Atos 27
Eastern Tz'utujil NT (TZJ_EAS) vs NTLH
1 C'jara' xquech'ob che nquetak ela Pablo chpam tnamet Roma jc'ola precwent Italia. C'ola jun capitán Julio rubi', arja' pa'la chquij e jmoc soldado cbin-an e rxin Augusto. Pablo e rexbil jle' chic preso xeja'cha pruk'a' Julio.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Anen wexbil Aristarco aj Tesalónica jc'ola precwent Macedonia xekexbilaj ela Pablo. C'ola jun lanch penak chpam tnamet Adramitio y nba ptak tnamet jc'ola precwent Asia, xok-oc ela chpam.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Jche rcab k'ij xokekaja pSidón. Julio xuban jun utzil tzra Pablo com xuya' c'as tzra che nquerk'ijla' e ramigo jec'ola pSidón ch-utz c'ara' je ramigo nqueya' tzra Pablo nak nc'atzina tzra.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 C'jara' xok-oc ela chpam lanch, xok-el ela pSidón. Per congan jun k'ek' pe rwá' ya' rmal c'ara' xokk'axa pChipre, pkaxquen xec'je' can wa' com abar okobnak wa' majo'n kas ta rchuk'a' k'ek'.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Xokk'axa chuchi' tak mar jc'ola precwent Cilicia y precwent Panfilia, y xokekaja chpam tnamet Mira jc'ola precwent Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Tzra' xuwil wa' jun lanch capitán, chpam tnamet Alejandría penak wa' y nba chpam tnamet Italia. Ja' capitán xokrecsaj ela chpam lanch y xokba.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Xokoyloj na pe rwá' mar, kas ejkal okobnak. Kas katjon pen xokekaja chwech tnamet Gnido. Com congan rchuk'a' k'ek' rmal c'ara' tak xkaq'uex kabey y xokba chpam tnamet Salmón jc'ola precwent Creta.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Tak xokekaja chwech Salmón xokk'ax chic chi' tak mar jc'ola precwent Creta y xec'je' cana pkejquenk'a'. Kas katjon pen xokekaja chpam jun lwar rbin-an Buenos Puertos, chenkaj ruq'uin tnamet Lasea c'o wa' jc'ola precwent Creta.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Congan chic tiemp ktz'ilon rmal c'ara' m-utz ta ncatk'axa pe rwá' mar com retiemp chic k'ek'. Rmal c'ara' Pablo cawra xbij:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 —Ach-i', quentzu' camic anen congan lowlo' chka we xtokba pe rwá' mar. We xtokba nektz'ila' lanch ruq'uin je ejka'n y mal-il nokcoma ajoj chka'.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Per capitán majo'n xnimaj ta je xbij Pablo per je xnimaj jara' bensay lanch ruq'uin rjawal lanch.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Je lwar Buenos Puertos m-utz ta nec'je'a lanch tzra' pretiemp k'ek'. Rmal c'ara' je' wnak xquech'ob chnokba pFenice jc'ola precwent Creta abar c'o wa' jun lwar che nkaja lanch tzra' y majo'n kas ta rubey k'ek'. Cawra xecbij je'a: —Mex nokocwina nokekaja pFenice y tzra' nokec'je' wa', y tak xtk'axa retiemp k'ek' c'jara' xtokba chic.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Tak xkaja jtz'it rchuk'a' k'ek' cawra xecbij: —Utz chic nokba, xojte' pa xecmel. C'jara' xquelsaj nmak tak ch'ech' je chapben rxin lanch y xokk'axa chuchi' tak mar jc'ola precwent Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Per mnim ta kbinben tak xkaj ta jun nimlaj k'ek' chkij, Euroclidón rubi' jawra k'ek'.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Jlanch mesquier chic nbina rmal k'ek' y tak xq'uisbena xkaya' c'as tzra k'ek' che nokruc'om ela.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ok juccun rmal k'ek' xokk'axa chwech jun lwar rbin-an Clauda, pmar c'o wa'. Tak xokk'axa tzrij xco'la rchuk'a' k'ek'. Com c'ola jun co'l lanch rjuccun ela jnim lanch jokc'ola chpam, xkacsaj co'l lanch chpam nim lanch per ne chrumril xoca kmal.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Tak xoca co'l lanch kmal c'jara' xquebac' pcadena nimlaj lanch ch-utz c'ara' majo'n nak nuban rmal k'ek'. C'ola nic'aj mar rbin-an Sirte me nmak ta pa'la rpam. Jec'ayona rxin lanch xecxibej qui' com mal-il necye'a lanch psenyi' rmal c'ara' xecchumij vela ch-utz c'ara' k'ek' jun chwa' lwar nokorc'aj wa'.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Jche rcab k'ij com k'ek' congan lowlo' nuban tzra lanch rmal c'ara' xecch'akij cana pmar njelal ejka'n je rc'an.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Chrox k'ij xekch'akij cana pmar njelal smajbal rxin lanch.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Q'uiylaj k'ij majo'n chic rwech k'ij katz'ton ta y majo'n chic je' ch'umil katz'ton ta. Je xkach'ob ajoj nokcoma com congan jun k'ek' jaktanak ta chkij.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Najru' la k'ij majo'n way xkataj. Pablo xtzijona cuq'uin y cawra xbij chca: —Ach-i', wexte xenimaj jxenbij chewa xokoc'je' ta pe Creta, mquita katjon pen camic y mquita xektz'ila' je' achnak.