João 4

Udi Bible (UDI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Fariseyxon İsusi İoanaxun gele şagird girbsuni saal şot'oğo xena badi k'unuk'bsuni barada it'unbaki.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (İsusen İçin təə, İz şagirdxont'un k'unuk'bsay).
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 İsusen mot'o avabakala k'inək' İudeyinaxun c'eri Galileyinane qaybaki.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Şo Samarinaxun c'ovakalaney.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 İsus İak'oven iz ğar İosifa tadi oç̌ala ı̌ša bakala Samariin Sixar s'iyen şəhərene hari.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 İak'ovi xene kəriz t'et'iyaney. Yaq'en İsusa mandak'bsuna görə Şo t'e xene kərizi t'ǒğǒl çurepi. Ǔqǔmci saadey.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Samariyalu sa çuux kərizəxun xe c'evk'sane hari. İsusen şot'o pine: «Za ǔğseynak' xe tandon?»
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (İz şagirdxo ukun haq'seynak' şəhəret'un taśey.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Samariyalu çuğon Şot'o pine: «Hun sa iudeynu, zu isə sa samariyalu çuux. Hun hetəren zaxun xe çureśes bakon?» (İudeyxon samariyaluğoy əşp'est'ala q'ava əşp'estet'unst'ay.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 İsusen şot'o coğabe tadi: «Əgər hun Buxačuğon tadi paya saal vaxun xe çureğalo Şu baksuna avabakayin, hunen Şot'oxun xe çureğon, Şot'inal va yəşəyinşest'ala xene tadon».
10 Jesus respondeu:
11 Çuğon Şot'o pine: «Bezi ağa, xe c'evkseynak' sa q'av tevax bu, kərizəl bə̌ğə̌loye. P'oy t'e yəşəyinşest'ala xena mayin c'evk'alnu?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Me kərizə yax beş bava İak'ovene tade. Kot'oxun için, iz ğarmoğon, iz beliğon xet'un ǔğě. Hun şot'oxunal üstünnu ki?»
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 İsusen şot'o coğabe tadi: «Me xenaxun ǔğə̌lo saal xeneza bakale,
13 Jesus respondeu:
14 ama Zu tadala xenaxun şiin ǔğə̌yin, sal sa vədə xeneza tene bakal. Zu tadala xe şot'ay boş həmişəluğ yəşəyinşest'ala sa xene orayin bakale».
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Çuğon Şot'o pine: «Bezi ağa, t'e xenaxun za tada ki, zu sal sa vədə xeneza ma bakaz, saal xe c'evkseynak' memiya ma eğaz».
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 İsusen çuğo pine: «Taki vi işq'ara k'alpa qaybaka miya».
16 Jesus disse:
17 Çuğon Şot'o "Bezi işq'ar butene" pine. İsusen şot'o pine: «Vi işq'ar nu baksuna düzen pi,
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 şot'aynak' ki, vi qo işq'are bake, həysə vaxun yəşəyinşaloval vi işq'ar tene, hun kot'o düzen pi».
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Çuğon metəre pi: «Bezi ağa, azaksa ki, Hun xavareçalnu.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Beşi bavoğon-kalboğon me buruğot'un bul k'os'bsay, ama və̌n iudeyxon nexnan ki, bul k'os'bseynak' sa ga bunesa, şoval Yerusalime».
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 İsusen şot'o pine: «Za věbaka, t'etər sa vədəne eysa ki, Bava nə me buruğo, nəəl Yerusalima bul k'os'bsun tene lazım bakal.
21 Jesus respondeu:
22 Və̌n tenan ava het'unan bul k'os'bsa, yan isə avayan het'uyan bul k'os'bsa, şot'aynak' ki, çark'esun iudeyxoxune.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ama t'e vədə enesa, şo ene harene ki, həgigi bul k'os'balxon Bava urufen saal ük'en bul k'os'balt'un. Axıri Bavanal İçeynak' metər bul k'os'balxone qə̌vesa.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Buxačux İç Urufe, İçu bul k'os'balxonal urufen q'a ük'en bul k'os'balat'un».
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Çuğon Şot'o pine: «Avazu ki, "Xrist'os" uk'ala c'ekeśi sa Tan eğale. Şo eğat'an yax hər şeya avabakest'ale».
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 İsusen şot'o pine: «Vaxun əyitk'alo Şone, Zu Şozu».
26 Então Jesus disse:
27 Me arane İsusi şagirdxo hart'un, Şot'ay sa çuğoxun exlətbsuna ak'i məət't'əlt'un mandi, ama şuk'k'alen "k'ən çuresay?" nəəl "het'aynak'en ke çuğoxun exlətbsa?" pi tene xavar haq'i.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Çuğon isə xene gamata oq'a laxi şəhərene qaybaki. Şot'in amdarxo pine:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 «Ekinan, zu biq'i əşurxo bitova za exlət'p'i Amdara ak'anan. Bərkə beşi yaq' běğala Xrist'os Şone?»
