Atos 27
Eastern Tz'utujil NT (TZJ_EAS) vs NAA
1 C'jara' xquech'ob che nquetak ela Pablo chpam tnamet Roma jc'ola precwent Italia. C'ola jun capitán Julio rubi', arja' pa'la chquij e jmoc soldado cbin-an e rxin Augusto. Pablo e rexbil jle' chic preso xeja'cha pruk'a' Julio.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Anen wexbil Aristarco aj Tesalónica jc'ola precwent Macedonia xekexbilaj ela Pablo. C'ola jun lanch penak chpam tnamet Adramitio y nba ptak tnamet jc'ola precwent Asia, xok-oc ela chpam.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Jche rcab k'ij xokekaja pSidón. Julio xuban jun utzil tzra Pablo com xuya' c'as tzra che nquerk'ijla' e ramigo jec'ola pSidón ch-utz c'ara' je ramigo nqueya' tzra Pablo nak nc'atzina tzra.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 C'jara' xok-oc ela chpam lanch, xok-el ela pSidón. Per congan jun k'ek' pe rwá' ya' rmal c'ara' xokk'axa pChipre, pkaxquen xec'je' can wa' com abar okobnak wa' majo'n kas ta rchuk'a' k'ek'.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Xokk'axa chuchi' tak mar jc'ola precwent Cilicia y precwent Panfilia, y xokekaja chpam tnamet Mira jc'ola precwent Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tzra' xuwil wa' jun lanch capitán, chpam tnamet Alejandría penak wa' y nba chpam tnamet Italia. Ja' capitán xokrecsaj ela chpam lanch y xokba.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Xokoyloj na pe rwá' mar, kas ejkal okobnak. Kas katjon pen xokekaja chwech tnamet Gnido. Com congan rchuk'a' k'ek' rmal c'ara' tak xkaq'uex kabey y xokba chpam tnamet Salmón jc'ola precwent Creta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Tak xokekaja chwech Salmón xokk'ax chic chi' tak mar jc'ola precwent Creta y xec'je' cana pkejquenk'a'. Kas katjon pen xokekaja chpam jun lwar rbin-an Buenos Puertos, chenkaj ruq'uin tnamet Lasea c'o wa' jc'ola precwent Creta.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Congan chic tiemp ktz'ilon rmal c'ara' m-utz ta ncatk'axa pe rwá' mar com retiemp chic k'ek'. Rmal c'ara' Pablo cawra xbij:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 —Ach-i', quentzu' camic anen congan lowlo' chka we xtokba pe rwá' mar. We xtokba nektz'ila' lanch ruq'uin je ejka'n y mal-il nokcoma ajoj chka'.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Per capitán majo'n xnimaj ta je xbij Pablo per je xnimaj jara' bensay lanch ruq'uin rjawal lanch.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Je lwar Buenos Puertos m-utz ta nec'je'a lanch tzra' pretiemp k'ek'. Rmal c'ara' je' wnak xquech'ob chnokba pFenice jc'ola precwent Creta abar c'o wa' jun lwar che nkaja lanch tzra' y majo'n kas ta rubey k'ek'. Cawra xecbij je'a: —Mex nokocwina nokekaja pFenice y tzra' nokec'je' wa', y tak xtk'axa retiemp k'ek' c'jara' xtokba chic.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Tak xkaja jtz'it rchuk'a' k'ek' cawra xecbij: —Utz chic nokba, xojte' pa xecmel. C'jara' xquelsaj nmak tak ch'ech' je chapben rxin lanch y xokk'axa chuchi' tak mar jc'ola precwent Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Per mnim ta kbinben tak xkaj ta jun nimlaj k'ek' chkij, Euroclidón rubi' jawra k'ek'.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Jlanch mesquier chic nbina rmal k'ek' y tak xq'uisbena xkaya' c'as tzra k'ek' che nokruc'om ela.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ok juccun rmal k'ek' xokk'axa chwech jun lwar rbin-an Clauda, pmar c'o wa'. Tak xokk'axa tzrij xco'la rchuk'a' k'ek'. Com c'ola jun co'l lanch rjuccun ela jnim lanch jokc'ola chpam, xkacsaj co'l lanch chpam nim lanch per ne chrumril xoca kmal.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Tak xoca co'l lanch kmal c'jara' xquebac' pcadena nimlaj lanch ch-utz c'ara' majo'n nak nuban rmal k'ek'. C'ola nic'aj mar rbin-an Sirte me nmak ta pa'la rpam. Jec'ayona rxin lanch xecxibej qui' com mal-il necye'a lanch psenyi' rmal c'ara' xecchumij vela ch-utz c'ara' k'ek' jun chwa' lwar nokorc'aj wa'.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Jche rcab k'ij com k'ek' congan lowlo' nuban tzra lanch rmal c'ara' xecch'akij cana pmar njelal ejka'n je rc'an.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Chrox k'ij xekch'akij cana pmar njelal smajbal rxin lanch.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Q'uiylaj k'ij majo'n chic rwech k'ij katz'ton ta y majo'n chic je' ch'umil katz'ton ta. Je xkach'ob ajoj nokcoma com congan jun k'ek' jaktanak ta chkij.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Najru' la k'ij majo'n way xkataj. Pablo xtzijona cuq'uin y cawra xbij chca: —Ach-i', wexte xenimaj jxenbij chewa xokoc'je' ta pe Creta, mquita katjon pen camic y mquita xektz'ila' je' achnak.