Gênesis 31

God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jacob itatam on Laban nanatun si yau, “Jacob on ot tamat an sawar ibi noanai on engon tutufin iboen. Ato ot tamat aifan ibi noanai on emon on sawar an aiwab orot imatar.
1 E ele ouviu as palavras dos filhos de Labão, dizendo: Jacó tomou tudo que era de nosso pai; e do que era do nosso pai ele obteve toda a sua glória.
2 A mat Jacob it isagob on Laban an yawas aurin ifofour on men ainau ba.
2 E Jacó viu o semblante de Labão, e eis que não era para com ele como antes.
3 Namon BADA on Jacob iyawur iyau, “Om ematabir men enai tatamam a am dam warar asi tafanamai. Yau arimon om bisimui anama.”
3 E o SENHOR disse a Jacó: Volta à terra de teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 On mes Jacob dura iyafar Rachel a Leah rus auris sit nat menan an bobaitu ikakaifares on nan.
4 E Jacó enviou e chamou Raquel e Lia para o campo para o seu rebanho,
5 On iyawures iyau, “Ari aitai on, omi tamam an yawas yau auriu on men ainau ifofour ba; baise tamau an God on yau bisiwui emama.
5 e lhes disse: Eu vejo o semblante do vosso pai, que não é para comigo como antes, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Omi rum wosagob yau tamam aurin on au faiwar tutufinai aboen.
6 E vós sabeis que, com todas as minhas forças eu tenho servido a vosso pai.
7 Baise on isigoeu au baiyan on wera auyotoat nanaba men fofon kaitamomai iteu on. Baise God on yau irufafareu.
7 E vosso pai me enganou, e mudou meu salário dez vezes; Deus, porém, não lhe permitiu ferir-me.
8 On an werai Laban inau, ‘Goat ato usis faremis on om am baiyan,’ bobaitu engon sin totoub on faremis. Ato on an werai inau, ‘Tisasamaris on om am baiyan,’ bobaitu engon sin totoub on nanatus bobous on tisasamaris wat.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias salpicadas. E se ele dizia: Os listrados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias listradas.
9 On mes God on tamam an bobaitu engon iyabaruai ato yau iteu.
9 Então Deus tomou o rebanho de vosso pai, e o tem dado a mim.
10 Bobaitu si baiyayar an werai on yau abomomout goat tona usis tisasamaris, faremis a gigirumis on goat toub mat sibi yayar on aites.
10 E aconteceu nesse tempo que o rebanho deu cria, eu levantei meus olhos, e vi em um sonho, e eis que os carneiros que montavam sobre o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 God an anea bomomoutai iyawureu iyau, ‘Jacob!’ Yau ai yafotai au, ‘Men, yau nio.’
11 E o anjo de Deus falou comigo em um sonho, dizendo: Jacó; e eu disse: Aqui estou.
12 Ato God an anea iyau, ‘Eit! goat tona usis tisasamaris, faremis a gigirumis on goat toub mat sebiyayar. Yau atonio bobo anafour in matar, yabin Laban abi abi engon aurim ibi yamen on aiten.’
12 E ele disse: Levanta teus olhos agora e vê; todos os carneiros que montam sobre o rebanho são listrados, salpicados e malhados; pois eu tenho visto tudo o que Labão faz contigo.
13 Yau God min on Bethel nan aurim arobotet, menan matair agim Yau auriu ukutetai ato rura momon kerin umutai ato auriu aumatan dura uiyamai. Om ari bag atonio tafanam eikirir ato un matabir men unan am rat baren tafanamai nan.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu ungiste o pilar, e onde juraste um juramento para mim. Agora, levanta-te, vai-te desta terra e volta à terra de tua parentela.
14 Namon Rachel a Leah rus Jacob siyafotai siyau, “Wei tamai an buder on men tani yen wan boai on.”
14 E Raquel e Lia responderam e lhe disseram: Ainda há alguma porção de herança para nós na casa de nosso pai?
15 On wei e boei on nanawan jeverig ba. Om wei utobonei, ato men on wat on, baise on wei ai baiyan an agim on engon ireben isawar.
15 Não somos por ele consideradas como estrangeiras? Pois ele nos vendeu, e devorou também o nosso dinheiro.
16 Sawar a agim an bai aiwab engon ato God wei tamai emon iyabaruai on wei noai a nanatui noas. On mes God mamaba iyawurem on eiyamai.