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Amdarxoval şəhərexun c'eri İsusi t'ǒğǒlt'un hari.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Me arane şagirdxon Şot'o xoyinšt'unbsay: «Ravvi, sa şey uka».
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ama İsusen şot'oğo pine: «Zast'a t'etər sa ukune bu ki, və̌n şot'oxun xavarsuznan».
32 Mas ele lhes disse:
33 T'e vədə şagirdxon "bərkə şinesa K'ot'aynak' ukun eçerene?" pi sun-sunaxun xavart'un haq'i.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 İsusen şot'oğo pine: «Za Yaq'abit'ay çureğalt'u əməlbsun, Şot'ay əşlə tamambsun Zaynak' ukun k'inək'e.
34 Jesus lhes declarou:
35 Və̌n "exeynak' hələ bip' xaşe mande" tenan nex? Zu isə və̌x nexzu ki, ef pulmoğo qaypi q'oruğa běğanan: əkin ene nešum bakene, exp'ala vədəne.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Mone, exp'alen iz zəhməti haq'q'al exest'a, həmişəluğ yəşəyinşeynak' məhsulal topebsa. Hametər, ham bit'alo, ham exp'alo sagala mǔqt'unbaksa.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Metərluğen, "sunt'in binet'on, t'e sunt'in exebon" əyit hari düze c'eysa.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Zu və̌x iz loxol və̌n zəhmət nu zapi sa məhsula exbsaz yaq'abe. Q'erəzt'oğont'un zəhmət zapi, və̌n isə şot'oğoy zəhməti baranan şərik baki».
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 T'e şəhərexun bakala samariyaluğoxun gelo "bezi biq'i bütüm əşurxo za exlətebi" pi şahidluğbala çuğoy əyitə görə İsusa věne baki.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Şot'aynak'al samariyaluyox İsusi t'ǒğǒl hari Şot'o xoyinšt'unbi ki, içoğoy t'ǒğǒlq'an mandi. İsusal p'ə̌ ği t'et'iyane mandi.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 İsusen İçin şot'oǧoxun exlətpsuna görə lap gele amdare Şot'o vě baki.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Şot'oğon çuğo next'uniy: «Ene tək vi əyiten teyan vě baksa, ene yanal beşi ǔmǔğon ibaki avayanbaki ki, həgigiyal, dünyənə Çark'est'al Mone».
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 İsus p'ə̌ ğinaxun oşa t'et'iin c'eri Galileyin tərəf yaq'ane baft'i.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 İsusen İçin sa vədə xavareçali iz yurdnu hörmət nu baksuni barada p'eney.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ama Galileyina eğat'an galileyaluğon Şot'o şaat't'un q'abulbi, şot'aynak' ki, şot'oğonal axsibayi vədine Yerusalima hari Şot'in t'et'iya bi hər şeya ak'et'uniy.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Hametər, İsus p'urum mot'oxun běš İzi xena fina taradi gala, Galileyin Gana ayizene hari. Me ayize padçağeynak' əşp'ala sa amdare buy. Şot'ay ğar K'efernauma azari bask'eney.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Me amdar İsusi İudeyinaxun Galileyina eysuna ibakat'an Şot'ay t'ǒğǒle hari. Şot'oxun xoyinšebi ki, hari iz ğara q'olaybane, şot'aynak' ki, iz ğar elmoğoy loxoley.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 İsusen şot'o pine: «Və̌n müt'lək' möcüzəlü nišanxo ak'inan buq'on ki, və̌st'a věluğ bakane!»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Padçağeynak' əşp'ala amdaren isə İsusa pine: «Bez ağa, hələ ki bez ğar p'uritene, tağen!»
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 İsusen şot'o pine: «Taki k'oya, vi ğar yəşəyinşale». T'e amdaral İsusi əyitə věbaki taneśi.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Şo hələ k'oya tene p'ap'ey, iz k'ulurxon hari içu iz ğare q'olaybaksunat'un xavar tadi.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Şot'in k'ulurxoxun iz ğare şaat' baksuni vaxt'ane xavar haq'i, şot'oğonal pit'un: «Nəyni vǔğǔmci saadast'ane iz q'ızdırma śiri».
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Bavanal q'amişe baki ki, mo İsusen içu "vi ğar yəşəyinşale" pi vədinene bake. Hametər, şo içal, dirist' iz külfətəl İsusa vět'un baki.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Mo İsusi İudeyinaxun Galileyina harit'uxun oşa ak'est'i p'ə̌mci möcüzəlü nišaney.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.