Atos 16

Wurkapm a Maur Wailen (URI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sailas nti Pol ekg ngkom kai paln kai ha wail Terpe, plaln pa, wa tuwekg wreitn ha pa wa ekg kai paln kai ha wail Listra. Kai ha pa tuwekg ari disaipel wrij ur a Jisas apm arpm kai pake, nang a melnum pa Timoti. Wa man alkilen pa wa ukpma Jisas yat, kil kin a Juta, wa yan alkilen pa a ha knokg a Krik.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Tu melnum a ukpma Jisas ark kai ha wail Listra wa ha wail Aikoniam pa tu kporn yangkipm la tolpa Timoti pa kil melnum wor.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pol kil wakrongen tolpa Timoti pa akal ntiel kai, ari tu Juta wailet a ark kai ha knokg ripa, tu ari tolpa yan a Timoti pa a tu Krik a ake kwat numpalk pa. Tolpa yatom kil kwat numpalk a Timoti pa.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Timoti pa wa kul kai nti Sailas ekg Pol tunten ngkom hor ha wail wail pa tolpa kai pa, tunten la nasi tu melnum a ukpma Jisas pa nasen kuina ur a pike tu melnum yangkipm kuinen a Krais namponen tu melnum wail wail a ikghlen kwap a Maur Wailen a ark kinar Jerusalem pa yipon ekg akal tu wrong kinkpman a ake Juta pa tu katnun yangkipm pa.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Tu wrong kinkpman a ukpma Jisas a ark hor ha a tunten atn laron yangkipm a Maur Wailen atne pa, tu ukpma titnongket, yatom aklei wang wrij wrij ti pa tu wrong a ukpma Wailen pa nip wail wail tolpa ye kai.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Timoti, Sailas namponen Pol tunten akal kai atn hor kai ha knokg a Esia pa, ari Maur Wor a Maur Wailen loken ekg ake al tunten laron yangkipm kai Esia pa, yatom ake tunten kai. Tunten atn hor kaino ha knokg a Prikia a Kalesia tike.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Yatom tunten wa hor pa kaino paln kai kirngkuwak a uk tita a ha knokg a Misia pa yatom tunten akal wa hor pa kai kaino ha knokg a Pitinia pa. Ari Maur Wor a Jisas pa loken ekg ake al tunten wa hor pa kai kaino pa.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Tolpa yatom tunten hor ha knokg a Misia, nuhurn Misia om kai ha wail Troas ti tolti.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ak mning pa Maur Wailen plan Pol melnum ur a ha knokg a Masetonia pa kul atn ariel tol hokgwangket pa, yatom ropontel titnongket la tolpa, “Kitn wreitn yatom kai iklin men ti kai Masetonia ai!”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Pol ari ripa, yatom aktutu tolti mento kor ya ekg akal kai Masetonia. Mento ari tolpa Maur Wailen kil kweo ekg mento kai yatom kai laron yangkipm wor a Krais pa nasi tu wrong kinkpman a ark kai pake.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Mento wi wan hunokgen ha Troas pa yeo kaino yatom yeo haren horyawel tolti kaino Samotres, ha knokg ur a ark kai kuin a hunokg ai, mento hokga pa, hor kang pa, wa wiyo ha pa wa yeo kai ha wail Neapolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Wa mento wreitn nuhurn ha wail Neapolis pa, wa mento ha pa kaino Pilipai, ha wail a pike tu Rom pa kul kat hep arke pake, ha wail pa ha wail atn hep ur a ha knokg a Masetonia. Yatom mento wa arpm pa wang aripm ur ai pen.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Ak wang a arpm ekg yapm pa, mento ha ha wail pa kulhor hen kai kop pa, ekg nte mento akwonalmpen tolpa, wrik a tu arke ekg ropon Maur Wailen pa apm ark kop yampingken ti ur tike. Om kai wrik a mento kai pa mento ari tu kin tiur apm wet kul ark wrij ark pake, yatom mento wa ntien arpm pa eklala.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ti kin wrij ur a atning yangkipm a amento ti pa, nang akil pa Litia. Kil kin a armpen hapm watet ariworwor ekg ak wi marpm, kil kin a ha wail Taiataira. Kil kin a ake Juta pa, pake kil katnun ya a tu Juta wa arpm horhanekg a Maur Wailen. Yatom Wailen kil ntekg nikgwalpm a kin pa hompen wonrekele yatom kil atning wi alupm katnun ekla a Pol kil la pa.