Atos 27

Eastern Tz'utujil NT (TZJ_EAS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 C'jara' xquech'ob che nquetak ela Pablo chpam tnamet Roma jc'ola precwent Italia. C'ola jun capitán Julio rubi', arja' pa'la chquij e jmoc soldado cbin-an e rxin Augusto. Pablo e rexbil jle' chic preso xeja'cha pruk'a' Julio.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Anen wexbil Aristarco aj Tesalónica jc'ola precwent Macedonia xekexbilaj ela Pablo. C'ola jun lanch penak chpam tnamet Adramitio y nba ptak tnamet jc'ola precwent Asia, xok-oc ela chpam.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Jche rcab k'ij xokekaja pSidón. Julio xuban jun utzil tzra Pablo com xuya' c'as tzra che nquerk'ijla' e ramigo jec'ola pSidón ch-utz c'ara' je ramigo nqueya' tzra Pablo nak nc'atzina tzra.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 C'jara' xok-oc ela chpam lanch, xok-el ela pSidón. Per congan jun k'ek' pe rwá' ya' rmal c'ara' xokk'axa pChipre, pkaxquen xec'je' can wa' com abar okobnak wa' majo'n kas ta rchuk'a' k'ek'.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Xokk'axa chuchi' tak mar jc'ola precwent Cilicia y precwent Panfilia, y xokekaja chpam tnamet Mira jc'ola precwent Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tzra' xuwil wa' jun lanch capitán, chpam tnamet Alejandría penak wa' y nba chpam tnamet Italia. Ja' capitán xokrecsaj ela chpam lanch y xokba.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Xokoyloj na pe rwá' mar, kas ejkal okobnak. Kas katjon pen xokekaja chwech tnamet Gnido. Com congan rchuk'a' k'ek' rmal c'ara' tak xkaq'uex kabey y xokba chpam tnamet Salmón jc'ola precwent Creta.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Tak xokekaja chwech Salmón xokk'ax chic chi' tak mar jc'ola precwent Creta y xec'je' cana pkejquenk'a'. Kas katjon pen xokekaja chpam jun lwar rbin-an Buenos Puertos, chenkaj ruq'uin tnamet Lasea c'o wa' jc'ola precwent Creta.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Congan chic tiemp ktz'ilon rmal c'ara' m-utz ta ncatk'axa pe rwá' mar com retiemp chic k'ek'. Rmal c'ara' Pablo cawra xbij:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Ach-i', quentzu' camic anen congan lowlo' chka we xtokba pe rwá' mar. We xtokba nektz'ila' lanch ruq'uin je ejka'n y mal-il nokcoma ajoj chka'.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Per capitán majo'n xnimaj ta je xbij Pablo per je xnimaj jara' bensay lanch ruq'uin rjawal lanch.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Je lwar Buenos Puertos m-utz ta nec'je'a lanch tzra' pretiemp k'ek'. Rmal c'ara' je' wnak xquech'ob chnokba pFenice jc'ola precwent Creta abar c'o wa' jun lwar che nkaja lanch tzra' y majo'n kas ta rubey k'ek'. Cawra xecbij je'a: —Mex nokocwina nokekaja pFenice y tzra' nokec'je' wa', y tak xtk'axa retiemp k'ek' c'jara' xtokba chic.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Tak xkaja jtz'it rchuk'a' k'ek' cawra xecbij: —Utz chic nokba, xojte' pa xecmel. C'jara' xquelsaj nmak tak ch'ech' je chapben rxin lanch y xokk'axa chuchi' tak mar jc'ola precwent Creta.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Per mnim ta kbinben tak xkaj ta jun nimlaj k'ek' chkij, Euroclidón rubi' jawra k'ek'.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Jlanch mesquier chic nbina rmal k'ek' y tak xq'uisbena xkaya' c'as tzra k'ek' che nokruc'om ela.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ok juccun rmal k'ek' xokk'axa chwech jun lwar rbin-an Clauda, pmar c'o wa'. Tak xokk'axa tzrij xco'la rchuk'a' k'ek'. Com c'ola jun co'l lanch rjuccun ela jnim lanch jokc'ola chpam, xkacsaj co'l lanch chpam nim lanch per ne chrumril xoca kmal.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Tak xoca co'l lanch kmal c'jara' xquebac' pcadena nimlaj lanch ch-utz c'ara' majo'n nak nuban rmal k'ek'. C'ola nic'aj mar rbin-an Sirte me nmak ta pa'la rpam. Jec'ayona rxin lanch xecxibej qui' com mal-il necye'a lanch psenyi' rmal c'ara' xecchumij vela ch-utz c'ara' k'ek' jun chwa' lwar nokorc'aj wa'.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Jche rcab k'ij com k'ek' congan lowlo' nuban tzra lanch rmal c'ara' xecch'akij cana pmar njelal ejka'n je rc'an.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Chrox k'ij xekch'akij cana pmar njelal smajbal rxin lanch.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Q'uiylaj k'ij majo'n chic rwech k'ij katz'ton ta y majo'n chic je' ch'umil katz'ton ta. Je xkach'ob ajoj nokcoma com congan jun k'ek' jaktanak ta chkij.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Najru' la k'ij majo'n way xkataj. Pablo xtzijona cuq'uin y cawra xbij chca: —Ach-i', wexte xenimaj jxenbij chewa xokoc'je' ta pe Creta, mquita katjon pen camic y mquita xektz'ila' je' achnak.