Gênesis 37
Udi Bible (UDI) vs ACF
1 İak'ov hari Kənan oç̌ala, izi bava İsaak'iyal q'ərib k'inək' yəşəyinşi me ölkinəne çurk'ala baki.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 İsə ekinan İak'ovaxun bakit'oğoy bel harit'oğoxun exlətp'en.
2 Estas são as gerações de Jacó. Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia más notícias deles a seu pai.
3 İosif İsraili piin işiğey, izi q'ojabaki vədinene bakey pi ğarmoğoy boş bitot'uxun gele şot'one çuresay. Eçeri şot'aynak' toyexlu, śampi sa paltaral ěbest'eney.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Viçimoğon hist'unbsay bavay içoğo c'ək'psuna, şot'o görəl İosifa ak'ala pul tet'ux buy, şot'oxun muč'a əyitp'esal tet'un baksay.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiaram-no, e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Sa ği isə İosifen nep'e ak'i. Hayzeriyal izi ak'i me nep'a viçimoğo exlətp'it'uxun oşa lap şot'oğoy piyexun bineti.
5 Teve José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 İosifen metəre exlətp'i izi ak'i nep'a: «Sa běğanan nep'e boş k'əz ak'e!
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Azk'i ki, q'oruğa yoqyan ğaç̌e: bezi ğaç̌p'i yoq tik çurpene, efi ğaç̌p'it'oğonal bezi yoqe běš biti şot'o bult'un k'os'psa».
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava, e também ficava em pé, e eis que os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 İosifi viçimoğon qaybaki içu metərt'un pi: «İsə k'ə upsunen çuresa ki? Padçağ baki beşi loxol kalaluğbala fikirvax bu?!» İosifen me nep'a exlətp'it'uxun oşa viçimoğon şot'o lap gelet'un nifrətbsa burqi.
8 Então lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Oşa İosifen sa nep'al anek'i. Hayzeri şot'oval izi viçimoğoynak' exlətpsa burqi pine: «Sa nep'al azk'i zu: bězği ki, göynul bakala běğ q'a xaşe, izi t'ǒğǒlal sas's'e dənə muč'uli - bitet'un za bult'un k'os'psa!»
9 E teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 İosifi ak'i me nep'a bavan ibakat'an isə şot'o töymətbi metəre pi: «Mo hetər nep'uren aksa hun?! K'ə upsune mo? Yəni zuval, vi nananal, vi viçimoğonal hari vi běš biti bul k'os'pala bakalyan va?»
10 E contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é este que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 İosifi ak'ala me nep'urxo görə izi viçimoğoy içu ak'ala pul tet'ux buy, bavay isə eyexun tene c'eysay İosifi piyorox.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai porém guardava este negócio no seu coração.
12 Sa ği, İosifi viçimoğon heyvanxo taşeri Şekemi hərrəmine bakala oç̌alxo otarişala vədine,
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 İsrailen İosifa k'alpi pine: «Vi viçimoğon heyvanxo taşeri Şekema otarişbsuna avanu. Va şot'oğoy t'ǒğǒlez yaq'absun çuresa». İosifenal qaybaki "lap şaat', hetər nexnu baz" pine.
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele respondeu: Eis-me aqui.
14 T'e vədə İsrailen İosifa tapşurbi pine: «Taki běğa běyn, vi viçimux t'iya hetərt'un, k'ət'un bsa. Běyn heyvanxo salamate, k'ə bu, k'ə tene bu - bitova avabaka, eki zaynak' sa xavar eça». Hametər, İosif içoğoy çurpi Xevroni dərənexun c'eri Şekemaç yaq'ane baft'i.
14 E ele lhe disse: Ora vai, vê como estão teus irmãos, e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom, e foi a Siquém.
15 çöle izi viçimoğo qə̌věğala gala içu sa amdare irəst'hari. T'e amdaren içuxun "k'ən qə̌věsa miya" pi xavare haq'i,
15 E achou-o um homem, porque eis que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe o homem, dizendo: Que procuras?
16 İosifenal qaybaki "bezi viçimoğo, ten ava şot'oğon mayat'un heyvanxo otarişbsa?" pine.
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 T'e amdaren metəre pi: «C'ert'un şorox memiin, unk'on Dot'anat'un taśi, ketər sa əyit lafedi bezi ǔmǔğo». Mot'o ibaki İosifal taneśi Dot'ana, taśiyal izi viçimoğo t'iya bə̌ğə̌nebi.
17 E disse aquele homem: Foram-se daqui; porque ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu atrás de seus irmãos, e achou-os em Dotã.
18 Viçimoğon İosifa hələ ə̌xiləxun ak'i çalt'unxi, hari içoğo p'ap'aminal əyitə sat'unbi ki, şot'o besp'alt'un.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele para o matarem.
19 Şot'oğon içoğoy arane metərt'un pi: «Mone, enesa beşi nep' ak'ala ğar!