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Yatom kil namponen tu alkilen a tu ark wan wrij pa tu kaluken, yatom kil kweo la tolpa mento kai wan alkilen. Kil la titnongket akal mento ntiel kai la tolpa, “Tol kipmten akwonalmpen tolpa kupm ti kin a ukpma Wailen ti pa, kipmten kul ekg mento kai, kipmten kai irpm wan a kupm ai, ntiopm irpm pen.” Tolpa yatom mento ntiel kai.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ak wang wrij ur pa mento akal kai wrik a tu ropon Maur Wailen arke pa, yatom mento kai, hantil kin warimpen ur a akwap kalpmel horhanekg a melnum tiur pa, kul hantilo ngko ya pa, warim kin pa pati maur paitn ur akwap kahor ipma a kil pa, yatom kil pa ntie ekg la nasen kweiur kweiur a akal paln kanukg pa. Yatom tu melnum a kil horhanekg ekg tu pa tu wi marpm wailet kai kwap a kil ak pa.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Yatom kin pa katnun Pol namponen mento ti tolpa kai pake, wa kil krkar kwe la tolpa itna wampel kai la tolpa, “Kipm pa, tunten melnum pa pati tunten melnum akwapel a Maur Wailen a atn hep hangken kweiur kweiur wrongwailet. Tunten pa la nasepm ya a Maur Wailen akwi mento ti ye kai ekg alkilen.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Wang wailet a tunten atn pa, warim kin pa apm katnunten hakg krkar kwewen tolpa atn pake. Tolpa yatom Pol numlpmahake paitn ekg wet kil atning a kil krkar hakg kwe tolpa atn ai, tolpa yatom kil pleln ariel tolti, kil la nasi maur paitn pa la tolpa, “Kai nang a Jisas Krais kupm la naseitn la tolpa kitn hor kai tukulein kin warimpen ripa!” Yatom maur paitn pa apm hor tukuleinjel ak wang ketn ripake.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Yatom tu melnum a kin warimpen horhanekg ekg tu pa, tu ari tolpa ya yiprokgen a wi marpm kai kwap a kin warimpen pa ak pa, apm plaln ase. Tolpa yatom tu arkul Pol nti Sailas, rkolen yewen kai ekg tu tukgunakgen a ha kai ha kuin ur a tu wrongwailet kai arke pa.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Yatom tu wiyen ye kai atn ikg a tu melnum a ark atning yangkipm pa, yatom tu la nasen la tolpa, “Melnum wekg ti pati tuwekg a tu Juta, tuwekg pa kmel a ntekg yangkipmek paitn ekg ak ntekg tu wrongwailet a ha wail amento ti ekg al kai paitn.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Wa tuwekg loko ekg akal kai ya a yangkipm titnongket amento Rom ti la tolpa ake akal mento katnun pa.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Tu la nasen la tolpa plaln pa, tu wrong wail la ek hmpraken atn pa atn pa lawen la tolpa, pa tuwekg ntekg paitn. Wa tu melnum a ark atning yangkipm pa la nasi tu melnum pangklelek tiur pa la tolpa, tu nir hapm kai num a Pol ekg Sailas ti, om tu ak wanteng pa ak rkwawen.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Tu rkwawen hrket paitn tolti, plaln pa, tu wiyen ye kahor arpm wan tipmning pa. Yatom tu melnum a arpm atning yangkipm pa uk yangkipm titnongket kai melnum wantengkwang a atnenten pa la tolpa, al kil atnenten worwor.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Kil atning a tu ukwel yangkipm titnongket tolpa, yatom kil wa wiyen ha pa, wa wiyen ye kahor arpm kahor wan wasikyek ur a atn kahor wonen ai. Yo wail wekg a pike tu kut ekg lang nepm kahore pa apm ha ase. Kil wiyen ye kahor tolti tuwekg arpm, wa kil wi yo wekg pa ak yipo nepm a tuwekg pa, om tuwekg katen yearpm pake.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Yatom ak mning kuin kuin pa Pol ekg Sailas ekg ropon Maur Wailen, om ekg nangnang arpm. Yatom tu a ntien arpm wan tipmning pa, tu atning a tuwekg ak nangnang pa arpm.Pol ekg Sailas ekg arpm wan tipmning om ekg nangnang kat nang a Maur Wailen arpm.|src="LB00337B.tif" size="span" loc="Act 16.25" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="16.25"
