Atos 27
Sc'op riox: ja' li' yaloj ti chac' jcuxlejaltic ta sbatel osli ti cajvaltic Jesucristoe (TZOZNT) vs NTLH
1 Ti cꞌalal laj snopic ti ta barco ta xbat ta estado Italia li Pabloe xchiꞌuc ti yan jchuqueletique, iꞌochic ta scꞌob jun capitan soltero, Julio sbi. Scuentainoj cien soltero. Ti cien solteroe Augusto sbiic. Voꞌon li Lucasone ay jchiꞌin li Pabloe.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Tey jcot barco liquem tal ta jun jteclum, Adramitio sbi. Ti capitan solteroe iyaꞌi ti tey ta xꞌechꞌ ta jteclumetic ta tiꞌtiꞌmar ta estado Asiae, jaꞌ libatoticotic o. Lixchiꞌinoticotic echꞌel ti Aristarcoe ti tey liquem tal ta Tesalónica ta estado Macedoniae.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ta yocꞌomale licꞌototicotic ta Sidón. Ti Julioe icꞌuxubaj ta yoꞌon li Pabloe, icoltaat echꞌel ta svulaꞌanel ti muchꞌutic xojtiquin ta jteclume yoꞌ spasbat o li cꞌusi tscꞌane, mi xꞌacꞌbat sveꞌel, mi xchucꞌbat scꞌuꞌ, mi oy cꞌusi yan tscꞌane.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Lilocꞌoticotic ta Sidón. Ismuyesic ti poqꞌue yoꞌ xanav o ti barcoe yoꞌ xuje o echꞌel ta iqꞌue. Ti bu snopojic chiꞌechꞌoticotique, tey ijnupticotic ta be tsots icꞌ, mu xa xanav ti barcoe. Ijoy jbeticotic, libatoticotic ta spat Chipre yuꞌun jaꞌ macal jtsꞌuj icꞌ teyoꞌe. Ti Chipree ta oꞌlol mar, ta jsurtoticotic icom.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Liꞌechꞌoticotic ta stsꞌel estado Cilicia xchiꞌuc ta stsꞌel estado Panfilia. Licꞌototicotic ta jun jteclum Mira sbi, ta estado Licia. Tey lilocꞌoticotic ta barco.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ti capitan solteroe tey ista jcot barco noxtoc liquem tal ta jteclum Alejandría. Tey chbat ta estado Italia, jaꞌ libatoticotic o.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Jal lixanavoticotic ta barco yuꞌun cꞌun ibat yuꞌun ta xuje sutel ta icꞌ. Vocol licꞌototicotic ta stuqꞌuil jun jteclum Gnido sbi. Mu stacꞌ ti tucꞌ chibatoticotique yuꞌun tsots tajmec li iqꞌue. Echꞌ joyticotic ta spat jun balamil ta oꞌlol mar, Creta sbi. Tey jun vits Salmón sbi, jaꞌ tey liꞌechꞌoticotic ta yoc, yuꞌun jaꞌ macal jtsꞌuj li icꞌ teyoꞌe.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ta tiꞌtiꞌmar libatoticotic, vocol lijelavoticotic. Licꞌototicotic ta scotleb barcoetic ta stsꞌel jun mucꞌta jteclum, Lasea sbi, tey ta Cretae.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Lijalijoticotic ta be yuꞌun cꞌun ibat ti barcoe. Jnaꞌojticotic ti xiꞌel xa sba xanbal ta barcoe yuꞌun iꞌechꞌ xa scꞌacꞌalil ti chicta yot li jꞌisraeletique yuꞌun iꞌoch xa corixmatic.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Iyal li Pabloe:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Ti capitan solteroe muc xchꞌun ti cꞌusi iyal li Pabloe. Jaꞌ ixchꞌun ti cꞌusi iyal ti jtsꞌotbarcoe xchiꞌuc ti yajval barcoe.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ti bu licꞌototicotique chꞌabal lec scotleb barco yoꞌ ti jmalaticotic o ch-echꞌ li corixmatique, yechꞌo ti “batic, xuꞌ nan xicꞌototic ta Fenice tey noꞌox ta Cretae. Xuꞌ tey jmalatic ch-echꞌ corixmatic”, xiic ti yane. Teyoꞌe oy lec scotleb barco, yuꞌun mu másuc xꞌechꞌ icꞌ.