Atos 27

TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cꞌalal ista scꞌacꞌalil ti ta xistacuncutic batel ta Italia banomile, jech o xal ti Pabloe schiꞌuc ti yan jchuqueletique iꞌacꞌbat ta yoc ta scꞌob jun capitán ti Julio sbie, ti jaꞌ totil yuꞌun ti jvocꞌ soldado ti jaꞌ Augusto sbie.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Tey liꞌochcutic ta jun barco ti liquem talel ta Adramitio jteclume, ti ta xa xlocꞌ batel yoꞌ ta xbat ta Asia banomil. Tey laj xchiꞌinuncutic batel ti Aristarco ti liquem talel ta Tesalónica jteclum ti oy ta Macedonia banomile.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ta yocꞌlomal un, licꞌotcutic ta Sidón jteclum ti bu ta xpaj ti barcoe. Ti capitan Julioe tey laj xcꞌuxubin ti Pabloe. Yuꞌun laj yacꞌ ye ti xuꞌ ta svuꞌlan ti cristianoetic ti lec xil sbaic schiꞌuque, yoꞌ jech xuꞌ ta xꞌacꞌbat ti cꞌusi ta xtun yuꞌune.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Ti cꞌalal lilocꞌcutic batel ta barco ti ta Sidone, ti Chipre banomile icom cuꞌuncutic ta jtsꞌet cꞌobcutic, jaꞌ ti ta xismacuncutic ta be ti iqꞌue.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Echꞌ jtuchꞌcutic ti nab ti jaꞌ yelobal Cilicia schiꞌuc ti Panfilia banomile. Licꞌotcutic cꞌalal Mira jteclum ti oy ta Licia banomile.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ti ta Mira jteclume, ti capitane tey laj sta jun barco ti liquem talel ta Alejandría ti ta xbat ta Italiae. Ti capitane tey laj yacꞌ ochcuncutic batel ti ta barco taje, yoꞌ jech ta xibatcutic.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ep caꞌcꞌal lixanavcutic yuꞌun cꞌun cꞌun libatcutic. Toj vocol licꞌotcutic ta yelobal jun jteclum Gnido sbi yuꞌun ti iqꞌue ta xismacuncutic ta be. Ta yelobal ti Salmone laj joycutic yalel yoꞌ ta xicꞌotcutic ta Creta.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Vocol ta jmec liꞌechꞌcutic ta stiꞌil nab ta Creta banomil. Pero licꞌotcutic ti bu ta xlocꞌ ta xpaj ti barcoe, ti jaꞌ Buenos Puertos sbie, ti nopol jteclum Laseae.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Ep xa cꞌacꞌal chꞌay ta jmec yuꞌun cꞌun cꞌun lixanavcutic batel. Jaꞌ jech xtoc xiꞌbal xa sba ti xanobal ta nabe yuꞌun ta xa xnopaj talel yorail ti voꞌtique. Jech o xal jech ibijubtasvan ti Pabloe:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 ―Jchiꞌiltac, ta xquil ti toj xiꞌbal xa sba ti jech ta xijxanave. Xuꞌ ta xlilij ti barcoe. Xuꞌ ta xchꞌay scotol ti yicatse. Pero maꞌuc noꞌox. Xuꞌ ta xijchamotic ec ―xi ti Pabloe.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero ti capitan yuꞌun ti soldadoetique jaꞌ más laj xchꞌunbe scꞌop ti yajval barcoe schiꞌuc ti capitan yuꞌune. Jaꞌ mu laj xchꞌunbeic scꞌop ti Pabloe.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ti tey ta Buenos Puertose mu xuꞌ lec ti ta xꞌechꞌ yuꞌunic ti yorail voꞌtique. Jech o xal un, jutuc xa mu scotoluc ti laj snopic ti jaꞌ lec ti ta xloqꞌuic batel teye, yoꞌ jech mi xuꞌ ta xcꞌotic ta Fenice jteclum ti oy ta Creta banomile. Yuꞌun jaꞌ lec scotleb barco tey ti oy ta yelobal xocon sloqꞌueb smaleb cꞌacꞌale, yoꞌ jech ta xꞌechꞌ yuꞌunic ti yorail voꞌtique.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Tey lic talel uni icꞌ ti ta xocon smaleb cꞌacꞌale. Jech o xal lic snopic ti xuꞌ van ta xcꞌotic ta Fenice jteclume. Jech o xal laj stamic batel ti stiꞌil-tiꞌil nab ti tey ta Creta banomile.