16 Porque toda a riqueza que Deus tomou de nosso pai é nossa, e de nossos filhos. Agora, então, tudo quanto Deus te disse, faze-o.
17 On mes Jacob ibotitiwag ato imisir awan ruam a nanatun iboes camel tefasi iyagagaiis.
17 Então, Jacó se levantou, e pôs seus filhos e mulheres sobre camelos,
18 Ato an bobaitu engon iboes ainau iyafares si nan a mat on an sawar engon tutufin ato tafanam Mesopotamia imama ibinoanai on engon iboen imatabir men taman Isaac an tafanam Canaan aurin.
18 e ele levou todo o seu rebanho, e todos os seus bens que havia obtido, o rebanho de sua possessão, que havia obtido em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, na terra de Canaã.
19 On an werai Laban on inai an sheep bubunis it yaragen mes ato Rachel on ufutai taman an goai irui an bai yuyur god on ibo tawaseiren.
19 E Labão foi tosquiar suas ovelhas; e Raquel havia furtado as imagens que eram de seu pai.
20 Jacob on Laban isigoai men ikasonai isagob on yai kirir.
20 E Jacó ocultou a Labão, o sírio, a notícia de sua partida.
21 On mes on an sawar engon tutufin iboen mat iyayai. On Euphrates sareu irabon weie on ibosuruf inai Gilead oyau oyau tafanam aurin.
21 Assim ele fugiu com tudo o que tinha, e se levantou e cruzou o rio, e pôs a sua face em direção ao monte Gileade.
22 Ra ton isawar gibunai weie sabu Laban sikasonai on Jacob iyayai.
22 E ao terceiro dia, foi declarado a Labão que Jacó havia fugido.
23 Laban an dam warar orot iboes Jacob gibunai sifaitan sinai wera nimtereban ruam weie Gilead oyau oyau tafanamai nan sibotan.
23 E ele tomou seus irmãos consigo, e o perseguiu numa jornada de sete dias; e eles o alcançaram no monte Gileade.
24 On fom God bomomoutai Laban iyawur iyau, “Om un kaifarai tiwag Jacob men dura ai unau beberuai mes.”
24 E Deus veio a Labão, o sírio, em um sonho à noite, e lhe disse: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Jacob an guwi on Gilead oyauai iyon imama. Ato Laban an dam warar mat sinat sibotanai ato osi on eb asi guwi on nan Gilead oyauai siyonen.
25 Então Labão alcançou Jacó. Ora, Jacó havia armado sua tenda no monte, e Labão com seus irmãos armaram no monte Gileade.
26 Ra itom weie rus osi sinofoten ato Laban imisir Jacob iyawur iyau, “Om aibo mes usigoweu ato nanatu jeverig uboes uyayai, an itin on sitau ragitai sebi gagam sefafatumes sai ba?
26 E Labão disse a Jacó: O que fizeste, para fugir às escondidas e conduzir minhas filhas, como cativas à espada?
27 Om aibo mes usigoweu ato bubuniai uyayai kirireu? Om yau ut kasoneu ato yau arimon dour tatafai, yasisirai a kwarerai nan ati yafarem utan.
27 Por que tu fugiste em segredo e escondeste de mim, e não me contaste, para que eu pudesse te enviar com alegria, e com cânticos, com tamboril, e com harpas?
28 Om men wera uteu ato wawau at boyayanis a nanatu jeverig atau baitotoris, om on ojis asi bobo on uiyamai.
28 E não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Agiste como um insensato ao fazer assim.
29 Yau on faiwar yen fofonin ati komasim, baise on fom on tamam an God iyawureu men eta tani ai nan dura ai anau beberuem mes.
29 Está no poder da minha mão te fazer mal; mas o Deus de teu pai falou comigo ontem à noite, dizendo: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Yau asagob om am gogoi bag on un matabir men unan am tafanam aurin on mes ukirireu, baise aibo mes au bai yuyur god on ubo tawaseiren?”
30 E agora, se decidiste ir-te pelo muito que anelas pela casa de teu pai, contudo por que tu furtaste meus deuses?
31 Jacob on Laban iyafotai iyau, “Yau aber, yabin yau ai nonot on om arimon nanatum wani ai nan utabarueu on mes.
31 E Jacó respondeu e disse a Labão: Porque eu tive medo. Pois eu disse: E se porventura tomasses à força tuas filhas de mim?
