Mateus 22

Cana Coaunera Ere (URANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 — ausente —
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 rai letonocuru letoae, nii cotihanohichuru cotihacuruhane coina. Nete tonoraelanaala, nii beseta que turunaa jerecurene.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Nii turunaa jerecurenihane jaunte, enacoauneein rai letonocuru leeochaauru letoae: ‘Inae jatoroainjete ne lenone. Coerenetonanaain nenacaauru nirihurujete soerate. Chajaain beseta bitoaa uucheje,’ naain cotihanaacuruhane janate,
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 — ausente —
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 — ausente —
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Nii corenihate jataain obajeein, rai soondarooru letoae acaauru rey, nii rai letonocuru sohin jaaoreraauru sohin jaohin, acaauru nese mocooruhane coina.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Inae nitohaneein turunaa jerecureniha niicha cotiharateeurine jaunte, ‘Satiinte niqui inae jatoroaain ne, caa nisirihatenaa beseta. Nete nelatecurenihane jaun turunaa nainecurene nii jauriaanejeein cotihanohichuru.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Aihana jaun, chajaain nese cataun situnacaauru berooru cuhane cuhecujeein, inaraacha erui cachaauru cotihacuchete, caa nisirihatenaa beseta bitoaa uuruhine,’ naain rai letonocuru letoae nii rey.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Nii jaunte, nese cataun situnacaauru berooru cuhane cuhin, aansaineein ichaonacaauru, cachaauru caohachaain suujua coaaraauru, naaonjoainurine majeein cotihacuruhane jaun, cacha que memoe loreri asajai.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Inae satiin nii reycha tei cajione jiaain neeuruha cotihanoichurune jana enohin coaraa rey janate, ecu ne leinjiin cacha reycha tei nisirihateeuruhane jaan cocoajione jiaelanaala nenaa.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Nii cacha raite: ‘Chasiina nisiriatenaa cocoajione satiin rai canuhacha tei jiaeralanaala cau enohite quiicha belaai,’ naa rai nii rey jana, ecu inauheneeicha neein aonaje nii cacha.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Niritiinte lenonecuruha cachaaurune jana coaaraneein nenacaauru rai: ‘Caa cacha biji aina, rai tijia ichojoaain airiniha nocohenaanau jaaochete, ecu neein chanaaine,’ nae nii rey.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Arajiite niqui cotihanohi ne; nete coroatajaaecure janijiin ranojoinunri. Nii rijiicha Cana Coaunera Cojoanonaa,” naain que jaolequiin nenacaauru que cuaain ecu nenacaauru cachaauru rai ereereje Jesoso.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Niritiin acaauru que aitoha Jesosone que nainacuruhane jaunte, jelai caje amuhin Jesoso coulurujeeuruhane jaanu leranu arihure ita suujua tacaain fariseeocuru. Chaelai que aitocuruhane jana, baasoneein acaauru tonoraa Jesosone colurujeeuruhane coina.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Nitohaneein coacuhinte, acaauru ere tonoraeraauru, chaen Erodesi ere tonoraeraauru, naaonjoainuri letoaaure Jesoso rene, coulurujueeuruhane jaan lera ariha coritaauruhane coina. Nii jaunte rene turuhin:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Nii jaunna, canacaanu rai beeine jerichaanu. Caohachaana Romanocuru curuaanaacuru curuaanaa- enferadoroacha bajaeratenojoi coriqui impoesto tihacachene,” naain bajaaure Jesoso caje.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Nete, nechu cairichanaa coacuhin letononeein aitocuruhane que nainaana jaun:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Canu rai, nii enferadoro rai inaraacha tei coriqui uhaauchena coarae,” naa Jesosone jaun, rai coata caje nenaa coriqui denario teeuruhane jaun coaraainte:
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 “Chariji coujunaca cau caa ne, rai curuaa aina laenanohineein,” naain acaauru caje bajaa Jesosone jana:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 — ausente —
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 — ausente —
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Nii bananeeinte, Jesoso coaraa uure sadoseeocuru tabaauru, oha cachane baiha nacoauneein ichanaane esenetaaurenihane jaun, bajaauruhane coina. Nitohaneein uhinte:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 “Cacha relaera, Moisesate canacaanu rai aitelu, chunocoha leinjiiniji canaanai sirilanaala rai comasai ratiriin ohane, nii onaa ocoala nii rai ninana autana raa rai comasaineein ne, nii onaa bereeneein teein, nii autana bereetihane coina.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Nii janate, cau canacaanu aina neeurelu caainsineein ita nejera nejesinaneein cachaauru. Nii acaauru inanate, leinjiiniji rai comasai aina canaanai sirilanaala ohe. Nete leinjiiniji canaanai sirilanaala ohane jaun, rai nocoala rai, nii rai nautana teein ratiri.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 — ausente —
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 — ausente —
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Aihana jaun, inae nacoauneein o caje ichanaa cachane bana, chariji comasaineein nereein nii ene, satiin ita nejeraauru comasaineein nihalune jaun,” naain Jesoso caje bajaauruhane jaunte:
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 “Cana Coaunera Quiricha inoaensi reretaain niicha ichana nainei coitucueneeichene jaunte, cha coitucueneeichene jaun aitocoiche.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Inae ohane caje ichanaa cachane, ene, quicha, naaonjoainuri ita que nesinijerateein neeururinaain, inae Cana Coaunera letono anjera dedeeu nenacaauru rijijieein neeururichaaine jaun.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Tana o caje ichanacuruha onacaaurune que, raaje nujuae caje:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘Canune, Abaraaun, Isaca, Jacobo, naaonjoainuri Coauneraneeun. Aihana jaun, coatiha onacaauru Coauneranihaaun. Canune ichaohin nenacaauru coauneraneeun.’ naain aitohalu Cana Coaunerane reretaain coitucuhichene,” nae acaauru rai Jesoso.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Niritiin sadoseeocuru relaa Jesosone jaunte, cojoelatiin aonajeeure cachaauru.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Nitohaneein acaauru relaa Jesosone jana, inauheneeicha aonajeeuruha sadoseeocurune coitucuhinte, ita taojiaaure fariseeocuru.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 — ausente —
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 — ausente —
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 “Ii Curuaanaa Cana Coaunera belaihu, ii coichana, ii suujua, ii suujue, iicha coacui, naaonjoain aina cuaritaain.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Caritiinte jataain jauriaanejeein cana rai nelateineein nenaa rauhi beratelu cana rai Cana Coaunera.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Nii que jauriineein tenojoite, jerichanetojoeein: ‘Chamute cacha belaain coaraau, ichaajenihane ijiabereeo belaaine rijitojoeein,’ nae.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Caa coroatajai rauhite, jataain nelateein cana ichao rai tenojoi ne. Acatechu nii Moisesa aitoonjoa rauhichuru cana relaauruha profetacurune jaan rauhi temuraneein ne,” nae fariseeocuru rai Jesoso.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Nitohaneein jaiti netaojiaain ita aina neeuruha fariseeocurune janate:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Tonaquiche inara Curisito Mesihasi que. Cha caje nefoeratenaa neeicha ne,” naain acaauru caje bajaa Jesosone janate: “Rabiri caje nefoeratenaaneeinte ne Curisito Mesihasi,” naain tonoraauruha fariseeocurune janate:
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 “Chasiina jana nitohanihane, que aitoroatiha Cana Coaunera Suujuene jaun: ‘Canu Curuaanaa,’ naelu Rabiri, Curisito Mesihasi que. Chaen techu:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‘Canu Curuaanaa raite:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 — ausente —
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 — ausente —
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.