Atos 27

Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tu yipon yangkipm ekg men akal wi wan hunokgen pa kai kaino ha knokg Itali. Yatom tu akye Pol pa namponen tu melnum tiur a ntekg paitn a arpm wan tipmning pa eln kai wam a melnum ur a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong mapming ur a Sisar ikghlen. Nang a melnum ripa Julius.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Men tpra kaino wan hunokgen a ha wail Atramitium a numprampen ark ekg akal kaino kai hor wrik a wan hunokgen kai arke a atn hor ha knokg a Esia pa. Yatom men wreitn ha pa kaino. Yatom Aristarkus, melnum ur a Tesalonaika a ha knokg Masetonia pa, wa kil ntio yat.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Men ark wan hunokgen pa tolpa kaino. Kang pa, men paln kaino Saiton ai. Men ark pa, Julius pa kil plan nikgwalpm wor pa kai ekg Pol pa, om wa kil wi wor ekg Pol kil kai ari tu wokg hmprak alkilen pa, ekg al tu ikghlentel wa aklinjel ekg kweiur kweiur tiur a kil warkip pa.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Wa men wa wreitn ha Saiton pa, wa men akal kai pa, ari wripm wail pa hor titnongket akwi wan hunokgen pa. Tolpa yatom men wa lok wan hunokgen pa wa ye kai kahor yeningken Saiprus ha knokg a ark hunokg kuin pa, ak ngkom no pa kai pake.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Men wa kwat hor hunokg kuin pa tukulein ha knokg a Silisia, wa ha knokg a Pampilia pa hor pa kai ark kai ha wail Maira a ha knokg a Lisia.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Men kai paln kai Maira pa, melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa kil wi wan hunokgen ur a tu Aleksantria pa akal kai kaino Itali pa. Yatom kil wi men pa ye kai kaino arpm wan hunokgen ripa.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Men ark wan hunokgen pa ark wang wailet ai, wampen hal hal tolpa kaingkai kai yampingken ha wail Nitus, ari men ake ntie ekg hor ya a men akal hore pa, ekg nte wripm wail paitn ur pa hor titnongket wail kul nar akwio ye kinar. Om wa men wa nar kwat hor hunokg kuin pa kai kinar aknele Salmone ai, ha wlompen a ha knokg Krit a ark hunokg kuin pa, ak ngkom yeningken tolpa kai.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Men wampen hal hal tolpa komkiti hunokg yamping a Krit pa, tolpa kai paln kai wrik ur a wan hunokgen arke arke pa, a tu kwe la tolpa Hunokg Kapmet Wor, kai yampingken ha wail a Lasea pa.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Wang wailet a mento hor yaya pa kul pa kai plaln ase, wa wang wailmanten a tu Juta kalpm ekpma pa yat kai ase. Pa wang paitn a hunokg tupor wail. Ti wang a men akal wa kai ti pa, ti wang paitn om. Yatom Pol akal lok tu pa la tolpa,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Kipm melnum pa, kupm ari tol mento wi wan hunokgen ti tolpa kai pa, mento al kai wi wang paitn, wa kweiur kweiur wrongwailet atn wan hunokgen ti akal kai paitn plaln. Wan hunokgen ti akal teipurn namponen wrikya ti eln kinar hunokg wonen ai. Wa mento melnum ti yat akal wa eln kinar hunokg wonen ekg al hu mo yat.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Ari melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa kil ake atning yangkipm a Pol la pa, kalpm. Kil atning yangkipm a melnum a wamparpme yamingkit taklo a wan hunokgen, wa melnum yan a wan hunokgen pa la pake.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ti wrik ti pa ake wor ekg wan hunokgen pa arke ak wang a wripm wail hor pa. Tolpa ti tu melnum wailet pa tu akwonalmpen tolpa, akal men nuhurn wrik ti kai ikwiyen, tol men ntie ekg kai pa, al men kai paln kai ha wail Piniks ai. Hor pa kai atn nangkin wang a wripm wail pa hor kai plaln pa. Wrik a wan hunokgen pa akal kai atn nangkin kai pa pati, apm atn ha knokg Krit tike, ark ikg kai ari wrik a takgni nare kaino ai wa wrik a takgni nare kinar ai.