Atos 27
Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs NVT
1 Tu yipon yangkipm ekg men akal wi wan hunokgen pa kai kaino ha knokg Itali. Yatom tu akye Pol pa namponen tu melnum tiur a ntekg paitn a arpm wan tipmning pa eln kai wam a melnum ur a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong mapming ur a Sisar ikghlen. Nang a melnum ripa Julius.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Men tpra kaino wan hunokgen a ha wail Atramitium a numprampen ark ekg akal kaino kai hor wrik a wan hunokgen kai arke a atn hor ha knokg a Esia pa. Yatom men wreitn ha pa kaino. Yatom Aristarkus, melnum ur a Tesalonaika a ha knokg Masetonia pa, wa kil ntio yat.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Men ark wan hunokgen pa tolpa kaino. Kang pa, men paln kaino Saiton ai. Men ark pa, Julius pa kil plan nikgwalpm wor pa kai ekg Pol pa, om wa kil wi wor ekg Pol kil kai ari tu wokg hmprak alkilen pa, ekg al tu ikghlentel wa aklinjel ekg kweiur kweiur tiur a kil warkip pa.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Wa men wa wreitn ha Saiton pa, wa men akal kai pa, ari wripm wail pa hor titnongket akwi wan hunokgen pa. Tolpa yatom men wa lok wan hunokgen pa wa ye kai kahor yeningken Saiprus ha knokg a ark hunokg kuin pa, ak ngkom no pa kai pake.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Men wa kwat hor hunokg kuin pa tukulein ha knokg a Silisia, wa ha knokg a Pampilia pa hor pa kai ark kai ha wail Maira a ha knokg a Lisia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Men kai paln kai Maira pa, melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa kil wi wan hunokgen ur a tu Aleksantria pa akal kai kaino Itali pa. Yatom kil wi men pa ye kai kaino arpm wan hunokgen ripa.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Men ark wan hunokgen pa ark wang wailet ai, wampen hal hal tolpa kaingkai kai yampingken ha wail Nitus, ari men ake ntie ekg hor ya a men akal hore pa, ekg nte wripm wail paitn ur pa hor titnongket wail kul nar akwio ye kinar. Om wa men wa nar kwat hor hunokg kuin pa kai kinar aknele Salmone ai, ha wlompen a ha knokg Krit a ark hunokg kuin pa, ak ngkom yeningken tolpa kai.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Men wampen hal hal tolpa komkiti hunokg yamping a Krit pa, tolpa kai paln kai wrik ur a wan hunokgen arke arke pa, a tu kwe la tolpa Hunokg Kapmet Wor, kai yampingken ha wail a Lasea pa.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Wang wailet a mento hor yaya pa kul pa kai plaln ase, wa wang wailmanten a tu Juta kalpm ekpma pa yat kai ase. Pa wang paitn a hunokg tupor wail. Ti wang a men akal wa kai ti pa, ti wang paitn om. Yatom Pol akal lok tu pa la tolpa,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Kipm melnum pa, kupm ari tol mento wi wan hunokgen ti tolpa kai pa, mento al kai wi wang paitn, wa kweiur kweiur wrongwailet atn wan hunokgen ti akal kai paitn plaln. Wan hunokgen ti akal teipurn namponen wrikya ti eln kinar hunokg wonen ai. Wa mento melnum ti yat akal wa eln kinar hunokg wonen ekg al hu mo yat.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ari melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa kil ake atning yangkipm a Pol la pa, kalpm. Kil atning yangkipm a melnum a wamparpme yamingkit taklo a wan hunokgen, wa melnum yan a wan hunokgen pa la pake.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ti wrik ti pa ake wor ekg wan hunokgen pa arke ak wang a wripm wail hor pa. Tolpa ti tu melnum wailet pa tu akwonalmpen tolpa, akal men nuhurn wrik ti kai ikwiyen, tol men ntie ekg kai pa, al men kai paln kai ha wail Piniks ai. Hor pa kai atn nangkin wang a wripm wail pa hor kai plaln pa. Wrik a wan hunokgen pa akal kai atn nangkin kai pa pati, apm atn ha knokg Krit tike, ark ikg kai ari wrik a takgni nare kaino ai wa wrik a takgni nare kinar ai.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Yatom wripm pa hor waitketn ketn tolti ha kinar hunokg pa no. Tolpa om tu akwonalmpen tolpa, tu ntie ekg katnun nikgwalpm tol a wet tu la pa. Tolpa yatom tu rkoln weij kalkut a ak nampil wan hunokgen pa no kwa ti tolti, wa tu wi wan hunokgen pa tu kai komkiti hunokg arkikg a Krit pa kai.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ari kalpm. Ake wa atn watin, wripm titnongket wail ur pa hor ha wompel a Krit ti kul nar itne wan hunokgen pa. Wripm pa tu kwe la tolpa “Wripm a hor nar pa hakaino wrik a takgni nowe pa nar pake”.