Lucas 15
tyx (TYX) vs ARC
1 Etsughu etsyini, mintolo-mpagha ya banga-a-masumu bákayabehene bo bwohono kundaa Yiisu mu ogyughu nde.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ba-Faridzyẽ ya baluo-mikyene bákaŋuŋunu ya bákalyele ndiri: «Mbwuru wu li mu okagyagha banga-a-masumu ya li mu okadza ya bo.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Lo Yiisu áti bo nkumu yi:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Nande ŋa kara li be kala ti nde li a bindoomo nkama (100), ya kala ti etsyini edzimini, nde ka abulusihi makwumu-wa ya wa (99) bibike ku syehe mu oyisagha emõ ekye ki eedzimini tee ŋa aayimono nde kye o?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Kala ti nde mono kye, nde sa akala a esee, sa atwulu kye ŋa yulu a bisaŋama bi nde.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Ya bu ayabvughuru ku nzo, nde sa ata bandughu ba nde mbili ya ba bali bitaa-taa bibye, ya sa alyele kundaa bo ti: “Ligya likala mu esee ya me, mu kuulu me aamono endoomo e me ki ali eedzimini.”
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Me ndyele be ti mu mayulu si bumõ, kala mbwuru yini a mumõ gyiŋi mayele, sa bamono esee ki eluru ki baakamono mu baara makwumu-wa ya wa (99) ba bali bunsumu ba bagwene a nzala a ogyiŋi mayele.»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Bwunu we, kala ti mukaha li a mipara mimi bisyeẽ kwumu, ya mupara mutsyini dzimini, lo nde ka anahaba mwindi, ka akwomo nzo ya okabulusagha nde ya bunkere tee ŋa aamono nde mupara mu nde o?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ŋa aamono nde mupara, sa ata bandughu ba nde mbili ya ba bali bitaa-taa bibye, ya olyele bo ndiri: “Liyakala mu esee ya me, mu kuulu me aamono mupara a me wu ali aadzimini.”
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Bumõ si, me ndi mu olyele be, bangye-yulu ba Nzaami baakamono esee mu yini a nga-a-masumu mutsyini wu gyiŋi mayele.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yiisu áfirilyele bu: «Baghala mutsyini áli a baana buolo ba babaghala.
11 E disse:
12 Mbwee ályele kundaa taara a nde ti: “Taara, gwa me kaba lili busini lili ndaa me”. Mu obo taara ákaba bo busini bu nde.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Mana bitsughu bu biluru, mwana wu baghala wu a sala átolo byehene bi áli a bye ya ágyene ku nsie yi a la. Oko nde ábyihi busini bu nde mu laama lili bisee.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Bu agyehe nzi a nde yohono, nde ásyili myaã-a-myaã. Ewala ki enene égyi mu nsie oyo, ya nde ábaana okpa nzala.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Mu obo, nde áyisagha esala kundaa musi nsie oyo mutsyini. Nde ágweghe nde ku ebiri mu okabulukebe bangubulu.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Mu nkooro a nzala, nde ádzyi ogyughuru mu bi-odza bi bangubulu, lo ka óli a mbwuru wu aagwa nde bye o.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Mu obo, nde ábaana otsimi ya obili bu: “Basala ba taara a me bwohono baakadza bu badzyi, lo me ŋa ndi mu okakpa nzala.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Me sa ntemene, sa ngye kundaa taara a me, ya sa ndyele nde bu: Taara, me aansi masumu kundaa Nzaami ya kundaa we.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Ka bafaana ofirita me mwana a we o, gwolo me ti mumõ ŋa kara li basala ba we.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Nde átemene ya ágyene kundaa taara a nde.»
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Mwana ályele kundaa nde ti: “Taara a me, me aansi masumu kundaa Nzaami ya kundaa we, ka bafaana ofirita me mwana a we o”.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Lo taara ályele kundaa basala ba nde ti: “Lisa maswa, liyabiri me enkuru ki eluru bubwe ya lilaha nde kye. Lilaha nde mulwu mu mulyeme, ya bikoghoro mu myili.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Ligya a pulu li ngoomo lili maala, lidzwa lo. Litswe lidza ya likala kunsa esee.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Mu kuulu mwana a me wu áli ákpi, lo aasighili mu lipfu, áli ádzimini, lo aafirimoŋono”. Ya bábaana osa kyiri.»
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 «Mu matala mamo, mwana wu mukwuru áli munsa nseghe. Nde bu ayabvughuru, áyabehene ya nzo, ya nde ágyughu nkele a bikwumu ya makini.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Nde áti musala mutsyini mbili ya áfwulu ndiri: “Nki ndagha yili mu okaluru mu nzo?”
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Musala munde ábvuhulu nde bu: “Mbwee a we aayabvughuru, ya taara a we aatumu badzwa pulu li ngoomo lili maala bu aamono nde ti nde aagyi bunsiili”.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Nde ákolo nkehe ya ábihi osomo mu nzo. Taara a nde ápala mu obuono nde asomo mu nzo.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Lo nde ábvuhulu kundaa taara a nde bu: “Mono, bamvulu balagha me ndi mu okasalala we. Me nkini ámaambihi osa litumu li we o. Lo we nkini ámaagwa me si mwana a ntaba mu osa kyiri ya bandughu ba me o.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Lo mu matala ma oyabvughuru mwana a we wu wu aamana busini bu we bwohono mu okabulutaama ya bakaha banga-a-enkwunu, we aatumu badzwa pulu li ngoomo lili maala mu nkooro a nde!”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Taara ályele kundaa nde ti: “Mwana a me, we li ya me matala mwohono. Bilogho bi me byehene bili bibi ndaa we.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Ali lifaana okala kunsa kyiri ya esee, mu kuulu mbwee a we áli ákpi, ya aasighili mu lipfu, nde áli ádzimini, ya aafirimoŋono.”»
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.