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Yatom wripm pa hor waitketn ketn tolti ha kinar hunokg pa no. Tolpa om tu akwonalmpen tolpa, tu ntie ekg katnun nikgwalpm tol a wet tu la pa. Tolpa yatom tu rkoln weij kalkut a ak nampil wan hunokgen pa no kwa ti tolti, wa tu wi wan hunokgen pa tu kai komkiti hunokg arkikg a Krit pa kai.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ari kalpm. Ake wa atn watin, wripm titnongket wail ur pa hor ha wompel a Krit ti kul nar itne wan hunokgen pa. Wripm pa tu kwe la tolpa “Wripm a hor nar pa hakaino wrik a takgni nowe pa nar pake”.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Wripm wail paitn kil hor titnongket nar akye wan hunokgen pa kinar. Yatom tu lok wan hunokgen pa ari ake ntie. Tolpa om tu elnten tolti komkiti titnongket a wripm ti lok yeo tolti kai.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Wripm ti ak loko tolpa ye kaingkai kai ak ngkom Kauta, ha knokg waitketn ur a ark hunokg kuin pa, yatom ak hmpri wripm a kul titnongket pa kai wasok. Yatom men aken kwap wail paitn ekg men rkoln nim hunokgen a ark wan hunokgen yampingken ekg wripm tupor wail ti ye kul no elntarpm wan hunokgen kwa ti.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Men rkoln ye kul no plaln pa, men akwonalmpen ekg wan hunokgen ti akal kai tupor paitn. Tolpa om men wi hmpei pa ak ningkir wan hunokgen pa titnongket. Wa men kark ekg wripm pa akal akwi wan hunokgen pa ye kai atn wrik hngrapm nimlien ur a tu kwe la tolpa Sirtis pa, wan hunokgen ti akal kai tupor paitn. Tolpa yatom men rkoln hapm a wripm akwi wan hunokgen pa ye kai pa eln nar, wa hunokg pa tupor titnongket akyewo tolpa ye kai.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Wripm pa hor, wa hunokg pa tupor kai wail paitn akwio titnongket. Om men ark mning pa kai, hor kang ti pa, tu wreitn atn, wa wi wrikya a arpm wan hunokgen pa, piln eln kinar hunokg ai.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Wa men ark mning ur pa tolpa kai, kai mning nungkwat pa, wa tu alntu nelkgen wa wi kweiur kweiur alkilen a atn wan hunokgen ti ak wam alntu ti wa piln eln kinar hunokg ai.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Wang wailet pa men ake ari takgni aki kungkumeim ur, kalpm. Wripm pa apm wa hor, wa hunokg pa tupor titnongket tolpa atn pake. Tolpa yatom men akwonalmpen tolpa men ake al atn wor, kalpm. Men wrongwailet akwonalmpen tolpa, men al kai mo plaln.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ti wang watin a wripm wail hor, wa hunokg tupor titnongket ha pa kul pa, ake men al ekpma ur, kalpm. Yatom Pol wreitn atn kuin atu pa, wa kil la nasen la tolpa, “Kipm melnum pa, ake pike kipm atning yangkipm a kupm la nasepm pa. Tol ake pike kipm wi wan hunokgen ha Krit pa kul ti pa, pa tol ake men wi wang paitn, wa kweiur kweiur wrongwailet atn wan hunokgen ti ake kai paitn plaln.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pake ak wang rikil pa kupm la nasepm la tolpa, ipma akipm pa irk mehen wor! Ekg nte, ur akipm ti ake al paitn. Wan hunokgen wrij hute kil pa al kai paitn.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Kupm ti pa kupm melnum a Maur Wailen wa kupm melnum akwapel alkilen, ti wet ak mning ti pa kil kwa maur akwapel alkilen pa nar atn wrik yamping akupm ti.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Om kil la tolpa, ‘Pol! Kitn ampur kark. Kitn hi kai atn ikg a Sisar. Maur Wailen kil uk tu melnum wrongwailet a ntieitn arpm wan hunokgen ti plalnten kai wam alkitnen pake, la tolpa wrij ur atu pa ake al mo.’
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Maur akwapel a Maur Wailen wet ak mning la nasopm tolpake. Tolpa ti kipm melnum pa, ampur kipm kark! Kupm ukpma Maur Wailen tolpa kil akal ntekg komkiti tukol kuina ur a wet maur akwapel alkilen la nasopm pa.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Mento al wor, pake al wripm hute pa yeo kai tolti eln kai ark kai ha knokg ur a ark hunokg kuin ai.”
