Atos 27

Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tu yipon yangkipm ekg men akal wi wan hunokgen pa kai kaino ha knokg Itali. Yatom tu akye Pol pa namponen tu melnum tiur a ntekg paitn a arpm wan tipmning pa eln kai wam a melnum ur a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong mapming ur a Sisar ikghlen. Nang a melnum ripa Julius.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Men tpra kaino wan hunokgen a ha wail Atramitium a numprampen ark ekg akal kaino kai hor wrik a wan hunokgen kai arke a atn hor ha knokg a Esia pa. Yatom men wreitn ha pa kaino. Yatom Aristarkus, melnum ur a Tesalonaika a ha knokg Masetonia pa, wa kil ntio yat.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Men ark wan hunokgen pa tolpa kaino. Kang pa, men paln kaino Saiton ai. Men ark pa, Julius pa kil plan nikgwalpm wor pa kai ekg Pol pa, om wa kil wi wor ekg Pol kil kai ari tu wokg hmprak alkilen pa, ekg al tu ikghlentel wa aklinjel ekg kweiur kweiur tiur a kil warkip pa.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Wa men wa wreitn ha Saiton pa, wa men akal kai pa, ari wripm wail pa hor titnongket akwi wan hunokgen pa. Tolpa yatom men wa lok wan hunokgen pa wa ye kai kahor yeningken Saiprus ha knokg a ark hunokg kuin pa, ak ngkom no pa kai pake.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Men wa kwat hor hunokg kuin pa tukulein ha knokg a Silisia, wa ha knokg a Pampilia pa hor pa kai ark kai ha wail Maira a ha knokg a Lisia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Men kai paln kai Maira pa, melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa kil wi wan hunokgen ur a tu Aleksantria pa akal kai kaino Itali pa. Yatom kil wi men pa ye kai kaino arpm wan hunokgen ripa.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Men ark wan hunokgen pa ark wang wailet ai, wampen hal hal tolpa kaingkai kai yampingken ha wail Nitus, ari men ake ntie ekg hor ya a men akal hore pa, ekg nte wripm wail paitn ur pa hor titnongket wail kul nar akwio ye kinar. Om wa men wa nar kwat hor hunokg kuin pa kai kinar aknele Salmone ai, ha wlompen a ha knokg Krit a ark hunokg kuin pa, ak ngkom yeningken tolpa kai.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Men wampen hal hal tolpa komkiti hunokg yamping a Krit pa, tolpa kai paln kai wrik ur a wan hunokgen arke arke pa, a tu kwe la tolpa Hunokg Kapmet Wor, kai yampingken ha wail a Lasea pa.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Wang wailet a mento hor yaya pa kul pa kai plaln ase, wa wang wailmanten a tu Juta kalpm ekpma pa yat kai ase. Pa wang paitn a hunokg tupor wail. Ti wang a men akal wa kai ti pa, ti wang paitn om. Yatom Pol akal lok tu pa la tolpa,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Kipm melnum pa, kupm ari tol mento wi wan hunokgen ti tolpa kai pa, mento al kai wi wang paitn, wa kweiur kweiur wrongwailet atn wan hunokgen ti akal kai paitn plaln. Wan hunokgen ti akal teipurn namponen wrikya ti eln kinar hunokg wonen ai. Wa mento melnum ti yat akal wa eln kinar hunokg wonen ekg al hu mo yat.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Ari melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa kil ake atning yangkipm a Pol la pa, kalpm. Kil atning yangkipm a melnum a wamparpme yamingkit taklo a wan hunokgen, wa melnum yan a wan hunokgen pa la pake.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ti wrik ti pa ake wor ekg wan hunokgen pa arke ak wang a wripm wail hor pa. Tolpa ti tu melnum wailet pa tu akwonalmpen tolpa, akal men nuhurn wrik ti kai ikwiyen, tol men ntie ekg kai pa, al men kai paln kai ha wail Piniks ai. Hor pa kai atn nangkin wang a wripm wail pa hor kai plaln pa. Wrik a wan hunokgen pa akal kai atn nangkin kai pa pati, apm atn ha knokg Krit tike, ark ikg kai ari wrik a takgni nare kaino ai wa wrik a takgni nare kinar ai.