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Lec xa jliquel ti lixanavcutique cꞌalal ta jech to yepal tal tsots icꞌ ti ilic talel ta xocon yelobal sloqꞌueb cꞌacꞌale.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Ti iqꞌue tey lic xuj batel ti barco ta yutil nabe. Ti jech mu xa xuꞌ cuꞌuncutic ta stuchꞌel ti iqꞌue, tey jqꞌueloj jbacutic ti xujbil libatcutic yuꞌun ti ique.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Jech o xal liꞌechꞌcutic ta xocon jun biqꞌuit banomil ti joyobtabil ta nab ti Clauda sbie, ti jaꞌ smacoj jutuc ti iqꞌue. Jech o xal un, laj cacꞌcutic persa ta yotesel ta mucꞌ ta barco ti pojobbail canovae. Pero toj vocol iꞌoch cuꞌuncutic ta jmec, jaꞌ ti xvalcꞌuj sutbij talel ta icꞌ ti canova ti jochbil batele.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Cꞌalal imuy cuꞌuncutic ta barco ti canovae, tey lic stsꞌinic lec ta chꞌojon ti mucꞌ ta barcoe yoꞌ jech mu xvocꞌ. Ti jech ta xiꞌic ti cristianoetic ti oy bu matsal ta xcꞌot ta Sirte arena ti barcoe, jech o xal un, lic syalesic ti mantaetic ti lichꞌajtique. Tey laj yacꞌ sbaic ti acꞌo icꞌaticuc batel yuꞌun ti iqꞌue.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Ta yocꞌlomal un, staoj to yav ti tsots ta jmec ti iqꞌue. Jech o xal un, lic sjipic ta nab yicats ti barcoe.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ta schaꞌejal xtoc un, ta jcꞌobcutic lic jipcutic yalel ta nab ti cꞌusitic xtun yuꞌun ti barcoe.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Ep cꞌacꞌal ti muꞌyuc xvinaj xojobal ti cꞌacꞌale, ti cꞌanaletique. Ti jech xjumet ti tsots iqꞌue, ti tsots voꞌe, laj jnopcutic ti mu xa chaꞌbel xicolcutique.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ti jech ep xa cꞌacꞌal ti muꞌyuc veꞌemcutic jsetꞌuque, jech o xal ti Pabloe tey ivaꞌi. Jech laj yal: ―Jchiꞌiltac, más lec ti lajuc achꞌunic ti comcutic ta Creta banomil ti xacutique. Avi tana cꞌajomal noꞌox tal jchꞌaytic ti cꞌusitic oye, tal quichꞌ jvocoltic.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero avi tana, mu xavat avoꞌntonic. Yuꞌun muꞌyuc buchꞌu ta xcham cuꞌuntic junucal. Jaꞌ noꞌox ta xchꞌay ti barcoe.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Yuꞌun ti acꞌobaltic samele, laj yacꞌ sba iluc jun ángel ti jaꞌ tacbil talel yuꞌun ti Dios cuꞌune ti ta xquichꞌ ta muqꞌue.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Ti ángele jech laj yalbun: “Mu xaxiꞌ, Pablo, yuꞌun tsots scꞌoplal ti ta onoꞌox xacꞌot ta stojol ti ajvalil tey ta Romae. Ta aventa voꞌot, ti Diose ta xchabi ti cristianoetic ti cꞌu yepal tiqꞌuilic ta barcoe”, xiyut ti ángele.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Jech o xal un, Jchiꞌiltac, tsotsuc avoꞌntonic. Yuꞌun jpatoj coꞌnton ti jech onoꞌox ta spas ti Diose jech chac cꞌu chaꞌal laj yalbun ti ángele.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Tey busul ta xijcꞌot ta jun banomil ti joyobtabil ta nabe ―xi ti Pabloe.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Schibal xa xemuna ti lixanavcutic batel ti icꞌbiluncutic batel ta jujot yuꞌun ti iqꞌue, cꞌalal jaꞌ o jun acꞌobal laj caꞌicutic ti oyuncutic ta nab Adria sbie. Ta oꞌlol acꞌobaltic, tey laj yaꞌi ti jꞌabteletic yuꞌun ti barcoe ti ta xijnopajcutic batel ta tiꞌ nabe.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ti jꞌabteletique tey lic sbisic snatil ti nabe. Tey laj yilic ti yichꞌoj vaclajuneb schaꞌvinic (36) metro ti snatile. Tey jelavic batel jutuc. Tey lic xchaꞌbisic xtoc. Tey laj yilic ti jaꞌ xa noꞌox yichꞌoj vaquib schaꞌvinic (26) metro ti snatile.