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Per camic me tyojtaj ta rwech e wanm, next jun ncoma chewa per lanch ntz'ilox na.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Cara' quenbij chewa com chak'a' c'ola jun ángel rxin Dios xwankera chenwech, jara' Dios Wajaw anen, en jun ajsmajma' rxin.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Cawra xbij ángel chwa: —Pablo, mtaxibej ta awi', ne nc'atzin wa' ncatekaja chwech rey César jc'ola pRoma. Tewc'axaj bien je xtenbij chawa, Dios awmal atet nqueruto' awexbil jec'ola planch, majo'n nquecom ta, cara' xbij ángel chwa.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Rmal c'ara' quenbij chewa camic, me tyojtaj ta rwech ewanm com anen ykula nuc'u'x ruq'uin Dios. Anen wutkin chcara' nbantaja ajni' xbij ángel chwa.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Xerwara' ne nc'atzin wa' che necye'a lanch chpam jun lwar jc'ola pmar. Cara' xbij Pablo.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Xuban c-e' sman remjon rij nimlaj k'ek', kas kamjon binem chak'a' pe rwá' mar rbin-an Adriático. Per ncongan lowlo' nba'na tzra lanch rmal k'ek'. Per pe nc'aj ak'a' jec'ayona lanch xch'obtaja chquewech che xyamer nokekaja chuchi' mar.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Rmal c'ara' xquejtaj rpam mar. Tak xwejtaja cmal c'ola treintiseis metro rpam. Xokki'l pon chic jba', xquejtaj chic jmul y xe veintisiete metro chic rpam.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Congan xecxibej qui' com mpen ta npuwij ri' lanch chwech abaj. C'ola cji' nmak tak ch'ech' pe rchak lanch jara' xeckasaj xe' mar ch-utz c'ara' majo'n chic nbin ta lanch. Congan cxiben qui': —Teskar na, cara' necbij.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Per e binsay lanch xquech'ob nqueto' qui' queyon, nqueya' cana nim lanch. Je nqueban, pnejkal neckasaj pya' jco'l lanch per xe pnalak' nqueban wa' ch-utz c'ara' majo'n nquenabexa. Com c'o na nic'aj ch'ech' chutza'm lanch jnechpowa rxin ajni' ckasan tzrij, jara' xquech'ob j-e' neckasaj pya' per njunam neckasaj ela ruq'uin co'l lanch ch-utz c'ara' majo'n nquenataj ta.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Per Pablo xtzijona ruq'uin capitán y cuq'uin rsoldado y cawra xbij chca: —We j-e' la wnak nqueya' cana lanch, ixix majo'n neto' ta ewi'.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 C'jara' je' soldado xecrukpij ela clo' jchapyona co'l lanch y xecsak'pij ela pe rwá' mar.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Tak xeskara Pablo xbij chca wnak che nquewa'a conjelal: —Xuban c-e' sman majo'n kas ta ixwarnak y majo'n kas ta ixwanak chka'.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Camic pors nquixwa'a ch-utz c'ara' npeta echuk'a' com next jun ncoma chewa y next jun resmal ewá' xtetzak ta.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 C'jara' xuc'om jun xquelway, xmeltioxij tzra Dios per chquewech conjelal xuwech' wa' y xumaj w-im.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Arj-e' xyukbaxa quec'u'x conjelal rmal je xbij Pablo chca y xquemaj w-im chka'.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Jokc'ola chpam lanch jara' ok c-e' cient ruq'uin setentiseis.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Kas qui' quec'u'x xewa'a. Tak xecwilej w-im c'jara' c'ola nic'aj trigo xecch'akij pmar ch-utz c'ara' nela nic'aj rejka'n lanch.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Tak xeskara majo'n cutkin ta nak rubi' lwar ec'ol wa'. Per c'ola jun ruk'a' mar xquetzu' pona y chuchi' congan senyi', xquech'ob j-e' tzra' neckasaj wa' lanch we nquecwina.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Xecsak'pij nmak ch'ech' jchapyona rxin lanch y xqueya' cana pmar. C'jara' xquequir nmak tak k'abet che necc'abej lanch. C'jara' xecchumij vela rxin prutza'm. Tak xchumtaja cmal, k'ek' xumaj rminic lanch pruk'a' mar.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Per chek q'uenjlal xkawil jun lwar abar nuc'ul wa' ri' nmak tak bloj y tzra' xecye' wa' klanch y xeretca' rutza'm psenyi', y jc'a rchak congan npuwij ri' nmak tak bloj tzrij, cara' xuban xjok'taj ela.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Je' soldado cchumin chic qui' che nqueccamsaj preso ch-utz c'ara' majo'n nquenanmaj ta pnatinem.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Per capitán nrajo' nuto' Pablo rmal c'ara' xeruk'il soldado, c'jara' xuya' jun orden: —Ixconjelal jewutkin atinem, ixix nquixnabyeja, tec'ka' ela ewi' pya', jax quixel ela chusak.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Nak majo'n ewutkin ta atinem, ixix tzrij tak tz'lem neto' wa' ewi', o tzrij tak che' rxin lanch je jok'tanak. Cara' xkaban xkato' ki' che konjelal y xok-ela chusak.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.