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Per camic me tyojtaj ta rwech e wanm, next jun ncoma chewa per lanch ntz'ilox na.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Cara' quenbij chewa com chak'a' c'ola jun ángel rxin Dios xwankera chenwech, jara' Dios Wajaw anen, en jun ajsmajma' rxin.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Cawra xbij ángel chwa: —Pablo, mtaxibej ta awi', ne nc'atzin wa' ncatekaja chwech rey César jc'ola pRoma. Tewc'axaj bien je xtenbij chawa, Dios awmal atet nqueruto' awexbil jec'ola planch, majo'n nquecom ta, cara' xbij ángel chwa.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Rmal c'ara' quenbij chewa camic, me tyojtaj ta rwech ewanm com anen ykula nuc'u'x ruq'uin Dios. Anen wutkin chcara' nbantaja ajni' xbij ángel chwa.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Xerwara' ne nc'atzin wa' che necye'a lanch chpam jun lwar jc'ola pmar. Cara' xbij Pablo.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Xuban c-e' sman remjon rij nimlaj k'ek', kas kamjon binem chak'a' pe rwá' mar rbin-an Adriático. Per ncongan lowlo' nba'na tzra lanch rmal k'ek'. Per pe nc'aj ak'a' jec'ayona lanch xch'obtaja chquewech che xyamer nokekaja chuchi' mar.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Rmal c'ara' xquejtaj rpam mar. Tak xwejtaja cmal c'ola treintiseis metro rpam. Xokki'l pon chic jba', xquejtaj chic jmul y xe veintisiete metro chic rpam.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Congan xecxibej qui' com mpen ta npuwij ri' lanch chwech abaj. C'ola cji' nmak tak ch'ech' pe rchak lanch jara' xeckasaj xe' mar ch-utz c'ara' majo'n chic nbin ta lanch. Congan cxiben qui': —Teskar na, cara' necbij.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Per e binsay lanch xquech'ob nqueto' qui' queyon, nqueya' cana nim lanch. Je nqueban, pnejkal neckasaj pya' jco'l lanch per xe pnalak' nqueban wa' ch-utz c'ara' majo'n nquenabexa. Com c'o na nic'aj ch'ech' chutza'm lanch jnechpowa rxin ajni' ckasan tzrij, jara' xquech'ob j-e' neckasaj pya' per njunam neckasaj ela ruq'uin co'l lanch ch-utz c'ara' majo'n nquenataj ta.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Per Pablo xtzijona ruq'uin capitán y cuq'uin rsoldado y cawra xbij chca: —We j-e' la wnak nqueya' cana lanch, ixix majo'n neto' ta ewi'.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 C'jara' je' soldado xecrukpij ela clo' jchapyona co'l lanch y xecsak'pij ela pe rwá' mar.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Tak xeskara Pablo xbij chca wnak che nquewa'a conjelal: —Xuban c-e' sman majo'n kas ta ixwarnak y majo'n kas ta ixwanak chka'.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Camic pors nquixwa'a ch-utz c'ara' npeta echuk'a' com next jun ncoma chewa y next jun resmal ewá' xtetzak ta.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 C'jara' xuc'om jun xquelway, xmeltioxij tzra Dios per chquewech conjelal xuwech' wa' y xumaj w-im.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Arj-e' xyukbaxa quec'u'x conjelal rmal je xbij Pablo chca y xquemaj w-im chka'.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Jokc'ola chpam lanch jara' ok c-e' cient ruq'uin setentiseis.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Kas qui' quec'u'x xewa'a. Tak xecwilej w-im c'jara' c'ola nic'aj trigo xecch'akij pmar ch-utz c'ara' nela nic'aj rejka'n lanch.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tak xeskara majo'n cutkin ta nak rubi' lwar ec'ol wa'. Per c'ola jun ruk'a' mar xquetzu' pona y chuchi' congan senyi', xquech'ob j-e' tzra' neckasaj wa' lanch we nquecwina.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Xecsak'pij nmak ch'ech' jchapyona rxin lanch y xqueya' cana pmar. C'jara' xquequir nmak tak k'abet che necc'abej lanch. C'jara' xecchumij vela rxin prutza'm. Tak xchumtaja cmal, k'ek' xumaj rminic lanch pruk'a' mar.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Per chek q'uenjlal xkawil jun lwar abar nuc'ul wa' ri' nmak tak bloj y tzra' xecye' wa' klanch y xeretca' rutza'm psenyi', y jc'a rchak congan npuwij ri' nmak tak bloj tzrij, cara' xuban xjok'taj ela.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Je' soldado cchumin chic qui' che nqueccamsaj preso ch-utz c'ara' majo'n nquenanmaj ta pnatinem.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Per capitán nrajo' nuto' Pablo rmal c'ara' xeruk'il soldado, c'jara' xuya' jun orden: —Ixconjelal jewutkin atinem, ixix nquixnabyeja, tec'ka' ela ewi' pya', jax quixel ela chusak.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Nak majo'n ewutkin ta atinem, ixix tzrij tak tz'lem neto' wa' ewi', o tzrij tak che' rxin lanch je jok'tanak. Cara' xkaban xkato' ki' che konjelal y xok-ela chusak.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.