Gênesis 31
God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs ARC
1 Jacob itatam on Laban nanatun si yau, “Jacob on ot tamat an sawar ibi noanai on engon tutufin iboen. Ato ot tamat aifan ibi noanai on emon on sawar an aiwab orot imatar.
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 A mat Jacob it isagob on Laban an yawas aurin ifofour on men ainau ba.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Namon BADA on Jacob iyawur iyau, “Om ematabir men enai tatamam a am dam warar asi tafanamai. Yau arimon om bisimui anama.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 On mes Jacob dura iyafar Rachel a Leah rus auris sit nat menan an bobaitu ikakaifares on nan.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 On iyawures iyau, “Ari aitai on, omi tamam an yawas yau auriu on men ainau ifofour ba; baise tamau an God on yau bisiwui emama.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Omi rum wosagob yau tamam aurin on au faiwar tutufinai aboen.
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 Baise on isigoeu au baiyan on wera auyotoat nanaba men fofon kaitamomai iteu on. Baise God on yau irufafareu.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 On an werai Laban inau, ‘Goat ato usis faremis on om am baiyan,’ bobaitu engon sin totoub on faremis. Ato on an werai inau, ‘Tisasamaris on om am baiyan,’ bobaitu engon sin totoub on nanatus bobous on tisasamaris wat.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 On mes God on tamam an bobaitu engon iyabaruai ato yau iteu.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Bobaitu si baiyayar an werai on yau abomomout goat tona usis tisasamaris, faremis a gigirumis on goat toub mat sibi yayar on aites.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 God an anea bomomoutai iyawureu iyau, ‘Jacob!’ Yau ai yafotai au, ‘Men, yau nio.’
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Ato God an anea iyau, ‘Eit! goat tona usis tisasamaris, faremis a gigirumis on goat toub mat sebiyayar. Yau atonio bobo anafour in matar, yabin Laban abi abi engon aurim ibi yamen on aiten.’
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Yau God min on Bethel nan aurim arobotet, menan matair agim Yau auriu ukutetai ato rura momon kerin umutai ato auriu aumatan dura uiyamai. Om ari bag atonio tafanam eikirir ato un matabir men unan am rat baren tafanamai nan.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Namon Rachel a Leah rus Jacob siyafotai siyau, “Wei tamai an buder on men tani yen wan boai on.”
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 On wei e boei on nanawan jeverig ba. Om wei utobonei, ato men on wat on, baise on wei ai baiyan an agim on engon ireben isawar.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Sawar a agim an bai aiwab engon ato God wei tamai emon iyabaruai on wei noai a nanatui noas. On mes God mamaba iyawurem on eiyamai.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 On mes Jacob ibotitiwag ato imisir awan ruam a nanatun iboes camel tefasi iyagagaiis.
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 Ato an bobaitu engon iboes ainau iyafares si nan a mat on an sawar engon tutufin ato tafanam Mesopotamia imama ibinoanai on engon iboen imatabir men taman Isaac an tafanam Canaan aurin.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 On an werai Laban on inai an sheep bubunis it yaragen mes ato Rachel on ufutai taman an goai irui an bai yuyur god on ibo tawaseiren.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Jacob on Laban isigoai men ikasonai isagob on yai kirir.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 On mes on an sawar engon tutufin iboen mat iyayai. On Euphrates sareu irabon weie on ibosuruf inai Gilead oyau oyau tafanam aurin.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Ra ton isawar gibunai weie sabu Laban sikasonai on Jacob iyayai.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Laban an dam warar orot iboes Jacob gibunai sifaitan sinai wera nimtereban ruam weie Gilead oyau oyau tafanamai nan sibotan.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 On fom God bomomoutai Laban iyawur iyau, “Om un kaifarai tiwag Jacob men dura ai unau beberuai mes.”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Jacob an guwi on Gilead oyauai iyon imama. Ato Laban an dam warar mat sinat sibotanai ato osi on eb asi guwi on nan Gilead oyauai siyonen.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Ra itom weie rus osi sinofoten ato Laban imisir Jacob iyawur iyau, “Om aibo mes usigoweu ato nanatu jeverig uboes uyayai, an itin on sitau ragitai sebi gagam sefafatumes sai ba?
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Om aibo mes usigoweu ato bubuniai uyayai kirireu? Om yau ut kasoneu ato yau arimon dour tatafai, yasisirai a kwarerai nan ati yafarem utan.
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Om men wera uteu ato wawau at boyayanis a nanatu jeverig atau baitotoris, om on ojis asi bobo on uiyamai.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Yau on faiwar yen fofonin ati komasim, baise on fom on tamam an God iyawureu men eta tani ai nan dura ai anau beberuem mes.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Yau asagob om am gogoi bag on un matabir men unan am tafanam aurin on mes ukirireu, baise aibo mes au bai yuyur god on ubo tawaseiren?”
