Gênesis 44
God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs VC
1 Joseph an goa bobo orot iforai iyau, “Osi orot asi baik ai bayu aumiet wat ei wanen sinabo sinan, a orot kakaita kakaita asi agim silver on eb baik tefasi nan ei wanen.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Namon yau au viga bonanamarin agim silver ai siyamai a agim silver sawareg aurin sibo sinat tobon mes on, on mat engon ei kaita tais giya momos an baik tefanai eiwan.” Ato Joseph dura mamaba bobo orot i yawur on nanaba iyamen.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Ra itom fomenei fomenei bobo orot on taitain tutuan iyafares asi donkey siboen ato sinai.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 On an rai osi mafam gagamin sikirir men weromin sinai mom, ato Joseph an goa bobo orot iyawur iyau, “Om on gagariwat osi orot gibusi enai ato un boboes on unawures unau, ‘Omi aibo mes bobo komasin auriu woiyamai?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Omi aibo mes au bada an viga agim silver ai siyamai on wobainau?’ Omi viga ato wo boai on, yau au bada min on nan wat etotoman a on viga emon ebi yoboai sawar buburis gibui sin mamatar auris on eiten. Omi on bobo komasin gagamin bag woiyamai!”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 On an rai bobo orot inai ibotanis ato Joseph dura mamaba i yawur on dura bainon nanaba iyawures.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Osi siyafotai siyau, “Wai kavian, om abi dura ebi kakafun, wei men wasagob on. Wei dura bag wawurem on men bobo abifan tani on nanaba wai yamai on.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Om usagob wei tafanam Canaan nan agim silver ai baik tefasi si yen wagaturen on wa boen wamatabir men aurim. Ato mamaba uyau on am bada an goai agim silver ai agim gold on wat bainau.
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Wai Kavian, wei sanayi iyafan tani un gaturai in boboai mes on, on inarab, ato wei engon on om am bada an agiroti wan matar.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 On iyawures iyau, “Yau abi basit, baise orot iyafan omi sanamui on viga i boai on ekesin wat on ini agirotin, ato omi fani on ubar emon on in rufanim wonan.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Namon osi sasasan wat asi baik au gabur siyeiren ato osi kakaita kakaita asi baik siruserenen.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Joseph an bobo orot matanubai asi baik engon irunanagen tiwag, ainau orot farat ibosuruf isur inai giya momos bag igat, ato viga on Benjamin an baik amonai igaturai.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 On tutuan on siyababan kwakwan ato asi bai takwakwaren on sisafefen. Namon osi engon asi donkey tefasi asi sawar siya gagaiyen men ato simatabir sinai mafam gagamin aurin.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 On an rai Judah taitain tutuan mat simatabir sinai Joseph an goai sigat on sit Joseph on nan nana imama. Osi engon nanai nan sindas sirouen usos situr.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Joseph iyawures iyau, “Omi abifan woi yamai? Omi men wosagob orot yau nanaba on au faiwar yen fofonin bobo buburis semamatar on arimon an sagob.”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Judah iyafotai iyau, “Wai kavian, abifan arimon aurim wanau? Mamaba wanau wan rubunagi. God on wai komasin iyamai irerebai. On mes wei engon on om am agiroti, men ato iyafan bisinai viga sigagaturai ekesin wat on.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Joseph iyafotai iyau, “O, ambin bag! Yau men arimon nanaba ani yamai! On iyafan viga i boai wat on arimon yau auriu ini agir. Omi fani on won matabir men obinai wat wonan tamam aurin.”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Namon Judah on Joseph aurin igai ato iyawur iyau, “Au kavian, karun, abi fefeyanim, ei basiteu obinai aurim ani kakafun. Men auriu uni yatatab mes, yabin om on aiwab orot rum fofon.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Au kavian, om wei ui tetemi uyau, ‘Omi tamam mat a taim tani mat i?’
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Wei wai yafotem wau, ‘Eee, wei tamai on iorokwar, ato on iorokwar bag weie fifi giya momos irat. On fifi tuan orot on min irabob ato fifi ekesin mom ayon ibi tuai on yawasin emama. Ato tamai min on fifi inuaboai kwakwan bag.’
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Namon om uyawurei uyau, ‘omi won boai wonnat nin ato tou mataui anitai,
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 ato wei wai yafotem wau on, fifi on arimon taman men ini kirir, on taman in bikirir on arimon taman inarab.’
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Baise om uyawurei uyau, ‘Om taim giya momos men mat won nanat on, omi men wonnat auriu.’
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 On an rai wamatabir men wanai tamai aurin, aifan uyawurei on wa kasonai.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Namon on iyawurei wat matabir men bayu kafakakai ba wat tobon mes.
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Wei wai yafotai wau, ‘Wei men wanan on. Wei tai giya momos mat on wanan, ato ambin mes on, men wanan aurin.
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Wei tamai ato nanaba iyawurei, ‘Omi wosagob yau awau Rachel on nanatu orot ruam mom itu.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Tani on ikirireu nono. On rega an bobaitu tutuenis sisafefai, yabin on i nan nenei on men ait men.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Omi ari atonio ba yau emon won boseir ato aifan komasin aurin in mamatar on, omi yau yababan wobiteu ato on yababan emon inasbuniu, yabin yau on ai orokwar bag.’”
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 — ausente —
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 — ausente —
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Men on wat, yau fifi an yawas aurin on tamau aurin aumatan. Yau awur au, “Yau fifi men an boai an matabir aurim, yau arimon au yawas tutufinai ubar an boai.”
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Au kavian, on mes karun abi fefeyanim, yau on ari nin anama on fifi an efan an boai ani agirotiu, ato on eikirir tutuan mat sin matabir sinan.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Yau on fifi men bisiwui on an matabir anan tamau aurin? Ambin bag! Yau men agogoi atonio komasin anitai innat tamau au tefan inag.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.