Lucas 20

TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Oy jun cꞌacꞌal ti Jesuse ta xchanubtas ti cristianoetic tey ta temploe. Tey ta xalolan ti lequil achꞌ cꞌop ti jaꞌ colebale. Jaꞌ o tey icꞌotic ti banquilaletic yuꞌun ti paleetique, ti jchanubtasvanejetic yuꞌun ti mantale, schiꞌuc ti moletique.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Jech laj yalic: ―Albuncutic, ¿cꞌusi avabtel avichꞌoj ti jech ta xapase? ¿Buchꞌu laj yacꞌbot avabtel? ―xiic.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Ti Jesuse jech laj yal: ―Jaꞌ jech ti vuꞌun eque, oy cꞌusi ta jcꞌan ta jacꞌboxuc jbeluc. Jaꞌ yuꞌun un, tacꞌbeicun.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Buchꞌu laj stac talel ti Juane ti tal yacꞌ ichꞌ voꞌe? ¿Mi jaꞌ ti Diose? ¿Mi jaꞌ ti viniquetique? ―xi.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Ti stuquique jech lic yalolanbe sbaic: ―¿Cꞌusi ta xcaltic xanaꞌic? Ti mi ta xcalbetic ti jaꞌ tacbil talel yuꞌun Diose, ti mi xijchie, jech ta xistacꞌbotic talel: “¿Cꞌu chaꞌal muꞌyuc bu laj avichꞌic ta mucꞌ?”, xiyut umbi.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Pero ti mi ta xcalbetic ti jaꞌ tacbil talel yuꞌun ti viniquetique, ti mi xijchie, xuꞌ ta xismilotic ta ton scotol ti cristianoetique. Yuꞌun snaꞌojic lec ti jaꞌ icꞌopoj ta sventa Dios ti Juane ―xut sbaic.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Jech o xal ti stuquique laj yalic ti mu snaꞌic ti buchꞌu laj stac talel ti Juane ti tal yacꞌ ichꞌ voꞌe.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ti Jesús une jech laj yal: ―Mi jaꞌuc ti vuꞌun eque, mu xcalboxuc avaꞌiic ti buchꞌu laj yacꞌbun cabtel ti jech ta jpase ―xi.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Tsꞌacal to ti Jesuse laj scꞌopon ti cristianoetique. Jech laj yalbe jun babacꞌop: ―Oy jun vinic ti laj stsꞌun uva ta yosile. Tsꞌacal to laj yacꞌ ta chꞌom ti yosil ta stojol jun chib jꞌabteletic. Jech ti yajval osile ibat ta nom. Jal ijocꞌtsaj.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Cꞌalal sta xa scꞌacꞌalil ti ta xichꞌ tuchꞌel ti sat uvae, ti yajval osile laj stac batel jun yajꞌabtel yoꞌ chba scꞌan ti cꞌu yepal ta xichꞌ ti slocꞌ yosile. Pero ti stuquique tey lic smajic. Muꞌyuc cꞌusi laj yacꞌbeic batel.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Tsꞌacal to ti yajval osile laj stac batel yan yajꞌabtel ta stojol ti jchꞌom-osiletique. Pero jaꞌ noꞌox jech laj yilbajinic, laj smajic. Muꞌyuc cꞌusi laj yacꞌbeic batel.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Jaꞌ jech xtoc ti yajval osile laj xchaꞌtac batel yan yajꞌabteltac. Pero ti jchom-osiletique tey laj syayijesic. Tey laj sjipic loqꞌuel ta pat moc.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Tsꞌacal to ti yajval osile jech lic snop: “¿Cꞌusi xuꞌ ta jpas? Jaꞌ lec ta jtac batel ti jcꞌanbil nichꞌone. Cꞌalal ta xilique, ta nan xichꞌic ta mucꞌ”, xi.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Pero ti jchꞌom-osiletique, cꞌalal laj yilique, tey lic yalbe sbaic ta jujun tal: “Leꞌe, jaꞌ ti buchꞌu ta xrextoin ti osile. Laꞌ jmiltic yoꞌ jech ta xcuꞌunintic ti osile”, xiic.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Jech ti jchꞌom-osiletique laj xjochic loqꞌuel ta yut ti osile. Tey bat smilic ta spat ―xi ti Jesuse. Jech ti Jesuse jech laj sjacꞌ: ―¿Cꞌusi van ta xcꞌot ta pasel ta stojolic yuꞌun ti yajval osil taje?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ta xtal smil ti jchꞌom-osiletique. Ti yosile ta xacꞌ ta chꞌom ta yan ―xi. Cꞌalal jech laj yaꞌiic taje, jech laj yalic: ―Mu jechuc scꞌan ti Dios taje ―xiic.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Pero ti Jesuse lic sqꞌuelbe batel ti satique. Jech laj yal: ―¿Cꞌusi smelol ta xal ti jech tsꞌibabil ta scꞌop Diose?ti xie.