32 Baise om nin iyafan un gaturai on om am bai yuyur god ibo tawaseiren, on min unasubun. Nin ati dam warar matasi, nan toum erunanag eiten aifan om noam on eboen.” Jacob on men isagob Rachel on Laban an bai yuyur god ibo tawaseiren.
32 Com quem encontrares os teus deuses, que este não viva. Diante de nossos irmãos, discerne o que é teu comigo, e toma-o a ti. Porque Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Laban irui Jacob an guwi ai inuen, weie inai Leah an guwi ai ba, a bobo jever ruam asi guwi ai ba, baise an bai yuyur god men igaturen. Namon on inai Rachel an guwi ai ba irui.
33 E Labão foi à tenda de Jacó, e à tenda de Lia, e às tendas das duas servas, mas não os encontrou. Então ele saiu da tenda de Lia, e entrou na tenda de Raquel.
34 Rachel on goa asi bai yuyur god on iboen camel an sifumama amonai iwanen ato tefanai imair imama. Laban guwi amos engon irunanagen baise osi bai yuyur god men igaturen.
34 Ora, Raquel havia tomado as imagens, e as tinha colocado na albarda de um camelo, e estava sentada sobre elas. E Labão buscou em toda a tenda, mas não as encontrou.
35 Rachel taman iyawur iyau, “Au bada, auriu abi ebi yatatab, yau men fofonin namui an misir an tawar; yabin yau ari on au roke abo amama.” On mes Laban guwi amonai irunanag wat ato an bai yuyur god men igaturen.
35 E ela disse a seu pai: Não se aborreça o meu senhor que não posso levantar-me perante ti, pois o costume das mulheres está sobre mim. E ele procurou, mas não encontrou as imagens.
36 On mes Jacob iyatatab kwakwan ato yatatabai nan Laban iyawur iyau, “Yau abifan komasin wat aurim aiyamai i? Abi sofafar astob on fasinai om faiwar ubo kouwui ufaitaniu unat nin ugat?
36 E Jacó irou-se e contendeu com Labão. E Jacó respondeu e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ari on au sawar engon tutufin urunanagen ato am goa sawar aifan wat ugaturai on om noam i? Om nin basunai eyatet egat om am dam warar a yau au dam warar engon matasi sinitai, weie osi sinau iyafan on dura bag.
37 Enquanto buscaste em todas as minhas coisas, o que achaste de todas as coisas da tua casa? Põe-no aqui diante de meus irmãos e teus irmãos, para que eles possam julgar entre nós dois.
38 Yau om rut tamama ari on kwanda orot kaitamom isawar ato am sheep a am goat usis engon obis wat sitotoub sirarat, a mat yau men am bobaitu boboun tani aan on.
38 Estes vinte anos eu tenho estado contigo; tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram suas crias, e eu não comi os carneiros do teu rebanho.
39 On an rai rega kuke tutuenis sheep tani siyasubun on, yau men a boai a nat abi yoboem on, baise yau tou sheep tani a boai abi garaminai. Ato om fom ai rai sheep tani kuke tutuenis siyasubun aurin on dura wawaninai u yawureu ato tani a boai anat abi garaminai.
39 O que foi despedaçado pelos animais eu não trouxe a ti; eu carreguei a perda disso. Da minha mão o requerias, se furtado de dia ou furtado de noite.
40 Ra sigaraba wera forabin i tabiu a fom an nuba sibuin imotobiu, men fofonin aten bubur.
40 Assim fui eu. Durante o dia a seca me consumia, e a geada de noite, e o meu sono fugia dos meus olhos.
41 Ato kwanda orot kaitamom bisimui amama on atonio nanaba wat. Kwanda auyotoat an yayatan bat on nanatum jeverig ruam auris aboen, a kwanda nimtereban kaitamom on am bobaitu akaifares. Ato om nana au baiyan on wera auyotoat nanaba men fofon kaitamomai uiteu on.
41 Assim eu estive vinte anos na tua casa. Eu te servi catorze anos pelas tuas filhas, e seis anos pelo teu rebanho, e tu mudaste o meu salário dez vezes.
