Gênesis 31
God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs ARA
1 Jacob itatam on Laban nanatun si yau, “Jacob on ot tamat an sawar ibi noanai on engon tutufin iboen. Ato ot tamat aifan ibi noanai on emon on sawar an aiwab orot imatar.
1 Então, ouvia Jacó os comentários dos filhos de Labão, que diziam: Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai; e do que era de nosso pai juntou ele toda esta riqueza.
2 A mat Jacob it isagob on Laban an yawas aurin ifofour on men ainau ba.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável, como anteriormente.
3 Namon BADA on Jacob iyawur iyau, “Om ematabir men enai tatamam a am dam warar asi tafanamai. Yau arimon om bisimui anama.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra de teus pais e à tua parentela; e eu serei contigo.
4 On mes Jacob dura iyafar Rachel a Leah rus auris sit nat menan an bobaitu ikakaifares on nan.
4 Então, Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 On iyawures iyau, “Ari aitai on, omi tamam an yawas yau auriu on men ainau ifofour ba; baise tamau an God on yau bisiwui emama.
5 e lhes disse: Vejo que o rosto de vosso pai não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Omi rum wosagob yau tamam aurin on au faiwar tutufinai aboen.
6 Vós mesmas sabeis que com todo empenho tenho servido a vosso pai;
7 Baise on isigoeu au baiyan on wera auyotoat nanaba men fofon kaitamomai iteu on. Baise God on yau irufafareu.
7 mas vosso pai me tem enganado e por dez vezes me mudou o salário; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal nenhum.
8 On an werai Laban inau, ‘Goat ato usis faremis on om am baiyan,’ bobaitu engon sin totoub on faremis. Ato on an werai inau, ‘Tisasamaris on om am baiyan,’ bobaitu engon sin totoub on nanatus bobous on tisasamaris wat.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados; e se dizia: Os listados serão o teu salário, então, os rebanhos todos davam listados.
9 On mes God on tamam an bobaitu engon iyabaruai ato yau iteu.
9 Assim, Deus tomou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Bobaitu si baiyayar an werai on yau abomomout goat tona usis tisasamaris, faremis a gigirumis on goat toub mat sibi yayar on aites.
10 Pois, chegado o tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listados, salpicados e malhados.
11 God an anea bomomoutai iyawureu iyau, ‘Jacob!’ Yau ai yafotai au, ‘Men, yau nio.’
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui!
12 Ato God an anea iyau, ‘Eit! goat tona usis tisasamaris, faremis a gigirumis on goat toub mat sebiyayar. Yau atonio bobo anafour in matar, yabin Laban abi abi engon aurim ibi yamen on aiten.’
12 Ele continuou: Levanta agora os olhos e vê que todos os machos que cobrem o rebanho são listados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão te está fazendo.
13 Yau God min on Bethel nan aurim arobotet, menan matair agim Yau auriu ukutetai ato rura momon kerin umutai ato auriu aumatan dura uiyamai. Om ari bag atonio tafanam eikirir ato un matabir men unan am rat baren tafanamai nan.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra e volta para a terra de tua parentela.
14 Namon Rachel a Leah rus Jacob siyafotai siyau, “Wei tamai an buder on men tani yen wan boai on.”
14 Então, responderam Raquel e Lia e lhe disseram: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 On wei e boei on nanawan jeverig ba. Om wei utobonei, ato men on wat on, baise on wei ai baiyan an agim on engon ireben isawar.
15 Não nos considera ele como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Sawar a agim an bai aiwab engon ato God wei tamai emon iyabaruai on wei noai a nanatui noas. On mes God mamaba iyawurem on eiyamai.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te disse.
17 On mes Jacob ibotitiwag ato imisir awan ruam a nanatun iboes camel tefasi iyagagaiis.
17 Então, se levantou Jacó e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 Ato an bobaitu engon iboes ainau iyafares si nan a mat on an sawar engon tutufin ato tafanam Mesopotamia imama ibinoanai on engon iboen imatabir men taman Isaac an tafanam Canaan aurin.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir; o gado de sua propriedade que acumulara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 On an werai Laban on inai an sheep bubunis it yaragen mes ato Rachel on ufutai taman an goai irui an bai yuyur god on ibo tawaseiren.
19 Tendo ido Labão fazer a tosquia das ovelhas, Raquel furtou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Jacob on Laban isigoai men ikasonai isagob on yai kirir.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, não lhe dando a saber que fugia.
21 On mes on an sawar engon tutufin iboen mat iyayai. On Euphrates sareu irabon weie on ibosuruf inai Gilead oyau oyau tafanam aurin.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia; levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo da montanha de Gileade.
