Romanos 4
Sc'op riox: ja' li' yaloj ti chac' jcuxlejaltic ta sbatel osli ti cajvaltic Jesucristoe (TZOZNT) vs NVT
1 Ti jmolmucꞌtatotic Abraam ti ta más voꞌnee maꞌuc chꞌabal o smul iꞌile yuꞌun Riox ti cꞌusitic ispase.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ti jaꞌuc chꞌabal o smul iꞌilee cheꞌe, xuꞌ stoy sba ti yechuque. Pero iꞌi.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Jaꞌ noꞌox chꞌabal o smul iꞌile ti ixchꞌun ti yech ti cꞌusi chal ti Rioxe. Yuꞌun jaꞌ yech tsꞌibabil scꞌoplal ta scꞌop Riox chac liꞌi: “Ti Abraame ixchꞌun ti yech ti cꞌusi chal ti Rioxe, yechꞌo ti chꞌabal smul iꞌilee”, xi tsꞌibabil.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Jaꞌ noꞌox yechotic uc, ta matanal noꞌox ti chꞌabal jmultic chiyilotic ti Rioxe. Pero ti muchꞌu tsnop ti persa oy cꞌusi tspas yoꞌ chꞌabal o smul ch-ilee, mu onox bu chꞌayem ti smule, yechꞌo un ta onox xba stoj.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Yan mi jchꞌunojtic ti mu cꞌusi xuꞌ jpastic yoꞌ ti chꞌabal o jmultic chiyilotic voꞌotic ti chopolotique, ti ta matanal noꞌox ti chꞌabal jmultic chiyilotique, yechꞌo un jaꞌ chꞌabal o jmultic chiyilotic ti jaꞌ yech jchꞌunojtique.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ti David ti ta voꞌnee iyal onox ti jun xa yoꞌonic ti muchꞌutic ti chꞌabal o smulic ch-ileic yuꞌun ti Rioxe. Jaꞌ yech iyal chac liꞌi:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Jun xa yoꞌonic ti muchꞌutic iꞌacꞌbatic xa pertonal yuꞌun smulic yuꞌun ti Rioxe
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Jun xa yoꞌonic yuꞌun mu xa bu tstoj smulic,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Mu jtucticuc noꞌox jcꞌoplaltic, voꞌotic ti quichꞌojtic circuncisione. Jaꞌ acꞌoplalic uc, voꞌoxuc ti muc bu avichꞌojique. Calojtic xa ti jaꞌ noꞌox chꞌabal o smul iꞌile yuꞌun Riox ti Abraame ti ixchꞌun ti yech ti cꞌusi chal ti Rioxe.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Mu toꞌox bu chichꞌ circuncisión ti Abraame ti chꞌabal xa onox smul iꞌile yuꞌun ti Rioxe.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Tsꞌacal to iꞌalbat yuꞌun Riox ti chichꞌbe seña ti chꞌabal o smul ch-ile ti jaꞌ yech xchꞌunoje, yechꞌo ti iyichꞌ circuncisione. Jaꞌ noꞌox yech ti muchꞌutic muc bu yichꞌojic circuncisione, mi ta xchꞌunic chac cꞌu chaꞌal ixchꞌun ti Abraame, jaꞌ stotic yaꞌel. Yuꞌun chꞌabal smul ch-ileic yuꞌun ti Rioxe chac cꞌu chaꞌal chꞌabal smul iꞌile ti Abraame.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Voꞌotic li juriootique ti quichꞌojtic circuncisione, jaꞌ jtotic yaꞌel uc mi ta jchꞌuntic chac cꞌu chaꞌal ixchꞌun ti Abraame ti cꞌalal mu toꞌox chichꞌ circuncisione.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ti Abraame iꞌalbat yuꞌun Riox ti ta sta yora tscuentainic sjunlej balamil xchiꞌuc ti muchꞌutic ta xchꞌunic chac cꞌu chaꞌal ixchꞌune. Ti xꞌelan iꞌalbat ti Abraame, muꞌnuc oy cꞌusi ispas jsetꞌuc; jaꞌ noꞌox ti ixchꞌun ti ta matanal ch-acꞌbat scuentain sjunlej balamil yuꞌun ti Rioxe.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Jaꞌ noꞌox yechotic uc, muꞌnuc oy cꞌusi ta jpastic jsetꞌuc ti chacꞌ jcuentaintic sjunlej balamil ti Rioxe. Ti jaꞌuc chacꞌ o jcuentaintic sjunlej balamil li cꞌusi ta jpastique, mu cꞌusi bal o ti jchꞌunojtic ti ta matanal chacꞌ jcuentaintique.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Li smantaltac Rioxe jaꞌ noꞌox chba quichꞌtic o castico ti mu xchꞌun cuꞌuntique. Li bu ta matanale, chꞌabal smantalil, chꞌabal mulil, chꞌabal castico.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Lavi iyil ti mu xchꞌun cuꞌuntic mantal ti Rioxe, yechꞌo ti ta matanal chacꞌ jcuentaintic sjunlej balamile mi jchꞌunojtic chac cꞌu chaꞌal ixchꞌun ti Abraame. Mu jtucticuc noꞌox ta jcuentaintic ti caꞌyojtic li smantaltac Rioxe. Muchꞌuuc noꞌox xuꞌ tscuentainic mi ta xchꞌunic chac cꞌu chaꞌal ixchꞌun ti Abraame, yuꞌun jaꞌ xa jtotic yaꞌel chil ti Rioxe mi jaꞌ yech ta jchꞌuntic uque.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Jaꞌ yech tsꞌibabil scꞌoplal ta scꞌop Riox chac liꞌi: “Voꞌon lajtꞌuj ti voꞌot stotot epal nación chacꞌote”, xꞌutat yuꞌun Riox ti Abraame, xi tsꞌibabil. Jaꞌ ti Riox iyichꞌ ta mucꞌ ti Abraame, ti ta xchaꞌcuxes ánimaetique, ti tspas onox ti cꞌusitic mu to bu quilojtique.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ti Abraame snopoj xa ti muc bu ch-ayan xchꞌamale, pero ixchꞌun ti totil ta xcꞌot yuꞌun epal nacione chac cꞌu chaꞌal iꞌalbat yuꞌun ti Rioxe: “Ta xpꞌol amom”, xꞌutat onox.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ixchꞌun ti ch-ayan to xchꞌamale, acꞌu mi iꞌechꞌ xa yora ti chnichꞌnaje. Yuꞌun poꞌot xaꞌox cien sjabilal. Acꞌu mi mu onox snaꞌ xꞌalaj ti yajnile, jaꞌ ti Sarae, pero ixchꞌun ti ch-alaj toe.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Muc bu isnop ta sjol ti yech noꞌox chal ti Rioxe, yuꞌun ixchꞌun, iyichꞌ ta mucꞌ.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ispat yoꞌon ti oy syuꞌel ti Rioxe, ti yech ti cꞌusi iꞌalbate.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ti ixchꞌune, chꞌabal smul iꞌile yuꞌun ti Rioxe, xi yaloj li scꞌop Rioxe.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ti xꞌelan tsꞌibabile, mu stucuc noꞌox scꞌoplal ti Abraame.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Cꞌalal ta voꞌotic uc, chꞌabal jmultic chiyilotic ti Rioxe ti jchꞌunojtic ti jaꞌ ixchaꞌcuxes loqꞌuel ta smuquenal ti Cajvaltic Jesucristoe.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Jaꞌ ti iꞌaqꞌue ta milel ta scoj li jmultique, pero ichaꞌcuxesat yoꞌ chꞌabal o jmultic chiyilotic ti Rioxe.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.