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Yatom wripm pa hor waitketn ketn tolti ha kinar hunokg pa no. Tolpa om tu akwonalmpen tolpa, tu ntie ekg katnun nikgwalpm tol a wet tu la pa. Tolpa yatom tu rkoln weij kalkut a ak nampil wan hunokgen pa no kwa ti tolti, wa tu wi wan hunokgen pa tu kai komkiti hunokg arkikg a Krit pa kai.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Ari kalpm. Ake wa atn watin, wripm titnongket wail ur pa hor ha wompel a Krit ti kul nar itne wan hunokgen pa. Wripm pa tu kwe la tolpa “Wripm a hor nar pa hakaino wrik a takgni nowe pa nar pake”.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Wripm wail paitn kil hor titnongket nar akye wan hunokgen pa kinar. Yatom tu lok wan hunokgen pa ari ake ntie. Tolpa om tu elnten tolti komkiti titnongket a wripm ti lok yeo tolti kai.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Wripm ti ak loko tolpa ye kaingkai kai ak ngkom Kauta, ha knokg waitketn ur a ark hunokg kuin pa, yatom ak hmpri wripm a kul titnongket pa kai wasok. Yatom men aken kwap wail paitn ekg men rkoln nim hunokgen a ark wan hunokgen yampingken ekg wripm tupor wail ti ye kul no elntarpm wan hunokgen kwa ti.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Men rkoln ye kul no plaln pa, men akwonalmpen ekg wan hunokgen ti akal kai tupor paitn. Tolpa om men wi hmpei pa ak ningkir wan hunokgen pa titnongket. Wa men kark ekg wripm pa akal akwi wan hunokgen pa ye kai atn wrik hngrapm nimlien ur a tu kwe la tolpa Sirtis pa, wan hunokgen ti akal kai tupor paitn. Tolpa yatom men rkoln hapm a wripm akwi wan hunokgen pa ye kai pa eln nar, wa hunokg pa tupor titnongket akyewo tolpa ye kai.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Wripm pa hor, wa hunokg pa tupor kai wail paitn akwio titnongket. Om men ark mning pa kai, hor kang ti pa, tu wreitn atn, wa wi wrikya a arpm wan hunokgen pa, piln eln kinar hunokg ai.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Wa men ark mning ur pa tolpa kai, kai mning nungkwat pa, wa tu alntu nelkgen wa wi kweiur kweiur alkilen a atn wan hunokgen ti ak wam alntu ti wa piln eln kinar hunokg ai.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Wang wailet pa men ake ari takgni aki kungkumeim ur, kalpm. Wripm pa apm wa hor, wa hunokg pa tupor titnongket tolpa atn pake. Tolpa yatom men akwonalmpen tolpa men ake al atn wor, kalpm. Men wrongwailet akwonalmpen tolpa, men al kai mo plaln.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ti wang watin a wripm wail hor, wa hunokg tupor titnongket ha pa kul pa, ake men al ekpma ur, kalpm. Yatom Pol wreitn atn kuin atu pa, wa kil la nasen la tolpa, “Kipm melnum pa, ake pike kipm atning yangkipm a kupm la nasepm pa. Tol ake pike kipm wi wan hunokgen ha Krit pa kul ti pa, pa tol ake men wi wang paitn, wa kweiur kweiur wrongwailet atn wan hunokgen ti ake kai paitn plaln.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pake ak wang rikil pa kupm la nasepm la tolpa, ipma akipm pa irk mehen wor! Ekg nte, ur akipm ti ake al paitn. Wan hunokgen wrij hute kil pa al kai paitn.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Kupm ti pa kupm melnum a Maur Wailen wa kupm melnum akwapel alkilen, ti wet ak mning ti pa kil kwa maur akwapel alkilen pa nar atn wrik yamping akupm ti.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Om kil la tolpa, ‘Pol! Kitn ampur kark. Kitn hi kai atn ikg a Sisar. Maur Wailen kil uk tu melnum wrongwailet a ntieitn arpm wan hunokgen ti plalnten kai wam alkitnen pake, la tolpa wrij ur atu pa ake al mo.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Maur akwapel a Maur Wailen wet ak mning la nasopm tolpake. Tolpa ti kipm melnum pa, ampur kipm kark! Kupm ukpma Maur Wailen tolpa kil akal ntekg komkiti tukol kuina ur a wet maur akwapel alkilen la nasopm pa.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Mento al wor, pake al wripm hute pa yeo kai tolti eln kai ark kai ha knokg ur a ark hunokg kuin ai.”