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Wripm wail hor titnongket wail akwio ye kai ak wakrong a kil alkil yeo kai hunokg wail a Metiterenian pa kai om men ark tolpa kai. Mning wampwam yikakwomwraur (13) pa kai plaln pa, hokg hor kang pa kai yampingken ekg mning kuinkuin ti pa, tu melnum a akwap atn wan hunokgen pa, tu atningke tolpa men yampingken ekg akal kai yampingken hunokg hngrapm ur pake.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Tolpa om tu piln hmpei pa eln kinar aklan hunokg ti ari watin ha pa. Tu klein ari tukol ntie mita kmel wekg (40). Wa wripm pa wa yeo tolpa kai ketn ketn pa, wa tu aklan nti ur ari ntie mita melmit tuwek wampwam (30), kai yampingken yampingken hngrapm pake.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Pake tu kark paitn wrijen ekg akal wan hunokgen ti kai al itna weij ur pa, om al tupor. Tolpa yatom tu nelkgen weij kalkut witnweitn ur pa kinar atn wan hunokgen klu pa, piln eln kinar hunokg knokg ai ekg ak arkul wan hunokgen pa ark. Wa tu ropon Maur Wailen ekg takgni akal no aktutu.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Tu melnum akwapel a atn wan hunokgen pa tu kor ya ekg kark tukulein wan hunokgen pa. Om tu lekg nim hunokgen pa eln kinar hunokg pa akplainel tolpa, tu akal wi weij kalkut tiur alkil a ak arkul wan hunokgen ekg kai ark pa, piln eln kinar hunokg ngko tukgunakgen a wan hunokgen pa.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Ari Pol pa la nasi melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa, wa namponen tu melnum alkilen a almpwrong pa la tolpa, “Tol tu melnum a akwap atn wan hunokgen ti, tol tu kirk nuhurn wan hunokgen ti kai pa, pa kipm ti tol wa kai paitn.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Tu melnum a almpwrong pa tu atning tolpa, om tu kwaten hmpei a nim hunokgen a tu lekg eln kinar hunokg pa tukulein, om hunokg ye kai.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Yampingken ekg takgni no wli pa, Pol tilpen tu pa la tolpa “Kipm wi ekpma pa il om”. Kil la nasen la tolpa, “Wang wampwam yikakwomwitnweitn (14) pa kipm pike kark arpm namponen ipma kalkut paitn wrijen. Pa apm kipm ark tolpa ark ak nikg tolpa ark pake, ake kipm al ekpma ur.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Tolpa ti kupm tilpentepm titnongket la tolpa ekg kipm wi ekpma ur pa il, ekg al ak titnongketel ipma akipm pa, ekg kipm ntie ekg kai wor. Kipm itning! Kipm ake al paitn, kalpm. Kipm wrongwailet pa al wor.”
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Kil la nasen ekla pa plaln pa, kil wi nak tingklak pa ye atn ikg a tu a ark pa, om kil ukwor Maur Wailen pa, yatom kil kpor nak tingklak pa, om kil al.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tu ari a kil al tolpa, om ipma a tu pa ark kulkula wor om, yatom tu wi ekpma pa al.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Men a ark wan hunokgen pa men paln tol kmel 276.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Tu wi ekpma pa al nti plaln pa, tu wi wrikya ekpma pa piln eln kinar hunokg pa, ekg ak kulkulael wan hunokgen pa.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tu ark tolpa kai, nungkwat, pa men ari knokg pa om. Pake tu melnum a akwap atn wan hunokgen pa, tu ake ari hunokg hngrapm a ha kuina ur. Pake tu ari wrik kapmet wor ur a hunokg kahore pa wa hngrapm wor ur hawe. Yatom tu akwonalmpen tolpa, tol tu ntie pa, tu akal ye wan hunokgen pa ye kai kahor ark hunokg hngrapm ripa.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tu la tolpa plaln pa, tu kwat hmpei a lekg weij kalkut a ak arkul wan hunokgen pa eln kinar ha hunokg ha pake. Wa tu nelkgen hmpei tukulein yo tmpam wail wekg a ak kwat hu ekg ak lok wan hunokgen pa. Wa tu rkoln hapm wail pa ye kaino lekg ark kaino tukgunakgen a wan hunokgen pa, yatom wripm pa akwi hapm wail pa. Om tu lok wan hunokgen pa ekg ye kai kahor wrik kapmet ripa wa kai hunokg hngrapm.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ari wan hunokgen pa kai al itna tangirn ur a nip atn hunokg pa. Yatom wan hunokgen tukgunakgen pa kai itna tangirn pa, kahor karn titnongket atn pa tolti, ti ake ntie ekg al kil kai. Tolpa yatom hunokg pa tupor titnongket kul ak kpor wan hunokgen klu pa tupor kai manman paitn tolti.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Yatom tu melnum a almpwrong pa tu kor nikgwalpm tolpa, tu akal alm tu melnum a pike tu wiyen arpm wan tipmning pa mo plaln ekg ake akal wrij ur atu pa lkgang kai alupm om kark numpworen kai hngrapm pa.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Pake melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa kil rein Pol, tolpa yatom kil loken ekg ake akal tu almpen mo. Om kil uk yangkipm tu melnum a ntie ekg lkgang pa la tolpa, tu tpra ha wan hunokgen pa eln kinar hunokg pa lkgang hep kai hngrapm pa om.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Wa tu tiur a akwekgel lkgang pa, pa tu wi yo wompel aki kweiur kweiur wompel wompel a wan hunokgen a hunokg kpor pa, om tu ak lkgang kai hngrapm pa. Apm men ak komkiti ek a melnum a atn hep a tu melnum a almpwrong pa la, om men plalnten kai wor kai hngrapm ase.Tu lkgang kai alupm kai hngrapm pa wor plalnten.|src="GW-195.tif" size="span" loc="Act 27.44" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="27.44"
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.