Atos 16
Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs VC
1 Sailas nti Pol ekg ngkom kai paln kai ha wail Terpe, plaln pa, wa tuwekg wreitn ha pa wa ekg kai paln kai ha wail Listra. Kai ha pa tuwekg ari disaipel wrij ur a Jisas apm arpm kai pake, nang a melnum pa Timoti. Wa man alkilen pa wa ukpma Jisas yat, kil kin a Juta, wa yan alkilen pa a ha knokg a Krik.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Tu melnum a ukpma Jisas ark kai ha wail Listra wa ha wail Aikoniam pa tu kporn yangkipm la tolpa Timoti pa kil melnum wor.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pol kil wakrongen tolpa Timoti pa akal ntiel kai, ari tu Juta wailet a ark kai ha knokg ripa, tu ari tolpa yan a Timoti pa a tu Krik a ake kwat numpalk pa. Tolpa yatom kil kwat numpalk a Timoti pa.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Timoti pa wa kul kai nti Sailas ekg Pol tunten ngkom hor ha wail wail pa tolpa kai pa, tunten la nasi tu melnum a ukpma Jisas pa nasen kuina ur a pike tu melnum yangkipm kuinen a Krais namponen tu melnum wail wail a ikghlen kwap a Maur Wailen a ark kinar Jerusalem pa yipon ekg akal tu wrong kinkpman a ake Juta pa tu katnun yangkipm pa.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Tu wrong kinkpman a ukpma Jisas a ark hor ha a tunten atn laron yangkipm a Maur Wailen atne pa, tu ukpma titnongket, yatom aklei wang wrij wrij ti pa tu wrong a ukpma Wailen pa nip wail wail tolpa ye kai.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Timoti, Sailas namponen Pol tunten akal kai atn hor kai ha knokg a Esia pa, ari Maur Wor a Maur Wailen loken ekg ake al tunten laron yangkipm kai Esia pa, yatom ake tunten kai. Tunten atn hor kaino ha knokg a Prikia a Kalesia tike.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Yatom tunten wa hor pa kaino paln kai kirngkuwak a uk tita a ha knokg a Misia pa yatom tunten akal wa hor pa kai kaino ha knokg a Pitinia pa. Ari Maur Wor a Jisas pa loken ekg ake al tunten wa hor pa kai kaino pa.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tolpa yatom tunten hor ha knokg a Misia, nuhurn Misia om kai ha wail Troas ti tolti.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ak mning pa Maur Wailen plan Pol melnum ur a ha knokg a Masetonia pa kul atn ariel tol hokgwangket pa, yatom ropontel titnongket la tolpa, “Kitn wreitn yatom kai iklin men ti kai Masetonia ai!”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pol ari ripa, yatom aktutu tolti mento kor ya ekg akal kai Masetonia. Mento ari tolpa Maur Wailen kil kweo ekg mento kai yatom kai laron yangkipm wor a Krais pa nasi tu wrong kinkpman a ark kai pake.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Mento wi wan hunokgen ha Troas pa yeo kaino yatom yeo haren horyawel tolti kaino Samotres, ha knokg ur a ark kai kuin a hunokg ai, mento hokga pa, hor kang pa, wa wiyo ha pa wa yeo kai ha wail Neapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Wa mento wreitn nuhurn ha wail Neapolis pa, wa mento ha pa kaino Pilipai, ha wail a pike tu Rom pa kul kat hep arke pake, ha wail pa ha wail atn hep ur a ha knokg a Masetonia. Yatom mento wa arpm pa wang aripm ur ai pen.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ak wang a arpm ekg yapm pa, mento ha ha wail pa kulhor hen kai kop pa, ekg nte mento akwonalmpen tolpa, wrik a tu arke ekg ropon Maur Wailen pa apm ark kop yampingken ti ur tike. Om kai wrik a mento kai pa mento ari tu kin tiur apm wet kul ark wrij ark pake, yatom mento wa ntien arpm pa eklala.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Ti kin wrij ur a atning yangkipm a amento ti pa, nang akil pa Litia. Kil kin a armpen hapm watet ariworwor ekg ak wi marpm, kil kin a ha wail Taiataira. Kil kin a ake Juta pa, pake kil katnun ya a tu Juta wa arpm horhanekg a Maur Wailen. Yatom Wailen kil ntekg nikgwalpm a kin pa hompen wonrekele yatom kil atning wi alupm katnun ekla a Pol kil la pa.