42 Ato baise tatamau Abraham a Isaac asi God men yau bisiwui it mama mes on, om arimon erimau bag uti yafareu atan. Baise God au yababan a bobo aifan abi yamai on it, ato on fasinai On rarab fom dura wawaninai iyawurem on om bobo fetag ufour.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, e o temor de Isaque não estivesse comigo, certamente tu me terias enviado embora vazio. Deus viu a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e te repreendeu ontem à noite.
43 Laban on Jacob iyafotai iyau, “Atonio jeverig on yau nanatu, nanatus min yau nanatu a sawar engon tutufin ato eiten on yau noau a mat atonio bobaitu on yau au bobaitu. Baise men fofonin ari aifan ani yamai nanatu jeverig nanatus mat auris.
43 E Labão respondeu e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e esse rebanho é meu rebanho, e tudo o que tu vês é meu. E o que eu posso fazer hoje a essas minhas filhas, ou aos seus filhos que elas geraram?
44 Om enat yau rut dura bo baibasit tani yamai, nin agim tanyon inag ato on tanitai on ati not inrurar on om yau rut dura tabi basitai on.
44 Portanto, vem agora e façamos um pacto, eu e tu, e que isto seja por testemunha entre mim e ti.
45 On mes Jacob agim gagamin kaitamom ibo tefanai irou matair mes.
45 E Jacó tomou uma pedra, e a colocou por pilar.
46 On an dam warar orot iyawures agim siruayo ato siyadodog igai. Namon osi agim ato sibi yadodog on sesebinai simair bayu siyam.
46 E Jacó disse a seus irmãos: Ajuntai pedras; e eles tomaram pedras e fizeram um montão; e eles comeram ali sobre o montão.
47 Laban on agim-yadodog iyor Jegar-Sahadutha ato Jacob on iyor Galeed.
47 E Labão o chamou Jegar-Saaduta, mas Jacó o chamou Galeede.
48 Laban imisir Jacob iyawur iyau, “Atonio agim-yadodog on om yau rut ati not in rurar.” On mes on efan wabin iyor Galeed.
48 E Labão disse: Este montão é uma testemunha entre mim e ti neste dia. Por isso, foi o nome dele chamado Galeede,
49 Laban on eb iyau, “Om yau rut on mabit mabit tanama, baise BADA on arimon inbi mateteit.” On mes on efan wabin iyor Mizpah.
49 e Mispá, pois ele disse: O SENHOR observe entre mim e ti, quando nos apartarmos um do outro.
50 Laban dura ibotein iyau, “Om nanatu jeverig men un kaifares tiwag ai jever tani unbi awan on men an sagob, baise un sagob on God on ebi mateteit.”
50 Se tu afligires minhas filhas, ou se tomares outras mulheres além das minhas filhas, nenhum homem está conosco. Vê, Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Laban Jacob aurin mat iyau, “Agim atonio yau aya dodog igai, om yau rut sanati a atonio on matair agim.
51 E Labão disse a Jacó: Vê este montão, e olha para este pilar, que tenho erigido entre mim e ti.
52 Atonio agim-yadodog a atonio matair agim on not e rurar. Yau on men ani giserai an rabon om an yowim an rabim mes a om eb men uni giseirai un rabon yau un yowiu un rabiu mes.
52 Este montão seja testemunha, e este pilar seja testemunha, de que eu não passarei deste montão a ti, e que tu não passarás deste montão e deste pilar até mim, para o mal.
53 Abraham an God a Nahor an God, osi tatamas asi God arimon sanati ini gurubabanit.” On mes Jacob taman Isaac an God ikwakwafirai on Wabinai ifaro.
53 O Deus de Abraão, e o Deus de Naor, o Deus do seu pai julgue entre nós. E Jacó jurou pelo temor do seu pai Isaque.
54 Namon Jacob bobaitu tani iyasubun ato oyau tefanai sirifu ikutetai, an dam warar ibebegis sinat ato mat bayu siyam sitom isawar weie osi nan oyauai siyen.
54 Então, Jacó ofereceu sacrifício sobre o monte, e chamou seus irmãos para comer pão, e eles comeram pão, e ficaram a noite toda no monte.
55 Ra itom fomenei fomenei Laban imisir nanatun jeverig a wawan fifirig ibo yayanis a iyau baitotoris weie ikirires imatabir men inai an au go.
55 E cedo de manhã Labão levantou-se, e beijou seus filhos e suas filhas, e os abençoou, e Labão partiu, e retornou ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.