22 Ra ton isawar gibunai weie sabu Laban sikasonai on Jacob iyayai.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Laban an dam warar orot iboes Jacob gibunai sifaitan sinai wera nimtereban ruam weie Gilead oyau oyau tafanamai nan sibotan.
23 Tomando, pois, consigo a seus irmãos, saiu-lhe no encalço, por sete dias de jornada, e o alcançou na montanha de Gileade.
24 On fom God bomomoutai Laban iyawur iyau, “Om un kaifarai tiwag Jacob men dura ai unau beberuai mes.”
24 De noite, porém, veio Deus a Labão, o arameu, em sonhos, e lhe disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Jacob an guwi on Gilead oyauai iyon imama. Ato Laban an dam warar mat sinat sibotanai ato osi on eb asi guwi on nan Gilead oyauai siyonen.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Este havia armado a sua tenda naquela montanha; também Labão armou a sua com seus irmãos, na montanha de Gileade.
26 Ra itom weie rus osi sinofoten ato Laban imisir Jacob iyawur iyau, “Om aibo mes usigoweu ato nanatu jeverig uboes uyayai, an itin on sitau ragitai sebi gagam sefafatumes sai ba?
26 E disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste minhas filhas como cativas pela espada?
27 Om aibo mes usigoweu ato bubuniai uyayai kirireu? Om yau ut kasoneu ato yau arimon dour tatafai, yasisirai a kwarerai nan ati yafarem utan.
27 Por que fugiste ocultamente, e me lograste, e nada me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Om men wera uteu ato wawau at boyayanis a nanatu jeverig atau baitotoris, om on ojis asi bobo on uiyamai.
28 E por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Nisso procedeste insensatamente.
29 Yau on faiwar yen fofonin ati komasim, baise on fom on tamam an God iyawureu men eta tani ai nan dura ai anau beberuem mes.
29 Há poder em minhas mãos para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou, ontem à noite, e disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Yau asagob om am gogoi bag on un matabir men unan am tafanam aurin on mes ukirireu, baise aibo mes au bai yuyur god on ubo tawaseiren?”
30 E agora que partiste de vez, porque tens saudade da casa de teu pai, por que me furtaste os meus deuses?
31 Jacob on Laban iyafotai iyau, “Yau aber, yabin yau ai nonot on om arimon nanatum wani ai nan utabarueu on mes.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois calculei: não suceda que me tome à força as suas filhas.
32 Baise om nin iyafan un gaturai on om am bai yuyur god ibo tawaseiren, on min unasubun. Nin ati dam warar matasi, nan toum erunanag eiten aifan om noam on eboen.” Jacob on men isagob Rachel on Laban an bai yuyur god ibo tawaseiren.
32 Não viva aquele com quem achares os teus deuses; verifica diante de nossos irmãos o que te pertence e que está comigo e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os havia furtado.
33 Laban irui Jacob an guwi ai inuen, weie inai Leah an guwi ai ba, a bobo jever ruam asi guwi ai ba, baise an bai yuyur god men igaturen. Namon on inai Rachel an guwi ai ba irui.
33 Labão, pois, entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas servas, porém não os achou. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Rachel on goa asi bai yuyur god on iboen camel an sifumama amonai iwanen ato tefanai imair imama. Laban guwi amos engon irunanagen baise osi bai yuyur god men igaturen.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos do lar, e os pusera na sela de um camelo, e estava assentada sobre eles; apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Rachel taman iyawur iyau, “Au bada, auriu abi ebi yatatab, yau men fofonin namui an misir an tawar; yabin yau ari on au roke abo amama.” On mes Laban guwi amonai irunanag wat ato an bai yuyur god men igaturen.
35 Então, disse ela a seu pai: Não te agastes, meu senhor, por não poder eu levantar-me na tua presença; pois me acho com as regras das mulheres. Ele procurou, contudo não achou os ídolos do lar.
36 On mes Jacob iyatatab kwakwan ato yatatabai nan Laban iyawur iyau, “Yau abifan komasin wat aurim aiyamai i? Abi sofafar astob on fasinai om faiwar ubo kouwui ufaitaniu unat nin ugat?
36 Então, se irou Jacó e altercou com Labão; e lhe disse: Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ari on au sawar engon tutufin urunanagen ato am goa sawar aifan wat ugaturai on om noam i? Om nin basunai eyatet egat om am dam warar a yau au dam warar engon matasi sinitai, weie osi sinau iyafan on dura bag.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, que achaste de todos os utensílios de tua casa? Põe-nos aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que julguem entre mim e ti.