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Buchꞌuuc noꞌox ti ta xbaj ta sba ti ton taje, lilijem ta xcomic. Yan ti mi jaꞌ cajal ta xcꞌot ta sbaic ti tone, polvo ta xcomic ―xi.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Ti banquilal paleetique schiꞌuc ti jchanubtasvanejetic yuꞌun ti mantale laj yaꞌiic ti jaꞌ scꞌoplal stuquic ti vaꞌi sꞌelan laj sbabaꞌal ti Jesuse. Jech o xal ta scꞌan ta stsaquic ox ta ora. Pero ixiꞌic yuꞌun ti cristianoetique.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Jech o xal ti stuquique laj staquic batel jpaꞌivanejetic ti lec yoꞌntonic yilele, yoꞌ jech ta sjacꞌbeic ti Jesuse mi oy cꞌusi jbeluc chopol ta xlocꞌ ta ye, yoꞌ jech xuꞌ ta xaqꞌuic batel ta scꞌob ti ajvalile.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Jech o xal ti stuquique jech laj sjaqꞌuic: ―Jchanubtasvanej, jnaꞌojcutic lec ti tucꞌ ta xachanubtasvane. Mu xanaꞌ ti yalel toyol avoꞌnton ta stojol ti cristianoetique. Yuꞌun jaꞌ noꞌox ta xachanubtasvan ta melel ti cꞌusi ta scꞌan ti Diose.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Jech o xal albun caꞌicutic, ¿mi lec ti ta jtojtic ti patan taqꞌuin ti ta xichꞌ ti ajvalil romanoe? ¿Mi moꞌoj? ―xutic.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Pero ti Jesuse laj snaꞌ ti chopol ta snop ta yoꞌntonique. Jech o xal ti stuque jech laj yal: ―¿Cꞌu chaꞌal ti ta xacꞌan ta xabajesicun avaꞌi ta cꞌoqꞌue?
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Acꞌbun quil jsepuc taqꞌuin. ¿Buchꞌu sat, buchꞌu sbi ti liꞌ tsacale? ―xi. Ti stuquique jech laj staqꞌuic: ―Jaꞌ ti ajvalile ―xiic.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Jaꞌ yuꞌun un, ti Jesuse jech laj stacꞌbe: ―Acꞌbeic ti cꞌusi jaꞌ yuꞌun ti ajvalile. Acꞌbeic Dios xtoc ti cꞌusi jaꞌ yuꞌun ti Diose ―xi.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Ti stuquique muꞌyuc xuꞌ yuꞌunic sbajesel ta cꞌocꞌ ti cꞌusi ta xal ti Jesús ta sba ta sat ti cristianoetique. Jaꞌ noꞌox chꞌayal icꞌot yoꞌntonic stuquic ti vaꞌi sꞌelan laj yal ti Jesuse. Jech o xal tey tsꞌijtsꞌajic.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Tsꞌacal to un, oy jlom jsaduceoetic bat sqꞌuelic ti Jesuse. Ti jsaduceoetique jaꞌ ti xchꞌunojic onoꞌox ti muꞌyuc bu ta xchaꞌcuxiic ti animaetique. Jech o xal jech laj yalbeic ti Jesuse:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ―Jchanubtasvanej, ti Moisese laj stsꞌiba comel ti mi oy jun vinic ti ta xicꞌ ti yajnile, ti mi chame, ti mi chꞌabal snichꞌon icome, jech o xal ti yitsꞌine ta scꞌan ti acꞌo yicꞌ ti meꞌunal antse, yoꞌ mu xchꞌay stsꞌunobal ti anima sbanquile.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Lec oy. Oy viniquetic ti vucubic ta voqꞌuele. Ti banquilale laj yicꞌ yajnil. Pero icham. Muꞌyuc snichꞌon icom.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Jech ti schibal itsꞌinale laj yicꞌ ti antse. Jaꞌ jech xtoc icham. Chꞌabal snichꞌon icom.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Jaꞌ jech laj spas ti yoxibale. Laj yicꞌ noxtoc ti antse. Jaꞌ jech laj spasic ti yan xtoque. Pero icham svucvoꞌalic, mi junuc inichꞌnajic.