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Yatom ake wa wampen, yelm pa no wailmanten aktutu tolti akal ak huwan wan ti yikaktnen tolti, a wanyun a wan wasikyikek wrongwailet a wan tipmning pa kukwa ekore plaln, wa hmpei mringet kalnten wrongwailet pa nuhur plaln tukulein tu melnum a arpm wan tipmning pa.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Melnum wantengkwang a atnenten pa prpakg wreitn ari wanyun pa apm ekore plaln ase, yatom kil akwonalmpen tolpa tu melnum a arpm wan tipmning pa apm hor kark plaln ase, tolpa yatom kil nalu painat alkilen ti akal ak alm kil alkil ti mo.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Ari Pol kil plalaln la yikaktnen la tolpa, “Ai! Ampur alm kitn alkitn pa, elnten om! Men arpm plaln arpm ti, ake ur kark.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Yatom melnum wantengkwang pa kwe tu ekg tu ye wakg ur pa kul ekg akhlentel ekg kil aktutu kai kahor wan kuin a Pol ekg Sailas arpme pa, om kil ngko kwarkwar wonteipur ha won a nepm a Pol ekg Sailas pa.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Kil wreitn wiyen ye kahor hen ai, yatom kil roponten la tolpa, “Melnum Wailen wekg, al kupm ntekg tolhai ekg al Maur Wailen wiopm ekg alkilen pa?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ari tuwekg pa akalmpe la tolpa, “Kitn ukpma kai Wailen Jisas, ekg al kil akwiyeitn namponen tu alkitnen a kipm ark wan wrij pa.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Yatom tuwekg laron yangkipm a Wailen pa nasel namponen tu alkilen a ark kahor wan alkilen pa.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Yatom ak mning kuinkuin pa melnum wantengkwang pa kaluk klaken hi a pike tu ak wanteng rkwawen pa, plaln pa, kil namponen tu alkilen pa tuwekg pa kaluken plalnten ak mning wrij pa tolti.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Yatom melnum pa wi Pol ekg Sailas pa yewen kai wan alkilen pa ukwen ekpma pa tuwekg al arpm pa, kil namponen tu alkilen a ark wan wrij pa, tu plalnten ukpma Maur Wailen, tolpa yatom tu wi utopen wail.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Hor ak kang pa tu melnum a ark atning yangkipm pa uk yangkipm tu melnum pangklelek pa ekg tu kai la nasi melnum wantengkwang pa ekg kil elnten melnum wekg pa kai.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Kil atning a tu melnum pangklelek pa kul nasel la tolpa, kil kai la nasi Pol pa la tolpa, “Tu melnum a ark atning yangkipm a tu melnum pa kwa yangkipm kul la nasopm la tolpa, kupm kul ekg akal eln kipmekg ti kahor hen pa, om kipmekg kai. Tolpa om kipmekg kahor hen pa om kipmekg kai! Kipmekg kai namponen ipma wor pa kai om!”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Ari Pol pa akalmpe ek a tu pangklelek a wet nasi wantengkwang kul la nasen pa la tolpa, “Pike kipm wiyo ye kai rkwao kalpmel tolti atn kai ikg a tu wrongwailet pa, ake pike kipm ntekg yangkipm ur ntio ari tolpa mentekg ntekg paitn ur. Mentekg ti pa, apm nang a mentekg hel namponen kipm Rom pake, tol ake tu ntekgo tolti. Ari kalpm, tu wiyo eln kahor arpm wan tipmning ti. Ti ak wang ti pa tu wa akal wa kwanto tital hampen tolti kai? Pa kalpm! Tol wa tu alntu ai kul kwanto ekg mentekg kahor hen ai.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Tu melnum pangklelek atning Pol kil la tolpa yatom, tu wa wi ekla a Pol kil la pa kai nasi tu melnum a ark atning yangkipm pa. Tu atning tolpa nang a Pol ekg Sailas pa, apm hel namponen tu Rom pake, tolpa yatom tu kark.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Tu kai arien kai wan tipmning ai, tu reinjen akwiyen kulhor hen, yatom tu la nasen la tolpa, “Kipmekg nuhurn ha wail ti om kai om.”
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Tuwekg nuhurn wan tipmning pa kulhor hen tolti, tuwekg kai arpm kai wan a Litia. Tuwekg la yangkipmek worwor tiur pa ak titnongketel tu melnum ipma wrij alntuwekgen a tu ukpma Krais, a tuwekg ntien arpm pa. Plaln pa, wa tuwekg wreitn nuhurnten ha pa om tuwekg kai.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.