Gênesis 37
Udi Bible (UDI) vs VC
1 İak'ov hari Kənan oç̌ala, izi bava İsaak'iyal q'ərib k'inək' yəşəyinşi me ölkinəne çurk'ala baki.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 İsə ekinan İak'ovaxun bakit'oğoy bel harit'oğoxun exlətp'en.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 İosif İsraili piin işiğey, izi q'ojabaki vədinene bakey pi ğarmoğoy boş bitot'uxun gele şot'one çuresay. Eçeri şot'aynak' toyexlu, śampi sa paltaral ěbest'eney.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Viçimoğon hist'unbsay bavay içoğo c'ək'psuna, şot'o görəl İosifa ak'ala pul tet'ux buy, şot'oxun muč'a əyitp'esal tet'un baksay.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Sa ği isə İosifen nep'e ak'i. Hayzeriyal izi ak'i me nep'a viçimoğo exlətp'it'uxun oşa lap şot'oğoy piyexun bineti.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 İosifen metəre exlətp'i izi ak'i nep'a: «Sa běğanan nep'e boş k'əz ak'e!
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Azk'i ki, q'oruğa yoqyan ğaç̌e: bezi ğaç̌p'i yoq tik çurpene, efi ğaç̌p'it'oğonal bezi yoqe běš biti şot'o bult'un k'os'psa».
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 İosifi viçimoğon qaybaki içu metərt'un pi: «İsə k'ə upsunen çuresa ki? Padçağ baki beşi loxol kalaluğbala fikirvax bu?!» İosifen me nep'a exlətp'it'uxun oşa viçimoğon şot'o lap gelet'un nifrətbsa burqi.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Oşa İosifen sa nep'al anek'i. Hayzeri şot'oval izi viçimoğoynak' exlətpsa burqi pine: «Sa nep'al azk'i zu: bězği ki, göynul bakala běğ q'a xaşe, izi t'ǒğǒlal sas's'e dənə muč'uli - bitet'un za bult'un k'os'psa!»
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 İosifi ak'i me nep'a bavan ibakat'an isə şot'o töymətbi metəre pi: «Mo hetər nep'uren aksa hun?! K'ə upsune mo? Yəni zuval, vi nananal, vi viçimoğonal hari vi běš biti bul k'os'pala bakalyan va?»
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 İosifi ak'ala me nep'urxo görə izi viçimoğoy içu ak'ala pul tet'ux buy, bavay isə eyexun tene c'eysay İosifi piyorox.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Sa ği, İosifi viçimoğon heyvanxo taşeri Şekemi hərrəmine bakala oç̌alxo otarişala vədine,
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 İsrailen İosifa k'alpi pine: «Vi viçimoğon heyvanxo taşeri Şekema otarişbsuna avanu. Va şot'oğoy t'ǒğǒlez yaq'absun çuresa». İosifenal qaybaki "lap şaat', hetər nexnu baz" pine.
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 T'e vədə İsrailen İosifa tapşurbi pine: «Taki běğa běyn, vi viçimux t'iya hetərt'un, k'ət'un bsa. Běyn heyvanxo salamate, k'ə bu, k'ə tene bu - bitova avabaka, eki zaynak' sa xavar eça». Hametər, İosif içoğoy çurpi Xevroni dərənexun c'eri Şekemaç yaq'ane baft'i.
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 çöle izi viçimoğo qə̌věğala gala içu sa amdare irəst'hari. T'e amdaren içuxun "k'ən qə̌věsa miya" pi xavare haq'i,
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 İosifenal qaybaki "bezi viçimoğo, ten ava şot'oğon mayat'un heyvanxo otarişbsa?" pine.
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 T'e amdaren metəre pi: «C'ert'un şorox memiin, unk'on Dot'anat'un taśi, ketər sa əyit lafedi bezi ǔmǔğo». Mot'o ibaki İosifal taneśi Dot'ana, taśiyal izi viçimoğo t'iya bə̌ğə̌nebi.
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Viçimoğon İosifa hələ ə̌xiləxun ak'i çalt'unxi, hari içoğo p'ap'aminal əyitə sat'unbi ki, şot'o besp'alt'un.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Şot'oğon içoğoy arane metərt'un pi: «Mone, enesa beşi nep' ak'ala ğar!