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Jacob on Laban iyafotai iyau, “Yau aber, yabin yau ai nonot on om arimon nanatum wani ai nan utabarueu on mes.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Baise om nin iyafan un gaturai on om am bai yuyur god ibo tawaseiren, on min unasubun. Nin ati dam warar matasi, nan toum erunanag eiten aifan om noam on eboen.” Jacob on men isagob Rachel on Laban an bai yuyur god ibo tawaseiren.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Laban irui Jacob an guwi ai inuen, weie inai Leah an guwi ai ba, a bobo jever ruam asi guwi ai ba, baise an bai yuyur god men igaturen. Namon on inai Rachel an guwi ai ba irui.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Rachel on goa asi bai yuyur god on iboen camel an sifumama amonai iwanen ato tefanai imair imama. Laban guwi amos engon irunanagen baise osi bai yuyur god men igaturen.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Rachel taman iyawur iyau, “Au bada, auriu abi ebi yatatab, yau men fofonin namui an misir an tawar; yabin yau ari on au roke abo amama.” On mes Laban guwi amonai irunanag wat ato an bai yuyur god men igaturen.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 On mes Jacob iyatatab kwakwan ato yatatabai nan Laban iyawur iyau, “Yau abifan komasin wat aurim aiyamai i? Abi sofafar astob on fasinai om faiwar ubo kouwui ufaitaniu unat nin ugat?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ari on au sawar engon tutufin urunanagen ato am goa sawar aifan wat ugaturai on om noam i? Om nin basunai eyatet egat om am dam warar a yau au dam warar engon matasi sinitai, weie osi sinau iyafan on dura bag.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Yau om rut tamama ari on kwanda orot kaitamom isawar ato am sheep a am goat usis engon obis wat sitotoub sirarat, a mat yau men am bobaitu boboun tani aan on.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 On an rai rega kuke tutuenis sheep tani siyasubun on, yau men a boai a nat abi yoboem on, baise yau tou sheep tani a boai abi garaminai. Ato om fom ai rai sheep tani kuke tutuenis siyasubun aurin on dura wawaninai u yawureu ato tani a boai anat abi garaminai.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Ra sigaraba wera forabin i tabiu a fom an nuba sibuin imotobiu, men fofonin aten bubur.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Ato kwanda orot kaitamom bisimui amama on atonio nanaba wat. Kwanda auyotoat an yayatan bat on nanatum jeverig ruam auris aboen, a kwanda nimtereban kaitamom on am bobaitu akaifares. Ato om nana au baiyan on wera auyotoat nanaba men fofon kaitamomai uiteu on.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Ato baise tatamau Abraham a Isaac asi God men yau bisiwui it mama mes on, om arimon erimau bag uti yafareu atan. Baise God au yababan a bobo aifan abi yamai on it, ato on fasinai On rarab fom dura wawaninai iyawurem on om bobo fetag ufour.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Laban on Jacob iyafotai iyau, “Atonio jeverig on yau nanatu, nanatus min yau nanatu a sawar engon tutufin ato eiten on yau noau a mat atonio bobaitu on yau au bobaitu. Baise men fofonin ari aifan ani yamai nanatu jeverig nanatus mat auris.
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Om enat yau rut dura bo baibasit tani yamai, nin agim tanyon inag ato on tanitai on ati not inrurar on om yau rut dura tabi basitai on.
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 On mes Jacob agim gagamin kaitamom ibo tefanai irou matair mes.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 On an dam warar orot iyawures agim siruayo ato siyadodog igai. Namon osi agim ato sibi yadodog on sesebinai simair bayu siyam.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Laban on agim-yadodog iyor Jegar-Sahadutha ato Jacob on iyor Galeed.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Laban imisir Jacob iyawur iyau, “Atonio agim-yadodog on om yau rut ati not in rurar.” On mes on efan wabin iyor Galeed.
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Laban on eb iyau, “Om yau rut on mabit mabit tanama, baise BADA on arimon inbi mateteit.” On mes on efan wabin iyor Mizpah.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Laban dura ibotein iyau, “Om nanatu jeverig men un kaifares tiwag ai jever tani unbi awan on men an sagob, baise un sagob on God on ebi mateteit.”
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Laban Jacob aurin mat iyau, “Agim atonio yau aya dodog igai, om yau rut sanati a atonio on matair agim.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Atonio agim-yadodog a atonio matair agim on not e rurar. Yau on men ani giserai an rabon om an yowim an rabim mes a om eb men uni giseirai un rabon yau un yowiu un rabiu mes.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Abraham an God a Nahor an God, osi tatamas asi God arimon sanati ini gurubabanit.” On mes Jacob taman Isaac an God ikwakwafirai on Wabinai ifaro.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Namon Jacob bobaitu tani iyasubun ato oyau tefanai sirifu ikutetai, an dam warar ibebegis sinat ato mat bayu siyam sitom isawar weie osi nan oyauai siyen.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Ra itom fomenei fomenei Laban imisir nanatun jeverig a wawan fifirig ibo yayanis a iyau baitotoris weie ikirires imatabir men inai an au go.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.