Gênesis 37
Udi Bible (UDI) vs NAA
1 İak'ov hari Kənan oç̌ala, izi bava İsaak'iyal q'ərib k'inək' yəşəyinşi me ölkinəne çurk'ala baki.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 İsə ekinan İak'ovaxun bakit'oğoy bel harit'oğoxun exlətp'en.
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 İosif İsraili piin işiğey, izi q'ojabaki vədinene bakey pi ğarmoğoy boş bitot'uxun gele şot'one çuresay. Eçeri şot'aynak' toyexlu, śampi sa paltaral ěbest'eney.
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 Viçimoğon hist'unbsay bavay içoğo c'ək'psuna, şot'o görəl İosifa ak'ala pul tet'ux buy, şot'oxun muč'a əyitp'esal tet'un baksay.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 Sa ği isə İosifen nep'e ak'i. Hayzeriyal izi ak'i me nep'a viçimoğo exlətp'it'uxun oşa lap şot'oğoy piyexun bineti.
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 İosifen metəre exlətp'i izi ak'i nep'a: «Sa běğanan nep'e boş k'əz ak'e!
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 Azk'i ki, q'oruğa yoqyan ğaç̌e: bezi ğaç̌p'i yoq tik çurpene, efi ğaç̌p'it'oğonal bezi yoqe běš biti şot'o bult'un k'os'psa».
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 İosifi viçimoğon qaybaki içu metərt'un pi: «İsə k'ə upsunen çuresa ki? Padçağ baki beşi loxol kalaluğbala fikirvax bu?!» İosifen me nep'a exlətp'it'uxun oşa viçimoğon şot'o lap gelet'un nifrətbsa burqi.
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Oşa İosifen sa nep'al anek'i. Hayzeri şot'oval izi viçimoğoynak' exlətpsa burqi pine: «Sa nep'al azk'i zu: bězği ki, göynul bakala běğ q'a xaşe, izi t'ǒğǒlal sas's'e dənə muč'uli - bitet'un za bult'un k'os'psa!»
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 İosifi ak'i me nep'a bavan ibakat'an isə şot'o töymətbi metəre pi: «Mo hetər nep'uren aksa hun?! K'ə upsune mo? Yəni zuval, vi nananal, vi viçimoğonal hari vi běš biti bul k'os'pala bakalyan va?»
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 İosifi ak'ala me nep'urxo görə izi viçimoğoy içu ak'ala pul tet'ux buy, bavay isə eyexun tene c'eysay İosifi piyorox.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Sa ği, İosifi viçimoğon heyvanxo taşeri Şekemi hərrəmine bakala oç̌alxo otarişala vədine,
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 İsrailen İosifa k'alpi pine: «Vi viçimoğon heyvanxo taşeri Şekema otarişbsuna avanu. Va şot'oğoy t'ǒğǒlez yaq'absun çuresa». İosifenal qaybaki "lap şaat', hetər nexnu baz" pine.
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 T'e vədə İsrailen İosifa tapşurbi pine: «Taki běğa běyn, vi viçimux t'iya hetərt'un, k'ət'un bsa. Běyn heyvanxo salamate, k'ə bu, k'ə tene bu - bitova avabaka, eki zaynak' sa xavar eça». Hametər, İosif içoğoy çurpi Xevroni dərənexun c'eri Şekemaç yaq'ane baft'i.
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 çöle izi viçimoğo qə̌věğala gala içu sa amdare irəst'hari. T'e amdaren içuxun "k'ən qə̌věsa miya" pi xavare haq'i,
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 İosifenal qaybaki "bezi viçimoğo, ten ava şot'oğon mayat'un heyvanxo otarişbsa?" pine.
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 T'e amdaren metəre pi: «C'ert'un şorox memiin, unk'on Dot'anat'un taśi, ketər sa əyit lafedi bezi ǔmǔğo». Mot'o ibaki İosifal taneśi Dot'ana, taśiyal izi viçimoğo t'iya bə̌ğə̌nebi.
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Viçimoğon İosifa hələ ə̌xiləxun ak'i çalt'unxi, hari içoğo p'ap'aminal əyitə sat'unbi ki, şot'o besp'alt'un.
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Şot'oğon içoğoy arane metərt'un pi: «Mone, enesa beşi nep' ak'ala ğar!
