a tu kwe la tolpa Wan Wraur a tu kai armpen ekg hokg atne pa. Pol kil ikg kaino ari tu pa, kil utopen paitn wi titnongket kai tu pa, om kil ukwor Maur Wailen.Tu ipmawrij a ark kai ha wail Rom pa hantil Pol ngko ya.|src="GW-198.tif" size="span" loc="Act 28.15" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="28.15"
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Men kaino paln kaino ha wail Rom pa. Pa tu melnum tukgunakgen a ikghlen Rom pa, tu wi wor ekg Pol akal arpm ak wrij arpm wan ur manet, wa melnum wrij ur a almpwrong pa atnentel atn.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Pol kil arpm wan ripa pa wang wraur pa plaln, om kil kwe tu melnum wail wail a tu Juta pa tu kul ark wrij. Tu plalnten kul ark wrij plaln pa, kil la nasen la tolpa, “Kipm wasokwasok a wailwail alkupmen! Kupm ti pike ake ntekg kwei ur paitn, ekg ak arku nang a mento Juta pa, aki la paitnel arpm a atn a tu mamikgmamin manjan amento pa, kalpm. Kupm pike tu arkulopm wiyopm ye kahor arpm wan tipmning a Jerusalem, wa tu uk kupm ti kai wam a tu Rom pa kalpmel tolti.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Yatom tu wiyopm ye kai atn ntekg yangkipm. Tu atning yangkipm akupm la pa, ari ake tu hantil paitn ur a kupm ntekg, ekg akal tu almpopm mo pa, kalpm. Tolpa om tu akal kwantopm ha wan tipmning pa kulhor kai hen.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ari tu Juta pa hret la tolpa, ake akal eln kupm ti kahor hen pa. Ya wrongwailet pa tu hmprinjopm plaln, ti ya wrij hute al kupm la nasen la tolpa, yangkipm akupm pa al ye kai ntekg atn ikg a Sisar pa. Pake kupm ake akal arki yangkipm ur ekg tu a mento alpmento ti, kalpm.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Yiprokgen a kupm kwewepm kul ekg al ariepm a ntiepm ekla kil pati, ektnen a kupm ukpma a arpm nungkwangen kuina ur a pike Maur Wailen yipon yangkipm namponen tu mamikgmamin manjan alpmento Israel ekg akal kil hi ntekg pa. Apm yiprokgen ripa yatom tu kutentopm elntarpm wan riti.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Pol la nasen tolpa yatom tu akalmpentel la tolpa, “Men ake wi wurkapm ur a tu a ha knokg Jutia pa ro hakai ha pa kul ekg ak la naso kitn pa. Wa tu melnum ur amento Juta a hakai pa kul pa, ake wa tu la naso aki la kitinto la tolpa kitn pa paitn pa, kalpm.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Pake men wakrongen akal atning nikgwalpm ekla ur a kitn la kiti Jisas pa. Ekg nte, men ari tolpa tu wrong kinkpman hor pa hor pa, tu la paitnel tu weten tiur a men Juta a ukpma Jisas pa.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Tolpa om tu alm wang namponen Pol, akal wang ur pa tu kul ariel. Yatom ak wang a tu alm pa, tu wrong kinkpman wailet ketn ketn, tu kai wan a Pol kil arpme pa. Om ak kang pa kaingkai ngko nungkutikg pa, kil la nasen ariworwor a laron nasen ekg Kingdom a Maur Wailen pa. Wa kil wi yangkipm titnongket a Moses, a yangkipm a tu melnum ek wripm a Maur Wailen pa, ekg akal ak pleln nikgwalpm a tu pa wi arie ariworwor tolpa, Jisas pa melnum a tu nungkwangen pake.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Yatom tu tiur a atning yangkipm a Pol la kiti pa, akwonalmpen tolpa, pa aklahle. Pake tu tiur pa tu ake atning ukpma yangkipm a Pol la kiti pa.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Tolpa om ipma a tu pa atn manman nowe nare, yatom tu akal wreitn kai. Ari Pol kil la nasen yangkipm ur pa la tolpa, “Maur Wor kil la yangkipm aklahle nasi tu mamikgmamin manjan alkipmen, pike la wli ek a melnum ek wripm Aisaia pa la tolpa,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Kitn kai ri tu wrong kinkpman kil, yatom kitn la nisen la tolpa, “Kipm hi atning atning kalpmel pake kipm hi ake ari yiprokgen alkilen pa. Kipm hi ari ari pake kipm hi ake ari kuina ur a paln pa.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Kitn kai la nisen la tolpa, ekg nte, ipma a tu wrong kinkpman pa apm kakren paitn ase. Nungkulkg atu ake wor ekg atning, wa tu hmpri ikg alntu ti, om tu ake al ari kwei ur, ake al nikgwalpm atu pa wa hompen wonrekele wi arie yiprokgen a yangkipm a kupm kil, ekg ake al tu pleln ipma wa kul ekg kupm, ekg al wa kupm aklinjen, ekg tu paln wor pa.” ’ ”
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 — ausente —
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 — ausente —
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pol kil arpm wan alkilen a kil armpen uk melnum yan a wan pa tolpa kaingkai wring wekg miten. Kil ukwor tu mla ur a kul ariel pa.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Kil ake kark aki melnum ur lokel, kalpm. Kil atn wrongken tolti, laron nasi tu wrong kinkpman ekg Kingdom a Maur Wailen, wa ro tukgunakg lngkep a tu ekg yangkipm wor a la Wailen Jisas Krais pa.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.