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Cꞌalal iyilic ital jutuc icꞌ ta xocon vinajel ta sure, iyalic ti xuꞌ chcꞌotic yoꞌ bu snopojique. Isquilic ochel ta yut barco ti ancla-taqꞌuine, jaꞌ ti spajesobil barcoe. Liꞌechꞌoticotic ta stsꞌel Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Tsꞌacal to ital tsots icꞌ ta stuqꞌuil Cretae. Euroclidón sbi li iqꞌue.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Ixuje sutel ti barcoe. Mu xa xanav. Cꞌalal iquilticotic ti mu cꞌu xuꞌ jpasticotique, “tey cꞌalal mi lixujotic echꞌel ta oꞌlol mar li iqꞌue”, xichioticotic.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Licꞌototicotic ta jun cꞌox balamil ta oꞌlol mar, Clauda sbi. Lijelavoticotic echꞌel ta spat yuꞌun jaꞌ macal jtsꞌuj icꞌ teyoꞌe. Ti barcoe snitoj echꞌel jcot canova. Lixiꞌoticotic mi xmuque, solel ijcajanticotic ta sba barco. Vocol icajtsaj cuꞌunticotic. Ijchucticotic lec.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Cꞌalal laj jchucticotique, jaꞌo ixchuquic ta yijil chꞌojon scotlej ti barcoe yoꞌ mu xvocꞌ oe. Ixiꞌic mi tey matsꞌal xcom yoꞌ bu yiꞌtic Sirte sbie yuꞌun comcom li voꞌ teyoꞌe. Isyalesic ti pocꞌ ti chanav o ti barcoe yoꞌ mu xuje o echꞌel ta icꞌ yoꞌ yiꞌtique. Mu xa stam sbe ti barcoe, yech xa noꞌox xtal xbat ta icꞌ.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Yuꞌun tsots tajmec li iqꞌue, yechꞌo ti iquil jvocolticotique. Staoj yav isacub, solel lic sjipic ta voꞌ jlom yicats ti barcoe.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ta yoxibal cꞌacꞌal ijipticotic ta voꞌ jlom yabtejebal ti barcoe. Acꞌu mi mu jcꞌan jipticotic, pero jcꞌan xa ma jcꞌan jipticotic.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Jal muc xquilticotic cꞌacꞌal xchiꞌuc cꞌanal yuꞌun macal osil. Mu xpaj tajmec li iqꞌue. Calojticotique tey xa chichamoticotic.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Jal muc xiveꞌoticotic. Li Pabloe isvaꞌan sba ta oꞌlol.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Lavie tsatsubtaso avoꞌonic. Mu me xavat avoꞌonic. Mu onox xichamotic. Jaꞌ noꞌox li barcoe ta xlaj ta jmoj.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Li samele ay scꞌoponon jun anjel ta vinajel. Jaꞌ yajꞌanjel ti Riox quichꞌoj ta muqꞌue, ti chitun yuꞌune.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 “Pablo, mu me xaxiꞌ. Persa chacꞌot ta stojol li preserente César ta Romae. Riox chascoltaic ti jayvoꞌ teoxuc ta yut barcoe”, xiyut ti anjele.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Yechꞌo un mu me xavat avoꞌonic. Li voꞌone jchꞌunoj ti chcꞌot ti cꞌusi liyalbe ti Rioxe.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Jaꞌ noꞌox li barcoe persa chcꞌot matsꞌluc ta yiꞌtic ta jun balamil ta oꞌlol mar ―xi li Pabloe.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Oxlajuneb cꞌacꞌal oxlajuneb acꞌubal xujbiloticotic echꞌel ta icꞌ. Ta yoxlajunebal acꞌubal xchiꞌuc oꞌlol xujbiloticotic echꞌel ta mucꞌta mar, Adria sbi. Ti jayvoꞌ jxanubtasejbarcoe xchiꞌuc ti jtsꞌotbarcoe, isnopic ti chloqꞌuic xa ta tiꞌmare.