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 Ekinan kot'o besp'en, oşal sa kure boş bosen taśeq'an! K'oyal uyank'on ki, ə̌qnə heyvanxone śarpe. T'e vədə běyanğon běyn k'ə bese baksa izi ak'i nep'urxon!»
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 Ama Ruvenen şot'oğoy me exlətxo ibaki, İosifa çark'est'une çureśi. Şot'in pine: «Besmabanan!
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 P'i śipi günax əşp'est'un lazım bateneksa. Şot'o ef kiin ma besp'anan, me xam ganu bakala kururxoxun sunt'ay boş bosaynan, bəse». Ruveni fikir isə şoney ki, oşa hari İosifa kure boşt'an c'evk'i qaydi bavay t'ǒğǒl taşale.
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Hametər, İosif hari viçimoğoy t'ǒğǒl p'ap'ala k'inək' lavabaki şot'ay loxolxun t'e toyexlu paltara zapi c'evt'unk'i,
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 oşal biq'i bot'unseri kure boş. Kur isə ams'iney, iz boş xe tene buy.
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Oşa arśi šum ukala gala bět'unği Gileadi tərəfəxun sa kərvane eysa. Mo ismailluğoy kərvaney, buşurxoy loxol şaat' adeğala oyurxo, c'əyin saal mət lapi taşeri Misirə toyt'unst'ay.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 T'e vədə İudan izi viçimoğo pine: «İsə uk'en p'ure beşi viçi, mot'oxun k'ə q'azayinşi bakalyan? Lap mot'o bitot'uxun c'ap'albayan, beşi ozanene me günax!
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Şaat'o şone besmaben kot'o, toyden taśeq'an me ismailluğo. Heq'ədər uk'ayan, p'urumal beşi viçine, sa p'ine taysa beşi bitot'ay boş». Viçimux İuday əyitə bast'unki,
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 hariyal kərvan içoğoy t'ǒğǒlxun c'ovakat'an İosifa kure boşt'an c'evk'i ismailluğo q'a dənə gümüşi tənginəl toyt'undi. Hametər, Midyan oç̌alaxun mal taşeri toydalxon İosifa içoğoxun haq'i tat'unśi Misirə.
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Me bakit'oğoxun izi xavar nu bakala Ruvenen isə hayzeri taneśi ki, İosifa kurnuxun c'evk'i çark'est'ale. Hariyal ak'at'an ki, İosif kure boş butene, bureqi izi loxol bakala paltara zığ-zığbi ǒnepsa, t'emane şot'aynak' izi ük' bok'i.
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 Şo izi viçimoğoy t'ǒğǒl hari pine: «Butene bezi mis'ik' viçi! İsə bezi bula haq'i maya tağaz zu?!»
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 T'e vədə viçimoğon sa keçi šampi, oşal İosifi loxolxun zapi c'evk'i paltara dirist' p'iyalt'unbi.
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 Şot'oğon t'e toyexlu, śampi paltara bavaynak' eçeri pit'un: «Sa miya běğa k'əyan bə̌ğə̌be! Beşi zənden mo vi ğare paltare, tene ki?»
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 İak'oven paltara ak'ala k'inək' çalxi harayepi: «Bezi ğare paltare mo, bezi İosifi paltare! Taneśi bezi ğar, ə̌qnə heyvanxoynak' yeme baki!»
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 Metər piyal bureqi izi loxol bakala paltara zığ-zığbi ǒnepsa. İzi loxol çul lavk'i hema ği yase efi İak'oven, şuk'k'alenal şot'o şip'bes tene baksay.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 İzi ğarmoğon q'a xuyərmoğon gireśi içu ük' tast'un çureğat'an isə qaybaki metəre nexey: «Ma galdanan za, bartanan ǒnek'az bezi ğareynak'! Bisunez çuresa zu, t'e dünyəne, bezi ğare t'ǒğǒl taysunez çuresa!» Hametər, İosifi bisunen İak'ova gelene bok'osp'i.
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Şo izi ğare loxol ǒnepsaxey, midyanluğon isə İosifa Misirə taşeri şot'o faraoni q'aroolçiğoy kalo bakala P'ot'ifara toyt'undi.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.