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Wripm wail paitn kil hor titnongket nar akye wan hunokgen pa kinar. Yatom tu lok wan hunokgen pa ari ake ntie. Tolpa om tu elnten tolti komkiti titnongket a wripm ti lok yeo tolti kai.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Wripm ti ak loko tolpa ye kaingkai kai ak ngkom Kauta, ha knokg waitketn ur a ark hunokg kuin pa, yatom ak hmpri wripm a kul titnongket pa kai wasok. Yatom men aken kwap wail paitn ekg men rkoln nim hunokgen a ark wan hunokgen yampingken ekg wripm tupor wail ti ye kul no elntarpm wan hunokgen kwa ti.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Men rkoln ye kul no plaln pa, men akwonalmpen ekg wan hunokgen ti akal kai tupor paitn. Tolpa om men wi hmpei pa ak ningkir wan hunokgen pa titnongket. Wa men kark ekg wripm pa akal akwi wan hunokgen pa ye kai atn wrik hngrapm nimlien ur a tu kwe la tolpa Sirtis pa, wan hunokgen ti akal kai tupor paitn. Tolpa yatom men rkoln hapm a wripm akwi wan hunokgen pa ye kai pa eln nar, wa hunokg pa tupor titnongket akyewo tolpa ye kai.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Wripm pa hor, wa hunokg pa tupor kai wail paitn akwio titnongket. Om men ark mning pa kai, hor kang ti pa, tu wreitn atn, wa wi wrikya a arpm wan hunokgen pa, piln eln kinar hunokg ai.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Wa men ark mning ur pa tolpa kai, kai mning nungkwat pa, wa tu alntu nelkgen wa wi kweiur kweiur alkilen a atn wan hunokgen ti ak wam alntu ti wa piln eln kinar hunokg ai.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Wang wailet pa men ake ari takgni aki kungkumeim ur, kalpm. Wripm pa apm wa hor, wa hunokg pa tupor titnongket tolpa atn pake. Tolpa yatom men akwonalmpen tolpa men ake al atn wor, kalpm. Men wrongwailet akwonalmpen tolpa, men al kai mo plaln.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Ti wang watin a wripm wail hor, wa hunokg tupor titnongket ha pa kul pa, ake men al ekpma ur, kalpm. Yatom Pol wreitn atn kuin atu pa, wa kil la nasen la tolpa, “Kipm melnum pa, ake pike kipm atning yangkipm a kupm la nasepm pa. Tol ake pike kipm wi wan hunokgen ha Krit pa kul ti pa, pa tol ake men wi wang paitn, wa kweiur kweiur wrongwailet atn wan hunokgen ti ake kai paitn plaln.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Pake ak wang rikil pa kupm la nasepm la tolpa, ipma akipm pa irk mehen wor! Ekg nte, ur akipm ti ake al paitn. Wan hunokgen wrij hute kil pa al kai paitn.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Kupm ti pa kupm melnum a Maur Wailen wa kupm melnum akwapel alkilen, ti wet ak mning ti pa kil kwa maur akwapel alkilen pa nar atn wrik yamping akupm ti.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Om kil la tolpa, ‘Pol! Kitn ampur kark. Kitn hi kai atn ikg a Sisar. Maur Wailen kil uk tu melnum wrongwailet a ntieitn arpm wan hunokgen ti plalnten kai wam alkitnen pake, la tolpa wrij ur atu pa ake al mo.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Maur akwapel a Maur Wailen wet ak mning la nasopm tolpake. Tolpa ti kipm melnum pa, ampur kipm kark! Kupm ukpma Maur Wailen tolpa kil akal ntekg komkiti tukol kuina ur a wet maur akwapel alkilen la nasopm pa.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Mento al wor, pake al wripm hute pa yeo kai tolti eln kai ark kai ha knokg ur a ark hunokg kuin ai.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Wripm wail hor titnongket wail akwio ye kai ak wakrong a kil alkil yeo kai hunokg wail a Metiterenian pa kai om men ark tolpa kai. Mning wampwam yikakwomwraur (13) pa kai plaln pa, hokg hor kang pa kai yampingken ekg mning kuinkuin ti pa, tu melnum a akwap atn wan hunokgen pa, tu atningke tolpa men yampingken ekg akal kai yampingken hunokg hngrapm ur pake.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Tolpa om tu piln hmpei pa eln kinar aklan hunokg ti ari watin ha pa. Tu klein ari tukol ntie mita kmel wekg (40). Wa wripm pa wa yeo tolpa kai ketn ketn pa, wa tu aklan nti ur ari ntie mita melmit tuwek wampwam (30), kai yampingken yampingken hngrapm pake.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Pake tu kark paitn wrijen ekg akal wan hunokgen ti kai al itna weij ur pa, om al tupor. Tolpa yatom tu nelkgen weij kalkut witnweitn ur pa kinar atn wan hunokgen klu pa, piln eln kinar hunokg knokg ai ekg ak arkul wan hunokgen pa ark. Wa tu ropon Maur Wailen ekg takgni akal no aktutu.