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Ekinan kot'o besp'en, oşal sa kure boş bosen taśeq'an! K'oyal uyank'on ki, ə̌qnə heyvanxone śarpe. T'e vədə běyanğon běyn k'ə bese baksa izi ak'i nep'urxon!»
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Ama Ruvenen şot'oğoy me exlətxo ibaki, İosifa çark'est'une çureśi. Şot'in pine: «Besmabanan!
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 P'i śipi günax əşp'est'un lazım bateneksa. Şot'o ef kiin ma besp'anan, me xam ganu bakala kururxoxun sunt'ay boş bosaynan, bəse». Ruveni fikir isə şoney ki, oşa hari İosifa kure boşt'an c'evk'i qaydi bavay t'ǒğǒl taşale.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Hametər, İosif hari viçimoğoy t'ǒğǒl p'ap'ala k'inək' lavabaki şot'ay loxolxun t'e toyexlu paltara zapi c'evt'unk'i,
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 oşal biq'i bot'unseri kure boş. Kur isə ams'iney, iz boş xe tene buy.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Oşa arśi šum ukala gala bět'unği Gileadi tərəfəxun sa kərvane eysa. Mo ismailluğoy kərvaney, buşurxoy loxol şaat' adeğala oyurxo, c'əyin saal mət lapi taşeri Misirə toyt'unst'ay.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 T'e vədə İudan izi viçimoğo pine: «İsə uk'en p'ure beşi viçi, mot'oxun k'ə q'azayinşi bakalyan? Lap mot'o bitot'uxun c'ap'albayan, beşi ozanene me günax!
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Şaat'o şone besmaben kot'o, toyden taśeq'an me ismailluğo. Heq'ədər uk'ayan, p'urumal beşi viçine, sa p'ine taysa beşi bitot'ay boş». Viçimux İuday əyitə bast'unki,
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 hariyal kərvan içoğoy t'ǒğǒlxun c'ovakat'an İosifa kure boşt'an c'evk'i ismailluğo q'a dənə gümüşi tənginəl toyt'undi. Hametər, Midyan oç̌alaxun mal taşeri toydalxon İosifa içoğoxun haq'i tat'unśi Misirə.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Me bakit'oğoxun izi xavar nu bakala Ruvenen isə hayzeri taneśi ki, İosifa kurnuxun c'evk'i çark'est'ale. Hariyal ak'at'an ki, İosif kure boş butene, bureqi izi loxol bakala paltara zığ-zığbi ǒnepsa, t'emane şot'aynak' izi ük' bok'i.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Şo izi viçimoğoy t'ǒğǒl hari pine: «Butene bezi mis'ik' viçi! İsə bezi bula haq'i maya tağaz zu?!»
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 T'e vədə viçimoğon sa keçi šampi, oşal İosifi loxolxun zapi c'evk'i paltara dirist' p'iyalt'unbi.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Şot'oğon t'e toyexlu, śampi paltara bavaynak' eçeri pit'un: «Sa miya běğa k'əyan bə̌ğə̌be! Beşi zənden mo vi ğare paltare, tene ki?»
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 İak'oven paltara ak'ala k'inək' çalxi harayepi: «Bezi ğare paltare mo, bezi İosifi paltare! Taneśi bezi ğar, ə̌qnə heyvanxoynak' yeme baki!»
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Metər piyal bureqi izi loxol bakala paltara zığ-zığbi ǒnepsa. İzi loxol çul lavk'i hema ği yase efi İak'oven, şuk'k'alenal şot'o şip'bes tene baksay.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 İzi ğarmoğon q'a xuyərmoğon gireśi içu ük' tast'un çureğat'an isə qaybaki metəre nexey: «Ma galdanan za, bartanan ǒnek'az bezi ğareynak'! Bisunez çuresa zu, t'e dünyəne, bezi ğare t'ǒğǒl taysunez çuresa!» Hametər, İosifi bisunen İak'ova gelene bok'osp'i.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Şo izi ğare loxol ǒnepsaxey, midyanluğon isə İosifa Misirə taşeri şot'o faraoni q'aroolçiğoy kalo bakala P'ot'ifara toyt'undi.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.