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Wripm wail hor titnongket wail akwio ye kai ak wakrong a kil alkil yeo kai hunokg wail a Metiterenian pa kai om men ark tolpa kai. Mning wampwam yikakwomwraur (13) pa kai plaln pa, hokg hor kang pa kai yampingken ekg mning kuinkuin ti pa, tu melnum a akwap atn wan hunokgen pa, tu atningke tolpa men yampingken ekg akal kai yampingken hunokg hngrapm ur pake.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Tolpa om tu piln hmpei pa eln kinar aklan hunokg ti ari watin ha pa. Tu klein ari tukol ntie mita kmel wekg (40). Wa wripm pa wa yeo tolpa kai ketn ketn pa, wa tu aklan nti ur ari ntie mita melmit tuwek wampwam (30), kai yampingken yampingken hngrapm pake.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Pake tu kark paitn wrijen ekg akal wan hunokgen ti kai al itna weij ur pa, om al tupor. Tolpa yatom tu nelkgen weij kalkut witnweitn ur pa kinar atn wan hunokgen klu pa, piln eln kinar hunokg knokg ai ekg ak arkul wan hunokgen pa ark. Wa tu ropon Maur Wailen ekg takgni akal no aktutu.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Tu melnum akwapel a atn wan hunokgen pa tu kor ya ekg kark tukulein wan hunokgen pa. Om tu lekg nim hunokgen pa eln kinar hunokg pa akplainel tolpa, tu akal wi weij kalkut tiur alkil a ak arkul wan hunokgen ekg kai ark pa, piln eln kinar hunokg ngko tukgunakgen a wan hunokgen pa.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Ari Pol pa la nasi melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa, wa namponen tu melnum alkilen a almpwrong pa la tolpa, “Tol tu melnum a akwap atn wan hunokgen ti, tol tu kirk nuhurn wan hunokgen ti kai pa, pa kipm ti tol wa kai paitn.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Tu melnum a almpwrong pa tu atning tolpa, om tu kwaten hmpei a nim hunokgen a tu lekg eln kinar hunokg pa tukulein, om hunokg ye kai.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Yampingken ekg takgni no wli pa, Pol tilpen tu pa la tolpa “Kipm wi ekpma pa il om”. Kil la nasen la tolpa, “Wang wampwam yikakwomwitnweitn (14) pa kipm pike kark arpm namponen ipma kalkut paitn wrijen. Pa apm kipm ark tolpa ark ak nikg tolpa ark pake, ake kipm al ekpma ur.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Tolpa ti kupm tilpentepm titnongket la tolpa ekg kipm wi ekpma ur pa il, ekg al ak titnongketel ipma akipm pa, ekg kipm ntie ekg kai wor. Kipm itning! Kipm ake al paitn, kalpm. Kipm wrongwailet pa al wor.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Kil la nasen ekla pa plaln pa, kil wi nak tingklak pa ye atn ikg a tu a ark pa, om kil ukwor Maur Wailen pa, yatom kil kpor nak tingklak pa, om kil al.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Tu ari a kil al tolpa, om ipma a tu pa ark kulkula wor om, yatom tu wi ekpma pa al.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Men a ark wan hunokgen pa men paln tol kmel 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tu wi ekpma pa al nti plaln pa, tu wi wrikya ekpma pa piln eln kinar hunokg pa, ekg ak kulkulael wan hunokgen pa.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Tu ark tolpa kai, nungkwat, pa men ari knokg pa om. Pake tu melnum a akwap atn wan hunokgen pa, tu ake ari hunokg hngrapm a ha kuina ur. Pake tu ari wrik kapmet wor ur a hunokg kahore pa wa hngrapm wor ur hawe. Yatom tu akwonalmpen tolpa, tol tu ntie pa, tu akal ye wan hunokgen pa ye kai kahor ark hunokg hngrapm ripa.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Tu la tolpa plaln pa, tu kwat hmpei a lekg weij kalkut a ak arkul wan hunokgen pa eln kinar ha hunokg ha pake. Wa tu nelkgen hmpei tukulein yo tmpam wail wekg a ak kwat hu ekg ak lok wan hunokgen pa. Wa tu rkoln hapm wail pa ye kaino lekg ark kaino tukgunakgen a wan hunokgen pa, yatom wripm pa akwi hapm wail pa. Om tu lok wan hunokgen pa ekg ye kai kahor wrik kapmet ripa wa kai hunokg hngrapm.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Ari wan hunokgen pa kai al itna tangirn ur a nip atn hunokg pa. Yatom wan hunokgen tukgunakgen pa kai itna tangirn pa, kahor karn titnongket atn pa tolti, ti ake ntie ekg al kil kai. Tolpa yatom hunokg pa tupor titnongket kul ak kpor wan hunokgen klu pa tupor kai manman paitn tolti.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Yatom tu melnum a almpwrong pa tu kor nikgwalpm tolpa, tu akal alm tu melnum a pike tu wiyen arpm wan tipmning pa mo plaln ekg ake akal wrij ur atu pa lkgang kai alupm om kark numpworen kai hngrapm pa.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pake melnum a atn hep ikghlen tu melnum kmel wampomit (100) a almpwrong pa kil rein Pol, tolpa yatom kil loken ekg ake akal tu almpen mo. Om kil uk yangkipm tu melnum a ntie ekg lkgang pa la tolpa, tu tpra ha wan hunokgen pa eln kinar hunokg pa lkgang hep kai hngrapm pa om.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Wa tu tiur a akwekgel lkgang pa, pa tu wi yo wompel aki kweiur kweiur wompel wompel a wan hunokgen a hunokg kpor pa, om tu ak lkgang kai hngrapm pa. Apm men ak komkiti ek a melnum a atn hep a tu melnum a almpwrong pa la, om men plalnten kai wor kai hngrapm ase.Tu lkgang kai alupm kai hngrapm pa wor plalnten.|src="GW-195.tif" size="span" loc="Act 27.44" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989." ref="27.44"
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.