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Yatom kil namponen tu alkilen a tu ark wan wrij pa tu kaluken, yatom kil kweo la tolpa mento kai wan alkilen. Kil la titnongket akal mento ntiel kai la tolpa, “Tol kipmten akwonalmpen tolpa kupm ti kin a ukpma Wailen ti pa, kipmten kul ekg mento kai, kipmten kai irpm wan a kupm ai, ntiopm irpm pen.” Tolpa yatom mento ntiel kai.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Ak wang wrij ur pa mento akal kai wrik a tu ropon Maur Wailen arke pa, yatom mento kai, hantil kin warimpen ur a akwap kalpmel horhanekg a melnum tiur pa, kul hantilo ngko ya pa, warim kin pa pati maur paitn ur akwap kahor ipma a kil pa, yatom kil pa ntie ekg la nasen kweiur kweiur a akal paln kanukg pa. Yatom tu melnum a kil horhanekg ekg tu pa tu wi marpm wailet kai kwap a kil ak pa.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Yatom kin pa katnun Pol namponen mento ti tolpa kai pake, wa kil krkar kwe la tolpa itna wampel kai la tolpa, “Kipm pa, tunten melnum pa pati tunten melnum akwapel a Maur Wailen a atn hep hangken kweiur kweiur wrongwailet. Tunten pa la nasepm ya a Maur Wailen akwi mento ti ye kai ekg alkilen.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Wang wailet a tunten atn pa, warim kin pa apm katnunten hakg krkar kwewen tolpa atn pake. Tolpa yatom Pol numlpmahake paitn ekg wet kil atning a kil krkar hakg kwe tolpa atn ai, tolpa yatom kil pleln ariel tolti, kil la nasi maur paitn pa la tolpa, “Kai nang a Jisas Krais kupm la naseitn la tolpa kitn hor kai tukulein kin warimpen ripa!” Yatom maur paitn pa apm hor tukuleinjel ak wang ketn ripake.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Yatom tu melnum a kin warimpen horhanekg ekg tu pa, tu ari tolpa ya yiprokgen a wi marpm kai kwap a kin warimpen pa ak pa, apm plaln ase. Tolpa yatom tu arkul Pol nti Sailas, rkolen yewen kai ekg tu tukgunakgen a ha kai ha kuin ur a tu wrongwailet kai arke pa.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Yatom tu wiyen ye kai atn ikg a tu melnum a ark atning yangkipm pa, yatom tu la nasen la tolpa, “Melnum wekg ti pati tuwekg a tu Juta, tuwekg pa kmel a ntekg yangkipmek paitn ekg ak ntekg tu wrongwailet a ha wail amento ti ekg al kai paitn.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Wa tuwekg loko ekg akal kai ya a yangkipm titnongket amento Rom ti la tolpa ake akal mento katnun pa.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Tu la nasen la tolpa plaln pa, tu wrong wail la ek hmpraken atn pa atn pa lawen la tolpa, pa tuwekg ntekg paitn. Wa tu melnum a ark atning yangkipm pa la nasi tu melnum pangklelek tiur pa la tolpa, tu nir hapm kai num a Pol ekg Sailas ti, om tu ak wanteng pa ak rkwawen.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Tu rkwawen hrket paitn tolti, plaln pa, tu wiyen ye kahor arpm wan tipmning pa. Yatom tu melnum a arpm atning yangkipm pa uk yangkipm titnongket kai melnum wantengkwang a atnenten pa la tolpa, al kil atnenten worwor.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Kil atning a tu ukwel yangkipm titnongket tolpa, yatom kil wa wiyen ha pa, wa wiyen ye kahor arpm kahor wan wasikyek ur a atn kahor wonen ai. Yo wail wekg a pike tu kut ekg lang nepm kahore pa apm ha ase. Kil wiyen ye kahor tolti tuwekg arpm, wa kil wi yo wekg pa ak yipo nepm a tuwekg pa, om tuwekg katen yearpm pake.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Yatom ak mning kuin kuin pa Pol ekg Sailas ekg ropon Maur Wailen, om ekg nangnang arpm. Yatom tu a ntien arpm wan tipmning pa, tu atning a tuwekg ak nangnang pa arpm.Pol ekg Sailas ekg arpm wan tipmning om ekg nangnang kat nang a Maur Wailen arpm.|src="LB00337B.tif" size="span" loc="Act 16.25" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="16.25"