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Xiꞌic ti oy bu xuꞌ ta smaj sba ta ton ti barcoe. Jech o xal laj syalesic ochel ta nab chanib yicobtac ta spat ti barcoe. Tey ta xiꞌel laj smalaic ti cꞌusi ora ta sacub ti osile.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ti jꞌabteletic yuꞌun ti barcoe laj snopic ti ta xjatavic loqꞌuel ta barco. Jech o xal un, tey lic syalesic ta nab ti pojobbail canovae, ti coꞌol sꞌelan ta spas sbaic yilel ti jaꞌ ta syalesic ti yicobtac ti barco tey ta sniꞌe.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero ti Pabloe jech laj yalbe yaꞌi ti capitan schiꞌuc ti yajsoldadotaque: ―Ti mi mu xcomic ta barco leꞌe, mi jaꞌuc ta xacolic ti voꞌoxuque ―xi ti Pabloe.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Jech ti soldadoetique laj xtuchꞌic yaqꞌuil ti pojobbail canovae. Tey laj yacꞌ bajuc ta nab.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Cꞌalal poꞌot xa ta sacub talele, laj yal ti Pablo ti acꞌo veꞌicuc jujutiꞌuque. Jech laj yal: ―Schibal xa xemuna ti muꞌyuc xaveꞌique, ti muꞌyuc xavayique.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Avocolicuc, veꞌanic jutebuc, yuꞌun tsots scꞌoplal yoꞌ jech mu xalubtsajic. Yuꞌun muꞌyuc buchꞌu ta xcham junucal cuꞌuntic. Mi jaꞌuc jbej stsotsil joltic ta xchꞌay ―xi.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Cꞌalal jech laj yale, jech ti Pabloe laj stsac jun pan. Laj yalbe vocol ti Diose tey ta sba ta satic scotolic. Tey laj xetꞌ ti pane. Tey laj sveꞌ.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Ti stuquique tey lic tsatsubuc ti yoꞌntonique. Iveꞌic ec.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ti oyuncutic ta barco jcotolcutique, chib ciento schiꞌuc vaclajuneb schanvinic (276) ta voꞌ.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Cꞌalal sta yoꞌntonic ti cꞌu yepal ta scꞌan ta xveꞌique, tey laj sjipic comel ta nab ti trigoe, yoꞌ ta xicub ti barcoe.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Cꞌalal sacub ti osile, ti jꞌabteletic yuꞌun ti barcoe tey mu snaꞌic bu oyic. Pero laj yilic ti bu oy xa ti tiꞌ nabe. Jech o xal tey lic scomonopic mi xuꞌ ta xujic loqꞌuel ti barco teye.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Tey laj xtuchꞌic yaqꞌuil ti yiclebtac ti barcoe. Tey laj yictaic comel ta nab. Laj xyochic xtoc xujobil ti barcoe. Tey lic smuyesic ta sba sniꞌ barco ti mucꞌ ta mantae. Tey naca sta xcajet batel ta tiꞌ nab ti barcoe.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 ¡Cꞌu stu un! matsal icꞌot ta yiꞌtic sjol ti barcoe ti bu ta xtal chib yoc ti nabe. Mu xa stots sba. Yan ti schac ti barcoe lic xetꞌolanuc ta syucbenal ti nabe.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ti soldadoetique laj snopic ti ta smilic ti jchuqueletique, yoꞌ jech mu ta nuxinajeluc ta xjatavic batel.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero ti capitán yuꞌun ti soldadoetique mu scꞌan ti ta xlaj ta milel ti Pabloe. Jech o xal laj spajtsan ti yajsoldadotaque. Laj yalbe mantal ti acꞌo batuc baꞌyel ti buchꞌutic ta snaꞌic xnuxinajique, yoꞌ jech ta xcꞌotic ta tiꞌ nabe.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Yan ti cristianoetic ti buchꞌutic mu snaꞌic xnuxinajique, ti acꞌo cajicuc ta tenel teꞌ o mi ta xetꞌemal ti barcoe. Jaꞌ jech cuxul icꞌotic ta banomil scotolic.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.