38 Yau om rut tamama ari on kwanda orot kaitamom isawar ato am sheep a am goat usis engon obis wat sitotoub sirarat, a mat yau men am bobaitu boboun tani aan on.
38 Vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca perderam as crias, e não comi os carneiros de teu rebanho.
39 On an rai rega kuke tutuenis sheep tani siyasubun on, yau men a boai a nat abi yoboem on, baise yau tou sheep tani a boai abi garaminai. Ato om fom ai rai sheep tani kuke tutuenis siyasubun aurin on dura wawaninai u yawureu ato tani a boai anat abi garaminai.
39 Nem te apresentei o que era despedaçado pelas feras; sofri o dano; da minha mão o requerias, tanto o furtado de dia como de noite.
40 Ra sigaraba wera forabin i tabiu a fom an nuba sibuin imotobiu, men fofonin aten bubur.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Ato kwanda orot kaitamom bisimui amama on atonio nanaba wat. Kwanda auyotoat an yayatan bat on nanatum jeverig ruam auris aboen, a kwanda nimtereban kaitamom on am bobaitu akaifares. Ato om nana au baiyan on wera auyotoat nanaba men fofon kaitamomai uiteu on.
41 Vinte anos permaneci em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; dez vezes me mudaste o salário.
42 Ato baise tatamau Abraham a Isaac asi God men yau bisiwui it mama mes on, om arimon erimau bag uti yafareu atan. Baise God au yababan a bobo aifan abi yamai on it, ato on fasinai On rarab fom dura wawaninai iyawurem on om bobo fetag ufour.”
42 Se não fora o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo me despedirias agora de mãos vazias. Deus me atendeu ao sofrimento e ao trabalho das minhas mãos e te repreendeu ontem à noite.
43 Laban on Jacob iyafotai iyau, “Atonio jeverig on yau nanatu, nanatus min yau nanatu a sawar engon tutufin ato eiten on yau noau a mat atonio bobaitu on yau au bobaitu. Baise men fofonin ari aifan ani yamai nanatu jeverig nanatus mat auris.
43 Então, respondeu Labão a Jacó: As filhas são minhas filhas, os filhos são meus filhos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que vês é meu; que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Om enat yau rut dura bo baibasit tani yamai, nin agim tanyon inag ato on tanitai on ati not inrurar on om yau rut dura tabi basitai on.
44 Vem, pois; e façamos aliança, eu e tu, que sirva de testemunho entre mim e ti.
45 On mes Jacob agim gagamin kaitamom ibo tefanai irou matair mes.
45 Então, Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 On an dam warar orot iyawures agim siruayo ato siyadodog igai. Namon osi agim ato sibi yadodog on sesebinai simair bayu siyam.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Laban on agim-yadodog iyor Jegar-Sahadutha ato Jacob on iyor Galeed.
47 Chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; Jacó, porém, lhe chamou Galeede.
48 Laban imisir Jacob iyawur iyau, “Atonio agim-yadodog on om yau rut ati not in rurar.” On mes on efan wabin iyor Galeed.
48 E disse Labão: Seja hoje este montão por testemunha entre mim e ti; por isso, se lhe chamou Galeede
49 Laban on eb iyau, “Om yau rut on mabit mabit tanama, baise BADA on arimon inbi mateteit.” On mes on efan wabin iyor Mizpah.
49 e Mispa, pois disse: Vigie o Senhor entre mim e ti e nos julgue quando estivermos separados um do outro.
50 Laban dura ibotein iyau, “Om nanatu jeverig men un kaifares tiwag ai jever tani unbi awan on men an sagob, baise un sagob on God on ebi mateteit.”
50 Se maltratares as minhas filhas e tomares outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Laban Jacob aurin mat iyau, “Agim atonio yau aya dodog igai, om yau rut sanati a atonio on matair agim.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este montão e esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Atonio agim-yadodog a atonio matair agim on not e rurar. Yau on men ani giserai an rabon om an yowim an rabim mes a om eb men uni giseirai un rabon yau un yowiu un rabiu mes.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei o montão para lá, e tu não passarás o montão e a coluna para cá.
53 Abraham an God a Nahor an God, osi tatamas asi God arimon sanati ini gurubabanit.” On mes Jacob taman Isaac an God ikwakwafirai on Wabinai ifaro.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Namon Jacob bobaitu tani iyasubun ato oyau tefanai sirifu ikutetai, an dam warar ibebegis sinat ato mat bayu siyam sitom isawar weie osi nan oyauai siyen.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Ra itom fomenei fomenei Laban imisir nanatun jeverig a wawan fifirig ibo yayanis a iyau baitotoris weie ikirires imatabir men inai an au go.
55 Tendo-se levantado Labão pela madrugada, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.