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Tu melnum akwapel a atn wan hunokgen pa tu kor ya ekg kark tukulein wan hunokgen pa. Om tu lekg nim hunokgen pa eln kinar hunokg pa akplainel tolpa, tu akal wi weij kalkut tiur alkil a ak arkul wan hunokgen ekg kai ark pa, piln eln kinar hunokg ngko tukgunakgen a wan hunokgen pa.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ari Pol pa la nasi melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa, wa namponen tu melnum alkilen a almpwrong pa la tolpa, “Tol tu melnum a akwap atn wan hunokgen ti, tol tu kirk nuhurn wan hunokgen ti kai pa, pa kipm ti tol wa kai paitn.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Tu melnum a almpwrong pa tu atning tolpa, om tu kwaten hmpei a nim hunokgen a tu lekg eln kinar hunokg pa tukulein, om hunokg ye kai.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Yampingken ekg takgni no wli pa, Pol tilpen tu pa la tolpa “Kipm wi ekpma pa il om”. Kil la nasen la tolpa, “Wang wampwam yikakwomwitnweitn (14) pa kipm pike kark arpm namponen ipma kalkut paitn wrijen. Pa apm kipm ark tolpa ark ak nikg tolpa ark pake, ake kipm al ekpma ur.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Tolpa ti kupm tilpentepm titnongket la tolpa ekg kipm wi ekpma ur pa il, ekg al ak titnongketel ipma akipm pa, ekg kipm ntie ekg kai wor. Kipm itning! Kipm ake al paitn, kalpm. Kipm wrongwailet pa al wor.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Kil la nasen ekla pa plaln pa, kil wi nak tingklak pa ye atn ikg a tu a ark pa, om kil ukwor Maur Wailen pa, yatom kil kpor nak tingklak pa, om kil al.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Tu ari a kil al tolpa, om ipma a tu pa ark kulkula wor om, yatom tu wi ekpma pa al.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Men a ark wan hunokgen pa men paln tol kmel 276.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Tu wi ekpma pa al nti plaln pa, tu wi wrikya ekpma pa piln eln kinar hunokg pa, ekg ak kulkulael wan hunokgen pa.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Tu ark tolpa kai, nungkwat, pa men ari knokg pa om. Pake tu melnum a akwap atn wan hunokgen pa, tu ake ari hunokg hngrapm a ha kuina ur. Pake tu ari wrik kapmet wor ur a hunokg kahore pa wa hngrapm wor ur hawe. Yatom tu akwonalmpen tolpa, tol tu ntie pa, tu akal ye wan hunokgen pa ye kai kahor ark hunokg hngrapm ripa.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Tu la tolpa plaln pa, tu kwat hmpei a lekg weij kalkut a ak arkul wan hunokgen pa eln kinar ha hunokg ha pake. Wa tu nelkgen hmpei tukulein yo tmpam wail wekg a ak kwat hu ekg ak lok wan hunokgen pa. Wa tu rkoln hapm wail pa ye kaino lekg ark kaino tukgunakgen a wan hunokgen pa, yatom wripm pa akwi hapm wail pa. Om tu lok wan hunokgen pa ekg ye kai kahor wrik kapmet ripa wa kai hunokg hngrapm.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ari wan hunokgen pa kai al itna tangirn ur a nip atn hunokg pa. Yatom wan hunokgen tukgunakgen pa kai itna tangirn pa, kahor karn titnongket atn pa tolti, ti ake ntie ekg al kil kai. Tolpa yatom hunokg pa tupor titnongket kul ak kpor wan hunokgen klu pa tupor kai manman paitn tolti.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Yatom tu melnum a almpwrong pa tu kor nikgwalpm tolpa, tu akal alm tu melnum a pike tu wiyen arpm wan tipmning pa mo plaln ekg ake akal wrij ur atu pa lkgang kai alupm om kark numpworen kai hngrapm pa.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Pake melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa kil rein Pol, tolpa yatom kil loken ekg ake akal tu almpen mo. Om kil uk yangkipm tu melnum a ntie ekg lkgang pa la tolpa, tu tpra ha wan hunokgen pa eln kinar hunokg pa lkgang hep kai hngrapm pa om.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Wa tu tiur a akwekgel lkgang pa, pa tu wi yo wompel aki kweiur kweiur wompel wompel a wan hunokgen a hunokg kpor pa, om tu ak lkgang kai hngrapm pa. Apm men ak komkiti ek a melnum a atn hep a tu melnum a almpwrong pa la, om men plalnten kai wor kai hngrapm ase.Tu lkgang kai alupm kai hngrapm pa wor plalnten.|src="GW-195.tif" size="span" loc="Act 27.44" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="27.44"
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.