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Jaꞌ jech xtoc un, icham ti antse.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Jech o xal albun caꞌicutic, ti cꞌalal ta sta scꞌacꞌalil ti chaꞌcuxiele, ¿buchꞌu junucal yajnil ta xcom ti vucubic taje cꞌalal laj smalalin yucubal ti antse? ―xiic.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Ti Jesuse jech laj stacꞌbe: ―Ti liꞌ ta sba banomile, ti viniquetique, ti antsetique ta xicꞌan sbaic.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Yan ti buchꞌutic ta xchaꞌcuxiique, ti xuꞌ ta xꞌochic batel ti ta yan banomile, ti teye mu xa yuꞌunuc ta xicꞌan sbaic. Mi jaꞌuc xa ta xaqꞌuic ta nupunel ti yalab snichꞌnabique.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Yuꞌun ti teye, muꞌyuc xa ta xchamic ti cristianoetique. Jaꞌ xa jech sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal ti ángeletique. Yalab snichꞌnab xa ti Diose. Jaꞌ ti ichaꞌcuxiic xae.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Jaꞌ noꞌox jech ta xacꞌ jnaꞌtic ti Moisese ti ta xchaꞌcuxi ti animaetique. Yuꞌun jech iꞌalbat yuꞌun Dios cꞌalal ta xtil ti jpets teꞌe: “Vuꞌun Diosun yuꞌun ti Abrahame, yuꞌun ti Isaaque, yuꞌun ti Jacobe”, ti xie.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Yuꞌun ti Diose, maꞌuc Dios yuꞌunic ti buchꞌutic chamemique. Jaꞌ Dios yuꞌunic ti buchꞌutic cuxajtique. Yuꞌun ta stojol ti Diose, scotol cuxulic ―xi ti Jesuse.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Jech o xal oy jun chib jchanubtasvanejetic yuꞌun ti mantale jech laj yalic: ―Toj lec ti cꞌusi laj avale, Jchanubtasvanej ―xiic.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Jech o xal un, muꞌyuc xa cꞌusi más laj sjaqꞌuic.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Ti Jesuse jech laj yal: ―¿Cꞌu chaꞌal ta xalic, ti Cristoe jaꞌ snichꞌon ti Davide?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Yuꞌun ti Davide jech laj yal stuc ti tsꞌibabil ta svun Salmose:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 xꞌutat, xi ti Davide.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 ¿Cꞌusi xut ti Cristo ti jaꞌ Snichꞌon ti Davide, cꞌalal ti David stuque, Cajval ti xute? ―xi ti Jesuse.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Scotol ti cristianoetique tsꞌetajtic schiquinic ta xaꞌiic ti cꞌalal jech laj yalbe yajchancꞌoptac ti Jesuse:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 ―Bijanic me yuꞌun ti jchanubtasvanejetic yuꞌun ti mantale. Yuꞌun ti stuquique toj lec ta xaꞌiic ti nat slapoj ti scꞌuꞌique. Jaꞌ noꞌox ta scꞌanic ti nupbilic ti ichꞌbilic ta mucꞌ ti ta chꞌivite. Ti ta chꞌul nae, jaꞌ ta saꞌic ti chotlebal ti bu ichꞌbil ta muqꞌue. Jaꞌ jech xtoc jaꞌ ta saꞌic ti bu lec chotlebal ti bu ta xꞌicꞌatic ta veꞌele.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Jaꞌ jech xtoc ta spojbeic snaic ti meꞌlal antsetique. Tsꞌacal to yoꞌ mu xvinajic ti cꞌusi chopol laj spasic ti yalojique, jal ta jmec ta staic ta cꞌoponel ti Diose. Ti stuquic taje tsots ta xichꞌic castigo ―xi ti Jesuse.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.