19 E disseram um ao outro: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Ekinan kot'o besp'en, oşal sa kure boş bosen taśeq'an! K'oyal uyank'on ki, ə̌qnə heyvanxone śarpe. T'e vədə běyanğon běyn k'ə bese baksa izi ak'i nep'urxon!»
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Ama Ruvenen şot'oğoy me exlətxo ibaki, İosifa çark'est'une çureśi. Şot'in pine: «Besmabanan!
21 E ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos, e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 P'i śipi günax əşp'est'un lazım bateneksa. Şot'o ef kiin ma besp'anan, me xam ganu bakala kururxoxun sunt'ay boş bosaynan, bəse». Ruveni fikir isə şoney ki, oşa hari İosifa kure boşt'an c'evk'i qaydi bavay t'ǒğǒl taşale.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mãos nele; isto disse para livrá-lo das mãos deles e para torná-lo a seu pai.
23 Hametər, İosif hari viçimoğoy t'ǒğǒl p'ap'ala k'inək' lavabaki şot'ay loxolxun t'e toyexlu paltara zapi c'evt'unk'i,
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram de José a sua túnica, a túnica de várias cores, que trazia.
24 oşal biq'i bot'unseri kure boş. Kur isə ams'iney, iz boş xe tene buy.
24 E tomaram-no, e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Oşa arśi šum ukala gala bět'unği Gileadi tərəfəxun sa kərvane eysa. Mo ismailluğoy kərvaney, buşurxoy loxol şaat' adeğala oyurxo, c'əyin saal mət lapi taşeri Misirə toyt'unst'ay.
25 Depois assentaram-se a comer pão; e levantaram os seus olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias e bálsamo e mirra, e iam levá-los ao Egito.
26 T'e vədə İudan izi viçimoğo pine: «İsə uk'en p'ure beşi viçi, mot'oxun k'ə q'azayinşi bakalyan? Lap mot'o bitot'uxun c'ap'albayan, beşi ozanene me günax!
26 Então Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá que matemos a nosso irmão e escondamos o seu sangue?
27 Şaat'o şone besmaben kot'o, toyden taśeq'an me ismailluğo. Heq'ədər uk'ayan, p'urumal beşi viçine, sa p'ine taysa beşi bitot'ay boş». Viçimux İuday əyitə bast'unki,
27 Vinde e vendamo-lo a estes ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 hariyal kərvan içoğoy t'ǒğǒlxun c'ovakat'an İosifa kure boşt'an c'evk'i ismailluğo q'a dənə gümüşi tənginəl toyt'undi. Hametər, Midyan oç̌alaxun mal taşeri toydalxon İosifa içoğoxun haq'i tat'unśi Misirə.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata, aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Me bakit'oğoxun izi xavar nu bakala Ruvenen isə hayzeri taneśi ki, İosifa kurnuxun c'evk'i çark'est'ale. Hariyal ak'at'an ki, İosif kure boş butene, bureqi izi loxol bakala paltara zığ-zığbi ǒnepsa, t'emane şot'aynak' izi ük' bok'i.
29 Voltando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então rasgou as suas vestes.
30 Şo izi viçimoğoy t'ǒğǒl hari pine: «Butene bezi mis'ik' viçi! İsə bezi bula haq'i maya tağaz zu?!»
30 E voltou a seus irmãos e disse: O menino não está; e eu aonde irei?
31 T'e vədə viçimoğon sa keçi šampi, oşal İosifi loxolxun zapi c'evk'i paltara dirist' p'iyalt'unbi.
31 Então tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Şot'oğon t'e toyexlu, śampi paltara bavaynak' eçeri pit'un: «Sa miya běğa k'əyan bə̌ğə̌be! Beşi zənden mo vi ğare paltare, tene ki?»
32 E enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 İak'oven paltara ak'ala k'inək' çalxi harayepi: «Bezi ğare paltare mo, bezi İosifi paltare! Taneśi bezi ğar, ə̌qnə heyvanxoynak' yeme baki!»
33 E conheceu-a, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o comeu; certamente José foi despedaçado.
34 Metər piyal bureqi izi loxol bakala paltara zığ-zığbi ǒnepsa. İzi loxol çul lavk'i hema ği yase efi İak'oven, şuk'k'alenal şot'o şip'bes tene baksay.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, pôs saco sobre os seus lombos e lamentou a seu filho muitos dias.
35 İzi ğarmoğon q'a xuyərmoğon gireśi içu ük' tast'un çureğat'an isə qaybaki metəre nexey: «Ma galdanan za, bartanan ǒnek'az bezi ğareynak'! Bisunez çuresa zu, t'e dünyəne, bezi ğare t'ǒğǒl taysunez çuresa!» Hametər, İosifi bisunen İak'ova gelene bok'osp'i.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou porém ser consolado, e disse: Porquanto com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim o chorou seu pai.
36 Şo izi ğare loxol ǒnepsaxey, midyanluğon isə İosifa Misirə taşeri şot'o faraoni q'aroolçiğoy kalo bakala P'ot'ifara toyt'undi.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.