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Per camic me tyojtaj ta rwech e wanm, next jun ncoma chewa per lanch ntz'ilox na.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Cara' quenbij chewa com chak'a' c'ola jun ángel rxin Dios xwankera chenwech, jara' Dios Wajaw anen, en jun ajsmajma' rxin.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Cawra xbij ángel chwa: —Pablo, mtaxibej ta awi', ne nc'atzin wa' ncatekaja chwech rey César jc'ola pRoma. Tewc'axaj bien je xtenbij chawa, Dios awmal atet nqueruto' awexbil jec'ola planch, majo'n nquecom ta, cara' xbij ángel chwa.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Rmal c'ara' quenbij chewa camic, me tyojtaj ta rwech ewanm com anen ykula nuc'u'x ruq'uin Dios. Anen wutkin chcara' nbantaja ajni' xbij ángel chwa.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Xerwara' ne nc'atzin wa' che necye'a lanch chpam jun lwar jc'ola pmar. Cara' xbij Pablo.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Xuban c-e' sman remjon rij nimlaj k'ek', kas kamjon binem chak'a' pe rwá' mar rbin-an Adriático. Per ncongan lowlo' nba'na tzra lanch rmal k'ek'. Per pe nc'aj ak'a' jec'ayona lanch xch'obtaja chquewech che xyamer nokekaja chuchi' mar.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Rmal c'ara' xquejtaj rpam mar. Tak xwejtaja cmal c'ola treintiseis metro rpam. Xokki'l pon chic jba', xquejtaj chic jmul y xe veintisiete metro chic rpam.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Congan xecxibej qui' com mpen ta npuwij ri' lanch chwech abaj. C'ola cji' nmak tak ch'ech' pe rchak lanch jara' xeckasaj xe' mar ch-utz c'ara' majo'n chic nbin ta lanch. Congan cxiben qui': —Teskar na, cara' necbij.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Per e binsay lanch xquech'ob nqueto' qui' queyon, nqueya' cana nim lanch. Je nqueban, pnejkal neckasaj pya' jco'l lanch per xe pnalak' nqueban wa' ch-utz c'ara' majo'n nquenabexa. Com c'o na nic'aj ch'ech' chutza'm lanch jnechpowa rxin ajni' ckasan tzrij, jara' xquech'ob j-e' neckasaj pya' per njunam neckasaj ela ruq'uin co'l lanch ch-utz c'ara' majo'n nquenataj ta.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Per Pablo xtzijona ruq'uin capitán y cuq'uin rsoldado y cawra xbij chca: —We j-e' la wnak nqueya' cana lanch, ixix majo'n neto' ta ewi'.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 C'jara' je' soldado xecrukpij ela clo' jchapyona co'l lanch y xecsak'pij ela pe rwá' mar.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Tak xeskara Pablo xbij chca wnak che nquewa'a conjelal: —Xuban c-e' sman majo'n kas ta ixwarnak y majo'n kas ta ixwanak chka'.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Camic pors nquixwa'a ch-utz c'ara' npeta echuk'a' com next jun ncoma chewa y next jun resmal ewá' xtetzak ta.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 C'jara' xuc'om jun xquelway, xmeltioxij tzra Dios per chquewech conjelal xuwech' wa' y xumaj w-im.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Arj-e' xyukbaxa quec'u'x conjelal rmal je xbij Pablo chca y xquemaj w-im chka'.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Jokc'ola chpam lanch jara' ok c-e' cient ruq'uin setentiseis.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Kas qui' quec'u'x xewa'a. Tak xecwilej w-im c'jara' c'ola nic'aj trigo xecch'akij pmar ch-utz c'ara' nela nic'aj rejka'n lanch.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Tak xeskara majo'n cutkin ta nak rubi' lwar ec'ol wa'. Per c'ola jun ruk'a' mar xquetzu' pona y chuchi' congan senyi', xquech'ob j-e' tzra' neckasaj wa' lanch we nquecwina.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Xecsak'pij nmak ch'ech' jchapyona rxin lanch y xqueya' cana pmar. C'jara' xquequir nmak tak k'abet che necc'abej lanch. C'jara' xecchumij vela rxin prutza'm. Tak xchumtaja cmal, k'ek' xumaj rminic lanch pruk'a' mar.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Per chek q'uenjlal xkawil jun lwar abar nuc'ul wa' ri' nmak tak bloj y tzra' xecye' wa' klanch y xeretca' rutza'm psenyi', y jc'a rchak congan npuwij ri' nmak tak bloj tzrij, cara' xuban xjok'taj ela.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Je' soldado cchumin chic qui' che nqueccamsaj preso ch-utz c'ara' majo'n nquenanmaj ta pnatinem.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Per capitán nrajo' nuto' Pablo rmal c'ara' xeruk'il soldado, c'jara' xuya' jun orden: —Ixconjelal jewutkin atinem, ixix nquixnabyeja, tec'ka' ela ewi' pya', jax quixel ela chusak.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Nak majo'n ewutkin ta atinem, ixix tzrij tak tz'lem neto' wa' ewi', o tzrij tak che' rxin lanch je jok'tanak. Cara' xkaban xkato' ki' che konjelal y xok-ela chusak.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.