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ispꞌisic cꞌu snatil xyal li chac mare. Iyilic ti oy treinta y seis metroe. Libatoticotic cꞌuuc snatil, jaꞌo ispꞌisic noxtoc. Iyilic ti oy veintisiete metroe.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Ixiꞌic mi tꞌixil chcꞌot ta ton ti barcoe, jaꞌ ti mi xvoqꞌue, yuꞌun mu xa natuc xyal li chac mare. Isjipic yalel chanib ancla-taqꞌuin ta yut mar yoꞌ xpaj o ti barcoe. Iyat yoꞌonic, jaꞌ xa tscꞌanic ti chac sacubuc ta orae.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ti jayvoꞌ jxanubtasejbarcoe xchiꞌuc ti jtsꞌotbarcoe chjatavic ox. Lic syalesic ta ba voꞌ ti scanovaique.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Li Pabloe iyalbe ti capitan solteroe xchiꞌuc ti yan solteroetique:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Cꞌalal iyaꞌi ti solteroetique, jliquel istuchꞌbeic yaqꞌuil ti canovae, itꞌub ta voꞌ.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Cꞌalal poꞌot xaꞌox sacube, iyal li Pabloe:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Yechꞌo un veꞌanic yoꞌ xatsatsubic oe. Mi junuc muc bu chichamotic. Mu cꞌusi ta jpastic, mu xaxiꞌic ―xi li Pabloe.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Cꞌalal laj yal yech li Pabloe, ta bail ta satil istam jpꞌej pan. “Colaval” xut ti Rioxe, jaꞌo ixut, isveꞌ.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Jaꞌ itsatsub o yoꞌon scotolic, iveꞌic uc.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Oy doscientos setenta y seis ti teoticotic ta yut barcoe.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Cꞌalal inojique, isjipic ta voꞌ scotol ti trigo scuchoj barcoe. Mu xa bu ol icom ti barcoe.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Ti cꞌalal isacube, mi jaꞌuc xojtiquinic bu balamilal licꞌototicotic ti jxanubtasejbarcoe xchiꞌuc ti jtsꞌotbarcoe. Iyilic ta nom ti oy bu stacꞌ xcoti ta tiꞌ mar ti barcoe. Isnopic mi xuꞌ xcꞌot teyoꞌe.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Jaꞌo istuchꞌbeic yaqꞌuil xchanibal ti ancla-taqꞌuine, tey laj comuc ta chac mar. Isjitunbeic yaqꞌuil noxtoc ti yacꞌobil vuelta barcoe. Ismuyesic ti poqꞌue yoꞌ xuje o echꞌel ta icꞌ ti barcoe. Inopoj echꞌel ta tiꞌ mar.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pero muc xcꞌot yuꞌun matsꞌal icꞌot sniꞌ ta yiꞌtic, yuꞌun oy tey stocoj sba ep yiꞌ ta yut mar. Ti pat barcoe ivocꞌ ta spersa li voꞌe.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 ―Jmiltic scotol li jchuqueletique naca me jatavicuc ti muchꞌutic snaꞌ nuxe ―xiic ti solteroetique.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Ti capitan solteroe ispajes ti yajsolterotaque yuꞌun mu scꞌan ti capal xlaj li Pablo uque.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Li yantique acꞌu cajlicuc echꞌel jlomuc ta tabla, jlomuc ta vocꞌolil barco ―xut yajsolterotac ti capitane.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.