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Yatom ake wa wampen, yelm pa no wailmanten aktutu tolti akal ak huwan wan ti yikaktnen tolti, a wanyun a wan wasikyikek wrongwailet a wan tipmning pa kukwa ekore plaln, wa hmpei mringet kalnten wrongwailet pa nuhur plaln tukulein tu melnum a arpm wan tipmning pa.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Melnum wantengkwang a atnenten pa prpakg wreitn ari wanyun pa apm ekore plaln ase, yatom kil akwonalmpen tolpa tu melnum a arpm wan tipmning pa apm hor kark plaln ase, tolpa yatom kil nalu painat alkilen ti akal ak alm kil alkil ti mo.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ari Pol kil plalaln la yikaktnen la tolpa, “Ai! Ampur alm kitn alkitn pa, elnten om! Men arpm plaln arpm ti, ake ur kark.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Yatom melnum wantengkwang pa kwe tu ekg tu ye wakg ur pa kul ekg akhlentel ekg kil aktutu kai kahor wan kuin a Pol ekg Sailas arpme pa, om kil ngko kwarkwar wonteipur ha won a nepm a Pol ekg Sailas pa.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Kil wreitn wiyen ye kahor hen ai, yatom kil roponten la tolpa, “Melnum Wailen wekg, al kupm ntekg tolhai ekg al Maur Wailen wiopm ekg alkilen pa?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ari tuwekg pa akalmpe la tolpa, “Kitn ukpma kai Wailen Jisas, ekg al kil akwiyeitn namponen tu alkitnen a kipm ark wan wrij pa.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Yatom tuwekg laron yangkipm a Wailen pa nasel namponen tu alkilen a ark kahor wan alkilen pa.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Yatom ak mning kuinkuin pa melnum wantengkwang pa kaluk klaken hi a pike tu ak wanteng rkwawen pa, plaln pa, kil namponen tu alkilen pa tuwekg pa kaluken plalnten ak mning wrij pa tolti.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Yatom melnum pa wi Pol ekg Sailas pa yewen kai wan alkilen pa ukwen ekpma pa tuwekg al arpm pa, kil namponen tu alkilen a ark wan wrij pa, tu plalnten ukpma Maur Wailen, tolpa yatom tu wi utopen wail.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Hor ak kang pa tu melnum a ark atning yangkipm pa uk yangkipm tu melnum pangklelek pa ekg tu kai la nasi melnum wantengkwang pa ekg kil elnten melnum wekg pa kai.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Kil atning a tu melnum pangklelek pa kul nasel la tolpa, kil kai la nasi Pol pa la tolpa, “Tu melnum a ark atning yangkipm a tu melnum pa kwa yangkipm kul la nasopm la tolpa, kupm kul ekg akal eln kipmekg ti kahor hen pa, om kipmekg kai. Tolpa om kipmekg kahor hen pa om kipmekg kai! Kipmekg kai namponen ipma wor pa kai om!”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ari Pol pa akalmpe ek a tu pangklelek a wet nasi wantengkwang kul la nasen pa la tolpa, “Pike kipm wiyo ye kai rkwao kalpmel tolti atn kai ikg a tu wrongwailet pa, ake pike kipm ntekg yangkipm ur ntio ari tolpa mentekg ntekg paitn ur. Mentekg ti pa, apm nang a mentekg hel namponen kipm Rom pake, tol ake tu ntekgo tolti. Ari kalpm, tu wiyo eln kahor arpm wan tipmning ti. Ti ak wang ti pa tu wa akal wa kwanto tital hampen tolti kai? Pa kalpm! Tol wa tu alntu ai kul kwanto ekg mentekg kahor hen ai.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Tu melnum pangklelek atning Pol kil la tolpa yatom, tu wa wi ekla a Pol kil la pa kai nasi tu melnum a ark atning yangkipm pa. Tu atning tolpa nang a Pol ekg Sailas pa, apm hel namponen tu Rom pake, tolpa yatom tu kark.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Tu kai arien kai wan tipmning ai, tu reinjen akwiyen kulhor hen, yatom tu la nasen la tolpa, “Kipmekg nuhurn ha wail ti om kai om.”
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Tuwekg nuhurn wan tipmning pa kulhor hen tolti, tuwekg kai arpm kai wan a Litia. Tuwekg la yangkipmek worwor tiur pa ak titnongketel tu melnum ipma wrij alntuwekgen a tu ukpma Krais, a tuwekg ntien arpm pa. Plaln pa, wa tuwekg wreitn nuhurnten ha pa om tuwekg kai.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.